ویولون مسیح استرادیواریوس (V)

حال گزینه ۱ تا ۴ را برای سنجش عرض پائین ویلن مجددا تکرار می نماییم:
گزینه ۱: بر اساس جدول اندازه ها، اندازه عرض پایین برای صفحه زیر ۲۰۸ میلی متر (با توجه به اندازه گیری با ابزار دقیق کولیس)
گزینه ۲: بر اساس طبقه بندی محدوده قوس صفحات، فاصله عرضی در قوس پایین ۲۰۷/۸ میلی متر (با توجه به اندازه گیری دیجیتال)
گزینه ۳: بر اساس الگوی خطوط محیطی صفحه زیر، فاصله عرضی در مقطع عرض پایین ۲۰۶/۹ (با توجه به اندازه گیری دیجیتال)
گزینه ۴: بر اساس تصویر رنگی از صفحه پشت، فاصله عرضی مقطع پایین ۲۰۷/۱ میلی متر (با توجه به اندازه گیری دیجیتال)

در نتیجه ۴ برداشت وجود دارد:
۱- عدد گزینه شماره ۱
۲- عدد گزینه شماره ۲
۳- عدد گزینه شماره ۳
۴- عدد گزینه شماره ۴

بیشترین اختلاف میان برداشت شماره ۱ (عدد عنوان شده در جدول) و برداشت شماره ۳ (اندازه مقطع عرضی ناحیه پایین در الگوی خط محیطی) بوده که حدود ۱/۱ میلی مترمی باشد.

(این نوسان قابل توجه در ساختار طراحی میتواند مسیر را به سمت طرحی دیگر سوق دهد.)


حال اگر بخواهیم برای عرض ناحیه پایین در نهایت یکی از این برداشت ها را بر مبنای نزدیکی ارقام و تمایل آن به جدول انتخاب نماییم، برداشت شماره ۳ و برداشت شماره ۴ به یکدیگر نزدیک می باشد.اما چون به طور طبیعی اینگونه به نظر می رسد که اعداد ذکر شده درجدول با اختلاف بسیاربسیار کم با سایر قسمت ها ملاک صحت می باشد، بهتر است در این قسمت ما برداشت ۴ را که فاصله عرض پایین در تصویر رنگی صفحه پشت است را انتخاب نماییم.

هر چند که اختلاف میان عدد جدول در برداشت ۱ با برداشت ۴ بسیار زیاد می باشد، اما حداقل مقدار برداشت چهارم از برداشت سوم بیشتر بوده و رو به بالاست البته برداشت ۲ نیز به عدد جدول نزدیکتر است اما ما بنا را به برداشت های نزدیک به هم نیز قرار داده ایم. در نتیجه خروجی استنتاج به سمت برداشت شماره ۴ متمایل بوده و عدد بدست آمده از ناحیه عرض پایین در تصویر رنگی صفحه پشت را برای این قسمت در نظرمی گیریم.



همان طور که در توضیحات ملاحظه می نمایید به خوبی مقدار اختلافات عددی در میان هر ۴ گزینه از ۳ بخش مشخص است. مقادیری که در محاسبات به عنوان خطای عددی منظور شده و می تواند موجب اشکالات قابل توجهی در سیستم الگو برداری در معیار ۱/۱ باشد. زیرا که در حقیقت ما می توانیم هر کدام از ارقام را با سایر ارقام دیگر سنجیده و هربار به طرحی جدید دست یابیم و آن را مسیح نام نهیم. (فقط برای این ۳ ناحیه عرضی ۱۲ عدد داشته که ۱۱ عدد آن متفاوت است و می توان از ترکیب هر کدام از اعداد با سایر اعداد دیگرنتیجه ایی متفاوت را بدست آورد.)

