موسیقی و نلسون ماندلا (II)

نلسون ماندلا (1918-2013)
نلسون ماندلا (1918-2013)
به دنبال این کنسرت ترانه های گوناگونی برای گرامی داشت و تجلیل مبارزه نلسون ماندلا که همچنان در جزیره روبن در زندان به سر می برد، ساخته شد. از جمله این آثار عبارتند از: اسیمبونانگا («او را ندیدیم»، Asimbonanga) که توسط گروه آفریقای جنوب به نام ساووکا (Savuka) که جونی کلِگ (Johnny Clegg) رهبری آن را بر عهده دارد، ساخته شد.

این ترانه که در آلبوم Third World Child گنجانده شده بود در سال ۱۹۸۷ عرضه شد و موفقیت بسیار خوبی کسب کرد و بیش از دو میلیون نسخه از آن فروخته شد. از این ترانه به عنوان موسیقی فیلم مرد بارانی (Rain Man) به کارگردانی بری لوینسن (Barry Levinson) استفاده شد. این فیلم آمریکایی محصول سال ۱۹۸۸ است و تام کروز و داستین هافمن در آن ایفای نقش کرده اند.

متن کلام این ترانه از نظر سیاسی متعهد است و با صراحت از نلسون ماندلا و همچنین استیو بایکو (Steve Biko) از مبارزان مشهور ضد آپارتاید دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی آفریقای جنوبی، سخن می گوید. از ویژگی های این ترانه این است که عنوان آن به زبان زولو (zoulou) است و ترجیع بند آن نیز در این زبان خوانده می شود و بند های آن به زبان انگلیسی است.

این نوع استفاده از زبان به ویژه در جو آپارتاید آن زمان بسیار آشوبگر و تحریک کننده بود. مخصوصا آن که این ترانه توسط گروهی چند نژادی، ساخته شده بود و هم سیاه پوست و هم سفید پوست عضو آن بودند.

ترانه Bring Him Back Home از هیوگ مسکلا (Hugh Masekela) نوازنده ترومپت، فلوگل هورن، کورنت جزِ آفریقای جنوبی، که در سال ۱۹۸۷ ساخته شده بود. این ترانه به سرود جنبش آزادی نلسون ماندلا تبدیل شد. هیوگ مسکلا سال ۱۹۶۱ در پی فعالیت هایش در مبارزه با آپارتاید مجبور به مهاجرت به ایالات متحده آمریکا شد. او سال ۱۹۹۱ پس از سرنگونی نظام آپارتاید به آفریقای جنوبی بازگشت.

ترانه Freedom now از تریسی چپمن (Tracy Chapman)، نوازنده، آهنگساز و خواننده آمریکایی، که در آلبوم Crossroads در سال ۱۹۸۹ منتشر شده بود. تریسی چپمن همچنین یکی از خوانندگانی بود که در کنسرت بزرگ ژوئن سال ۱۹۸۸ در کنار هنرمندان دیگر حضور داشت. فردای آن کنسرت ۷۵۰۰۰ نسخه از آلبوم تریسی چپمن در انگلستان فروخته شد و همان سال نیز او به عنوان خواننده سال در ایالات متحده آمریکا انتخاب شد.

ترانه Black President از برِندا فاسی(Brenda Fassie) خواننده آفریقای جنوبی، که در سال ۱۹۹۰ ساخته شد. این خواننده زن به خاطر افکار قاطعانه و بازدیدهایی که به طور منظم از محله سیاه پوست نشینان شهر ژوهانسبورگ داشت و به دلیل ترانه هایی که در مورد زندگی در محله های پایین شهر که عموما طبق قوانین آپارتاید برای سیاه پوستان، رنگین پوستان و هندی تباران آفریقای جنوبی در نظر گرفته شده بود، ساخته بود، محبوبیت بسیار خاصی پیدا کرده بود.

به گونه ای که مجله تام (Time Magazine) در سال ۲۰۰۱ میلادی به او لقب «مدونای سیاه پوست نشینان» را داده بود. این خواننده محبوب آفریقای جنوبی در ماه می سال ۲۰۰۴ میلادی در سن سی و نه سالگی در اثر بیماری آسم فوت کرد.

