ویولون مسیح استرادیواریوس (VI)

به طور معمول جریان الگو برداری همیشه از مشخصات درج شده خط محیطی ترسیمی و یا از محدوده تصاویر رنگی از صفحات به انجام می رسد که معمولا سازندگان ساز در ساده ترین شکل ممکن با دور بری تصاویر و انتقال آن به روی برگه های فلزی و یا چوب و یا در مواردی دقیق تر از روشهای نرم افزاری فرایند الگو برداری را دنبال می نمایند.

اگر ما نیز بخواهیم همین روند ساده را بدون توجه به مقادیر دیگر انجام دهیم شاید با مشکل چندانی مواجه نشویم اما به محض آنکه روشهای دقیق تری را برای رسیدن به واقعیت ماجرا پی می گیرم، مشکلات بروز میکنند.

حال باید با این اختلاف چه کرده و کدام یک را مرجع قرار داد؟

اختلافات موجود در ناحیه های عنوان شده به طور حتم می تواند در سایر بخشهای دیگر به مقدار اقتضای ویژگیهای آن محدوده وجود داشته و حتی شدید تر نیز باشد. زیرا که این ۳ قسمت ۴ گزینه ایی به عنوان بخشی از اندازه های اصلی در نمای سطح دو بعدی ویلن شناخته شده و دارای اهمیت ویژه ایی در دانش طراحی ویلن می باشد.

در نتیجه اگر این مقادیر از دقت لازم برخوردار نباشد طبیعتا اندازه های موقعیت های دیگر به تبعیت از آن دگرگون خواهد شد.

درباره میزان و مقدارخطا که شاید این مسئله ازنقطه نظر برخی دیدگاه ها موضوعی طبیعی برداشت شود، باید گفت که در دنیای محاسبات دقیق و مفاهیم مستحکم هندسی نمی توان این برداشت را چندان صحیح تلقی نمود زیرا که مفهوم نسخه برداری برابر اصل شاخصه هایی بدون اعوجاج را مطالبه می کند، اگر که براستی نخواهیم خود را فریب دهیم.

جدا از این مطلب شخص سازنده ویلن به واسطه آنچه می اندیشد، با موضوعات مواجه می شود و طبعا پذیرش اختلافات ابعادی جز ابهام برای او ارمغانی به همراه ندارد، مگر اینکه توقع حقیقی را کاسته و به کیفیتی دیگر متمایل شده و خود را از حلقه پرسشها برهاند و یا اینکه بتواند در راه یافتن حقیقت گام برداشته و با توجه به مشکلات موجود سر فرو نیاورده و جویای واقعیت باشد.

گذشته از این در مجموعه ایی ایچنینی تمام بخشها جز به جز ترسیم شده اند و تاکید بر آن است که با ابزار دقیق اندازه گیری شده است. پس بسیار طبیعی و آشکار است که اندازه ها متحد و منطبق بر هم باشند و نگارنده چنین هدفی را دنبال نموده و باید با الحاق بخشهای مختلف بر پیکره یکدیگر به مجموعه ایی واقعی و اصیل دست یابیم.

حال در چه میزان این اندازه ها می تواند برای ما در رسیدن به هدف نهایی موثر و کارآمد باشد، باید به پیش رفت تا زوایای دیگر کار بر ما آشکار شود.

ما نیازمند دقت و ظرافت بسیار بالایی هستیم، در برخی از روشهای طراحی و باز سازی مجدد طرح، شخص طراح با در دست داشتن اندازه های اصلی و همچنین استفاده و بهره گیری از روند دانش طراحی می تواند به ساختار اصلی نزدیک شده و آنرا تا حد قابل توجهی باز سازی نماید.

براستی با توجه به جدول اندازه ها که در این برگه با قید دقت ابزار دقیق آن یاد شده است چگونه می توان حتی به طراح نیز اطلاعاتی موثق را ارائه نمود تا بتواند تصویری منطبق بر الگوی نامبرده ایجاد نماید. اعداد متغیر ناشی از خطا ها، در مطلبی که خوانده و ملاحظه خواهید کرد، براستی توان و پتانسیل به هم ریختن شاکله ترسیم را برای سایر بخشها داشته و فراهم می سازد زیرا که این ساختاری به هم پیوسته و در هم تنیده است و اگر خطایی در جایی وجود داشته باشد سایر اجزا نسبت به آن در امان نخواهند بود.

