نوازنده و تمرین (IX)

۲۱- شیوه عمل در روش تمرین-استراحت چگونه است؟
همانطور که پیش تر در قسمت های یکم و هشتم این مقالات ذکر شد، روش “تمرین و استراحت” مبتنی بر بهره گیری از کوچکترین فرصت های روزانه برای تمرین نمودن و تقسیم کردن تمرین روزانه به بخش های مختلف و مجزا است.

حال در این رابطه توجه به این نکته ضروری است که یک درس و یا قطعه را می توان از جهات مختلفی مورد بررسی قرار داد.

به طبع هنرجو در برخورد اولیه با اثری که تاکنون ننواخته است می تواند ضعف های گوناگونی داشته باشد. مواردی مانند عدم رعایت ریتم، استایل اشتباه در دست راست و چپ، فالش نواختن نت ها، عدم رعایت موزیکالیته کلی قطعه و… طبیعی است میزان اشتباهات و نیز ضعف ها و کاستی های اجرایی از هر فرد به فرد دیگر متفاوت بوده و پتانسیل های افراد مختلف نیز همانند یکدیگر و یکسان نیست. اما اینکه غالب هنرجویان ممکن است از جهات مختلفی در مواجهه با درس جدید دچار اشکال باشند، نکته ای است که کمتر می توان در رابطه با آن تردید داشت.

حال اگر به ابتدای این نوشته باز گردیم و با توجه به فواید روش تمرین-استراحت که مبتنی بر بهره گیری از فرصت های کوچک روزانه می باشد، قصد استفاده از این روش را داشته باشیم می توانیم از شیوه زیر بهره جوییم:
بهتر است در هر بخش از تمرین، بخش غالب توجه را متوجه یک مورد از اشکالات و تمرکز بر آن مورد خاص و کاستن از ضعف آن مورد نمود و بر دیگر موارد ضعف تمرکز کمتری نشان داد.

بدیهی است با تمرکز بیشتر بر یک مورد و دور کردن دیگر موارد از کانون توجه فردی، توانایی فیزیکی و ذهنی بدن برای غلبه بر ضعف در آن مورد خاص افزایش می یابد.

نیز هنرجو در هر بخش از تمرین دچار اضطراب و استرس کمتری خواهد شد و به اصطلاح با دریایی از مشکلات مواجه نخواهد بود. استرس از مواردی است که می تواند به شدت بر راندمان تمرین و نواختن و نیز میزان یادگیری اشخاص تاثیر گذارد. در این روش هنرجو در هر بخش از تمرین، تمامی دیگر مشکلات را در ذهن خود به کناری می نهد و “تا حد ممکن” چنان فرض می کند که آن مشکلات وجود ندارند و تنها بایستی توان خود را برای رفع یک اشکال خاص صرف نماید و این خود باعث می گردد تا به شکل قابل توجهی از میزان استرس مخرب کاسته گردد.

از دیگر سو، اتخاذ این روش سودمند باعث می گردد تا هر یک از مسائل مربوط به گامهای کوچک تمرین، بخوبی فرصت ته نشینی و تجزیه و تحلیل را در ذهن به دست آورده و ذهن به شکل ناخودآگاه درگیر مسائل مربوط به آن بخش تمرین باشد. با گذشت زمان و به تدریج که هنرجو با رفع تدریجی اشکالات در هر مورد خاص، پیشرفت می نماید بر میزان توانایی و احاطه کلی فیزیکی و ذهنی او در مواجهه با قطعه افزوده می گردد و دیگر با آرامش و توان بیشتری آن را خواهد نواخت و اینجاست که دیگر توجه به نکات مختلف اجرایی و تمرکز همزمان بر آنها برای هنرجو امکان پذیر و نیز ضروری خواهد بود.

موضوع ظریفی که در اینجا باید بدان دقت داشت “اولویت بندی” در رفع ایرادات است. تکنیک های مورد استفاده در هر قطعه می تواند متفاوت از همدیگر باشد و نیز مشکلات و ضعف های مختلف اجرایی نیز، هر چند در شاخه های مختلفی هستند اما می توانند بر دیگری اثرگذار باشند.

