آثار پیانویی محمد سعید شریفیان منتشر شد

آثار آثار پیانویی محمد سعید شریفیان توسط انتشارات پارت به تازگی منتشر شده است. این آثار گردآوری یکسری از قطعات پیانویی در طول سالیان متمادی است که هم اکنون برای استفاده عموم به چاپ رسیده است.

در نوشتن قطعات بر استفاده خلاقانه از ابزار موسیقی و ساز پیانو تامل خاصی گردیده است.

استفاده از پلی ریتم ها در اغلب قطعات و به تبع آن خلق جملات ملودیک با حرکت نامنظم بعلت تغییر در روند آکسان های تکراری میزان ها، بسط و گسترش موسیقی با استفاده از نوشتار کروماتیک و موسیقی مدال ایرانی که به یک زبان هارمونیک جدید و مدرن می رسد، استفاده از قابلیت های ساز پیانو و تمامی وسعت این ساز (که در موسیقی های نوشته شده ایرانی کمتر دیده شده) باعث خلق رنگ آمیزی های متنوعی می شود که بافت های مختلفی اعم از کوبه ای ظریف و شاعرانه تا بافت هایی با تشدید هارمونیک های آزاد شده را در بر می گیرد.



تصاویر روستایی
تصاویر روستایی از ۴ قطعه تشکیل می شود که قسمتهای اول، دوم و چهارم در سال ١٣۶۶ و قسمت سوم در سال ١٣۶٨آهنگسازی شده است. این قطعات تا به امروز اجراهای بسیاری در کشورهای مختلف دنیا داشته و همچنین در برنامه رادیو سراسری ایروان در سال ١٣٧١ مختص به آثار محمد سعید شریفیان که استاد مرحوم آقاجانیان ارائه نمود، توسط الکساندر گورگینف به اجرا در آمد.

این قطعات در ایران نیز اجراهای متفاوتی داشته است که از جمله آنها می توان به اجرای استاد فقید موسیقی، ملیک اصلانیان و اساتید پیانو فرمان بهبود و چیستا غریب را نام برد. در سال ١٣۶٩ تصاویر روستایی به طور خصوصی و محدود در ایران به چاپ رسید.

آهنگسازی و تم های اصلی این قطعات بدون بهره گیری از ملودیها و یا ریتم های موسیقی محلی ایران بوده است، ولی در واقع در سبک و سیاق این موسیقی ها آهنگسازی شده اند، در اینصورت برخی از آنها به وضوح شبیه به موسیقی های محلی می شوند که می توان برای به نمونه قطعه شماره ٢ (که شبیه به موسیقی منطقه ی لرستان است) اشاره کرد.

هر ۴ قطعه در نوشتار بسیار ساده و با دوری جستن از تکنیکهای پیچیده برای ترسیم سادگی بی آلایشی و آرامش فضای روستایی ایران ساخته شده اند. برای نمونه در قطعه شماره ١ می توان شب تابستان گرم، صدای چراغ زنبوری اصوات طبیعی و حشرات و سکون زمان در یک روستا را تجسم کرد.

Moderato
این قطعه کوتاه برای پیانو در سال ١٣٨۴ آهنگسازی شد و به دوست قدیمی آهنگساز، پیانیست و آهنگساز برجسته انگلیسی پیتر تامپسون تقدیم گردید و در همان سال به وسیله انتشارات “Fand” در انگلستان به چاپ رسید. این موسیقی براساس یک تم اصلی و ٣ موتیف کوتاه و ثانوی شکل گرفته است که همگی در گفتگو با یکدیگرند، به طوریکه ترکیبی با بافت های صوتی متفاوت و متضاد یکدیگر به وجود می آورند که در آنها آرایشی از نتهای Cluster و چند آکورده تا فضاهای متفاوت تر با هارمونی دیاتونیک وجود دارد و در عین حال ساختمان پلی ریتمیک آن تاکید بر فضایی آزاد و شاعرانه دارد که بخصوص با نوازندگی ” Rubato ” تشدید می شود.

فانتزی برای پیانو
فانتزی در بهار ١٣٩٠ نوشته شد و در یک قسمت به مدت ١٠ دقیقه و در ۵ بخش بوده که از قسمت های با تضاد بسیار شکل گرفته است، به طوریکه وسعت نوانسهای آن از pp تا fff می باشد.

اغلب در ریتم ۶/۸ و با ۲ موتیف متفاوت است که یکی از آنها آرپژ گونه و شاعرانه و دیگری با آرایش تمی از پلی آکوردها ساخته شده است. مدالیته تم ها مستقیماً از موسیقی ایرانی و بصورت زیر بنایی در هارمونی و ملودی به کار گرفته شده است.

