زنان و موسیقی (III)

سبکِ او تحت تأثیر گرایش جدید ایتالیایی قرار گرفته بود که در آن زمان در فرانسه در حال رشد بود. اِلیزابت توانسته بود برای خود حرفه مستقلی ایجاد کند. وی علاوه بر آموزشی که در خانواده خود دیده بود، با ازدواج با مَرَن دُ لَ گِر که خود نیز نوازنده و از خانواده ای اهل موسیقی بود، توانست بر هویت هنری خود بیافزاید و به این ترتیب با استفاده از شهرت دو خانواده اهل موسیقی پیوندهای خوبی را با جامعه موسیقایی آن زمان برقرار کند.

او همچنین نخستین زن فرانسوی بود که اُپرا نوشت و به خاطر قطعاتی که برای کلاوسن نوشته بود، معروف است.

اِلیزابت تمام آثار خود به جز سه کانتات را به لویی چهاردهم اهدا کرد.

ماری-فرانسوآز سِرتَن (Marie-Françoise Certain، حدود ۱۶۵۵- ۱۷۱۱) نوازنده برجسته کلاوسَن، شاگرد لولی (Lully) و دوست لَ فونتن (La Fontaine) بود که او را به شهرت رساند. ماری-فرانسوآز شهرت خود را به ویژه از نواختنِ سمفونی های اُپرایِ لولی به دست آورد.

همچنین در قرن هفدهم، اُپرا در فرانسه تحت تأثیر مازارَن (Mazarin)، صدراعظمِ ایتالیایی لویی سیزدهم و چهاردهم، متولد شد. یادآور شویم که اولین اُپرایِ فرانسه با عنوان پومُن (Pomone) در سال ۱۶۷۱ توسط روبرت کامبر (Robert Cambert، حدود ۱۶۲۸ – ۱۶۷۷) نوازنده اُرگ و کلاوسَن، نوشته شده است. اُپرا که اصلیت آن ایتالیایی است و در سال ۱۶۰۷ توسط مونتِوِردی (Monteverdi) خلق شده است، به سختی در فرانسه جای خود را پیدا کرد، به این دلیل که افکار عمومی فرانسوی به باله های درباری عادت کرده بود. تنها پس از سی سال تلاش پی در پی بود که اُپرا در فرانسه پذیرفته شد و مورد تحسین افکار عمومی قرار گرفت. در زیر چند خواننده ی زن مشهور که در این دوره ی تولد اپرا مورد تحسین دربار قرار گرفته بودند، معرفی می شوند.

هیلِر دوپویی (Hilaire Dupuy ،۱۶۲۵- ۱۷۰۹)، خواهرِ زن میشل لامبرت (Michel Lambert، پدر همسرِ لولی)، یکی از اولین خواننده های مشهور بود. وی که از سال ۱۶۵۱ از طرف مادموازلِ بزرگ (la Grande Mademoiselle)، دخترِ گاستون دورلِئان (Gaston d’Orléans)، مستمری دریافت می کرد، در دربار، در باله های اصلی و کمدی – باله هایِ لولی ایفای نقش کرد. ژان لوره (Jean Loret) در روزنامه الهه تاریخی (La Muse historique) که به دوشیزه لونگویل (Mlle de Longueville)، دوشس نِمور (Nemours)، اهدا کرده بود، نوشته بود که صدای دوشیزه هیلِر سبُک و نرم است و در اجرای دابل اورنمنت (doubles ornementés) بی نظیر است.

دوشیزه سنت – کریستوف (La Demoiselle Saint-Christophe، حدود ۱۶۲۵ – ۱۶۸۲)، خواننده اُپرا، در سال ۱۶۴۵ وارد دستگاه موسیقی پادشاه (Musique du Roi) شد و مدت طولانی جایگاه اول را در دربار داشت. در سال ۱۶۷۴ در آکادمی سلطنتی موسیقی که پنج سال قبل توسط لویی چهاردهم پایه گذاری شده بود، استخدام شد. وی در اُپرای آلسِست (Alceste) اثر لولی، نقش آلسِست، شخصیت اصلی را ایفا کرد. گفته می شود که او زیبا و باهوش بود، شعر می سرود و صدای ِ فوق العاده ای داشت.

سِرکَمَنِن (La Cercamanen یا Anne de Fonteaux) متولد حدود ۱۶۳۰ و متوفی حدود ۱۷۱۹، در سال های ۱۶۵۶ در دربار آواز می خواند. وی که به خاطر صدای زیبایش ستوده می شد، یکی از نادر زنان نسل خود بود که عنوان موسیقی دان معمولِ شامبر دُ روآ (la Chambre du Roi، اتاقِِ پادشاه) را کسب کرده بود. او بخش اعظم موفقیت خود را مدیون اجرایِ تحسین برانگیزِ پاستورال دیسی (la Pastorale d’Issy در سال ۱۶۵۹) بود که توسط پِرَن (Perrin، نویسنده اپرا) و کامبِر (Cambert، آهنگ ساز اپرا) خلق شده بود و موفقیت بسیاری کسب کرد.

