یکی از توالی آکوردهای (Progressions) مهم که در سبکهای مختلف موسیقی کاربرد بسیاری دارد به ii-V-I معروف است.

این توالی آکورد که تا قبل از حدود سال ۱۶۰۰ تنها بصورت ناقص ii-I اجرا می شد، د رواقع نوعی حالت کادانس را ایجاد میکند.

اگر کمی دقت کنید خواهید دید که این progression بسیار مفید را نمی توان بسادگی از دایره پنجم ها بیرون کشید. اما همین توالی آکورد دارای نظمی است که اگر به آن توجه کنیم می توانیم از آن در بسیاری از مواقع استفاده مناسب کنیم.

یک گام نمونه مانند دو ماژور را در نظر بگیرید، ii-V-I در آن معادل آکوردهای Dm-G-C می شود که اگر به آن توجه کنید متوجه می شود که پایه های آکوردها نسبت به یکدیگر فاصله پنجم دارند.

موارد استفاده از این توالی آکورد بسیار زیاد است بطوری که می در بیش از نود درصد قطعات موسیقی متعلق به هر سبکی می توان آنرا پیدا کرد.

یک نوازنده Jazz بسادگی می تواند با رنگ آمیزی بیشتر این آکوردها فضای زیبایی را برای اجرای ملودی ایجاد کند.