در اینجا شاید دانش طراح فراتر از وجود و لزوم مقادیر باشد، این حقیقت نیز چندان موجه نخواهد بود زیرا که مشخصات باید و باید صحیح باشد.

در نتیجه می توان این عقیده را بررسی نمود که با توجه به وجود خطای عددی در این ۳ بخش ۴ گزینه ایی امکان تطبیق اندازه ها به جهت کنترل عملیات باز سازی دشوار بوده و نمی توان با در نظر گرفتن اندازه های یاد شده نتیجه را مورد سنجش قرار داد. موضوع دیگری که مورد نظر است حتی اگر اندازه های عنوان شده در بالا منطبق بر هم بود چگونه می توانستیم سایر نقاط را مورد تایید قرار دهیم و صحت آنرا به دست آوریم؟

پاسخ به این پرسش همان روند طراحی را اقتضا می نمود که با قرار دادن اعداد در دستگاه محاسباتی و اجرای عملیات هندسی رسیدن به اندازه ها و خطوط دیگر را سبب می شد.

با این وضعیت سر در گم خواهیم بود، شاید بتوان با بررسی بیشتر، نتیجه را به استفاده از جدول صرف سوق داد و به الگویی دست یافت اما اثبات آن در برابر آنچه دیدگاه تبلیغاتی رصد می کند امری دشوار و شاید امکان ناپذیر باشد، در گوشه ای دیگر نظراتی همچون اجتناب از اندازگیری و دقت با حساسیت بالا مطرح است که این نیز خود مشکلی تاریخی و بر اساس سلائق مختلف است که اغلب دیده می شود که صرف نظرمی کنیم از پدیده ایی به نام تحقیق و پژوهش در باب آنچه می پذیریم و انجام می دهیم.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگاهی اجمالی به شیوه‌ی کار واروژان (VII)

موسیقی‌های انتخاب‌شده از سوی من برای این نوشته عبارت‌اند از: «بوی خوب گندم» با آهنگ‌سازی و تنظیم واروژان، ترانه‌ی «شهیار قنبری» و صدای «داریوش اقبالی»، «پُل» با آهنگ‌سازی و تنظیم واروژان، ترانه‌سرایی «ایرج جنتی عطایی» و صدای «فائقه آتشین»، «هفته‌ی خاکستری» با آهنگ‌سازی و تنظیم واروژان، ترانه‌سرایی شهیار قنبری و صدای «فرهاد مهراد»، «اسمر اسمر‌جانم» و «بارون بارون» از ترانه‌های فولکلور ایرانی با تنظیم واروژان و صدای «پریرخ شاه‌یلانی» (پری زنگنه).

روش سوزوکی (قسمت شصت و دوم)

در سال ۱۹۶۱ هشت سال بعد از ماجرای دوهام، در جرائد اعلام شد که در ۱۶ آبریل در ساعت ۱۰ صبح، چهارصد بچه بین سنین پنج تا دوازده سال با ویولن‌های کوچک در دست بر روی صحنه سالن اجرای جشن ‌های بونکیو (Bunkyo) در توکیو به روی صحنه رفتند و همگی مرتب و در صف منتظر پابلو کازالس (Pablo Casals) بودند که یکی از بزرگترین نوازندگان ویولنسل قرن بیستم بود. ماشین استاد دو دقیقه قبل از اجرا به سالن جشن رسید و او دقیقاً در سرِ ساعت ده با همسرش وارد سالن شد، با تشویق ‌های تحسین برانگیز از طرف مادران و پدران، بچه‌ها و معلم ‌های پرورشِ استعداد ها روبرو شدند، به محض دیدنِ چهارصد کودک بر روی صحنه کازالز گفت: اوه… اوه… و او و همسرش به کودکان دست تکان دادند و برجایشان قرار گرفتند. در همان لحظه بچه ‌ها بر روی واریاسیونهای «ما می‌خواهیم جوها را درو کنیم» بطور اونیسون شروع به نواختن کردند و این یک ارائه فوق العاده تکان دهنده شد. مایستر کازالس اجراهای آنها را با هیجان دنبال می‌کرد و دوباره گفت: اوه… اوه… وقتی که بچه ‌ها کنسرتو ویولن ویوالدی و دوبل کنسرتوی باخ را به اجرا در آوردند، هیجان فوق‌العاده‌ای بوجود آمده بود.

