مستر کلاس های محسن حجاریان برگزار می شود

محسن حجاریان پس از مدتها دوری از تدریس، قرار است در مستر کلاسی برای دانشجویان رشته موسیقی، به تدریس اتنوموزیکولوژی بپردازد. این دوره در موسسه فرهنگی و هنری دهلیز هفت هنر برگزار می شود. تاریخ برگزاری این جلسات از ۱۴ آذر الی ۱۷ بهمن ۱۳۹۲ پنجشنبه ها از ساعت ۱۴ الی ۱۶، در ده جلسه است.

در مستر کلاس «آشنائی با مقدمات اتنوموزیکولوژی» (مخصوص دانشجویان رشته های مختلف موسیقی به خصوص رشته اتنوموزیکولوژی) علاقمندان به تحقیقات در زمینه موسیقی و همچنین متقاضیان کنکور کارشناسی ارشد می توانند شرکت داشته باشند.

تلفن ثبت نام: ۶۶۷۳۷۴۴۸ – ۶۶۷۳۷۹۳۸
زمان ثبت نام از شنبه تا چهارشنبه از ساعت ۱۲ الی ۱۹
آخرین مهلت ثبت نام: ۱۰ آذر ۱۳۹۲



زندگینامه
محسن حجاریان در سال ۱۳۲۵ در شهر خرم آباد، متولد شد. او در سال ۱۳۵۰ درجه ی کارشناسی خویش را از دانشگاه اصفهان در رشته ی جغرافیا دریافت کرد. همچنین وی درجه کارشناسی ارشد خود را در رشته ی حقوق کیفری از دانشگاه ایالتی coppin در بالتیمور، مریلند در سال ۱۳۵۴ دریافت کرد.

او زمینه های آموزشی خویش را با مطالعه ی جامعه شناسی و انسان شناسی در یک پژوهش میدانی به مدت سه ماه در ایالت داکوتای جنوبی در میان جمعی آمریکایی الاصل در محل نگاه داری سرخپوستان پاین بریج (Pine Bridge Indian Reservation) در سال ۱۳۵۶ ادامه داد.

در این تحقیق، وی به مطالعه ی سیستم اجتماعی لاکوتا (Lakota) پرداخت که به شکل مطالعه ای انسان شناسانانه مربوط به محل نگاه داری سرخپوستان پاین بریج بود.

در سال ۱۳۵۷، وی به دانشگاه سوربن فرانسه رفت و در آنجا به مطالعه ی زبان و تمدن فرانسه پرداخت. او همچنین در سال ۱۳۶۰ برای یک سال به دانشگاه بارسلونا در اسپانیا برای مطالعه ی زبان اسپانیایی رفت.

وی مدرک کارشناسی ارشد شناخت موسیقی قومی را در سال ۱۳۷۴ از دانشگاه بالتیمور کانتی مریلند دریافت کرد و همچنین در همین زمینه از دانشگاه مریلند در کالج پارک مدرک دکتری کسب کرد.

وی پیش زمینه وسیعی در دو زمینه داراست؛ موسیقی سنتی ایران و همچنین ادبیات و تاریخ ایران. در موسیقی، او دارای دانش عملی در مجموعه ی “دستگاه” است که تجربه نواختن سه ساز کمانچه، عود و نی را برای دوره ی کوتاهی همراه با استاد محمد رضا لطفی، استاد بزرگ موسیقی ایران و همچنین تجربه نواختن عود در کنار دکتر منیر بکن، استاد موسیقی ترکی و شناخت موسیقی قومی، داشته است.

او دانش کاملی از فن شعر ایرانی به همراه مقاله های تئوری در موسیقی فارسی و عربی داراست. او پیشینه ی عظیمی در موسیقی خاورمیانه، بالاخص ایران، ترکیه، آسیای میانه و جهان عرب با توجه به زمینه های تاریخی، فرهنگی و اجتماعی دارد.

در مطالعه ای میدانی، در سال ۱۳۷۲ بر روی نوبات الاندلوسین در مراکش با مقایسه ی نوبات رومل المایا، یکی از یازده نوبات در موسیقی آندلوسی، در دو مدرسه ی موسیقی در مکن و فیض مراکش پرداخت. قسمتی از مطالعه ی قیاسی وی در تونس انجام یافت. او همچنین وصله (دنباله) مصری را نیز مورد مطالعه قرار داد، در هنگامی که دو ماه در آنجا در سال ۱۳۷۴ سپری کرد.