و اما نتیجه سنجش و قیاس نسبی:
برای عرض بالا: فاصله عرضی قوس ناحیه بالا که بصورت جداگانه تصویر آن در طرح رسم شده است و فاصله عرضی محل استقرار قوس روی طرح محیطی
برای عرض میانی: عدد جدول
برای عرض پایین: تصویر رنگی صفحه پشت
حال پرسشی که ایجاد می شود این است در نهایت برای رسیدن به حقیقتی نسبی کدامین اندازه را به عنوان مقداری صحیح و یا صحیح تر می توان انتخاب نمود؟
جدول اندازه ها؟
فاصله حاصله از محدوده عرضی زیر قوسها؟
فاصله مقطع عرضی معین شده در خط محیطی صفحه پشت؟ و یا مقادیر حاصله از تصویر رنگی از صفحه پشت؟

شایان ذکر است که ما می توانیم بر اساس معیارهای دیگری این قیاس را انجام داده و چه بسا به نتایج بهتری نیز دست یابیم. ما برای سهولت در درک بهتر میزان اختلافات این روش را بکار بردیم همچنین در این مقوله بیشتربیان اختلافات مقادیر مطرح است تا اینکه ما بخواهیم با انتخاب برداشتی از گزینه ها به یک طرح جامع برسیم.

زیرا آنچنان که ملاحظه می کنیم تنوع اختلافات بیش از آن چیزی است که ما بتوانیم به اجماعی صحیح به جهت کاربرد آن رسیده و روند طراحی را آغاز نماییم.پس این ۳ انتخاب فقط به جهت توضیحی تکمیلی بوده تا به اثبات برساند که حتی انتخابها در ۳ مرحله متفاوت بوده و با این حالت هم نمی توان یکی از این ۴ گزینه را معیار تبعیت قرار داده و از آن الگو برداری نمود.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (XI)

همانطور که قبلا تاکید کردم، آهنگساز باید آزاد باشد که به هر نوع زبان موسیقایی و به هر نوع استیل که می خواهد آهنگسازی کند. آشنایی با موسیقی ایران افق دید آهنگساز را باز می‌کند صرف نظر از هر استیلی و هر زبان موسیقایی که آهنگساز بخواهد در آن کار کند.

محمدرضا امیرقاسمی «شبی برای پیانوی ایرانی» را به روی صحنه می برد

کنسرت گروه موسیقی برف با عنوان «شبی برای پیانوی ایرانی» در تاریخ جمعه ۱۰ اسفند ساعت ۲۰ در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران روی صحنه خواهد رفت. سرپرست و تکنواز پیانوی گروه برف محمدرضا امیرقاسمی و خواننده این کنسرت علی امیرقاسمی و اجرای تمبک با سحاب تربتی می باشد. در این برنامه علاوه بر اجرای آثار اساتید بزرگ پیانوی ایرانی نظیر جواد معروفی و مرتضی محجوبی، از چند نوازنده پیانوی دوره قاجار مانند اساتید محمود مفخم (مفخم الممالک) و مشیرهمایون شهردار هم قطعاتی اجرا خواهد شد. اجرای آثاری کمیاب و خاص از پیانو نوازیِ دوره ی قاجار و عصر مشروطه اولین بار است که در یک کنسرت اتفاق می افتد.

از روزهای گذشته…

موسیقی و ایدئولوژی (I)

موسیقی و ایدئولوژی (I)

بحث در مورد موسیقی و خصوصیات ذاتی آن امری است مشکل. این موضوع را میتوان دلیل دو بعدی بودن موسیقی دانست؛ یعنی موسیقی از جهتی متاثر از اندیشه و عواطف بشری و نشات گرفته از یکسری فعل و انفعالات ذهنی است و از جهتی دارای قواعد و اصولی است که با معیارهای مادی و حقیقی تا حدی قابل تجزیه و تحلیل و ارزیابی میباشد.
سریر: اجرای متفاوت یک اثر نشان از موفقیت آن دارد

