طنین آوای گلستان دربرمینگام

مطلب فراروی به بهانه برگزاری کنسرت گروه گلستان در شهر برمینگام انگلستان نوشته شده و نویسنده هرچند سالها تجربه تحقیق و به کار گیری مبانی هنر در شاخه ای از معماری را درکارنامه خود داراست با این وجود خود را کارشناس و منتقد موسیقی ندانسته بلکه همانند بسیاری از شما تنها از دیدن و شنیدن کاری خلاقانه و منحصربفرد هنری به وجد آمده و به این وسیله به ارتقاء کیفیت جنبه های معنوی و غیر مادی زندگی در عصری خسته از ضد ارزشها و لبریز از چالشهای بزرگ امیدوار می شود.

عمق مفاهیم سازنده گروه گلستان و خلاقیت دکتر خنجی در بیان ساده و بی پیرایه ریشه های فرهنگی خود در قالب شعر و ملودی طرفداران گروه را در این نقطه از دنیا برآن داشت تا پیشنهاد برپایی یک شب به یادماندنی و برگزاری کنسرت موسیقی اچمی – مجاری را با ایشان در میان گذاشته و در صورت موافقت گروه به دنبال یافتن بهترین راه حل برای عملی ساختن این ایده باشیم.

از بختیاری ما دانشگاه یو سی ای برمینگام که دانشکده موسیقی و هنرهای زیبای آن از معتبرترین و با سابقه ترین دانشکده های اروپا است، پس از آگاهی از ماهیت چند فرهنگی بودن گروه و فعالیت خلاقانه آن در جهت حفظ ارزشهای بومی و فرهنگی اعضاء خود از این رخداد بسیار استقبال کرده و از گروه گلستان برای اجرای برنامه دعوت به عمل آورد. دانشکده پس از دریافت پاسخ مثبت گروه بهترین سالن خود را که در مرکز شهر واقع شده و از اعتبار فراوانی نیزبرخوردار است در اختیار گروه قرار داده و تا کنون در جهت جلب مخاطبین و اطلاع رسانی پیرامون ماهیت گروه و نوع فعالیت فرهنگی آن اقدامات در خور توجه ای انجام داده است.

این استقبال و پشتیبانی کم نظیراهل هنر از گروه گلستان در سرزمینی که تنها نامی از زبان فارسی ومجاری در اذهان وجود دارد، جای تعجب نخواهد داشت، زیرا همه فعالان عرصه موسیقی بر این باورند که موسیقی زبان مشترک تمام ملیتها است. موسیقی تنها کلام وتکرار کارهای دیگران نیست بلکه تابلوی نقاشی منحصر بفرد و یا همانند قالی دست بافته دختر عشایری است که همه از دیدن آن لذت برده و حس زیبایی شناسی خود را به کمک آن تقویت می نمایند.

این “همه” میتواند اهل لارستان، چین و یا آفریقای جنوبی باشد. نژاد و رنگ و زبان دردایره هنر و درک جنبه های وابسته به آن فراموش شده و رنگ میبازد. انسان با هر ذوق و سلیقه و حتی نگرش سیاسی و مذهبی با دیدن و یا شنیدن کار هنری تازه و غیر تکراری دچار حظ روحی شده، خود را فراموش کرده و به وجد می آید.

بنا برآنچه نوشته شد، برگزاری کنسرت گروه گلستان در شهر هفتاد و دو ملت برمینگام و طنین آوای اچم دکتر خنجی و نوای دلنشین ساز آلیز بی شک شنوندگان غیر اچمی را متحیرخواهد کرد. تنها به این دلیل که هنرمرز نمی شناسد ومحدود به زمان و مکان خاصی نیست. هنر متعالی از جنس نور است و هرچند اندک و ناچیز در تاریکی به خوبی هویدا است و در تاریکی مطلق هویداتر. این نور، نور خلاقیت دلهای تنگ و سینه های فراخ هرگز خاموش نخواهد شد و راهگشای دالانهای تنگ و تاریک جهالت خواهد بود.

