بوگی ووگی (II)

Jelly Roll Morton , 1890 – 1941
Jelly Roll Morton , 1890 – 1941
عبارت بوگی ووگی، بنا به نظر بسیاری از مورخین و زبان شناسان، تکرار کلمه بوگی است. بوگی در حدود سال ۱۹۱۳ به مهمانیهایی گفته میشد که در آن یک گروه نوازنده دعوت میشدند و حاضران دستمزد آنها را با همدیگر پرداخت میکردند. ووگی، تکرار بوگی با کمی تغییر است و این تکرار کلمه با تغییر دادن حرف اول آن، حالتی است که در بیشتر زبانها وجود دارد و ما نمونه های بسیاری از آن را در فارسی میشناسیم.

جایی در میان راه – هیچ کس نمیداند دقیقا چه زمانی – موسیقی پیانو سالنهای غذاخوری به بوگی ووگی تبدیل شد، سبکی شهری (درمقابل نوع موسیقی جاده ای و بین راهی) که وجه مشخصه آن دارا بودن یک خط کاملآ مشخص باس (bass line) با حرکاتی انرژیک و رونده است.

قسمت باس از هشت ضرب تکرار شونده تشکیل میشود و نوازنده با دست راست (در پیانو) ملودیهایی را مینوازد که در اصل واریاسیونهایی روی هارمونی باس هستند. البته این سبک لزوما مخصوص نواختن با پیانو نیست و در بسیاری موارد با خواننده همراه است و یا به عنوان بخش سولو در گروههای موسیقی و گروههای کوچک جز، نواخته میشود.

audio file Glenn Miller – Boogie Woogie

در اصل مبداء پیانو بوگی ووگی چندان مشخص نیست، اما دو تن از بزرگان موسیقی جز و بلوز، ویلیام کریستوفر هندی (William Christopher Handy 1958-1873، نوازنده و آهنگساز آفریقایی- آمریکایی بلوز که به عنوان پدر بلوز شهرت دارد) و جلی رول مورتون (Jelly Roll Morton 1941-1890، پیانیست، رهبر و آهنگساز خوش قریحه آمریکایی که عده ای او را اولین آهنگساز واقعی جز میشناسند.) در سخنان خود از نوازندگانی یاد کرده اند که قبل از سال ۱۹۱۰ به سبک بوگی مینواخته اند.

کلارنس ویلیامز (Clarence Williams 1965-1898 نوازنده پیانو جز، آهنگساز، مبلغ، خواننده، تهیه کننده تئاتر و ناشر آمریکایی)، نیز جورج توماس را به خاطر دارد و به اعتقاد او، سبک بوگی ووگی توسط این پیانیست اهل تگزاس آغاز شده است.

او میگوید در سال ۱۹۱۶، توماس یکی از اولین نتهای موسیقی بوگی ووگی به نام New Orleans Hop Scop Blues منتشر کرد و یادآوری میکند که خودش، قبل از سال ۱۹۱۱ اجرای توماس از این قطعه را شنیده است.

کلارنس ویلیامز یکی از اولین موسیقی دانانی است که در سال ۱۹۲۳، یک قطعه بوگی ووگی را بر روی صفحه فونوگراف ضبط کرده است. البته او در زمان نواختن به این شیوه، تمام ریزه کاریهای آنرا به کار نمیبرد بلکه از سبک بوگی ووگی برای تنوع بخشیدن به بخش همسرایان موسیقی بلوز استفاده میکرد.

در دهه ۲۰ بوگی ووگی در میان کمپهای چوب بری و دیگر کارگاه هایی که اکثر کارگران آن را سیاهپوستان تشکیل میدادند و همچنین در شهرهایی با جمعیت آفریقایی – آمریکایی مانند شیکاگو و ایلینویز سبکی شناخته شده بود.

در فوریه ۱۹۲۳، گروه جز جوزف ساموئل (Joseph Samuel) به نام Tampa Blue Jazz Band، قطعه ای از جورج توماس به نام The Fives را در کمپانی Okeh Records ضبط کردند و این اثر، اولین نمونه بوگی ووگی یک گروه جز و صفحه Chicago Stomps ضبط شده در استودیو جیمی بلایت (Jimmy Blithe)، اولین صفحه پیانو سولوی بوگی ووگی محسوب میشوند.

nonjohn.com, colindavey.com, wikipedia.com

7 دیدگاه

  • Babak
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۳, ۱۳۸۵ در ۳:۲۶ ق.ظ

    in aghaye jello roll morton sefid poost boode ya siah poost?