یکی از خصوصیات بارز این موسیقی چگونگی ملودی سازیهای بسیار فشرده و نزدیک به هم است که به فضاهای وسیع تر ملودیک و هارمونیک گسترش می یابد. وسعت تکنیکی این قطعه نیز از عوامل مختلفی اعم از پدال ها، تریل ها، جملات موسیقی پر سرعت و جملات پر بیان و شاعرانه تشکیل شده است.

ساختار چند آکوردی و لایه هایی از بافت های مختلف موسیقی که به طور همزمان با نوانسهای مختلف و سرعتهای مختلف شکل می گیرند، در شخصیت سازی این اثر نقش بسزایی دارند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

گزارشی از دومین نشست «نقدِ نقد» (V)

فیاض ادامه داد: من به روشنی به خاطر دارم که اگر ۳۰ سال پیش می‌گفتیم که فلانی نقد می‌کند، معنی‌اش این بود که فلانی با چیزی مخالفت می‌کند ولی در ذهن حداقل بنده و فکر می‌کنم شمار بسیار زیادی از دوستانی که در آذر ۱۳۹۷ زندگی می‌کنند منتقد کسی نیست که ایراد بگیرد. این جا یک رویداد همزمانی را شاهد هستیم. یعنی ما همزمان دوستانی را داریم که در زمانی زندگی کرده‌اند که نقد عبارت بوده است از موضع‌گیری مخالف با یک موضوع و بعد به مرور با کنش‌های نسل‌های دیگری معانی دیگری پیدا کرده است و این از جمله جاهایی است که من شکاف نسلی را می‌بینم. اگر به خیلی از عزیزانی که مثلا ممکن است ۲۰ سال از من بزرگ‌تر باشند بگوییم قرار است نقد شوید با نوعی جبهه‌گیری آن‌ها مواجه می‌شویم، چون فکر می‌کنند منتقد به معنی مخالف است.

یادداشتی بر مجموعه کنسرت‌های «چندشب عود»

شاید اگر با چند جابه‌جایی یا اضافه‌کردن شب چهارم، اجرای نوازندگانی همچون حمید خوانساری، شهرام غلامی، مریم خدابخش، سیاوش روشن و امیرفرهنگ اسکندری و… را در چنین برنامه‌ای می‌شنیدیم، می‌شد سنجه‌های دقیق‌تری از عیار عودنوازیِ امروز ایران بدست داد. با اینحال آنچه در این سه شب رخ داد چنین بود:

از روزهای گذشته…

یادآوری های پیرامون بررسی سه شیوه هنر تک نوازی  <br>در موسیقی ایرانی، پژوهش مجید کیانی (VII)

یادآوری های پیرامون بررسی سه شیوه هنر تک نوازی
در موسیقی ایرانی، پژوهش مجید کیانی (VII)

شاعر و نویسنده همدوره ردیف های موسیقی سنتی، آقا غلامحسین، میرزا عبدالله و آقا حسینقلی: قاآنی شیرازی، شاعر رسمی دربار ناصرالدین شاه است که غیر از قصیده سرایی و مداحی به شیوه سعدی نیز غزل می گفته و کتاب «پریشان» را به سبک «گلستان» سعدی با «اندکی تغییر» نوشته است. مراجعه به این کتاب «ملال تکرار» را دقیقا نشان می دهد. (۴)
فراخوان دهمین جشنواره ملی موسیقی نواحی ایران

فراخوان دهمین جشنواره ملی موسیقی نواحی ایران

فراخوان دهمین جشنواره ملی موسیقی نواحی ایران برای حضور گروه‌های موسیقی نواحی و مقامی با رویکرد منظومه‌خوانی در دو بخش راویان اصالت (رقابتی) و اجرای پیشکسوتان (جنبی) به طور رسمی منتشر شد.
وضعیت موسیقی ایران قبل از ورود اعراب (III)

وضعیت موسیقی ایران قبل از ورود اعراب (III)

در این دوره هرکس که دین خود را عوض می کرد و به اسلام مشرف می شد ناچار بود اسم خود را نیز عوض کند و اسمی را برگزیند که در دین اسلام عرف باشد. این همان نکته ای است که بسیاری از آن غافلند و فکر می کنند که تمام موسیقیدانان و محققان که نام آنها عربی است در اصل عرب بوده اند. برای همین در بسیاری مواقع دانشمندان بزرگ سرزمین ما را به اشتباه عرب می خوانند. هرچند در برخی موارد بر اساس کینه ورزی با ایرانیان و به طور تعمدی از این تغییر نام سواستفاده می کنند و برچسب هویت عرب را به دانشمندان و مورخان و موسیقیدانان ما می زنند و حتی فارابی، ابن سینا، زکریای رازی و… را عرب می دانند. البته این تغییر نام دلیل دیگری نیز داشته است و آن بدست آوردن محل اقامتی امن بوده است چون جان و مال غیر عرب در بین عربها حفظ بود بسیاری از بازرگانان پس از مراجعت به سرزمین اعراب نام و یا پسوندی مختص عربها را انتخاب می کردند.
نوازنده و تمرین (III)

