ویولون مسیح استرادیواریوس (III)

در این نمونه موجود با در نظر گرفتن وضعیت فعلی آن بدون هیچ دگرگونی، آنگونه تلقی می شود که بر اساس نام های موثق در حاشیه طرح مزبور و همچنین سایر عناوین دیگر تحت عنوان مجموعه های معتبر، مشخصات و اطلاعات کاربردی دقیق و حقیقت آن منطبق برواقعیت می باشد.

پرسش اینجاست که براستی اگر چنین نباشد چگونه می توان به آنچه در واقع وجود دارد پی برد؟ سازنده ویلن چگونه می تواند بدون دغدغه از صحت الگوها، مسیر ساخت ساز را با این آگاهی که براستی در صددخلق ویلنی منطبق بر مسیح است، بپیماید؟

چگونه می تواند تجربه ایی واقعی را در کارنامه حرفه ایی خود رقم زند؟ آیا او همیشه از این اعوجاج بی خبر خواهد ماند و سایه نا آگاهی بر آن مستولی خواهد بود؟

در بخش توضیحات مربوط به طرح ها اینگونه به نظر می رسد که بر اساس استانداردهای چاپ و الگوهای خانواده ویلن، معمولا طراح ویا تولید کنند گان اندیشه پیروی از الگوها ی خاص، به جهت ساخت و تولید آثار، همیشه نمونه هایی را به شیوه های مختلف ارائه می نمایند که معمولا در ابعاد معین و بر اساس استانداردهای مورد نظر، تصاویر و سایر مشخصات انتشار می یابد. تعداد این نمونه ها کم نبوده و تقریبا از بهترین ویلن های استراد – گوارنری و آماتی بزرگ، کروتی – برگونزی – گواد ینینی در این مجموعه ها یاد شده است.

طرح مورد نظر ما به صورت مطلق در برگه ایی به ابعاد عرضی ۴۲۰ میلی متر و ابعاد طولی ۶۲۰ میلی متر ترسیم شده است.

تصویر C

در یک طرف برگه:
تصاویر رنگی با کیفیت بالا از صفحه پشت، صفحه رو
نمایی از سمت چپ دیواره ها
نمای مقابل دسته و نمای سمت چپ دسته قرار گرفته است و در سوی دیگر برگه
جدول اندازه‌های اصلی
فرم قوس‌های صفحه رو
فرم قوس‌های صفحه زیر
نمای دریچه‌ های اف از بالا
خط محیطی صفحه پشت با تعیین محل قرارگیری مقطع قوسها
ضخامت های مختلف صفحه رو
ضخامت های مختلف صفحه زیر
ابعاد ترسیمی پیچک
خط محیطی پیچک
اندازه‌های مربوط به ارتفاع کلافها
ضخامت لبه صفحات از هر دو نمای ویلن
ابعاد دقیق دریچه هایF و همچنین ابعاد آن نسبت به دریچه دیگرو همچنین موقعیت آن در صفحه رو

نمای طولی قوس صفحه زیر و بخشی از نمای طولی صفحه رو می‌باشد که در نهایت این مجموعه به عنوان ضمیمه در مجله استراد، ماه مارس سال ۲۰۱۱ برای علاقه‌مندان ارائه شده است.

تقریبا تمام بخشهای موجود در نقشه را در اینجا مطرح نمودیم.

در گام نخست بهره‌برداری از این مجموعه به ظاهر قوی و کامل، با پرسشی مواجه هستیم که به راستی این مجموعه چیست؟ آیا تصویری برای قاب کردن و یا پر کردن گوشه‌ای از دیوار کارگاه و یا محیطی هنری می باشد و یا نقشه ایی هندسی برای مصرفی ارزشمند؟

شواهد امر نشان می‌دهد با توجه به جریان مصرف وسمت و سوی روند سازسازی الا‌الخصوص در دنیای ویلن می‌توان این گونه تلقی نمود که این نیز یکی از روش‌های جاری و متداول استفاده از طرح ویلن می‌باشد. به طوری که سازنده ویلن به یکی از آن‌ها مراجعه کرده و با ترسیم یک به یک طرح به روی چوب اقدام به ساخت آن می‌کند و نام ویلن خود را براساس طرحی اینچنین که خریداری نموده است بنا می‌سازد.

ما نیز برای آغاز کار همین روال متداول را البته با کمی دقت و توجه بیشتر بررسی نموده تا بتوانیم به نکات ظریف آن آگاه شویم.

طبیعتاً در ابتدا به جدول اندازه‌ها که در بالای قسمت سمت چپ صفحه درج شده است مراجعه می‌کنیم و مشاهده می‌نماییم که در بالای جدول جمله ایی نوشته شده است و مفهوم آن این است که اندازه‌ها براساس میلی‌متربوده و با کولیس و یا هر ابزار اندازه‌گیری دقیق دیگر به ثبت رسیده است. پس می توان اینگونه تلقی نمود که طرح با حساسیتی قابل توجه برای مصرفی کاربردی گردآوری شده است واین گزارشی مطلوب است زیرا که اطلاعات درج شده باتوجه به نام اشخاص و مجموعه‌هایی که آن را تدوین نموده اند، دقیق بوده واعتبار نام آنها مزید بر علت می باشد.