موفقیت روز افزون گروه گلستان و اجرای بی نظیر گروه در روز یکشنبه بیست و هشتم ماه مه برابر با هفتم خرداد ماه سال جاری در سالن آدریان بلت هال دانشگاه یو سی ایی برمینگام آرزوی قلبی تمامی طرفداران گروه گلستان است.

7 دیدگاه

  • arezoo
    ارسال شده در خرداد ۱۸, ۱۳۸۵ در ۸:۱۷ ب.ظ

    baba in doktoram ajab adam hesabiea!

  • maryam
    ارسال شده در خرداد ۱۸, ۱۳۸۵ در ۸:۱۸ ب.ظ

    vaghean ghabele tahsine

  • niloofar
    ارسال شده در آذر ۳۰, ۱۳۸۵ در ۸:۰۹ ق.ظ

    b onvane y hamshahri vaghean behesh eftekhar mikonim
    merc aghaye 2ctor

  • aziz
    ارسال شده در خرداد ۱۴, ۱۳۸۶ در ۳:۰۹ ب.ظ

    سلام.شرمنده زبان اچمی زبان لاری هم جزء این زبان است؟

  • roxana
    ارسال شده در مرداد ۱۳, ۱۳۸۶ در ۳:۳۳ ب.ظ

    man ham be onvane yek hamshahri be doctor khonji eftekhar mikonam

  • farniya
    ارسال شده در تیر ۴, ۱۳۸۸ در ۲:۳۸ ب.ظ

    vaghean aliye be doktor khonji tabrik migam

  • aghil
    ارسال شده در شهریور ۴, ۱۳۸۹ در ۱۰:۳۹ ب.ظ

    lotfan rahnamaii konid ke chejuri mishe DVD ia CD in goroho kharidari kard.neshunie sito bedin ta bekharim.tashakor.masiro lotfan baram E_mail konid

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «ایران زمین»

سوال این است که آیا می‌توان خلاقیت را آموزش داد؟ و جواب این که حتا اگر هم نتوان، حداقل می‌شود با برانگیختن و آزاد گذاشتن، آدم‌های صاحب خلاقیت را تشویق به استفاده از آن کرد و پروراند. آنچه هشت آهنگساز نوجوان آلبوم ایران‌زمین و مدیر هوشیار «پروژه‌ی آهنگسازان جوان»، امیرمهیار تفرشی پور، به اعتبار موسیقی‌شان به صحنه‌ی امروزین موسیقی ما می‌آورند دقیقا پاسخی است که دیدیم.

آلبوم «در محاصره» با آهنگسازی منتشر شد

یکی از کنسرت‌های ارکستر «خنیاگران مهر» به سرپرستی و آهنگسازی بهزاد عبدی در قالب آلبوم صوتی تصویری «در محاصره» به خوانندگی محمد معتمدی، توسط نشر «پردیس موسیقی معاصر» منتشر شد. آلبوم «در محاصره» مشتمل بر یکی از کنسرت‌های ارکستر «خنیاگران مهر» به سرپرستی بهزاد عبدی که مرداد ماه سال ۱۳۹۵ به خوانندگی محمد معتمدی در تالار وحدت تهران روی صحنه رفت، در قالب یک اثر صوتی تصویری توسط نشر «پردیس موسیقی معاصر» وارد بازار موسیقی شد. این مجموعه همزمان با کنسرت‌های اروپایی ارکستر «خنیاگران مهر» در کشورهای فرانسه، سوئیس، کانادا و آمریکا نیز به صورت فیزیکی و دیجیتال در دسترس مخاطبان قرار گرفته است.

از روزهای گذشته…

نماد‌شناسی عود (I)

نماد‌شناسی عود (I)

عود (معرب wood) ساز اصلی موسیقی کلاسیک عربی است. شاعران در سراسر قلمروی اسلام هزاران سال در وصف آن شعرها سروده‌اند. العود، در واژه و محتوا، به فواصل دور تا اروپا و آفریقا و آسیای غربی راه پیدا کرده‌است. پشت گلابی‌شکل آن به چشم‌ها آشنا است. نقاشان همواره دوست داشته‌اند جزییات آن را در مینیاتورهای شرقی و نقاشی‌های اروپایی به تصویر بکشند.
گزارشی از دومین نشست «نقدِ نقد» (IV)

