نیواورلئان برای فستیوال جز آماده میشود

از مراسم فستیوال جز نیورلئان در  سال 2005
از مراسم فستیوال جز نیورلئان در سال 2005
نیواورلئان – پس از طوفان کاترینا صحنه موسیقی نیواورلئان، که همراه با خود شهر دچار پژمردگی و خمودگی شده بود، با آغاز فستیوال سالیانه جز و میراث فرهنگی، جان تازه ای گرفت. این فستیوال لحظاتی جادویی از حضور بزرگان موسیقی محلی و ستارگان مشهور این هنر را برای علاقمندان به ارمغان آورده است.

این جشنواره که از زمان طوفان ویرانگر، بزرگترین رویداد موسیقی در این شهر به شمار میرود، در دو تعطیلی آخر هفته برقرار است و میزبان گروههای موسیقی، از بلوز و راک گرفته تا گاسپل (موسیقی کلیسایی سیاهپوستان) است. هزاران تن از علاقمندان در مکانهای سرباز اجرا جمع شده اند و در میان چندین صحنه مختلف در رفت و آمدند.

نشانه هایی از روزهای کارناوال شادی به خصوص Mardi Gras در میان شرکت کنندگان به چشم میخورد- یک گروه نوازنده سازهای برنجی که با تماشاگران در حال رقص دوره شده اند، به دنبال یکدیگر وارد محوطه نمایش میشوند و رقصندگان پرهای سفیدی را در دست گرفته اند که آنها را با آوای شیپورها حرکت میدهند.

برای بسیاری از اهالی موسیقی، آغاز این فستیوال در روز جمعه نوعی بازگشت به خانه به شمار میرود و به تخفیف رنجهای چند ماه گذشته کمک میکند. پس از طوفان عده بسیاری مجبور به ترک شهر شدند و تنها نیمی از اهالی در شهر باقی مانده بودند.

جان توماس گریفیث (John Thomas Griffith)، نوازنده گیتار گروه Cowboy Mouth نیواورلئان – که در طی ماههای پس از کاترینا مدام در راه و مشغول اجرای برنامه در شهرهای دیگر بوده اند، در باره بازگشت به وطن میگوید:

از مراسم فستیوال سال ۲۰۰۵
“احساسی تلخ و شیرین است. از طرفی مشکل است چون عده زیادی از دوستان من هنوز خانه ای ندارند … اما این جشنواره جز احساس خوبی مانند حس پیروز ی به من میدهد. در واقع اینطور است که ما به زمین افتادیم، اما دوباره روی پای خودمان ایستادیم”

باب دیلان (Bob Dylan)، بزرگترین نام روز جمعه بود، و هزاران نفر برای شنیدن صدای این اسطوره موسیقی، که معمولا درمیان حاضران فستیوال جز است- گرد آمده بودند. او شنوندگان خود را نا امید نکرد. دیلان به همراه گروهش یکی از بهترین اجراهای موسیقی سنتی و موروثی شهر را تهیه دیده بودند، برنامه آنها شامل قطعات راک، بلوز، فولک و حتا اشاراتی به موسیقی زیدکو (zydeco) بود.

(زیدکو نوعی از موسیقی فولک است که در اوایل قرن بیستم در میان مردم چند رگه جنوب غربی لوییزیانا به وجود آمد.) طرفداران موسیقی دیلان در میان زمین چمن میرقصیدند و دیلان در طی برنامه یک ساعته خود به خواندن و نواختن هارمونیکا پرداخت.

دکتر جان (Dr. John)، یکی از فرزندان بسیار مشهور موسیقی نیواورلئان، برنامه پایانی را بر روی صحنه اصلی اجرا کرد. در حالی که او به نواختن پیانویی که با جمجمه انسان و دیگر نشانه های حکمت محلی وودوو voodoo تزیین شده بود، به نرمی درباره شهر مورد علاقه اش به خواندن پرداخت.

به گفته گریفیث نیواورلئان نه تنها یک مرکز موسیقی است، بلکه موسیقی هم مرکز و کانون تصویر رنگین و پربرکت این شهر است.

“عده بسیاری از مردم نمیدانند که نیواورلئان تا چه حد بر جامعه موسیقی خود حساب میکند، موسیقی روح شهر است و در واقع زندگی شهر با موسیقی به جریان می افتد.”