مارت لُ رُشوآ (Marthe le Rochois، حدود ۱۶۵۸ – ۱۷۲۸)، شاگرد لولی، خواننده ی ایده آلِ او به ویژه با ایفای نقش در پرسه (Persée)، آمادیس (Amadis) و آرمیده (Armide) به حساب می آمد که این آثار از موفقیت ترین آثار لولی بود. پس از مرگ لولی (۱۶۸۷)، مارت در اُپراهایِ مِده (Médée ,1693) اثر مارک – آنتوان شَرپانتیه (Marc-Antoine Charpentier) و ایسه (Issé ،۱۶۹۷) اثر دِتوش (Destouches) ایفایِ نقش کرد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

ویژگی‌های رابطه‌ی موسیقی و برآمدن دولت-ملت مدرن در ایران (V)

بدین‌سان اگر شکی پژوهشگرانه در وجود نوعی همگرایی سیاسی-اقتصادی ملی تا پیش از سپیده‌دم اوج گرفتن ملی‌گرایی در سده‌ی نوزدهم هست، که هست (و در مورد ایران در اوایل سده‌ی بیستم)، درباره‌ی شکلی از همگرایی فرهنگی-زبانی شک کم‌تری می‌توان داشت. به بیان دیگر دست‌کم نزد کسانی که در آن دوران می‌زیستند و ردپایی از اظهار نظرهایشان باقی مانده، هویت موسیقایی موضوعی قابل تشخیص بوده است.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (VIII)

به عبارت دیگر جمالزاده و نیما با «زبان خودشان» آثاری به وجود آوردند که در حرکت جهانی مدرن، نماینده فرهنگ و هنر ایران بود. پیشگامان و معتقدان به ادبیات متجدد نمی خواستند زبان جدیدی به وجود آورند و حتی (در ایران) در فکر تغییر خط فارسی هم نبودند و برخلاف ادعای برخی، به دشمنی با ادبیات قدیم هم برنخاسته بودند. (استثنای عمده در میان احمد کسروی بود که او هم بیشتر تاریخ نگار بود تا ادیب و «زبان پاک» اش هم سرنوشتی مانند «موسیقی نوین و علمی» پیدا کرد).

از روزهای گذشته…

گزارشى از اجراى اپراى فاوست در سالن متروپولیتن

گزارشى از اجراى اپراى فاوست در سالن متروپولیتن

اپراى (فاوست) اثر چارلز گونو، اثرى غنى از ملودى هاى زیبا اما با عمق احساسى بسیار کم است. یک اجراى جدید از این اثر در سالن اپراى مترو پولیتن به روى صحنه رفته است. تمام چشم ها به ساخته آندرى شربان دوخته شده بود. ممکن است هدف او کم اهمیت جلوه دادن سبک کار گونو باشد، که البته این کار جداً سخت است.
میکسرهای صدا – ۱

میکسرهای صدا – ۱

در سیستم های صدا برداری یا ضبط صدای حرفه ای عموماً از دستگاهی برای مخلوط کردن کانالهای مختلف صوتی استفاده می شود که به آن میز صدا، sound board، sound desks، کنسول میکس و یا audio mixer و … نیز گفته می شود. این میز در واقع قابلیت دریافت ورودی های مختلف از تعداد زیادی میکروفن یا خروجی سازهای برقی را دارد و می تواند با امکاناتی که در اختیار دارد خروجی – یا خروجی های مختلف – میکس شده مورد نظر را برای ضبط یا پخش تهیه نماید.
کاربرد مثلث در موسیقی

کاربرد مثلث در موسیقی

مثلث از ابتدایی ترین اشکال هندسی بوده که انسانها در هنر از آن استفاده میکردند، بدون شک اولین نوع از انواع مثلث هم که در هنر از آن استفاده شده مثلث متساول الاضلاع بوده است. اهرام مصر نمونه بسیاری قدیمی (حدود ۲۸۰۰ سال پیش از میلاد) از کاربری مثلت در هنر معماری قدیم بوده است. نمونه های دیگر از استفاده از مثلث در هنر تمدن های قدیم را می تواند در کاشی کاری های دیواره معابد Pompeii در نپال نیز مشاهده کرد.
موسیقی و طنز (قسمت چهارم)

موسیقی و طنز (قسمت چهارم)

شنونده وقتی این قطعه تغییر یافته را نسبت به اصل را میشنود، از زنجیره تداعی های احساسی همیشگی اش بیرون می آید، درگیر احساس تازه ای میشود که میتواند شوخ طبعنه و یا تلخ و معترضانه باشد. ناگفته پیداست که وظیفه طنز، خنده سازی نیست، بلکه القای کمدی تراژدی، پهلو به پهلوی هم است.
روش سوزوکی (قسمت پنجاه و ششم)