از روزهای گذشته…

ویتولد لوتوسلاوسکی آهنگساز وطن پرست

ویتولد لوتوسلاوسکی آهنگساز وطن پرست

زندگی حرفه ای ویتولد لوتوسلاوسکی (Witold Lutoslawski) با برگی از تاریخ کشورش یعنی، لهستان گره خورده است. نزدیک به نیم قرن استبداد و خودکامگی در این کشور حاکم بود و او ناچار بود، قبل از آن که به رهبر یکی از اصیل ترین و نوآورترین مکتب های آهنگ سازی نیمه دوم قرن بیست تبدیل شود، خود را با آن شرایط وفق دهد.
چند گام… در امتداد راه علی‌نقی وزیری (V)

چند گام… در امتداد راه علی‌نقی وزیری (V)

باید گفت «این قاعده» کاملاً اشتباه است. خودِ استاد وزیری در تعریف آواز ماهور آورده است که این آواز را: «معمولاً در چهار تن می‌زنند «دو»، «فا»، «سی بمل» یا «سل» (همان: ۹۵). به این معنی است که «ماهور فا» ماهور است و راست‌پنجگاه نیست. همان‌گونه که دستگاه راست‌پنجگاه در کوک‌های «دو»، «سی بمل» و «سل» و با ویلن یا کمانچه در کوک «ر» هم قابل اجرا است. خودِ استاد وزیری «گام راست‌پنجگاه متعلق به ماهور» را با تنیک یا کوک «سل» آورده است و می‌گوید «ماهور فا» نیست (همان: ۱۲۴).
صداهای مشهور II – Star Wars

صداهای مشهور II – Star Wars

صدای شمشیرهای نوری یکی از محبوبترین صداهای من است و در واقع این صدا، اولین صدایی بود که من برای تمام این سری ساختم. بعد از خواندن فیلمنامه و با وجود اینکه وظیفه من پیدا کردن صدایی مناسب برای چیوباکا (Chewbacca موجود گوریل نما) و سپس صدایی برای آرتو (Artoo روبوت کوچک و همه فن حریف) و بعد شاید صداهایی برای تفنگهای لیزری و چیزهای دیگر بود، من به دلایلی بیش از همه به شمشیرهای نوری علاقمند شدم.
تور کر فلوت تهران در اروپا به پایان رسید

تور کر فلوت تهران در اروپا به پایان رسید

کر فلوت تهران (TCF) به سرپرستی فیروزه نوائی و رهبری سعید تقدسی مجموعه کنسرت هایی را در شهرهای زوریخ، فلدکیرش، گراتس و وین در روزهای ۲۳ تا ۲۸ مارچ به روی صحنه بردند. در این مجموعه کنسرت ها، سولیست های مختلفی کر فلوت تهران را همراهی کردند و همچنین در شهر گراتس برای اولین بار، یک رهبر میهمان نیز هدایت تعدادی از قطعاتِ کنسرتِ کر فلوت را به عهده گرفت.
مصاحبه با ری چین، برنده مسابقه منوهین (II)

مصاحبه با ری چین، برنده مسابقه منوهین (II)