زمانی که نمی توان بدون افزایش توانمندی یا رفع یک ایراد به مشکل دیگری پرداخت و در واقع رفع یک ایراد پیش نیاز و اثرگذار بر رفع ایراد دیگری می باشد، بهتر است اولویت ترتیبی گام های تمرین به رفع مشکلاتی باز گردد که با پیشرفت در آنها، توان برخورد بهتر با دیگر موارد بدست آید.

بطور کلی تمرکز بر شیوه برخورد با هر مشکل و رفع آن، نکته ای است که می تواند کمک شایانی به فرد نماید.

Viol.ir

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آموزش ساز، کاری دانشگاهی نیست (I)

نوشته ای که پیش رو دارید، گفتگوی بیتا یاری با پرفسور هرمز فرهت، موزیسین و استاد دانشگاه موسیقی دابلین و سامان دهنده دانشکده موسیقی دانشگاه تهران است. بخشی از این مصاحبه قبلا در روزنامه به چاپ رسیده است و در این سایت به صورت کامل به انتشار می رسد.

کتاب «نت و تجزیه‌ و تحلیل تکنوازی ماهور یحیی زرپنجه» منتشر شد

انتشارات نارون، کتاب «نت و تجزیه‌وتحلیل تکنوازی ماهور یحیی زرپنجه»، با نت‌نگاری و تجزیه تحلیل مازیار کنعانی و ویرایش و اجرای فایل صوتی حمیدرضا حسن‌پور منتشر کرد. در این کتاب یکی از پیچیده ترین و تکنیکی ترین تکنوازی های تار یحیی زرپنجه، آنالیز و نت نویسی شده است.

از روزهای گذشته…

درویش خان در گذار تمدن (III)

درویش خان در گذار تمدن (III)

درویش خان با زخمه های دل انگیز تارش، چهره های بسیاری از جمله روح الله خالقی را شیفته ی موسیقی و نوای تار می کند و اغلب شاگردان خود را که دوره های عالی را نزد ایشان طی کرده بودند را با نشانی به شکل تبرزین (طلا، نقره و برنز) مورد تقدیر قرار می داد و آنان را با لقبِ دوستانه ی “یا پیر جان” مورد خطاب قرار می دهد.
درویش خان در گذار تمدن (II)

درویش خان در گذار تمدن (II)

تضادهای ایران در عهد قاجار دو گروه موسیقیدان می سازد. عده ای سر سپرده گردش قدرت در ساختار سیاسی می شوند و خود را در دل حواشی موسیقی و بزم ها و محفل ها رها می کنند و گروه اندکی هم مبنای فهم اجتماعی را در تعارضات و تناقضات تاریخی و حقوق مردم می جویند.
زمان بندی و شیوه تمرینات روزانه در نوازندگی گیتار (I)

زمان بندی و شیوه تمرینات روزانه در نوازندگی گیتار (I)

هر وقت هنرجویی می پرسد “چقدر زمان برای تمرین لازم است؟ “معلم پاسخ می دهد: “هر چقدر که در توانت هست” و این تقریبا پاسخی صادقانه است.
بررسی ساختار دستگاه شور در ردیف میرزاعبدالله» (VI)

بررسی ساختار دستگاه شور در ردیف میرزاعبدالله» (VI)

گوشه‌های فصل دوم گوشه‌هایی در مد دشتی‌اند و با تأکید بر درجه‌ی پنجم بالا در مد شور و با تغییر ریزپرده‌ای این درجه اجرا می‌شوند و از این منظر در فصلی جداگانه درنظر گرفته شده‌اند. از سوی دیگر، به علت حضور محوری این دو گوشه در ردیف‌های مختلف دستگاه شور (نتل و بابی راکی، ۱۳۸۸) و نیز اشاره به مدی متفاوت با سه مد اصلی، این دو گوشه حذف نشده‌ و فصلی برای‌ آنها اختصاص یافته است. از این‌رو، جایگاه آنها در توالی فصول اهمیتی نداشته و می‌توانستیم آنها را همانند آنچه در کار نتل و بابی راکی صورت گرفته است درون فصل اول نیز بگنجانیم، اما با هدف متمایزکردن مد شور و نیز بنا به دلایلی که قبلاً اشاره شد از فصل اول منفک و در فصلی جداگانه منظور شده‌اند.
صدای سنتور (I)

