ویولون مسیح استرادیواریوس (III)

در این نمونه موجود با در نظر گرفتن وضعیت فعلی آن بدون هیچ دگرگونی، آنگونه تلقی می شود که بر اساس نام های موثق در حاشیه طرح مزبور و همچنین سایر عناوین دیگر تحت عنوان مجموعه های معتبر، مشخصات و اطلاعات کاربردی دقیق و حقیقت آن منطبق برواقعیت می باشد.

پرسش اینجاست که براستی اگر چنین نباشد چگونه می توان به آنچه در واقع وجود دارد پی برد؟ سازنده ویلن چگونه می تواند بدون دغدغه از صحت الگوها، مسیر ساخت ساز را با این آگاهی که براستی در صددخلق ویلنی منطبق بر مسیح است، بپیماید؟

چگونه می تواند تجربه ایی واقعی را در کارنامه حرفه ایی خود رقم زند؟ آیا او همیشه از این اعوجاج بی خبر خواهد ماند و سایه نا آگاهی بر آن مستولی خواهد بود؟

در بخش توضیحات مربوط به طرح ها اینگونه به نظر می رسد که بر اساس استانداردهای چاپ و الگوهای خانواده ویلن، معمولا طراح ویا تولید کنند گان اندیشه پیروی از الگوها ی خاص، به جهت ساخت و تولید آثار، همیشه نمونه هایی را به شیوه های مختلف ارائه می نمایند که معمولا در ابعاد معین و بر اساس استانداردهای مورد نظر، تصاویر و سایر مشخصات انتشار می یابد. تعداد این نمونه ها کم نبوده و تقریبا از بهترین ویلن های استراد – گوارنری و آماتی بزرگ، کروتی – برگونزی – گواد ینینی در این مجموعه ها یاد شده است.

طرح مورد نظر ما به صورت مطلق در برگه ایی به ابعاد عرضی ۴۲۰ میلی متر و ابعاد طولی ۶۲۰ میلی متر ترسیم شده است.

تصویر C

در یک طرف برگه:
تصاویر رنگی با کیفیت بالا از صفحه پشت، صفحه رو
نمایی از سمت چپ دیواره ها
نمای مقابل دسته و نمای سمت چپ دسته قرار گرفته است و در سوی دیگر برگه
جدول اندازه‌های اصلی
فرم قوس‌های صفحه رو
فرم قوس‌های صفحه زیر
نمای دریچه‌ های اف از بالا
خط محیطی صفحه پشت با تعیین محل قرارگیری مقطع قوسها
ضخامت های مختلف صفحه رو
ضخامت های مختلف صفحه زیر
ابعاد ترسیمی پیچک
خط محیطی پیچک
اندازه‌های مربوط به ارتفاع کلافها
ضخامت لبه صفحات از هر دو نمای ویلن
ابعاد دقیق دریچه هایF و همچنین ابعاد آن نسبت به دریچه دیگرو همچنین موقعیت آن در صفحه رو

نمای طولی قوس صفحه زیر و بخشی از نمای طولی صفحه رو می‌باشد که در نهایت این مجموعه به عنوان ضمیمه در مجله استراد، ماه مارس سال ۲۰۱۱ برای علاقه‌مندان ارائه شده است.

تقریبا تمام بخشهای موجود در نقشه را در اینجا مطرح نمودیم.

در گام نخست بهره‌برداری از این مجموعه به ظاهر قوی و کامل، با پرسشی مواجه هستیم که به راستی این مجموعه چیست؟ آیا تصویری برای قاب کردن و یا پر کردن گوشه‌ای از دیوار کارگاه و یا محیطی هنری می باشد و یا نقشه ایی هندسی برای مصرفی ارزشمند؟

شواهد امر نشان می‌دهد با توجه به جریان مصرف وسمت و سوی روند سازسازی الا‌الخصوص در دنیای ویلن می‌توان این گونه تلقی نمود که این نیز یکی از روش‌های جاری و متداول استفاده از طرح ویلن می‌باشد. به طوری که سازنده ویلن به یکی از آن‌ها مراجعه کرده و با ترسیم یک به یک طرح به روی چوب اقدام به ساخت آن می‌کند و نام ویلن خود را براساس طرحی اینچنین که خریداری نموده است بنا می‌سازد.

ما نیز برای آغاز کار همین روال متداول را البته با کمی دقت و توجه بیشتر بررسی نموده تا بتوانیم به نکات ظریف آن آگاه شویم.