  • حمیدرضا
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۳, ۱۳۸۵ در ۶:۱۰ ق.ظ

    مرسی – ممنونات

  • سحر شهاب
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۳, ۱۳۸۵ در ۹:۱۵ ق.ظ

    همانطور که در کل مطلب به آن اشاره شده موسیقی بوگی ووگی تا زمانی که به شکل یک پدیده به شنوندگان سفیدپوست معرفی شده و تا مدتها بعد از آن، تنها توسط سیاه پوستان نواخته میشده و آقای مورتون هم یکی از اونها بوده.

  • hamed
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۳, ۱۳۸۵ در ۶:۵۵ ب.ظ

    “The etymology of the term “Boogie Woogie” is uncertain, but it originally described a dance party or a place where such a party took place. Essentially, it is a type of rhythmic barrelhouse piano that features repeated bass figures, or riffs, often transposed to fit the tune’s harmonic structure, over which the right hand plays lines that are to some degree improvised and often in a counterrhythm to the bass. The Boogie Woogie style originated among self-taught pianists in saloons and house parties, who substituted riff figures for the older ragtime-derived left hand technique of alternating bass notes and chords to outline the tune’s harmonic pattern. Boogie Woogie is attested from the 1910s and was recorded sporadically in 1920s and more frequently from 1929 following the success of Pine Top Smith’s “Pine Top’s Boogie Woogie”. It entered spectacularly into the world of popular music through presentations at Carnegie Hall by Meade “Lux” Lewis, Albert Ammons, and Pete Johnson in 1938 and 1939. These artists, along with Jimmy Yancey, Camille Howard, and many others, popularized this style through the 1940s. It was often adapted by guitarists as well as swing bands and had a great influence on jazz, country and western, gospel, and the emerging rock and roll.” (From the book: “African American Music”,by: M.V.Burnim & P.K.Maultsby, 2006)

  • hamed
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۳, ۱۳۸۵ در ۷:۲۴ ب.ظ

    با تشکر از مقاله خوبتان. مطلب فوق به دلیل جدید بودن منبع ذکر شد وذکر مطلب زیر هم در جهت تکمیل این مقاله می باشد:
    “ریشه زبانی کلمه boogie احتمالا به برخی لغات موجود در گویش های غرب آفریقا می رسد مانند buga در گویش Hausa و bug در گویش Mandingo که هردو به معنای “زدن” (زدن ضرب) میباشد. البته کلماتی نظیر bogy و booger هم از مدتها پیش در زبان انگلیسی عامیانه (slang) وجود داشته و برای اشاره به سیاهان به کار رفته است. در یکی از آهنگ هایی که Blind Lemon Jefferson در سال ۱۹۱۷ اجرا کرده عبارت booger-rooger شنیده می شود که اشاره به نوعی جشن و پایکوبی دارد. نخستین آهنگی که کلمه boogie woogie را در عنوان خود به همراه داشت در سال ۱۹۲۸ توسط Clarence Pine Top Smith ضبط شد با نام “Pine Top’s Boogie Woogie” که با ریتم تند و مهیجش به آهنگ محبوبی تبدیل شد و بسیاری از نوازندگان مطرح بلوز تا سالها بعد آن را اجرا می کردند. منجمله Joe Willie Pinetop Perkins که بعدها عضو گروه Muddy Waters شد.” (از کتاب “Deep Blues” نوشته Robert Palmer به سال ۱۹۸۱).

  • Babak
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۳, ۱۳۸۵ در ۸:۳۷ ب.ظ

    vali ghiafash kamelan shabihe siaha nist, shayad 2rage bashe

  • محمد آزمند
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۶, ۱۳۸۵ در ۱۲:۱۹ ق.ظ

    با سلام

    من به خاطر مطالب مفید و قابل تامل این سایت واقعا ممنوم چون برای کاربرانش دری بازی میکند که بتوانند دنیای موسیقی را طوری دیگر ببینند و در فرهنگ سازی برای افرادی که می خواهند برای خودشان ارزش قائل شوند بسیار موفق بوده است اما راه درازی هنوز مانده است.

    و دیگر, خواهشی دارم که اگر می توانید مطلبی درباره آقای Stanley Jordan تهیه کنید و کمی هم درباره موسیقی مقامی ایران مثل موسیقی بلوچستان موسیقی زار بندر عباس و ……. بنوسید ممنون میشوم.

    همیشه موفق و خوب باشید.