صدای سنتور (I)

در این گفتار سعی دارم راجع به تنوع صدایی که یک نوازنده میتواند از یک ساز ایجاد کند نکاتی را خاطر نشان کنم. به ظاهر تنوع صدایی ساز سنتور بنا به ساختار آن نمی تواند خیلی متفاوت باشد (منظور صدای حاصله از یک سنتور است) همانند پیانو، بطوریکه هر نوازنده ای مثلاً اگر با فلان پیانو بنوازد اصوات ایجاد شده همگی یکسان خواهند بود یا در نهایت تفاوت اندکی خواهند داشت.
Tears in Heaven

Tears in Heaven

اریک کلپتون (Eric Clapton) در سال ۱۹۴۵ در انگلیس متولد شده و مسئولیت بزرگ کردن او را مادر بزرگش بعهده می گیرد. او که از کودکی به موسیقی سبک Blues علاقه بسیاری داشته است، از سن ۱۵ سالگی شروع به نواختن گیتار میکند.
تعزیه خوانی (III)

تعزیه خوانی (III)

این که چگونه و از چه راهی مجریان تعزیه در شهر و یا روستای خود توانسته اند، الحان دیگر نواحی را به حافظه ی خود بسپارند، دلایل و زمینه های مختلف را به همراه دارد. بی تردید نقش تعزیه خوانان دوره گرد و همچنین گروه های تعزیه ای که از یک منطقه به منطقه ی دیگر دعوت می شده اند، عامل نعیین کننده ای در این جابجایی بوده است.
موسیقی پست مدرن (I)

موسیقی پست مدرن (I)

موسیقی پست مدرن از لحاظ سبک و وضعیت، قابل بررسی است. به‌عنوان یک سبک موسیقایی، موسیقی پست مدرن شامل ویژگی‌های هنر پست مدرن، یا به عبارتی، هنر بعد از مدرنیسم است. (ر.ک. مدرنیسم در هنر موسیقی شماره‌ی ۷۱). این سبک، از التقاط در فرم و ژانر موسیقی جانب‌داری می‌کند و اغلب ویژگی‌های ژانر‌های مختلف را ترکیب کرده یا از گزینش قطعات به صورت پراکنده بهره می‌گیرد. این موسیقی به خود-ارجاعی و طعنه‌آمیز بودن گرایش دارد و مرز میان هنر متعالی و باسمه‌ای را محو می‌کند.
پیمان سلطانی در تاریخ هنر ایران

پیمان سلطانی در تاریخ هنر ایران

پیمان سلطانی در تاریخ هنر ایران، هنرمندی یکتا و بی نظیر است، یک مطالعه سطحی در مورد فعالیتها و توانایی های او تاییدی بر این گفته میتواند باشد. سلطانی تنها هنرمند ایرانی بوده است که توانسته در اواسط دهه سوم زندگیش، عنوان هایی مانند نوازنده سازهای تار، سه تار، سنتور، آهنگساز، رهبر ارکستر، نقاش، گرافیست و منتقد هنری و… داشته باشد!
گزارشی از یک کنسرت چهارساعته (I)

گزارشی از یک کنسرت چهارساعته (I)

علی صمدپور و بهار موحد با همکاری گروهی از نوازندگان ایرانی مقیم امریکا، ۲۶ مارچ ۲۰۱۵، اجرایی از کارگان موسیقی ایرانی را در شهر سیاتل ارایه کردند. در این اجرا ۲۵ تصنیف و قطعه اجرا شد که از دوره‌ی تیموریان تاکنون را در برمی‌گرفت. از عبدالقادر مراغه‌ای تا آهنگسازان امروز. سالن برای یک کنسرت چهارساعته چیده شده بود:‌ پشتی و بالش‌هایی برای راحت نشستن و شیرینی و چای ایرانی دم دست. این یادداشت در پی تحلیل این ایده‌ و اجرای ویژه است.