طبیعتاً در ابتدا به جدول اندازه‌ها که در بالای قسمت سمت چپ صفحه درج شده است مراجعه می‌کنیم و مشاهده می‌نماییم که در بالای جدول جمله ایی نوشته شده است و مفهوم آن این است که اندازه‌ها براساس میلی‌متربوده و با کولیس و یا هر ابزار اندازه‌گیری دقیق دیگر به ثبت رسیده است. پس می توان اینگونه تلقی نمود که طرح با حساسیتی قابل توجه برای مصرفی کاربردی گردآوری شده است واین گزارشی مطلوب است زیرا که اطلاعات درج شده باتوجه به نام اشخاص و مجموعه‌هایی که آن را تدوین نموده اند، دقیق بوده واعتبار نام آنها مزید بر علت می باشد.

و اما محتویات موجود در جدول شامل:
اندازه طول صفحه زیر و رو
بیشترین عرض درناحیه بالا در صفحه زیر و رو
کمترین عرض در ناحیه میانی صفحه رو و صفحه زیر
بیشترین عرض ناحیه تحتانی ویلن در صفحه رو و زیر
ارتفاع بلندترین ناحیه قوس در صفحه رو و زیر
فاصله خرک از ناحیه فوقانی صفحه رو
اندازه گوشه‌های ویلن در صفحه زیر و رو
فاصله سه زه از لبه صفحه، ضخامت آن، ضخامت لایه سفید در سه زه و ضخامت لایه سیاه در سه زه
طول سیم، طول دسته و… می‌باشد.

گزارشی است از مراسم رونمایی از آلبوم به‌یاد بهاری (I)

مطلبی که پیش رو دارید، گزارشی است از مراسم رونمایی از آلبوم به‌یاد بهاری: تک‌نوازی کمانچه در فرهنگسرای سرو به تاریخ سوم بهمن ۱۳۹۸ که توسط شهاب مِنا تهیه شده است:

نشست بررسی و نقد کتاب «دانش هرمی موسیقی» اثر محمدسعید شریفیان برگزار می‌شود

نشست بررسی و نقد کتاب «دانش هرمی موسیقی» اثر محمدسعید شریفیان برگزار می‌شود. در این نشست که عصر روز دوشنبه هفتم بهمن‌ماه برگزار می‌شود نویسنده اثر محمدسعید شریفیان، محمدرضا آزاده‌فر و محمدعلی مرآتی حضور خواهند داشت. نشست بررسی و نقد کتاب «دانش هرمی موسیقی» دوشنبه هفتم بهمن‌ماه از ساعت ۱۵ تا ۱۷ در سرای اهل قلم واقع در خیابان انقلاب،‌ خیابان فلسطین جنوبی، کوچه خواجه نصیر پلاک ۲ برگزار می‌شود.

از روزهای گذشته…

فرهنگ اسلامی و پیدایش موسیقی چند صدائی در اروپا (IV)

فرهنگ اسلامی و پیدایش موسیقی چند صدائی در اروپا (IV)

از سوی دیگر تئودورگولنر یک آواز مذهبی (Benedicamus Domino) از اواخر قرن ۱۴ را نشان می دهد که در آن زمان هنوز با یک صدای واخوان شروع شده و خاتمه میابد. (۷) در مورد اورگانوم های لِه اونینوس، هم در یک گزارش تاریخی، اشاره ای به “burdo” شده است. همچنین در آوازهای مذهبی “cantus firmi” موسیقی آنچنان تنظیم شده است که هجاهای واژه “apti sunt” کاملاً برای اجرای نت های کشیده صدای واخوان مناسب می نمایند و بالاخره باید در نظر داشت که ملودیهای معروف مانند: “Haec dies, Benedicams Domino” از گردش صداهای فرعی دور و بر صدای اصلی ساخته شده اند و شباهت به آهنگ هائی دارند که مدتها پیش توسط اریش فون هورن بوستل در فرهنگ های مختلف از جمله در شرق دریای مدیترانه شناسایی شده اند و عملاً نوعی تزئین یک صدای واخون هستند. (۸)
دیما تکاچنکو با ارکستر فیلارمونیک تهران می نوازد

دیما تکاچنکو با ارکستر فیلارمونیک تهران می نوازد

ارکستر فیلارمونیک تهران به رهبری آرش گوران به همراه دیما تکاچنکو نوازنده ویلن اکراینی دوم و سوم مهر ماه در تالار وحدت به روی صحنه می رود. در این کنسرت آثاری از رادیون شدرین، دمترى شوستاکوویچ و ولادیمیر مارتینووْ به اجرا می رسد.
تور اروپایی گروه بین المللی رومی و سالار عقیلی