و به همین دلیل بسیاری از بزرگترین نامهای عرصه موسیقی به برقرار ی این جشن کمک کرده اند. گروه موسیقی دیو متیوز (The Dave Matthews Band)، که مانند دیلان قبلا هم در این جشنواره شرکت کرده بود، روز شنبه (امروز) به اجرای برنامه میپردازد. اسپرینگزتین (Springsteen)، یکی از ستارگانی است که در شامگاه یکشنبه، برنامه پایانی هفته اول را اجرا میکنند.

فستیوال جز در تعطیلات آخر هفته دیگر هم ادامه خواهد داشت و کسانی چون کیت اوربن (Keith Urban)، پاول سایمون (Paul Simon)، ایرما توماس (Irma Thomas) و فتس دومینو (Fats Domino) – که از زمان ترک نیواورلئان تا کنون حضور عمومی نداشته است – برنامه اجرا خواهند کرد.

Associated Press

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

«نغمه های گمشده» به انتشار رسید

«نغمه های گمشده» مجموعه ۱۸ قطعه برای گیتار کلاسیک شامل ۱۴ اثر سولو و چهار قطعه کوارتت است که با همکاری پیمان شیرالی نوازنده و آهنگساز ایرانی و آسونتو جیاسکو نوازنده و آهنگساز ایتالیایی تهیه شده است.

نگاهی اجمالی به شیوه‌ی کار واروژان (IV)

غیر از یک نفر از تنظیم‌کننده‌های جوان که پاسخ برخی از پرسش‌های ذهنی من را داشت و اتفاقاً چون ارتباط خوبی با یکی از آهنگ‌سازان پیشکسوت و هم‌زمان با واروژان دارد، پیشنهاد کرد که برای رسیدن به بهترین اطلاعات باید به آهنگ‌سازان پیشکسوت و هم‌دوره‌ی واروژان مراجعه کنم؛ ولی چون مطمئن بودم در این شماره‌ی ماهنامه‌ی هنر موسیقی حتماً همکاران نویسنده سراغ استادانی چون «ناصر چشم‌آذر» خواهند رفت و ممکن است مطلب من دچار معضل دوباره‌کاری و موازی‌کاری با مطلب نویسنده‌ای دیگر شود، از این کار پرهیز کردم.

از روزهای گذشته…

بررسی جنبش احیای موسیقی دستگاهی در نیمه سده‌ حاضر (V)

بررسی جنبش احیای موسیقی دستگاهی در نیمه سده‌ حاضر (V)

اما در مورد آوانگاری تقریبا بیشترشان معتقدند که روش مناسبی نیست (بخصوص برای آموزش) و فقط گاهی برای مقاصد پژوهشی و تحلیلی و گاهی نیز برای جلوگیری از فراموشی توصیه شده‌ است (البته با پیشرفت امکانات ضبط صدا، این مورد به غیر از مصارف پژوهشی کمتر مورد استفاده است). بنابراین نظام عقیدتی و نحوه‌ی عمل جنبش احیا در ایران تطابق نسبتا خوبی با یکدیگر دارند.
چه کسانی این قوانین را وضع می‌کنند؟

چه کسانی این قوانین را وضع می‌کنند؟

در کشور ما قوانین گاهی با خلاء‌هایی همراه هستند و مسلما عدم پردازش و اعتراض به این اشتباهاتِ قانونی نه تنها کمکی به بهبود اوضاع نمی‌کند که به تداوم همان روندِ غلط می‌انجامد. هفته گذشته قطعه بی کلام «پرسه» را به صورت تصویری منتشر کردم و بسیاری از رسانه‌ها و خبرگزاری‌های رسمی کشور به این انتشار این قطعه کمک کردند تا اثری که به شکل مستقل تهیه و تولید شده را بی‌واسطه به مخاطب برسانند.
اصول نوازندگی ویولن (IX)

اصول نوازندگی ویولن (IX)

نحوه تمرین مطلوب اجرای دوبل نت های مرکب از دو شماره انگشت متفاوت، اجرای هر یک از نت ها در آرشه های جداگانه و با تمپو پایین و دقت نوازنده در اجرای صحیح هر یک نت ها از لحاظ زیر و بمی و سپس اجرای دوبل مورد نظر در آرشه دیگر و با دقت در صدای حاصله از دوبل است.
کنسرت مشترک مسعود شعاری و جاوید افسری راد در مادرید

کنسرت مشترک مسعود شعاری و جاوید افسری راد در مادرید

کنسرت مشترک مسعود شعاری نوازنده برجسته سه تار و جاوید افسری راد سنتور نواز ارزنده، شنبه شب در ماردید برگزار شد. در این کنسرت که توسط کانون فرهنگی پرسپولیس برنامه ریزی شده بود، سینا شعاری با عود و نیراج کومار (Niraj Kumar) طبلا زن هندی نیز سه تار و سنتور را همراهی کردند.
از بداهه نوازی تا آهنگ سازی (I)