روش سوزوکی (قسمت پنجاه و ششم)

با تمرین می‌توانی توانایی را نگهداری و بهتر و بهتر حفظ کنی؛ تمرین باعث کسب قابلیت و توانایی و شایستگی می‌شود و با گذشت زمان آن را در ذهن جا می‌دهد. مهارت و فن و صنعت کسب شده در ذهن نقش می‌بندد و بالاخره انسان به آن مهارتی می‌رسد که می‌تواند چیزی را با سرعت در حافظه خود جای بدهد و چیزی را که یک بار یاد گرفته می‌شود آن را دیگر انسان فراموش نمی‌کند، فن و مهارت کسب شده را حافظه ضبط می‌کند. هر کس می‌تواند اگر به اندازه کافی برای آن زحمت بکشد، آنرا کسب کند.
گفتگو با حسین علیشاپور (I)

گفتگو با حسین علیشاپور (I)

حسین علیشاپور را یکی از آوازخوانان توانای نسل جدید موسیقی ایران می دانند که در چند سال اخیر حرکتی رو به جلو داشته است. از آنجایی که او یکی از معدود صداهای مستقل و متفاوت نسل جدید آواز است – نسلی که بیش از هر چیز از معضل تک صدایی بودن و تقلید رنج می برد – یکی از بهترین گزینه های بحث پیرامون مسائل و مشکلات آواز این روز ها به شمار می رود. با حسین علیشاپور در گفت و گویی مفصل پیرامون این مسائل و همچنین فعالیت های خود او بحث کردیم.
بیانیه‌ی هیات داوران دومین جشنواره‌ی وب‌سایت‌ها و وبلاگ‌های موسیقی ایران

بیانیه‌ی هیات داوران دومین جشنواره‌ی وب‌سایت‌ها و وبلاگ‌های موسیقی ایران

افزون شدن شمار وبسایت‌های مرتبط با موسیقی و گسترش نسبی کمیت آنها اشاره‌ای بود بر درستی راهی که اکنون در آستانه‌ی به سرانجام رسیدن دومین پیمایش آن هستیم. اکنون فضای مجازی با شتابی فزاینده در حال تسخیر بسیاری از حوزه‌های نشر محتوای سنتی و آفریدن حوزه‌هایی است که هیچ معادلی در جهان نشر سنتی نداشته‌اند و اگر هم برخی حوزه‌ها را تا به امروز مِلک طِلق خود نساخته‌اند نه از سر مانعی فنی یا ذاتی بلکه بیشتر از آن رو است که هنوز رسمیتی، چنان که باید به بیشتر تولیدات فکری این جهان تودرتوی مجازی داده نمی‌شود و فعالیت در این حوزه همچنان –اغلب- از سر علاقه‌ی صرف است و بس.
زود یاد بگیرید (II)

زود یاد بگیرید (II)

وقت زیادی را صرف نواختن هر صفحه نکنید. زمان تمرین روی تریوی سیویلش، درست در همان ابتدا گرفتار شدیم. بنابراین تصمیم گرفتیم از بخش پایانی شروع کنیم، به این شکل کارمان بسیار ساده تر شد و اعتماد به نفس پیدا کردیم. بعد که قسمت اول را نواختیم؛ خیلی بهتر از قبل بود چون توانستیم آن را با کل موومان متناسب کنیم.
بنجامین وبستر

بنجامین وبستر

بنجامین فرانسیس وبستر (Benjamin Francis Webster) یکی از نوازندگان بنام ساکسیفون (تنور ساکسیفون) آمریکا و در سبک جز میباشد او در شهر میسوری ایالت کانزاس آمریکا و در تاریخ ۲۷ مارس ۱۹۰۹ بدنیا آمد. بن وبستر و Lester Young و Coleman Hawkins سه تن از برجسته ترین نوازندگان تنور ساکسیفون در تاریخ موسیقی جز محسوب میشوند.
موسیقی و معنا (XII)

موسیقی و معنا (XII)

معانی موسیقایی در موسیقی غیرغربی، از دیدگاه روان‌شناختی بررسی نشده‌اند، هرچند این مسئله با توجه به میزان اندک مطالعات موسیقی‌شناختی در فرهنگ غیرغربی، در مقایسه با فرهنگ غربی، چندان تعجب‌آور نیست. مسئله‌ی معنای موسیقی تنها زمانی می‌تواند به کمک علوم شناختی به درستی مطرح می‌شود ‌که معانی مشروح در متون پرشمار قوم‌موسیقی‌شناسی، مرکز تحقیقات روان‌شناختی قرار گیرند.