گزارشی از دومین نشست «نقدِ نقد» (IV)

صداقت‌کیش در ادامه با اشاره به عنوان نشست «جایگاه واکاوی در نقد موسیقی در ایران»، گفت: برخلاف همیشه می‌خواهم اندکی در مورد خود لغت «واکاوی» صحبت کنم. «واکاوی» را در زبان فارسی اخیرا بیشتر استفاده و دو دسته از معانی را به آن نسبت می‌دهند؛ اولا این کلمه در گویش گنابادی کاربرد محاوره دارد و به معنی کندن جایی است، مانند دوباره کندن یک قبر یا زمین و دوما کاربرد امروزی و مدرن آن به معنی تحلیل و بررسی است و به خصوص در عناوین مقالات علمی در ۱۰، ۱۵ سال اخیر فوق‌العاده مورد علاقه است و اگر شما نگاه کنید ببینید منظورشان چیست طیفی از مطالعه، بررسی، تفسیر، بررسی دوباره، آنالیز و… دستتان را خواهد گرفت. بنابراین ما با لغتی مواجه‌ایم که فارسی سره است و در شمال شرق ایران سابقه‌ای دارد و آن سابقه اتفاقا با مفهومی که امروز در موردش صحبت می‌کنیم ربطی مستقیم دارد.
از اثر تا عمل موسیقایی (II)

از اثر تا عمل موسیقایی (II)

نویسنده در فصل سوم، «اجرا؛ بداهه حفظ اثر» گام بعدی را برمی‌دارد؛ اگر اثر متمایز از نت‌نوشت/اجرایش و مصون از تاثیر آنها نیست، چه چیزی فاصله‌پیش‌پنداشته‌ میان آنها را باید پر کند؟ برای پاسخ، علاقه‌مندی و پیشینه فیلسوف به‌عنوان پیانیست جزء و بینشی که از آن کسب کرده، سکوی پرش می‌شود و «بداهه» -که در فصل‌های قبل به آن پرداخته بود- را در مقام پرکننده شکاف هستی‌شناختی یادشده می‌نشاند. همین فصل و بخش‌هایی از فصل اول اولین بزنگاه خوانش دور از مقصود کتاب و چشم اسفندیار آن است. زیرا کتاب به‌ویژه از لحاظ موسیقی‌شناختی در مقایسه با مطالعات پیشرو در این زمینه (چه در مبداء چه اینجا) چیزی ندارد که بر بینش ما بیفزاید و خواندن احتمالی آن از این زاویه مصداق بارز مصادره به مطلوب است.
نقد آرای محمدرضا درویشی (III)

نقد آرای محمدرضا درویشی (III)

چاپ نخست کتاب «نفیرنامه» در سال ۱۳۵۱ بود و در سال ۱۳۹۰ تجدید چاپ شد. فوزیه مجد پیشگفتار مهمّی در چاپ دوم کتابش نوشت که نشان از تجدید نظر و بازنگریِ او در نظراتش دارد. وی امروزه با نگاهی انتقادی، «نفیرنامه» و به‌ویژه بخش نخستِ آن را «یک تصویر سورآلیستِ گزنده و تلخ» (مجد۱۳۹۰: ۸) می‌داند.
رموز ویولون (VII)

رموز ویولون (VII)

در این قسمت ما می توانیم حتی صفحه روی ویلن را با همان ترتیب عنوان شده، به دو قسمت برش داده و آماده اتصال به یکدیگر نمائیم. بعد از مرحله برش برای صفحه زیر و صفحه رو ما دو قطعه خواهیم داشت که در نهایت باید از سطح لبه چوب در راستای طولی، به یکدیگر (نیمه دیگر خود) با دقت و ظرافت بالایی متصل و ملحق شوند. برای این منظور سطح موردنظر باید بوسیله رنده های دستی و سمباده کاملاً صاف، تراز و صیقلی شده و قطعه دیگر را نیز به همین شکل آماده نمائیم.
اُرفِ ایرانی؟ (I)

اُرفِ ایرانی؟ (I)