طی سال های ۱۳۷۵ و ۱۳۷۶، “خبرنامه موسیقی ایرانی” را به زبان انگلیسی در دانشگاه مریلند، کالج پارک منتشر کرد. وی همچنین اخیرا موسیقی شناسی ایرانی را به زبان فارسی به چاپ رسانده است. او بیش از چهل مقاله به زبان های فارسی و انگلیسی، به همراه ترجمه هایی، به چاپ رسانده است. رساله ی دکترای وی “غزل به عنوان عامل تعیین کننده در ساختار دستگاه ایرانی” به تشریح تاثیر سازنده ی شعر فارسی به شکل غزل بر موسیقی دستگاه ایرانی به خصوص به شکل آوازین آن پرداخته است. این رساله نگاهی در زمینه ی تاریخی، فرهنگی و سیاسی ایران از قرن ۱۳ به بعد داشته است. (نقل از سرنا)

دروس تدریس شده توسط محسن حجاریان
– انسان – طبیعت – موسیقی – دانشگاه تهران ۱۳۸۴
– تئوری موسیقی شناسی اقوام ایران – دانشگاه تهران ۱۳۸۴
– مکاتب کهن موسیقی در حوزه شرق اسلامی – دانشگاه تهران ۱۳۸۵
– تئوری موسیقی اقوام ایران – دانشگاه هنر – کرج ۱۳۸۵
– مکاتب کهن موسیقی در حوزه شرق اسلامی – دانشگاه هنر کرج – ۱۳۸۶
– تئوری موسیقی اقوام – دانشگاه سوره ۱۳۸۷
– تئوری موسیقی اقوام ایران – دانشگاه سوره ۱۳۸۸
– تئوری موسیقی اقوام ایران – دانشگاه گیلان – رشت ۱۳۸۸

کتاب های محسن حجاریان
– موسیقی جهان، تهران، کتاب سرای نیک، ۱۳۸۶
– مقدمه ای بر موسیقی شناسی قومی، تهران، جیحون،۱۳۸۷
– هرندن، مارشا/ مردم‌شناسی موسیقی «سرخپوستان» آمریکا، ترجمه محسن حجاریان، تهران، افکار، ۱۳۸۸

مقالات داخلی محسن حجاریان
• پراکندگی و همبستگی موسیقی در قلمرو شرق اسلامی، پل فیروزه شماره ۱، ۱۳۷۹
• ساختار اجرائی عشاق و اشارات استاد علی تجویدی، کتاب سال شیدا – شماره هشتم و نهم ۱۳۸۶
• موسیقی عرفانی (صوفیانه)، کتاب سال شیدا-شماره ششم و هفتم،۱۳۸۴
• جایگاه سه زن – صفیه آیلا، ام کلثوم ابراهیم و قمر الملوک وزیری – کتاب سال شیدا – شماره ششم و هفتم، ۱۳۸۴
• یادمانده ای در یادمانده دیگر – خاطرات مردم شناسان ایران، ۱۳۸۶
• نوبات و موشحات اندلسی، کتاب ماهور – شماره اول، ۱۳۷۶
• نقدی بر تئوری عبدالقادر مراغی، کتاب ماهور – شماره دوم، ۱۳۷۷
• موسیقی زبان بین المللی نیست

سمینارهای علمی محسن حجاریان
• سمینار موسیقی شناسان قومی در شرق آمریکا – زبان دری پایه زبان شناسانه موسیقی دستگاهی – کتابخانه کنگره آمریکا، ۱۹۹۳
• هفتاد سال مردم شناسی در ایران، رابطه موسیقی شناسی قومی و مردم شناسی – پژوهشکده مردم شناسی – میراث فرهنگی ۱۳۸۵
• جایگاه موسیقی اقوام ایران، نقش موسیقی اقوام در فرهنگ ایران – پژوهشکده مردم شناسی، میراث فرهنگی، ۱۳۸۵
• مردم شناسی و موسیقی شناسی قومی، ارتباط تاریخی مردم شناسی و موسیقی شناسی قومی – دانشکده مردم شناسی دانشگاه تهران، ۱۳۸۵ (نقل از سوره)

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

واکاوی نظری موسیقی امبینت (VIII)

به نظر می رسد همزمان با ظهور عصر فضا، در موسیقی نیز فناوری جدیدی متناسب با آن ظهور کرده است تا موسیقیدانان بتوانند احساسات خود را با آن بیان کنند. همین احساس بعدها (۱۹۸۳) هنوز در برایان انو زنده است و در پشت جلد آلبوم «آپولو» از شیفتگی خود برای خلق آثاری که در راستای دستاوردهای نوین علمی بشر باشد می نویسد.

بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (XIX)

بیشتر آثار پرویز مشکاتیان برای گروه ساز های ایرانی تنظیم شده اند و تعدادی معدودی از آنها توسط هنرمندانی چون محمدرضا درویشی و کامبیز روشن روان برای ترکیب ساز های ایرانی و جهانی تنظیم شده اند. این آثار به شرح زیر هستند:

از روزهای گذشته…

موسیقی ایرانی برای گیتار کلاسیک (III)

موسیقی ایرانی برای گیتار کلاسیک (III)

نوازنده برای اجرای صحیح آنچه که در کتاب آمده باید سطح تکنیکی قابل قبولی داشته باشد در غیر این صورت چه در «تمپو» و چه در موزیکالیته و پیوستگی و آرتیکولاسیون دچار مشکل می‌شود. پیش‌تر ضبط برخی از این قطعات در سی‌دی‌ هزار و یک‌شب به‌نوازندگی افشار عده‌ای را ترغیب به یادگیری آن‌ها کرده بود که اینک با در دسترس قرار‌گرفتن نت آن‌ها می‌توان انتظار داشت که بیشتر شنونده‌ی این آثار در برنامه‌های اجرایی گیتار باشیم.
رموز ویولن (V)

رموز ویولن (V)

در نهایت چوبها بعد از انتخاب که در حوزه کارشناسی انجام می شود و تحت نظارت مجموعه های مربوطه کنترل و بهره برداری می گردد، برش خورده و قطع میگردند و بعد به قطعات کوچکتری به جهت مصرف در نوع خود، خشک شدن سریع تر و خروج آب و املاح در سطح وسیعتر صورت می گیرد.
ویلنسل (XIII)

ویلنسل (XIII)

در موسیقی جز، Oscar Pettiford و Harry Babasin (نوازندگان کنترباس) از نخستین کسانی بودند که ویولنسل را به عنوان یک ساز سلو بکار بردند. هر دوی این ها سیم سازهایشان را با فواصل چهارم و یک اکتاو بالاتر از کنترباس کوک کردند. Fred Katz (که نوازنده کنترباس نبود) یکی از ویولنسل نوازان برجسته ی جز بود که این ساز را با کوک استاندارد و تکنیک آرشه کشی بکار برد. ویولنسل نوازان جز معاصر عبارتند از: Abdul Wadud، Diedre Murray، Ron Carter، Dave Holland، David Darling، Akua Dixon، Ernst Reijseger، Fred Lonberg-Holm، Vincent Courtois، Jean-Charles Capon و Erik Friedlander.
گفتگو با عبد الحمید اشراق (III)

گفتگو با عبد الحمید اشراق (III)

خاطرهء دوم اینکه: روزی با استاد و مرتضی نی‏داود در منزلش وعدهء ملاقاتی داشتم. نی‏داوود علاوه بر استادی در رشتهء تار فردی بود مردم‏ دار صبور و بیش از حد با ادب که مورد احترام همه‏ بود، او گفت پسرم، قبل از اینکه صحبتهایمان را شروع کنیم، قصه‏ای برایت می‏گویم. گفتم‏ خواهش می‏کنم.
نور، دوربین  (III)

نور، دوربین (III)

قطعات این اجرا (و البته اجراهای قبلی) تا حدودی خصوصیات شبیه به یکدیگر دارد. اولین ویژگی که در بخش قبل هم به آن پرداخته شد تنک شدن تزینات است. مهم‌ترین چیزی که در قطعات به چشم می‌خورد استقلال کم بخش‌های مختلف گروه نسبت به یکدیگر است؛ در میان قطعات کمتر قطعه‌ای را می‌توان یافت که حضور ۵ سنتور را توجیه کند.
گزارش جلسه ششم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