    خداحافظ

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

در جستجوی موسیقی سنتی (II)

تصویر سورآلیستی ای در نظرم آمد که قافله ای از چندین و چند شتر همه سی دی های سمفونی کوه البرز را بار کرده از دروازه های ارمنستان قدم در جاده ابریشم گذاشته و “سی دی ها را روانه بازار” می نمایند و به هر شهر و دیاری که می رسند جمیع مشتاقان، سی دی پلیر به دست، دم دروازه ها منتظر رسیدن قافله ایستاده اند و هلهله می کنند! (البته این استقبال بی سابقه مشتاقان موسیقی سمفونیک از این آثار را باید بیشتر مرهون نقد جانانه ای دانست که در فصلنامه ای وزین به قلم منتقد و و موسیقی شناسی برجسته نوشته شده و در آنجا خواندم که اثر به سبک آثار ریشارد واگنر ساخته شده و با آنها کوس برابری می زند و بسیار عالی و جهانی است.)

برنامه ریزی بخش های تمرین (I)

در بسیاری از موارد دلیل انجام کارهای خلاقانه نوع برنامه ریزی تمرین شما خواهد بود. یک برنامه ریزی موثر شما را برای دستیابی به اهداف موسیقایی تان یاری می کند و همچنین برنامه ریزی اشتباه موزسین را به سمت تمرین نامنظم و بی فایده و یا تجربه های آسیب زا می کشاند. بنابراین این بخش ۵ راهنمای تمرین را پیشنهاد می کند تا همچنین موضوعات مرتبط با مدیریت تمرین را نیز مطرح کند.

از روزهای گذشته…

کج بشینیم، راستشو بگیم  (III)

کج بشینیم، راستشو بگیم (III)

صحت اغلب این اطلاعات مورد تردید است و داستانهای ضد و نقیضی از زندگی و حتی در مورد زادگاه بیوک آقا گفته می‌شود. آنچه بیش از همه برای من اهمیت دارد موضوع جایگاه ایشان در موسیقی‌ست. همان جمله‌ی نخست نوشته‌ی بالا مایه‌ی حیرت و شگفتی‌ست: “او یکی از بزرگترین نوازندگان تار در ایران بود…!”. (بگذریم از خیالبافی‌های خارق‌العاده‌ و در عین حال خلاقانه‌ای که از این هم فراتر رفته و گاه حتی لباس رهبری ارکستر در روسیه نیز به قامتِ جوانی بیوک آقا می‌پوشانند). پرسش این است: کسی که این عبارت را سالها بعد می‌خواند، چه تصوری از بیوک آقا خواهد داشت؟ لابد او را در کنار غلامحسین بیگجه‌خانی، علی اکبر شهنازی و جلیل شهناز و دیگران در زمره‌ی سرسلسله‌داران تارنوازی ایران خواهد نشاند.
پورساعی: با تغییر کوک با گیتار عادی ربع پرده می نوازم

پورساعی: با تغییر کوک با گیتار عادی ربع پرده می نوازم

اگر شما کل سطح انگشت را روی آن مقطع سیم حرکت کند. بعضی از نوازندگان فکر میکنند ویبراسیون روی گیتار شکل خواصی نمیتواند داشته باشد و بی دلیل دستشان در حال حرکت است، در صورتی که میشود نت اول به صورت کشیده و بدون ویبره و بعد کم کم ویبره شدید و باز به شکل بی ویبره نتی را اجرا کرد که با این شکل ها میشود ویبراسیون را زیباتر کرد. پورقناد: در سازهای پرده دار چون صدای ویبره کمتر هست، نوازندگان مشکل بیشتری با آن دارند و اگر هم ساز ارزان قیمت و کم کیفیت باشد این مشکل تشدید خواهد شد. البته روی گیتار اگر تکنیک را درست انجام دهیم میشود ویبره را تولید کرد.
گزارش مراسم رونمایی کتاب  «بررسی ساختار تصنیف‌های عارف قزوینی» (VII)

گزارش مراسم رونمایی کتاب «بررسی ساختار تصنیف‌های عارف قزوینی» (VII)

در ادامه، بابک خضرایی به‌عنوان آخرین سخنران دربارۀ این اثر گفت: این جلسه جلسۀ نقد و بررسی نیست و صرفاً برای آشنایی مخاطبان با کتاب است. از‌این‌رو، من فقط چند نکتۀ‌ کوتاه را عرض خواهم کرد: عنوان کتاب شامل چند کلمه است: «ساختار»، «تصنیف»، «عارف قزوینی».
بهروزی نیا: استیل نوازندگی اعراب با نوازندگی ما تفاوت دارد