معلمان من در استرالیا از خانواده هاوکینگز بوده اند. پنج سال با آنها تمرین کردم. آنها خیلی تحت تاثیر سوزوکی بودند و تاکید داشتند که داشتن سرگرمی بخشی از نواختن موسیقی است. امروزه به نظر می رسد که بیشتر نوازندگان این امر مهم را به فراموشی می سپارند، به وی‍‍ژه هنگامیکه پیرتر و عصبی تر می گردند. همچنین من ۷ سال با کری اسمیت از کوین لند کنسرواتور تمرین کردم و در دو سال آخر نیز با پیتر ژانگ از کنسرواتور سیدنی تمرین کردم.
پیکر طلیعه کامران به خانه ابدی رسید

پیکر طلیعه کامران به خانه ابدی رسید

تشییع پیکر زنده یاد طلیعه کامران، بانوی نوازنده، شاعر و نقاشِ پیشکسوتِ کشورمان، صبح چهارشنبه ۲۴ اسفند ماه، با حضور تعداد کم شماری از هنرمندان در محوطه موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد. در این مراسم چهره های هنری ای چون میلاد کیایی، عباس مشهدی زاده، حمیدرضا عاطفی، مهدی حسینی، علیرضا میرعلینقی، کوروش متین، کیومرث پیرَگلو، امیرآهنگ هاشمی، شهاب مِنا، محمدرضا شرایلی و نوید گوهری حضور داشتند.
دو مضراب چپ (قسمت سوم)

دو مضراب چپ (قسمت سوم)

چهار مضراب شور حبیب سماعی از چهارمضراب های معروف برای سنتور است که در صفحۀ شور شهناز به همراه آواز پروانه اجرا و ضبط شده است. پایۀ این چهارمضراب بعدها الگوی بسیاری از قطعات و چهارمضراب های دیگر قرار گرفت و بعدها شکل های کامل و پیچیده تری نیز به آن افزوده شد.
وان موریسون، نوری در تاریکی (VI)

وان موریسون، نوری در تاریکی (VI)

وان موریسون برای مدت سه سال هیچ آلبومی عرضه نکرد. بعد از یک دهه کار مداوم و بی وقفه، در مصاحبه ای گفت: “احتیاج دارم به طور کامل از موسیقی فاصله بگیرم و برای ماهها بدان گوش نیز نسپارم.” آلبوم “دوره تحول” را در سال ۱۹۷۷، به طور مشترک به همراه دکتر جان به پایان برد. این آلبوم نقدهای ملایمی در بر داشت و آغازی بود به دوره پر کار و پرثمر در ساخت موسیقی. یک سال بعد، موریسون آلبوم “طول موج” (Wavelength) را عرضه کرد که در مقایسه با دیگر آلبومهای وی فروش بسیار پر سرعتی داشت.
بررسی کتاب های آموزش سازدهنی در ایران (I)

بررسی کتاب های آموزش سازدهنی در ایران (I)

سازدهنی (Harmonica) با وجود کوچکی و سادگی قابلیت های اجرایی فراوان و جذابی دارد و به همین خاطر جزو رایج ترین و محبوب ترین سازهای موسیقی در جهان به شمار می آید. در کشور ما هم چند سالی است که با اقبال بیشتر هنرجویان و گروه های موسیقی مواجه شده و به تازگی می توانیم صدای سازدهنی را در تبلیغات تجاری پخش شده از شبکه های داخلی رادیو و تلویزیون نیز بشنویم. خوشبختانه در زمینه آموزش سازدهنی (انواع ترمولو و کروماتیک) چندین کتاب به زبان فارسی منتشر شده است که در این سری مطالب به بررسی آنها می پردازیم.
نگاهی به اپرای مولوی (IV)

نگاهی به اپرای مولوی (IV)

پس از شمس بلافاصله عطار نیشابوری که نقشش را علی خدایی میخواند وارد صحنه میشود با شعر معروف از دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست… در واقع شعر مولانا را از زبان عطار میشنویم (۱)؛ در اپرای مولوی حدود هشتاد در صد اشعار از مولانا و بقیه از اشعار دیگر شاعران است (۲) و گاهی قسمتهایی نوشته نویسنده لیبرتو است که در بسیاری از مواقع به قدری متناسب ساخته شده که حتی اهل ادب هم شک میکنند که ساخته مولانا نباشد.