کتابی برای آموزش موسیقی به کودکان پیش رو است. از نامش بر می‌آید که حاصل مسیری و رهاورد سفری باشد از روش «کارل ارف» تا دنیای موسیقی ایرانی. سفری که گویا برای مسافرش سی سال به درازا کشیده است. هر جلد از این مجموعه‌ی دو جلدی با نوشته‌ی «رضا مهدوی» (که در هر دو تکرار شده) آغاز می‌شود؛ در آن می‌خوانیم «[موسیقی کودک] با توجه به رشد فزاینده‌ی جمعیت در ایران، به زودی به یکی از مهم‌ترین شاخه‌های درخت تناور موسیقی این کشور تبدیل خواهد شد.» (۱) جدا از اینکه بپرسیم آیا درخت موسیقی ما اکنون تناور است؟ باید گفت: موسیقی کودک دست‌کم تا آنجا که به آموزش مربوط است و در کمیت، هم اکنون اگر نه مهم‌ترین، یکی از مهم‌ترین شاخه‌ها در درخت تناور اقتصاد آموزشگاه‌های خصوصی و کودکستان‌های ایران است.
نگاه تیز منتقدان و دشواریهای اجرای زنده (III)

نگاه تیز منتقدان و دشواریهای اجرای زنده (III)

در کنسرت ۸۶ ارکستر هنگام، سه قطعه با همراهی گروه کر اجرا شد. قطعه اول، “ستایش”، بافتی کاملا پلی فونیک داشته و با یک شروع کنترپوانتیک چهار صدایی، اشعاری در ستایش پروردگار را ارائه می کند.
نماد‌شناسی عود (IX)

نماد‌شناسی عود (IX)

مادامی که ابعاد واقعی ساز عود مورد بحث و کنکاش است، رسیدن به پاسخی قطعی در این خصوص بسیار دشوار خواهد بود چرا که درباره‌ی تناسب و ابعاد اجزای ساز عود، مقادیر متفاوت فراوانی را می‌توان یافت. هرچند به عنوان یک اصل کلی عرض کاسه را در عودهای رایج، حدود ۱۵ اینچ (برابر با۳۸ سانتی‌متر) و طول آن را حدود ۲۰ اینچ (برابر با ۵۰ سانتی‌متر) تعیین می‌کنیم. عودی تقریباً با این ابعاد در یک مینیاتور اسپانیایی یا مراکشی(۴۱) متعلق به سده‌ی سیزدهم میلادی ترسیم شده است. این مینیاتور عودنوازیِ «بیاض» برای معشوقه‌اش را نشان می‌دهد. اگر عرض دست نوازنده، ۴ اینچ (برابر با حدود ۱۰ سانتی‌متر) باشد، ابعاد سازی که در دست دارد کمابیش مطابق با ابعاد ذکر شده است. اگرچه در این تحقیق ما به شواهد موجود در نگاره محدود نخواهیم شد با این حال کنز‌التحف در تثبیت همین اعداد، چنان که اشاره شد، عرض کاسه را برابر با عدد مذکور و عمق آن را برابر با نصف عرض عنوان کرده است.(۴۲)
همگون و ناهمگون (VII)

همگون و ناهمگون (VII)

آن دسته از افراد که هنوز در خانه‌های خود مشغول به کار هستند نیز به دلیل بیماری، قالی‌ای را که در طول دو ماه به پایان می‌رساندند، اکنون یک ساله می‌بافند. در چندین کارگاه قالیبافی نقش‌خوانانی را دیدم که توانایی قالیبافی نداشتند و فقط نقش‌خوانی می‌کردند و همچنین نقش‌خوانانی هستند که در کارگاهها فقط به خاطر نقش‌خوانی خود حقوق می‌گیرند. (۱۸)
بنیادهای موسیقی (IV)

بنیادهای موسیقی (IV)

در این مرحله باید وارد مرحله گوش درونی شد که متشکل از مجاری نیم دایره ای و بخش حلزونی شکل می باشد، این دو بخش ،هر دو از مایعی انباشته هستند البته بخش مجاری نیم دایره ای تاثیری در حالت شنوایی ندارد اما وظیفه مهمتری همچون برقراری تعادل بدن را به عهده دارد.