از بداهه نوازی تا آهنگ سازی (I)

دانش ما درباره ی ویژگی های موسیقی ایران، بدون آشنایی از چگونگی شکل گیری و خلق اثر هنری و به ویژه خلق موسیقی امکان پذیر نیست. تنها از طریق موسیقی هایی این چنین است که قادر به تحلیل چگونگی تمایز میان روش ها و سبک ها در موسیقی به صورت اعم و موسیقی ایرانی به صورت اخص خواهیم شد. از همه مهم تر، این دانش به ما نشان می دهد که میان ویژگی های خاص یک حوزه ی فرهنگی با آنچه که نامش را سازه های میان ظهور درونی اثر و تجلی خارجی آن یا بطور خلاصه «سازه های میانی» می نامیم، باید تفاوت قائل شد.
موسیقیدانان، قوانین بار در سفرهای هوایی را محکوم کردند

موسیقیدانان، قوانین بار در سفرهای هوایی را محکوم کردند

پس از دستگیری تعدادی تروریست در هواپیمایی بریتانیا، موسیقیدانان برجسته از قوانین سختگیرانه بار در این هواپیمایی انتقاد کردند. به گفته آنان محدودیت جدید در اندازه که تنها آوردن بارهایی در حد یک کامپیوتر دستی را به کابین مجاز میداند، عملا به همراه داشتن آلات موسیقی بزرگ را غیر ممکن ساخته است.
گفتگو با آن سوفی موتر (I)

گفتگو با آن سوفی موتر (I)

تنها با در نظر گرفتن فعالیت های آن سوفی موتر (Anne-Sophie Mutter)، ویولونیست، نیز می توان به راحتی تحت تأثیر قرار گرفت چه برسد به تماشای نوازندگی او. موتر در دهه چهل زندگیش دیسک گرافی شگفت آوری دارد: در سی سال گذشته با ۳۵ آهنگساز در بیش از ۳۰ اثر ضبط شده همکاری کرده است. وقتی که موتر تازه شروع به کار کرده بود نامش همیشه با نام هربرت فون کارایان همراه بود. اما موتر از آن زمان به بعد با بیش تر رهبران و موزیسین های سرشناس اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم همکاری کرده است.
روز شهناز

روز شهناز

اول خرداد ماه مصادف است با تولد منسوبی جلیل شهناز، نوازنده ای که بیش از نیم قرن افتخار و سرآمد هنر تارنوازی ایران بوده است.
در‌آمدی بر دیسکوگرافی و کتابشناخت ردیف دستگاه‌های موسیقی ایران (III)

در‌آمدی بر دیسکوگرافی و کتابشناخت ردیف دستگاه‌های موسیقی ایران (III)

ضبط (صوتی) ردیف فقط برای حفظ و نگهداری (و نه در قالب یک اجرای هنری) کمی زودتر از نغمه‌نگاری آغاز گشت، اما بسیار دیرتر به عنوان وسیله‌ای برای انتقال دقیق (با مقاصد آموزشی) مورد قبول واقع شد. دلیل این موضوع شاید اعتماد بیشتر به نوتاسیون برای نگهداری و انتقال صحیح مطالب (به عقیده‌ی مرسوم آن زمان) باشد، از سوی دیگر کیفیت پایین دستگاه‌های ضبط صدا و در اختیار نبودن‌شان (۱۰) و همچنین مدت زمان محدود ضبط صدا روی صفحه (که بیشتر با اندازه‌ی یک یا چند گوشه متناسب بود تا یک دستگاه) نیز ممکن است باعث این موضوع شده باشد.
کریستوف ایشنباخ (I)

کریستوف ایشنباخ (I)

کریستوف ایشنباخ (Christoph Eschenbach) رهبر و پیانیست مشهور آلمانی، متولد ۲۰ فوریه ۱۹۴۰، برسلا – آلمان (امروزه متعلق به کشور لهستان) است. کریستوف ایشنباخ در زمان جنگ جهانی دوم پدر و مادرش را از دست داد. در نتیجه این فقدان برای یک سال صحبت نکرد تا آنکه از او سوال شد آیا مایل است سازی بنوازد! در سال ۱۹۴۶ دخترعمه مادرش والیدور ایشنباخ (Wallydore Eschenbach) او را به فرزندی پذیرفت. بعد از جنگ، کریستوف در کنار نامادری مهربانش به یادگیری پیانو پرداخت.