و اما محتویات موجود در جدول شامل:
اندازه طول صفحه زیر و رو
بیشترین عرض درناحیه بالا در صفحه زیر و رو
کمترین عرض در ناحیه میانی صفحه رو و صفحه زیر
بیشترین عرض ناحیه تحتانی ویلن در صفحه رو و زیر
ارتفاع بلندترین ناحیه قوس در صفحه رو و زیر
فاصله خرک از ناحیه فوقانی صفحه رو
اندازه گوشه‌های ویلن در صفحه زیر و رو
فاصله سه زه از لبه صفحه، ضخامت آن، ضخامت لایه سفید در سه زه و ضخامت لایه سیاه در سه زه
طول سیم، طول دسته و… می‌باشد.

یادداشتی بر موسیقیِ متنِ فیلم «آشغال‌های دوست‌داشتنی»

جدیتِ آغاز فیلم از جایی که گوینده‌ی شبکه‌ی ماهواره‌ای، خبری درباره‌ی «منیرخانوم» می‌گوید به یکباره رنگ عوض می‌کند و بیننده وارد خیالات او می‌شود. این اولین نمود موسیقی در فیلم است: یک هفت‌ضربیِ سرخوشانه‌، با پایه‌ای روی سه‌تار به‌صورتِ خفه (Mute) که به یاریِ تغییر فضایِ فیلم می‌آید. روی همین ملودی، طنز فیلم پررنگ‌تر می‌شود. منیر چندین بار با تغییر کانال‌های ماهواره، گیتارنوازی را می‌بیند که ترانه‌ای با کلیدواژه‌ی نام او می‌خواند. این ملودی چند بار دیگر در لحظاتی که بار کمدی فیلم بیشتر است حضور می‌یابد: صحنه‌ای که منیر دنبال بغلیِ شوهر می‌گردد یا آنجا که همه به توصیه‌ی شوهر، ظاهرِ خود را درست می‌کنند تا برای ورود مأمورین آماده باشند.

جان کیج و ذن بودیسم (IV)

گفتگوی بالا بین پروفسور «سوزوکی» – استاد فلسفه شرق دور – و یکی از شاگردانش در دانشگاه کلمبیا صورت گرفته که جان کیج آن را در مقاله ای به نام «شفافیت و ظرافت» آن را نقل می کند. می گویند که «ذن» اولین بار با یک کنایه آغاز شد. بدین گونه که: روزی بودا با شاخه گلی در دست به جایگاه موعظه ی روزانه اش آمد و به جای موعظه های معمول، آن روز فقط گل بود و سکوت. یکی از پیروانش راز پیامِ بی کلام او را دریافت و ذن آغاز شد.

از روزهای گذشته…

محمدرضا لطفی و محمدرضا شجریان در گلها

محمدرضا لطفی و محمدرضا شجریان در گلها

در ادامه مقالاتی که درباره ارزش انتشار مجدد آثار ارزشمند موسیقی نوشته شد. در این مطلب به بررسی چند اثر دیگر میپردازیم که محمدرضا شجریان نقش خواننده آن را به عهده داشته و با وجود محبوبیت مردمی و امکانات انتشار که برای او محیاست، هنوز به پخش این آثار بر روی CD دست نزده است.در میان این تصانیف “در کوچه سار شب”، با مجموعه “جام تهی” بر روی CD توسط انتشارات بتهوون به دست علاقمندان رسید.
نقد آرای محمدرضا درویشی (II)

نقد آرای محمدرضا درویشی (II)

اگرچه محمدرضا درویشی کتاب «بیست ترانه‌ی محلی فارس» را در سال ۱۳۶۳ با انتشارات چنگ منتشر کرده بود ولی می‌توان گفت، او فعالیت قلمی و نوشتاری در حیطه‌ی موسیقی را با چاپ نخستین مقاله‌اش با عنوان «موسیقی محلی ایران، سنّت یا نوآوری» در فروردین ماه ۱۳۶۷ در مجله‌ی آدینه (شماره‌ی ۲۱) آغاز کرد.
با هم به راه افتادیم، بی او برگشتیم (I)

با هم به راه افتادیم، بی او برگشتیم (I)

قرار بود، ساعت نه‌وسی دقیقه‌ی بامداد روز یکشنبه، مراسم تشییع از منزل شخصی‌اش آغاز شود. اما به‌دلیل گروه بی‌شماری از یاران و مشتاقانش که هر لحظه از راه می‌رسیدند تا در آخرین وداع با استاد گرانقدر شریک باشند، حرکت مشایعین تا ده‌وده دقیقه‌ی بامداد به تعویق افتاد و در این دقایق بود که همه به راه افتادیم.
نگاهی گذرا به کتاب‌های آموزش هارمونی <br>متنشر شده در سال‌های اخیر (۸۹-۸۳) قسمت اول

