ویولون مسیح استرادیواریوس (VI)

به طور معمول جریان الگو برداری همیشه از مشخصات درج شده خط محیطی ترسیمی و یا از محدوده تصاویر رنگی از صفحات به انجام می رسد که معمولا سازندگان ساز در ساده ترین شکل ممکن با دور بری تصاویر و انتقال آن به روی برگه های فلزی و یا چوب و یا در مواردی دقیق تر از روشهای نرم افزاری فرایند الگو برداری را دنبال می نمایند.

اگر ما نیز بخواهیم همین روند ساده را بدون توجه به مقادیر دیگر انجام دهیم شاید با مشکل چندانی مواجه نشویم اما به محض آنکه روشهای دقیق تری را برای رسیدن به واقعیت ماجرا پی می گیرم، مشکلات بروز میکنند.

حال باید با این اختلاف چه کرده و کدام یک را مرجع قرار داد؟

اختلافات موجود در ناحیه های عنوان شده به طور حتم می تواند در سایر بخشهای دیگر به مقدار اقتضای ویژگیهای آن محدوده وجود داشته و حتی شدید تر نیز باشد. زیرا که این ۳ قسمت ۴ گزینه ایی به عنوان بخشی از اندازه های اصلی در نمای سطح دو بعدی ویلن شناخته شده و دارای اهمیت ویژه ایی در دانش طراحی ویلن می باشد.

در نتیجه اگر این مقادیر از دقت لازم برخوردار نباشد طبیعتا اندازه های موقعیت های دیگر به تبعیت از آن دگرگون خواهد شد.

درباره میزان و مقدارخطا که شاید این مسئله ازنقطه نظر برخی دیدگاه ها موضوعی طبیعی برداشت شود، باید گفت که در دنیای محاسبات دقیق و مفاهیم مستحکم هندسی نمی توان این برداشت را چندان صحیح تلقی نمود زیرا که مفهوم نسخه برداری برابر اصل شاخصه هایی بدون اعوجاج را مطالبه می کند، اگر که براستی نخواهیم خود را فریب دهیم.

جدا از این مطلب شخص سازنده ویلن به واسطه آنچه می اندیشد، با موضوعات مواجه می شود و طبعا پذیرش اختلافات ابعادی جز ابهام برای او ارمغانی به همراه ندارد، مگر اینکه توقع حقیقی را کاسته و به کیفیتی دیگر متمایل شده و خود را از حلقه پرسشها برهاند و یا اینکه بتواند در راه یافتن حقیقت گام برداشته و با توجه به مشکلات موجود سر فرو نیاورده و جویای واقعیت باشد.

گذشته از این در مجموعه ایی ایچنینی تمام بخشها جز به جز ترسیم شده اند و تاکید بر آن است که با ابزار دقیق اندازه گیری شده است. پس بسیار طبیعی و آشکار است که اندازه ها متحد و منطبق بر هم باشند و نگارنده چنین هدفی را دنبال نموده و باید با الحاق بخشهای مختلف بر پیکره یکدیگر به مجموعه ایی واقعی و اصیل دست یابیم.

حال در چه میزان این اندازه ها می تواند برای ما در رسیدن به هدف نهایی موثر و کارآمد باشد، باید به پیش رفت تا زوایای دیگر کار بر ما آشکار شود.

ما نیازمند دقت و ظرافت بسیار بالایی هستیم، در برخی از روشهای طراحی و باز سازی مجدد طرح، شخص طراح با در دست داشتن اندازه های اصلی و همچنین استفاده و بهره گیری از روند دانش طراحی می تواند به ساختار اصلی نزدیک شده و آنرا تا حد قابل توجهی باز سازی نماید.

براستی با توجه به جدول اندازه ها که در این برگه با قید دقت ابزار دقیق آن یاد شده است چگونه می توان حتی به طراح نیز اطلاعاتی موثق را ارائه نمود تا بتواند تصویری منطبق بر الگوی نامبرده ایجاد نماید. اعداد متغیر ناشی از خطا ها، در مطلبی که خوانده و ملاحظه خواهید کرد، براستی توان و پتانسیل به هم ریختن شاکله ترسیم را برای سایر بخشها داشته و فراهم می سازد زیرا که این ساختاری به هم پیوسته و در هم تنیده است و اگر خطایی در جایی وجود داشته باشد سایر اجزا نسبت به آن در امان نخواهند بود.

در اینجا شاید دانش طراح فراتر از وجود و لزوم مقادیر باشد، این حقیقت نیز چندان موجه نخواهد بود زیرا که مشخصات باید و باید صحیح باشد.

در نتیجه می توان این عقیده را بررسی نمود که با توجه به وجود خطای عددی در این ۳ بخش ۴ گزینه ایی امکان تطبیق اندازه ها به جهت کنترل عملیات باز سازی دشوار بوده و نمی توان با در نظر گرفتن اندازه های یاد شده نتیجه را مورد سنجش قرار داد. موضوع دیگری که مورد نظر است حتی اگر اندازه های عنوان شده در بالا منطبق بر هم بود چگونه می توانستیم سایر نقاط را مورد تایید قرار دهیم و صحت آنرا به دست آوریم؟

پاسخ به این پرسش همان روند طراحی را اقتضا می نمود که با قرار دادن اعداد در دستگاه محاسباتی و اجرای عملیات هندسی رسیدن به اندازه ها و خطوط دیگر را سبب می شد.