سریر: اجرای متفاوت یک اثر نشان از موفقیت آن دارد

همانطور که گفتم آقای نوری و من هیچوقت علاقه ای به جلوگیری از گسترش آثارمان در گروههای مختلف اجتماعی نداشتیم؛ در همه دنیا هم آثار مختلف موسیقی کلاسیک با ورژنهای مختلف اجرا میشود و این اتفاقا به نوعی موفقیت یک اثر میتواند محسوب شود. اگر هم امروز خواننده های مختلف سعی میکنند کارهای آقای نوری را اجرا کنند، یک نوع موفقیت هست در کار آقای نوری؛ این کار سختی هست و از عهده هر هنرمندی بر نمی آید، ما میبینیم که در سبکها دیگر موسیقی کمتر هنرمندی توانسته این موقعیت را کسب کند.
گزارش جلسه دوازدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (IV)

گزارش جلسه دوازدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (IV)

علاوه بر این، کاربست روش‌های روان‌شناسانه (و نه روان‌کاوانه) که نزدیکی با دانش تجربی را ناگزیر می‌سازد، باعث می‌شود که داوری بر پایه‌ی آن، عینیت و حتمیتی فراتر از یک نقد امروزی بیابد.
تئوری نوین بر مبنای آفرینش مدال موسیقی ایران (V)

تئوری نوین بر مبنای آفرینش مدال موسیقی ایران (V)

۱- همانطور که در مثال ۹ دیده می شود، کنترمد دارای ۷ درجه می باشد. دقیقا مانند مد که هفتمین درجه آن به “تونیک مد” ختم می شود، دقت کنید: درجه هفتم کنترمد، همان درجه اول مد اصلی است. درجات به ترتیب از “زیر به بم” شمرده می شوند. البته من به درجه اول مد، در تئوری نوین خود، لقب نوت “مدیک” (modique) را داده ام.
از بداهه نوازی تا آهنگ سازی (I)

از بداهه نوازی تا آهنگ سازی (I)

دانش ما درباره ی ویژگی های موسیقی ایران، بدون آشنایی از چگونگی شکل گیری و خلق اثر هنری و به ویژه خلق موسیقی امکان پذیر نیست. تنها از طریق موسیقی هایی این چنین است که قادر به تحلیل چگونگی تمایز میان روش ها و سبک ها در موسیقی به صورت اعم و موسیقی ایرانی به صورت اخص خواهیم شد. از همه مهم تر، این دانش به ما نشان می دهد که میان ویژگی های خاص یک حوزه ی فرهنگی با آنچه که نامش را سازه های میان ظهور درونی اثر و تجلی خارجی آن یا بطور خلاصه «سازه های میانی» می نامیم، باید تفاوت قائل شد.
گزارشی از یک ضبط میدانی (III)

گزارشی از یک ضبط میدانی (III)

به محض رسیدن به شهر کارص با رابطم، آقای سینان اُپاک، که قرار ملاقات با «عاشیق یِل‏دیز» را برای من هماهنگ کرده بود، تماس گرفته و به دیدارش رفتم. پس از تماس تلفنی قرار بر ملاقات در صبح روز بعد گذاشته شد. روز بعد پس از ملاقاتی یک ساعته با عاشیق یِل‏دیز قرار برای ظهر روز بعد جهت ضبط و مصاحبه گذاشتم. نکته‏ی جالب توجه اینکه عاشیق یِل‏دیز که بسیار با تجربه، حرفه‏ای و در کار خود مسلط است تا زمانی که رابطم من را به عنوان یک نوازنده معرفی نکرده بود برخوردی جدی با من نداشت اما پس از آنکه او متوجه شد من شخصاً نوازنده هستم برخوردش تغییر کرد و بسیار جدی‏تر با من صحبت کرد. به طور مثال در ابتدا پاسخ‏هایش کوتاه بود ولی پس از معرفی با تفصیل بیشتر سوالات را پاسخ می‏داد. باری ظهر روز بعد قبل از ساعت مقرر، جمعه دوازده ظهر، به محل قرار که «مرکز فرهنگی عاشیق شَنلیک» است رفتم و منتظر آمدنِ عاشیق یِل‏دیز شدم. «مرکز فرهنگی عاشیق شَنلیک» که به نوعی نیمه دولتی است بازمانده‏ی «خانه‏های فرهنگِ مردمی» است که پس از تأسیس جمهوری در ترکیه ایجاد شدند (Atlı ۲۰۱۳).
“همه رشته های موسیقی می توانند در جشنواره شرکت کنند”