گزارش جلسه ششم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

در ابتدای بازبینی و بررسی تمرین‌های انجام شده در جلسات گذشته، به دلیل آن که بعضی از شرکت‌کنندگان غایب بودند به جلسه‌ی دیگر موکول شد. اما پیش از شروع درس، مدرس با اشاره به یکی از تمرین‌های انجام شده در جلسات گذشته حاوی نکاتی درباره‌ی رنگ صوتی ویژه‌ی «گروه پایور» و مقایسه‌ی آن با رنگ صوتی گروه‌های دوره‌ی قاجار بود، یادآوری کرد که با توجه به عدم حضور نویسنده بررسی دقیق به جلسه‌ی آینده موکول می‌شود اما برای این که تصوری به دست آوریم از این که رنگ‌ صوتی قابل شنیدن در آثار «فرامرز پایور» هم در طول زمان تغییر کرده است و دوری از توهم ایستایی در موسیقی ایرانی، نمونه‌هایی از آثار پایور در دوره‌های مختلف («مارش ماهور» اثر «درویش خان» از مجموعه‌ی «آثار درویش خان»، بخش‌هایی از مجموعه‌ی هفت پیکر، «پیش‌درآمد همایون» از مجموعه‌ی «گروه‌نوازی‌های پایور»، قطعه‌ی «دردشت» از مجموعه‌ی «ارغوان») پخش کرد و گفت باید توجه داشت که گروه‌هایی که این نمونه‌ها را اجرا کرده‌اند دقیقا یکی نبوده‌اند علاوه بر این سازآرایی خاص هر یک از آهنگ‌ها هم باید در نظر گرفته شود اما با حذف همه‌ی این تفاوت‌ها هنوز هم تغییر رنگ صوتی واضح است. البته ویژگی‌هایی مانند دقت در کوک و هماهنگی نوازندگان در اغلب موارد تکرار شده است که تاثیر مستقیمی بر رنگ صوتی شاخص این گروه‌نوازی‌ها ندارد.
موسیقی وزیری (II)

موسیقی وزیری (II)

من از «کارمن» و «فوست» و سایر قطعات اروپائی که احیانا وزیری‏ در ارکستر شبهای پذیرائی خود میگذارد، بدم می آید، برای اینکه گوشم عادت‏ به این سنخ آوازها ندارد. چندان شیفته قطعاتی که خودش ساخته و در میان مردم مشهور به «موسیقی اروپائی» است نیز نیستم. بعضی از آنها حقیقتا قشنگ و جذّاب و دلرباست و بعضی دیگر در سامعه من مطلوب و دلپسند نیست و این هم تقصیر استادی و مهارت وزیری نیست، بلکه نقص در گوش ماست‏ که به آهنگ‏های مخصوصی عادت کرده است زیرا علینقی خان معتقد نیست که‏ موسیقی ایران منحصر به همان آوازهائی که تاکنون پیدا شده و سامعه‏ ما بدآنها مأنوس شده است باشد، بلکه میخواهد مثل دامنه افق نامحدود و مانند موسیقی اروپا، نامحصور بوده و به عقیده او زمینه موسیقی ایران‏ برای اینکار حاضرتر است.
چه مقدار تمرین، چه مقدار پیشرفت (II)

چه مقدار تمرین، چه مقدار پیشرفت (II)

در این شماره به بررسى چند شیوه ى آموزشى مى پردازم که نه تنها بى ارتباط به مسائل مربوط به تمرینِ هنرجویان نیست بلکه به ترتیب در شماره هاى بعدى ارتباطِ بین شیوه هاى آموزش، با کیفیت و کمیت تمرین را روشن خواهم ساخت.
کنسرت گروه اورانوس به سرپرستی آیدین علیانسب

کنسرت گروه اورانوس به سرپرستی آیدین علیانسب

کنسرت گروه اورانوس به سرپرستی و آهنگسازی “آیدین علیانسب” با صدای “جواد بخشش” در ۳ و ۴ بهمن ۹۲ در تالار رودکی اجرا می شود. بخش اول شامل تکنوازی و گروه نوازی در دستگاه همایون می باشد. در قسمت تکنوازی قطعه “سرمد” توسط “آیدین علیانسب” اجرا می شود و سپس تصنیف “شبگیر” با شعر ه.اسایه و قطعه “جدال” و تصنیف “با من صنما” با شعر مولانا بصورت گروه نوازی اجرا می شود.
آثار سمفونیک جاوید افسری راد در سالن اپرای اسلو اجرا می شود

آثار سمفونیک جاوید افسری راد در سالن اپرای اسلو اجرا می شود

سالن اپرای اسلو، پایتخت نروژ، آذر ماه آینده میزبان مجموعه ای از آثار سمفونیک جاوید افسری راد آهنگساز و سنتور نواز ایرانی خواهد بود. ارکستر سمفونیک رادیو و تلویزیون نروژ، این مجموعه را در دو شب، ۲۴ و ۲۵ نوامبر (۳ و ۴ آذرماه) آینده اجرا می کند و سالار عقیلی هنرمند خوش صدای موسیقی سنتی ایرانی خوانندگی قطعات با کلام آن را بر عهده خواهد داشت.