با این وضعیت سر در گم خواهیم بود، شاید بتوان با بررسی بیشتر، نتیجه را به استفاده از جدول صرف سوق داد و به الگویی دست یافت اما اثبات آن در برابر آنچه دیدگاه تبلیغاتی رصد می کند امری دشوار و شاید امکان ناپذیر باشد، در گوشه ای دیگر نظراتی همچون اجتناب از اندازگیری و دقت با حساسیت بالا مطرح است که این نیز خود مشکلی تاریخی و بر اساس سلائق مختلف است که اغلب دیده می شود که صرف نظرمی کنیم از پدیده ایی به نام تحقیق و پژوهش در باب آنچه می پذیریم و انجام می دهیم.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

فراخوان سیزدهمین جشنوارۀ ملی موسیقی جوان منتشر شد

در بخش «موسیقی دستگاهی ایرانی تار، تنبک، دف، سنتور، سه‌تار، عود، قانون، کمانچه، نی؛ در بخش «موسیقی کلاسیک» نوازندگان سازهای ابوا، پیانو، ترومبون، ترومپت، فلوت، کلارینت، کنترباس، گیتار، ویلن، ویلنسل، ویولا، هورن؛ و در بخش «موسیقی نواحی ایران» خوانندگان و نوازندگان سازهای زهی، بادی و کوبه‌ای از مناطق مختلف کشور به رقابت خواهند پرداخت.

آمد بهار ِ جان‌ها ای شاخ ِ تر به رقص آ

دهه شصت را می توان سال های اوج تمرکز آهنگسازان ایرانی بر روی اشعار مولوی دانست؛ گویا فضای خاص کشور تحت تاثیر جنگ، موجبات گرایش جامعه به سمت مفاهیم عرفانی اشعار مولوی را دوچندان کرده بود و تصانیفی که برای ارکستر سازهای ایرانی و حتی ارکستر سمفونیک در آن برهه ساخته می شد، از اشعار مولانا بهره زیادی می بردند.

از روزهای گذشته…

مصاحبه با راجر واترز (II)

مصاحبه با راجر واترز (II)

در ادامه متن قسمت اول مصاحبه با راجر واترز راجع به آلبوم Amused to Death توجه شما را به قسمت دوم این مصاحبه جلب می کنیم.
گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (X)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (X)

آقای شجریان گفته اند: «من این سازها را ابداع کردم، شانزده ساز مختلف هست که محدوده ی صدایی موسیقی ایرانی را از سه اکتاو به هفت اکتاو گسترش می دهد ولی تعصب نوازندگان ایرانی مشکل آفرین است در پذیرش این سازها… نوازندگان ایرانی فکر می کنند سازهای ایرانی مثل قرآن از آسمان نازل شده و نباید دست کاری شود!» می دانید همین یک پاراگراف می تواند یک سازگر را در اروپا به درجه ای از بی اعتباری برساند که دیگر کسی او را سازگر نداند؟ آقای شجریان هنوز نمی دانند که موسیقی ایرانی وسعتش سه اکتاو نیست!؟ ساز تخصصی ایشان سنتور است؛ من فرض می کنم تا به حال هیچ ساز دیگری را نشناخته اند، سنتور معمولی حداقل سنتور معمولی و سنتور باس را که می شناسند! سنتور معمولی کمی از ۳ اکتاو بیشتر است و همراه با سنتور باس (که یک اکتاو بم تر از سنتور معمولی است می شود چهار اکتاو!)‌ این فقط سنتور بود! حالا فرض کنید عود و کمانچه به این فهرست افزوده شوند، آن وقت ما ۵ اکتاو خواهیم داشت. آن هم پنج اکتاو با کیفیت، نه کدر مانند «بم ساز» (یکی از سازهای ابداعی آقای شجریان) که نوازندگان از بخش بم آن به عنوان ساز کوبه ای استفاده می کنند (اشاره من به اولین سمپلی است که برای معرفی این ساز ضبط شد و نوازنده در بخشهای بم به خاطر مشکل ارتعاش تنها به اجرای ریتمیک پرداخت.)
هفزیباه منوهین، نابغه پیانو (I)

هفزیباه منوهین، نابغه پیانو (I)

هفزیباه منوهین (۱۹۸۱ ژانویه ۱- ۱۹۲۰ مه ۲۰) پیانیست آمریکایی – یهودی، مدافع حقوق بشر، زبان شناس و نویسنده ای است که در خلق چندین کتاب و نگارش، با همسر دومش، ریچارد حائوسر (Richard Hauser) مشارکت داشت. او همچنین خواهر لرد یهودی منوهین (Yehudi Menuhin) ویولونیست و یالتاح منوهین (Yaltah Menuhin)، پیانیست، نقاش و شاعر، بود.
واثقی: کار در ایران را دوست دارم