“همه رشته های موسیقی می توانند در جشنواره شرکت کنند”

شاید بیش از آنکه نام سجاد پورقناد به عنوان موسیقیدان برای اهالی موسیقی آشنا باشد، نام او به عنوان نویسنده مقالات انتقادی موسیقی در اینترنت و مطبوعات دیده میشود. او یکی از قدیمی ترین چهره های فعال موسیقی در اینترنت است و امروز دوازده سال از شروع فعالیت او در این فضا میگذرد. در سال ۱۳۸۶ نشستی با حضور فعالین وب سایتهای موسیقی فارسی زبان در شیراز برگزار شد و پس از آن این نشست با تغییراتی به یک جشنواره جدی تبدیل شد. دبیری این جشنواره سجاد پورقناد است که گفتگوی ما را با او میخوانیم:
معمای مرگ موتسارت

معمای مرگ موتسارت

یکی از موضوعات اصلی، به موازات بررسی ساختار و اندیشه موسیقیدانان بزرگ از رهگذر آثارشان، بازخوانی سیر و سلوک روحی و تاریخی آنها در گذر زمان و مواجه با مشکلات اجتماعی فرهنگی و حتی سیاسی زمان خویش است. با اینکه این رویکرد در مورد آهنگسازان رمانتیک (بعنوان مثال بتهوون) بسیار به درک بهتر آثارشان یاری می رساند، قضیه در مورد آهنگسازان کلاسیک و بویژه موتسارت، کمتر همسویی قابل توجهی بین روند زندگی آنها و ساختار و مفهوم آثارشان را آشکار میسازد.
گروه ریمونز (V)

گروه ریمونز (V)

در تابستان ۲۰۰۴ مستندی درباره ریمونز “پایان قرن: نقل ریمونز” (End of the Century: The Story of the Ramones) ساخته و در سالنهای تئاتر نمایش داده شد. جانی کسی که در خفا با سرطان پرستات می جنگید، در ۱۵ سبتامبر ۲۰۰۴ در لوس آنجلس بعد از نمایش فیلم از دنیا رفت. در روز مرگ جانی اولین موزه جهانی ریمونز گشایش شد. این موزه در برلین، آلمان، واقع است، شامل بیش از ۳۰۰ یادگار از اعضای گروه مانند شلوار جین روی سن جانی، دستکش روی سن جوی، کتونی های روی سن مارکی و بند گیتار بیس سی.جی.
طلایه‌دار تلفیق (IV)

طلایه‌دار تلفیق (IV)

پیشگامی او در ساخت ترانه‌هایی که آن روزها به جاز و امروز به پاپ معروف است، بخشی دیگر از سابقه مغفول‌مانده اوست. بی‌شک بسیاری از ما ترانه معروف «ای دختر صحرا نیلوفر» را با شعر اسماعیل نواب صفا و صدای خوانندگان مختلف شنیده و گاه زمزمه کرده‌ایم، اما هرگز نمی‌دانسته‌ایم که آهنگ گیرای آن را عباس شاپوری ساخته و از این راه الگوی بسیاری از ترانه‌سازان پس از خود شده است. او شعر بعضی ترانه‌هایش را هم خود می‌سرود که «گلی‌جان» و «آرزو» از آن جمله‌اند.