تور اروپایی گروه بین المللی رومی و سالار عقیلی

گروه بین المللی مولانا رومی، تور اروپایی امسال (۲۰۱۲) خود را به خوانندگی سالار عقیلی در چند کشور اجرا خواهند کرد. گروه رومی (Rumi Ensemble) را جاوید افسری راد آهنگساز و سنتور نواز، پایه گذاری کرده و جمعی از هنرمندان برجسته از ایران، هند، اروپا و آمریکا در آن حضور دارند. این گروه از نیمه دوم فوریه امسال برای اجرای کنسرتهایی در هلند، بلژیک، آلمان، اسپانیا، سوئد و نروژ به روی صحنه خواهد رفت.
فخرالدینی: در زمان استاد خالقی، نوازندگان روزمزد بودند

فخرالدینی: در زمان استاد خالقی، نوازندگان روزمزد بودند

داستان این بود که می‌خواستند ببینند آیا می‌توانند رهبری ارکستر را به من بسپارند یا خیر؟ که کار موفقیت آمیز بود تا اینکه هر سه ارکستر ادغام شدند و ارکستر بزرگ با حدود ۳۱ نفر تشکیل شد. این ارکستر خیلی هم بزرگ نبود ولی نسبت به ارکستر‌های دیگر که ۱۵ نفره بود این ارکستر بزرگتر بود.
صادقی: از کودکی به صدای نوری علاقه پیدا کردم

صادقی: از کودکی به صدای نوری علاقه پیدا کردم

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با محمدرضا صادقی خواننده آواز کلاسیک و از اعضای سابق کر ارکستر سفونیک تهران، این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است. لازم به ذکر است که این مصاحبه در ابتدای سال منتشر شده و امروز متن پیاده شده آن را می خوانید.
بی احترامی به موسیقی (III)

بی احترامی به موسیقی (III)

«یکی از ترجیحات او این بود که دستگاه جدید قابلیت به اشتراک گذاشتن داشته باشد. پریزم دو خروجی برای هدفون دارد. بنابراین دو نفر به طور همزمان می توانند با آن آهنگ گوش کنند. او می گوید بهترین مکان برای موسیقی گوش دادن در تخت است.»
مغالطات ایرانی – فرم اپرا (II)

مغالطات ایرانی – فرم اپرا (II)

در این مطالب دو شبهه مهم به آثار اخیر اپرایی ایرانی وارد می شود که این شبهات به زعم نویسندگانشان (و البته بعضی از همفکرانشان) قابل چشم پوشی نیست و بی درنگ سه اثر اخیر را فاقد شرایط لازم برای گرفتن عنوان اپرا معرفی می کند. این دو مورد، اجرا نشدن این آثار به صورت زنده است و دومی غیر آکوستیک بودن آنهاست.
موسیقی آفریقای جنوبی (VII)

موسیقی آفریقای جنوبی (VII)

در اواسط دهه هفتاد قرن بیستم، گروه Rabbitt در آفریقای جنوبی به شهرت رسید. این گروه متشکل بود از ۴ مرد جوان که کار خود را با اجرای دوباره قطعه ” Jethro Tull ” آغاز نمودند و در اقدامی جسارت آمیز عکس برهنه ای را بر جلد دومین آلبوم خود به نام ” A Croak and a Grunt in the Night ” قرار دادند.
ادگارد وارز :  پدر موسیقی الکترونیک

ادگارد وارز : پدر موسیقی الکترونیک

ادگارد ویکتور چارلز وارز Edgard Victor Charles Varèse ، آهنگساز فرانسوی الاصل، در ۲۲ دسامبر سال ۱۸۸۳ متولد شد و در ششم نوامبر ۱۹۶۵ چشم از جهان فرو بست. وارز مخترع واژه “نوای سازمان یافته” در موسیقی است، بدین معنا که آهنگ ها و طنین های متفاوت می توانند با یکدیگر در یک گروه قرار بگیرند و ترکیب صوتی جدیدی بوجود بیاورند.
پیانو در موسیقی ایرانی (قسمت دوم)

پیانو در موسیقی ایرانی (قسمت دوم)

بنا بر اطلاعات موجود، نخستین پیانویی که به ایران وارد شد هدیه ای بود از سوی ناپلئون بناپارت به فتحعلی شاه (نگ. خالقی، صص ۸-۱۵۷). بعید به نظر می رسد که این ساز کوچک و پنج اکتاوی که با رسیدن به تهران باید از کوک هم خارج شده باشد هیچگاه مورد استفاده قرار گرفته باشد.در نیمه دوم سده نوزدهم میلادی، در پی دیدارهای ناصرالدین شاه از اروپا، شمار پیانوهای وارده شده به کشور رو به فزونی نهاد و به مرور در خانه معدودی از درباریان که در اروپا نیز به سر برده بودند جایگاهی برای آن پیدا شد.