واثقی: کار در ایران را دوست دارم

ارکستر ملی ایران با رهبری اسماعیل واثقی ۲۹ مردادماه در تالار وحدت به روی صحنه رفت. در این اجرا علی عابدین، کاوان کریمی و صبا طبخی به عنوان تکنواز و امیرمحمد تفتی به عنوان خواننده در تالار وحدت به اجرا پرداختند. در این برنامه مجموعه ای از آثار اسماعیل واثقی به اجرا گذاشته شد که پیش از انقلاب با صدای سیما مافیها بر اساس ملودی هایی از عارف و شیدا خاطره انگیز شده بود.
از بداهه نوازی تا آهنگ سازی (III)

از بداهه نوازی تا آهنگ سازی (III)

دومین و یا شاید سومین گروه سازه های میانی نت ها هستند که موجب تدوین اثر هنری و جدا شدن هویت آهنگساز از نوازنده می شوند. اگر نت ها پدید نمی آمدند، شخصیت فردی هنرمند چون آهنگساز پدید نمی آمد و آنچه شناخته می شد، تنها نوازنده بود که به عنوان عمله ی طرب از آن در خانه های اشراف اروپایی و ایرانی بهره می بردند.
آخرین خبر موسیقی سال!

آخرین خبر موسیقی سال!

اولین جرقه های نشست صاحبان پایگاهای مجازی در حوزه ی موسیقی ایرانی از دیدارهای دوستانه زده شد و در سال ۱۳۸۶ اولین نشست در شیراز به همت یکی از وبلاگ نویسان “رضا زارعی” برگزار شد. این نشست سه روزه زمینه ی آشنایی وبلاگ نویسان را فراهم کرد. بدیهی است هر نشست اولین، باید دومین و سومین و… را در پی داشته باشد! برای تداوم این نشست ها تلاشهای زیادی برای برگزاری نشست در استان گیلان برای سال ۸۷ توسط نگارنده انجام شد اما متاسفانه به دلیل عدم حمایت نهادهای مربوطه برنامه به کلی لغو شد. به لطف خدا اینک شاهدیم در واپسین روزهای سال ۸۷ دومین نشست، به همت خبرگزاری مهر و همکاری خانه ی موسیقی برگزار شد که در واقع مقدمه ای برای برگزاری اولین جشنواره ی وبلاگ و سایتهای فعال در حوزه ی موسیقی ایرانی بود.
به استقبال شب فیلیپ گلس در تهران (III)

به استقبال شب فیلیپ گلس در تهران (III)

بعضى ها فکرمى کنند تنها یک رویکرد از مدرن وجود دارد که نوع اصیلى از آن هم هست و سایر رویکردها به آن نزدیک و شبیه هستند و یا از آن دوراند و درصورتى که شبیه و نزدیک باشند صحیح اند و اگر دور طبعاً غلط. اینان کاملاً در اشتباهند!
گزارش جلسه دوازدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

گزارش جلسه دوازدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

بعد از ظهر چهارشنبه، چهارم اردیبهشت ماه ۱۳۹۲، دوازدهمین جلسه از «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» با عنوان «نقد روان‌شناسانه‌، و تحلیل زبان‌شناسانه‌ی موسیقی» در محل ساختمان فاطمی خانه‌ی موسیقی برگزار شد.
راه سوم!

راه سوم!

با گران تر شدن قیمت محصولات فرهنگی، مثل کتاب و سی دی، مسئله کپی رایت از همیشه سخت تر شده است. وقتی قیمت یک سی دی نصف یک پیتزا بود (!) کمتر کسی به خود زحمت خرید اثر ارجینال را می داد، حتی اگر قلبا” راضی به متضرر شدن هنرمند مورد علاقه اش نباشد. اینکه مسئله نقض کپی رایت در آثار فرهنگی از کجا شروع شده و چرا بیشتر ایرانیان، کوچکترین توجهی به زیر پا گذاشتن حقوق صاحب اثر ندارند، موضوع این نوشتار نیست؛ با این نوشته می خواهیم مروری کنیم، وضعیت کنونی هنرمندان جوانی که از طریق هیچ نهاد و سازمان دولتی، حمایت نشده و فقط فعالیت آنها وابسته به سازمان های خصوصی است.
خیام و موسیقی نظری، بررسی مقایسه ای (II)

خیام و موسیقی نظری، بررسی مقایسه ای (II)

در مقایسه با گفتار، لازم به یاد آورى است که به هنگام گفتار هر جمله یا هر واژه یا هر هجائى داراى حدودى از ارتفاع صورت (زیر یا بمى) است. در واقع هیچ یک از بخش‏هاى یک بافت گفتار طبیعى انسان، بدون استفاده از آهنگ کلام نمى‏تواند باشد.آهنگ گفتار شامل زیر و بمى صورت بنیادین است که از تارهاى صوتى حنجره (تار آواها) ایجاد مى‏شود و این خود نوعى موسیقى محسوب مى‏شود. (۴)