ترانه Black President در آن زمان توسط دولت وقت آفریقای جنوبی ممنوع شده بود و این خواننده تنها در سال ۱۹۹۴ در مراسم تحلیف ریاست جمهوری نلسون ماندا آن را اجرا کرد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

ریتم و ترادیسی (VI)

برخی از نویسندگان از دگره ای استفاده می کنند که در آن اعداد مختلفی، بسته به برخی از ویژگی های ساز یا رویداد، ممکن است در فواصل زمانی ظاهر شوند: حجم صدای آن، نوع زخمه زنی، یا دیرش آن. برای مثال، برآون دامنه ی رویداد های نت را به وسیله ی دیرش زمانی سنجش می کند (Brown 1993)، که ممکن است هنگام تلاش برای کشف خودکار وزن مفید باشد. در این طرح، ریتم ایو عبارتست از:

موسیقی شناسی فمنیستی (I)

در دوران معاصر بحث حقوق زنان در جوامع و پرداختن به ارزشهای زنان از جایگاه ویژه ای در می ان صاحب نظران و انسان شناسان برخوردار است. در طول تاریخ در راستای برابر سازی حقوق زنان و مردان تلاشهای بسیاری شده است. این تلاشها صرفا در زمینه حقوق اجتماعی و شغل و پوشش و… نبوده بلکه یکی از این شاخه ها برابری در زمینه هنر است. چیزی که امروزه در غرب همچنان با آن مواجه هستیم و آن استفاده ابزاری از زن برای جذب مخاطب در آثار هنریست، از نقاشی و مجسمه سازی تا سینما و موسیقی. بر خلاف تبلیغ سیستم های غربی در زمینه برابری جنسیتی زن و مرد در عمل مشاهده می کنیم که هیچ برابری حتی در صحبت های برخی فیلسوفان تاریخ غرب برای زن و مرد در نظر گرفته نشده و گاها حتی زن را عاری از نبوغ و شعور آفرینش اثر هنری می دانستند. بحث بسیار گسترده و طولانیست اما در این مقاله با استفاده از چند نوشتار مشهور در زمینه موسیقی شناسی سعی کردیم تا حدودی به این موضوع مهم در زمینه هنر و مخصوصا موسیقی بپردازیم.

از روزهای گذشته…

به مناسبت ۷ مهر تولد حسین دهلوی (V)

به مناسبت ۷ مهر تولد حسین دهلوی (V)

در نهایت می رسیم به دسته چهارم آثار او که میتوان به آنها کارهای سمفونیک وی اطلاق کرد که از یک حیث اپرای «خسرو و شیرین» را هم باید جزو همین دسته قرار داد، به اضافه باله «بیژن ومنیژه» و اپرای «مانی و مانا» که دهلوی در این آثار که قصد ارایه آنها در سطح بین المللی را داشته، از فواصل ریز پرده استفاده نکرده است.
آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (XVII)

آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (XVII)

اغلب ضعف های نگارندگان نت و اجراکنندگان از روی نت مشترک است. تقویت شناخت نظری و در نهایت تسلط عملی به مواردی که به عنوان ضعف های مشترک نوازندگان و نگارندگان مطرح می گردد، به ارتقاء کیفیتِ نتِ نگارش یافته و اجرای مطلوب تر و نزدیکتر به اصل قطعه از روی نت می انجامد. حال به صورت تیتروار، و نه به شکل مرتب بر اساس اولویت، مواردی را معرفی میکنم(بدیهی است فهرست زیر بسیار ناقص است و حالت کامل تر آن در کتابی که در دست نگارش دارم، آمده):
قاسمی: بدون نقص وجود ندارد!

قاسمی: بدون نقص وجود ندارد!