نوازنده و تمرین (III)

۱۱- قطعات با چه سطح تکنیکی را برای تمرین و نواختن انتخاب کنیم؟
نوازنده همواره بایستی در سه سطح مختلف تکنیکی قطعاتی را انتخاب کرده و بنوازد :
سیستم فواصل تقسیم مساوی طول (I)

سیستم فواصل تقسیم مساوی طول (I)

سیستم تقسیم مساوی طول یا “Equal divisions of length EDL” روش تعیین فواصل موسیقی است که در آن به جای به کارگیری نسبت های فرکانسی فواصل از روابط طولی و تقسیم طول سیم به فواصل مساوی و سپس برآورد نسبت های فرکانسی استفاده می شود. در این سیستم مفروضات زیر را داریم:
جیمز لوین، احیا کننده متروپولیتن (I)

جیمز لوین، احیا کننده متروپولیتن (I)

جیمز لارنس لوین (James Lawrence Levine) متولد ۲۳ ژوئن ۱۹۴۳، رهبر و پیانیست آمریکایی، در حال حاضر مدیر موسیقی اپرای متروپولیتن و ارکستر سمفونیک بوستون می باشد. اولین رهبری وی به همراه اپرای متروپولیتن در ۵ ژوئن ۱۹۷۱ بود و تا جولای ۲۰۰۹ بیش از ۲۴۵۶ اجرای اپرا متروپولتن را رهبری نمود!
انتخاب ساز- قسمت اول

انتخاب ساز- قسمت اول

فراگرفتن هنر نوازندگی با انتخاب نوع ساز آغاز می گردد و اگر این انتخاب در دوران کودکی اتفاق افتد، ساز از اولین خاطرات نوازنده می گردد و در پایان نیز، یاد گار بجای مانده از نوازنده، ساز و اجراهای های اوست.
پابلو کازالز، نوازنده ویلنسل و رهبر ارکستر

پابلو کازالز، نوازنده ویلنسل و رهبر ارکستر

پابلو کارلز سالوادور کازالز Pau Carles Salvador Casals i Defilló مشهور به پابلو کازالز Pablo Casals از نوازندگان صاحب نام ویولنسل و رهبر ارکستر اهل کشور اسپانیا در ۲۹ دسامبر سال ۱۸۷۶ متولد شد. هر چند عمده شهرت کازالز به اجرای قطعات ویولن سل باخ طی سال های ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹ بر می گردد، اما از این نوازنده برجسته آثار تک نوازی و ارکستری بسیاری نیز به جا مانده است.
سالی بدون محسن قانع بصیری…

سالی بدون محسن قانع بصیری…

سالی که گذشت در کنار تمام اندوه ها و غم هایی که به جای گذاشت، تلخ ترین سال برای ژورنال گفتگوی هارمونیک بود. تنها یک ماه از جشن تولد سیزده سالگی سایت در منزل زنده یاد محسن قانع بصیری می گذشت که خبر شوکه کننده درگذشت این دانشمند برجسته به ما رسید. مقام علمی و گستره نظریه های محسن قانع بصیری در جایگاهی است که حتی مرور آرا و اندیشه های او نیز نیازمند پژوهشی عمیق و چند بعدی است؛ شناخت دستگاه فکریِ وی، مخاطب را از معابر فلسفه، جامعه شناسی، اقتصاد، اخلاق و… می گذراند تا به یک نگاه منشوری از مسائل برساند.
گفتگو با ریچی (I)

گفتگو با ریچی (I)

هر آنچه که بزرگترین نوازندگان ویولون انجام داده اند را وی نیز به تنهایی به انجام رسانده است. نقد مجله نیویورک در (سال ۱۹۲۹ در زمینه اجراهای ریچی). از سن ۱۱ سالگی در دنیای موسیقی به عنوان کودک و اعجوبه نوازندگی ویولون مطرح شد! خودش اینگونه بیان میدارد که : وقتی که نه – ده سال سن داشتم به من میگفتند نابغه! او هم اکنون (هنگام مصاحبه ۲۰۰۷ ) ۸۹ سال سن دارد و بر روی صندلی آشپزخانه به همراه همسرش جولیا که کنار او نشسته است با ما آغاز به گفتگو میکند.