گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

نیواورلئان برای فستیوال جز آماده میشود

نیواورلئان – پس از طوفان کاترینا صحنه موسیقی نیواورلئان، که همراه با خود شهر دچار پژمردگی و خمودگی شده بود، با آغاز فستیوال سالیانه جز و میراث فرهنگی، جان تازه ای گرفت. این فستیوال لحظاتی جادویی از حضور بزرگان موسیقی محلی و ستارگان مشهور این هنر را برای علاقمندان به ارمغان آورده است.


نیواورلئان – پس از طوفان کاترینا صحنه موسیقی نیواورلئان، که همراه با خود شهر دچار پژمردگی و خمودگی شده بود، با آغاز فستیوال سالیانه جز و میراث فرهنگی، جان تازه ای گرفت. این فستیوال

لحظاتی جادویی از حضور بزرگان موسیقی محلی و ستارگان مشهور این هنر را برای علاقمندان به ارمغان آورده است.

این جشنواره که از زمان طوفان ویرانگر، بزرگترین رویداد موسیقی در این شهر به شمار میرود، در دو تعطیلی آخر هفته برقرار است و میزبان گروههای موسیقی، از بلوز و راک گرفته تا گاسپل (موسیقی

کلیسایی سیاهپوستان) است. هزاران تن از علاقمندان در مکانهای سرباز اجرا جمع شده اند و در میان چندین صحنه مختلف در رفت و آمدند.

نشانه هایی از روزهای کارناوال شادی به خصوص Mardi Gras در میان شرکت کنندگان به چشم میخورد- یک گروه نوازنده سازهای برنجی که با تماشاگران در حال رقص دوره شده اند، به دنبال یکدیگر

وارد محوطه نمایش میشوند و رقصندگان پرهای سفیدی را در دست گرفته اند که آنها را با آوای شیپورها حرکت میدهند.

برای بسیاری از اهالی موسیقی، آغاز این فستیوال در روز جمعه نوعی بازگشت به خانه به شمار میرود و به تخفیف رنجهای چند ماه گذشته کمک میکند. پس از طوفان عده بسیاری مجبور به ترک شهر شدند و

تنها نیمی از اهالی در شهر باقی مانده بودند.

جان توماس گریفیث (John Thomas Griffith)، نوازنده گیتار گروه Cowboy Mouth نیواورلئان – که در طی ماههای پس از کاترینا مدام در راه و مشغول اجرای برنامه در شهرهای دیگر بوده اند، در

باره بازگشت به وطن میگوید:


از مراسم فستیوال سال ۲۰۰۵
“احساسی تلخ و شیرین است. از طرفی مشکل است چون عده زیادی از دوستان من هنوز خانه ای ندارند … اما این جشنواره جز احساس خوبی مانند حس پیروز ی به من میدهد. در واقع اینطور است که ما به

زمین افتادیم، اما دوباره روی پای خودمان ایستادیم”

باب دیلان (Bob Dylan)، بزرگترین نام روز جمعه بود، و هزاران نفر برای شنیدن صدای این اسطوره موسیقی، که معمولا درمیان حاضران فستیوال جز است- گرد آمده بودند. او شنوندگان خود را نا امید

نکرد. دیلان به همراه گروهش یکی از بهترین اجراهای موسیقی سنتی و موروثی شهر را تهیه دیده بودند، برنامه آنها شامل قطعات راک، بلوز، فولک و حتا اشاراتی به موسیقی زیدکو (zydeco) بود.

(زیدکو نوعی از موسیقی فولک است که در اوایل قرن بیستم در میان مردم چند رگه جنوب غربی لوییزیانا به وجود آمد.) طرفداران موسیقی دیلان در میان زمین چمن میرقصیدند و دیلان در طی برنامه یک

ساعته خود به خواندن و نواختن هارمونیکا پرداخت.

دکتر جان (Dr. John)، یکی از فرزندان بسیار مشهور موسیقی نیواورلئان، برنامه پایانی را بر روی صحنه اصلی اجرا کرد. در حالی که او به نواختن پیانویی که با جمجمه انسان و دیگر نشانه های حکمت

محلی وودوو voodoo تزیین شده بود، به نرمی درباره شهر مورد علاقه اش به خواندن پرداخت.

به گفته گریفیث نیواورلئان نه تنها یک مرکز موسیقی است، بلکه موسیقی هم مرکز و کانون تصویر رنگین و پربرکت این شهر است.

“عده بسیاری از مردم نمیدانند که نیواورلئان تا چه حد بر جامعه موسیقی خود حساب میکند، موسیقی روح شهر است و در واقع زندگی شهر با موسیقی به جریان می افتد.”

و به همین دلیل بسیاری از بزرگترین نامهای عرصه موسیقی به برقرار ی این جشن کمک کرده اند. گروه موسیقی دیو متیوز (The Dave Matthews Band)، که مانند دیلان قبلا هم در این جشنواره

شرکت کرده بود، روز شنبه (امروز) به اجرای برنامه میپردازد. اسپرینگزتین (Springsteen)، یکی از ستارگانی است که در شامگاه یکشنبه، برنامه پایانی هفته اول را اجرا میکنند.

فستیوال جز در تعطیلات آخر هفته دیگر هم ادامه خواهد داشت و کسانی چون کیت اوربن (Keith Urban)، پاول سایمون (Paul Simon)، ایرما توماس (Irma Thomas) و فتس دومینو
(Fats Domino) – که از زمان ترک نیواورلئان تا کنون حضور عمومی نداشته است – برنامه اجرا خواهند کرد.

Associated Press

۱ نظر

بیشتر بحث شده است