بهروزی نیا: استیل نوازندگی اعراب با نوازندگی ما تفاوت دارد

این مشکل به شیوه ی گرفتن مضراب بر می‌گردد، در دنیا شیوه های مختلفی را برای گرفتن مضراب عود به کار می‌برند و چون در ایران عود هم استفاده می‌شود نا خودآگاه از گرفتن مضراب دیگر کشور ها هم تاثیر گرفته ایم. اتفاقا هنرجویانی که در همین کلاس های آموزشی من شرکت می‌کنند، همه نوازندگان خوبی هستند ولی غریب به اتفاق با مشکل گرفتن مضراب و حتی گرفتن ساز، دست و پنجه نرم می‌کنند. اگر یک نوازنده یک شیوه اشتباه را بیاموزد بعد ها به سختی می‌تواند این اشتباه را کنار بگذارد و شیوه ی جدید را جای گزین آن کند.
رژین کرسپین درگذشت

رژین کرسپین درگذشت

پنجم جولای، رژین کرسپین Régine Crespin یکی از تحسین برانگیزترین خوانندگان سوپرانوی جهان در قرن بیستم در سن ۸۰ سالگی درگذشت. و اکنون چهل روز از خاموشی این بانوی هنرمند و شاید بزرگترین خواننده اپرایی که در قرن بیستم از فرانسه به ثمر رسید، میگذرد.
آموزش مدون ساخت ویلن بر اساس علوم و تجربیات (II)

آموزش مدون ساخت ویلن بر اساس علوم و تجربیات (II)

هدف از طرح و ارائه مطلب مورد نظر ایجاد فضا و شرایط لازم به جهت ایجاد ساختاری کلاسیک در زمینه موضوع مطرح شده می باشد که با توجه به وجود پشتوانه لازم در راستای هدف مربوطه و همچنین امکان استفاده از محیط مناسب تخصصی برای آموزش و دسترسی غنی به مکتوبات و اطلاعات و همچنین بهره برداری از موارد دیگر، امید است که این مهم به اجرا رسیده و شروعی باشد برای شناخت بیشتر.
موسیقی تنهائی (II)

موسیقی تنهائی (II)

در بیشتر موارد اجرای سوال و جواب های جملات موسیقایی بین بخش های مختلف ارکستر تنها چیزی است که اجرای ارکستر ایرانی را از اجراهای تکنوازی متمایز می کند. قواعد نا نوشته ی هامونی و ارکستراسیون موسیقی ایرانی برای ارکسترهای بزرگ همچون ارکستر سنفونیک نیز که توسط آهنگسازان مختلف به کار گرفته شده است به هیچ عنوان نمی تواند پیرو الگو های پلی فونیک ارکسترهای دیگر نقاط جهان باشد چراکه ماهیت این نغمات اجازه ی این دخل و تصرف را از آهنگساز گرفته است.
متبسم: در کنار جوانان با افتخار ساز می زنم

متبسم: در کنار جوانان با افتخار ساز می زنم

در یک گروه بزرگ نوازندگان مشکل شنیدن یکدیگر را دارند و به همین دلیل نیاز به کسی است که همه از او پیروی کنند و سرعت ضرب ها و اندازه نوانس ها را از وی بگیرند. بعلاوه در گروه مضراب همه چیز جنبه آموزشی دارد و بنای کار حرفه ای نیست، از این رو انتظار هم در همین حد است.
کنسرت شجریان در تهران و رهبری در آنکارا!

کنسرت شجریان در تهران و رهبری در آنکارا!

همانطور که در خبرها خواندید، علی رهبری رهبر دائم ارکستر سمفونیک تهران که چندی پیش با علاقه و اشتیاق فراوان به ایران آمده و سکان ارکستر را به دست گرفته بود با انتشار نامه سرگشاده خود به وزیر ارشاد، تهران را به قصد اتریش ترک کرد؛ اما شجریان که تا قبل از کنسرت اخیر خود مایل به اجرای برنامه در ایران نبود، کنسرتهایی را در تالار وزارت کشور به روی صحنه می برد!
“رازهای” استرادیواری (VI)

“رازهای” استرادیواری (VI)

این کتاب که توسط Sacconi نگاشته شده است به جنبه های تکنیکی ویولون سازی Stradivari می پردازد وبه همین دلیل است که این کتاب برای ویولون سازان، مؤلفان و فروشندگان کتب تخصصی بسیار حایز اهمیت می باشد . کتابهای زیادی در رابطه با ” مدرسه ساخت آلات موسیقی در کرمونا ” انتشار یافته اند که جزئیات جالبی مربوط به سرگذشت و تاریخچه زندگی سازندگان کرمونایی در اختیار ما قرار می دهند، اما در باب جنبه های تکنیکی این هنر نسخه های معدودی به چاپ رسیده است.