نگاهی گذرا به کتاب‌های آموزش هارمونی
متنشر شده در سال‌های اخیر (۸۹-۸۳) قسمت اول

مجموعه‌ی فنون هارمونی سال‌ها در ایران شناخته شده است. تقریبا از زمان حضور«ژنرال لومر» و کار مدرسه‌ی موزیک نظام این فن هم به شکل رسمی در ایران تدریس شده است، بعدها با تاسیس مدرسه‌های موسیقی (وزیری، هنرستان عالی و ملی و…) همیشه هارمونی یکی از مواد اصلی درس‌ها بود. در سال‌های دور دو کتاب به عنوان منبع درسی مورد استفاده‌ی دانش‌جویان و هنرجویان قرار می‌گرفت: کتاب «ریشارد اشتور» و «تئودور دوبوا». در نیمه‌ی دوم دهه‌ی هفتاد یعنی از سال‌ ۱۳۷۵ تا ۱۳۷۸ تعدادی کتاب هارمونی ترجمه یا تالیف و روانه‌ی بازار شد: کتاب مشهور «والتر پیستون»، «هارمونی مدرن»ِ «ایگل فیلدهال»، «هارمونی قرن بیستم» نوشته‌ی «سِر پِرسی کِتی» و «هارمونی کلاسیک»ِ «سی. اچ. کیتسون». «هارمونی تحلیلی» نوشته‌ی «پرویز منصوری» هم در این میان به عنوان تنها اثر تالیفی (۱) به زبان فارسی باید نام برده شود.
کنی جی، معرف جهانی ساکسیفون سوپرانو

کنی جی، معرف جهانی ساکسیفون سوپرانو

Kenneth Gorelick ( متولد ۵ جون ۱۹۵۶)، که با اسم صحنه خود،Kenny G ، شناخته شده تر است، یک نوازنده ساکسیفون آمریکاییست که آلبوم چهارمش ، Duotone ، در سال ۱۹۸۶ برای او موفقیت چشم گیری به ارمغان آورد.
نکاتی درباره محدودیت های تکنیکی تار (I)

نکاتی درباره محدودیت های تکنیکی تار (I)

کوک تار: نحوه کوک شدن تار اهمیت زیادی در نوشتن قطعه برای این ساز دارد؛ نوع ساختار این ساز، از شکل کاسه گرفته تا پوست، مکانیزمی تولید کرده که تار امکان ماندگاری صدای زیادی داشته باشد، به همین علت در حین ارتعاش یک نت، نتهای دیگری هم مرتعش میشوند (منظور هارمونیکها نیستند) که این نتها از سیمهایی آزاد تولید میشود. به همین خاطر بهتر است برای هر گام یا دستگاه فقط از کوکهای مناسب همان دستگاه یا گام استفاده کنیم مثلا در اجرای قطعه ای در گام دو ماژور، سیم ها را به صورت، دو، سل، دو، دو کوک کنیم و یا در اصفهان سل، دو، سل، ر، ر کوک کنیم.
صبوحی: محدود به کودکان آهنگسازی نکردم

صبوحی: محدود به کودکان آهنگسازی نکردم

شاید مهجورترین ژانر موسیقی چه در زمینه نگاه عمیق به آن و چه نگارش و اجرا، موسیقی کودک است و صد البته نباید غافل بود که این ژانر موسیقی به حق از سخت ترین هاست که به قول حضرت مولانا: چون که با کودک سر و کارت فتاد – پس زبان کودکی باید گشاد
چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه دوم (I)

چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه دوم (I)

در این جلسه به تعاریف مختلف اتنوموزیکولوژی از دیدگاه برجسته ترین نظریه پردازان این رشته و همچنین مکاتب مختلف اتنوموزیکولوژی پرداخته شده است. پیاده سازی و ویرایش این نوشته را نسیم احمدیان دانشجوی نوازنده و اتنوموزیکولوگ انجام داده است.
گفتگوی ما ده ساله شد!

گفتگوی ما ده ساله شد!

جشن دهمین سالگرد فعالیت ژورنال موسیقی گفتگوی هارمونیک دیروز، دوم خرداد در فرهنگسرای نیاوران به اجرا رسید. چنانکه مستحضرید، قرار بود جشن در روز اول خرداد در فرهنگسرای نیاوران برگزار شود و افراد بسیاری برای همراهی ما در این برنامه، اعلام آمادگی کرده بودند ولی به دلیل یک سوء تفاهم در ساعت برگزاری این برنامه، مسئولان فرهنگسرای نیاوران پیش نهاد تعویق برگزاری جشن به روز دوم خرداد را دادند.
نگاهی به آثار و توانایی های حسین خواجه امیری (III)

نگاهی به آثار و توانایی های حسین خواجه امیری (III)

یکی از خصیصه های مهم آواز ایرج، یکدست بودن صدای او در بخش بم، میانی و اوج است، به تعبیر دیگر چنین تصور میشود که صدای بم و زیر او متعلق به دو خواننده میباشد، چراکه کمتر خواننده ای کل وسعت صدایش اینقدر در مهار و کنترلش است.