من گفتم باید ادبیات کرال داشته باشیم، در همین ارمنستان همسایه خودمان، کومیتاس تمام قطعات محلی را نه تنها جمع آوری کرده؛ خوب ما خیلی ها را داشته ایم که زحمت کشیدند و جمع آوری کردند- بلکه این قطعات را چهار صدایی برای کر، نوشته است. البته در موسیقی ما چون بحث مقام ها و ربع پرده ها وجود دارد و در مورد هارمونی بحث هست که اصلا موسیقی ایرانی باید هارمونیزه بشود یا نشود ولی قطعا کسانی هستند که می توانند این کار را بکنند.
تکنیکِ دست چپ و بازو در ویولنسل، مورّب یا عمود؟ (III)

تکنیکِ دست چپ و بازو در ویولنسل، مورّب یا عمود؟ (III)

طبیعی‌ترین حالت انگشت‌گذاریِ ممکن، هنگامی که در پوزیسیون شست هستید و آرنج الزاماً بالاتر از معمول قرار گرفته، همان حالتِ انگشت‌گذاریِ مورب در پوزیسیون‌های دیگر است. پس اگر شما روشِ انگشت‌گذاریِ مورب را انتخاب کرده‌اید، در پوزیسیون‌های پایینِ گریف (پوزیسیون‌های شست) نیازی به تغییر حالتِ انگشتان ندارید و در سراسر گریف انگشت‌گذاریِ یک‌شکلی را انجام خواهید داد (بدیهی‌ست که در روش انگشت‌گذاریِ عمود، نوازنده مجبور به تغییرِ حالتِ انگشتان در پوزیسیونِ شست خواهد بود).
بابک ولی پور

بابک ولی پور

متولد ۱۳۶۵ تهران نوازنده گیتار کلاسیک [email protected]
“ذوق ما را خشکانده اند ” (I)

“ذوق ما را خشکانده اند ” (I)

بله. من از پنج سالگی نوازندگی تار را با یک تار کوچک و با پدرم که معلم تار بود و ویولن به سبک ایرانی، شروع کردم اما بعداً به ویولن گرایش پیدا کردم و ردیف راست کوک ویولن را با پدر کار کردم و وقتی پیش استاد صبا رفتم او از من خواست ردیف را بزنم و با اینکه خود ردیف مخصوص ویولن داشت، ردیف راست کوک را از من قبول کرده و از ردیف چپ کوک شروع کرد. این حسن اخلاق استاد صبا برای هنرآموزان امروز باید سرمشق قرار گیرد.
نقد آرای محمدرضا درویشی (VIII)

نقد آرای محمدرضا درویشی (VIII)

فوزیه مجد و داریوش شایگان به عنوان بخش بزرگی از مصادر فکریِ آرای محمدرضا درویشی که دلایل آن پیشتر گفته شد، امروزه دچار بازنگری و تغییر و تحولاتی نسبت به مواضع فکری‌شان در دهه‌ی پنجاه شده‌اند و شجاعتِ بیان و ابراز آن را هم داشته‌اند.
نوشتن همراهی برای یک ملودی (II)

نوشتن همراهی برای یک ملودی (II)

در دو نوشته قبل راجع به نحوه همراهی پیانو (یا گیتار و …) با یک ملودی نوشتیم و توضیح دادیم که چگونه بهتر است در موسیقی Jazz، در لحظاتی که شنونده انتظار شنیدن آنرا ندارد، اقدام به اجرای آکورد ها نماییم.
روش سوزوکی (قسمت بیست و دوم)

روش سوزوکی (قسمت بیست و دوم)

به محض دیدن این کودک بی گناهی که تمام زندگیش را باید با دست ها و انگشتانش لمس می کرد، چشمانم پر از اشک شدند. دوست نداشتم که همان موقع آری بگویم، چرا که می‌بایست به کشف متدی می‌رسیدم که یک کودک کاملا نابینا را بتواند راهنما باشد. به این خاطر از او خواهش کردم که یک هفته به من فرصت بدهد. گمان می کردم که اگر من توانایی و جرئت و اعتماد به نفس کافی برای آموزش به این کودک را داشته باشم، پس هر چه در توانم باشد را به کار خواهم گرفت.
تعزیه خوانی (III)

تعزیه خوانی (III)

این که چگونه و از چه راهی مجریان تعزیه در شهر و یا روستای خود توانسته اند، الحان دیگر نواحی را به حافظه ی خود بسپارند، دلایل و زمینه های مختلف را به همراه دارد. بی تردید نقش تعزیه خوانان دوره گرد و همچنین گروه های تعزیه ای که از یک منطقه به منطقه ی دیگر دعوت می شده اند، عامل نعیین کننده ای در این جابجایی بوده است.