لیپت: هنرجو نباید هیچ گرفتگی و تنشی داشته باشد

فلورانس ليپت
فلورانس ليپت
ما در طول روز بیشتر از آواز خواندن برای صحبت کردن از صدای خودمان استفاده می کنیم و استیل درست به سلامت صدایمان کمک می کند.

من تعداد بیشماری از افراد را دیده ام که کارشان حتی سخنرانی است ولی در بخش حنجره و گلو دچار درد هستند. معلمینی بوده اند که هر روز در کلاس صحبت می کنند و نزد من می آیند و می گویند صدایشان خسته است یا درد دارند. همه اینها برمیگردد به تکنیک تولید صدای آنها.

هیچ وقت کسی نباید بدون حمایت عضلات شکمی با قدرت صحبت کند. بعضی از دردهایی که از تارهای صوتی بوجود می آید به خاطر فشار آنها با هم است. با کمک عضلات حمایت کننده روی تنفس، صدا فکوس می شود و دهان به عنوان حفره رزنانسی و نیز تولید اشکال مختلف حروف عمل می کند. با استفاده از زبان و دندان و کام ما کنزنانسها را به کار می بریم.

سیستم صوتی ما باید از شکم تا لبها بدون هیچ سدی به خوبی عمل کند و هیچ مشکلی نباید در این مسیر وجود داشته باشد و تمام بدن از هرگونه گرفتگی باید آزاد باشد.

چقدر زیباست گوش دادن به صدایی که شفاف و زیباست و گویی ملودی هایی در خودش دارد و شما دوست دارید به این صحبت گوش دهید. شما اگر با تکنیک درست صحبت کنید، هیچوقت صدایتان آسیبی نمی بیند حتی اگر بلند صحبت کنید.

کیفیت تدریس آواز در ایران را چگونه میبینید؟
متاسفانه کیفیت تدریس آواز در ایران بسیار پایین است! دلایل آن یکی کمبود معلمین آواز است که دانش آواز را به شاگردان انتقال دهند، دوم شارلاتانیسم و روش های گمراه کننده در تدریس آواز است. معلمین مختلف دوست ندارند با یکدیگر همکاری و همفکری کنند. هر کدام از آنها در تکروی و منیت کوشا هستند. یکی از مسائل دیگر بحث شهریه است که بعضی از معلمین با بالا بردن دستمزد خود به هنرجو تلقین می کنند که نسبت به دیگران معلم بهتری هستند!

همچنین بعضی به خاطر تحصیل در خارج و شاگردی بزرگان ادعا می کنند که معلم خوبی هستند، اصلا چنین تضمینی وجود ندارد. اگر کسی که دکترا یا معادل دکترا هم دارد، لزوما استاد خوبی هم هست؟! بسیاری از این افراد صلاح شاگردانشان را در نظر نمی گیرند و گاهی وقتی روشهای تدریس این افراد را از هنرجویانشان می شنوم موهای تنم سیخ می شود!

خیلی دلم می سوزد برای شاگردانی که پیش این استادان می روند و فکر می کنند در راه صحیح قرار دارند. تعداد بسیاری از این هنرجویان به کلاس من آمده اند و با اشکی که در چشمانشان، خواستند تا با روشی صدایشان را برگردانم و از ایراداتی که از معلمینشان در حنجره شان به جای مانده خلاص شوند، متاسفانه خیلی از آنها به جایی رسیده اند که راه برگشتی وجود ندارد.

واقعه تاسف بار اینجاست که بعضی از هنرجویان بعد از گذراندن یک دوره کوتاه، بدون اینکه هنوز خودشان هم چیز زیادی یاد گرفته باشند، تدریس را شروع می کنند! همین اتفاق باعث می شوند روند نزولی تدریس آواز سرعت بیشتری بگیرد. باید متد هایی وجود داشته باشد که متوجه بشویم که معلمان آواز خودشان در حد تدریس هستند یا خیر.

هنرجوی آواز باید از استادش چه چیزهایی را بخواهد و معلم باید چه چیزهایی را برای تدریس در نظر بگیرد؟
حداقل برای دو ماه اول تدریس به هر هنرجو، لازم است معلمین به چگونگی تست صدای هنرجو و طبقه بندی دروس توجه داشته باشند و اولین مراحل تکنیکی کار را با گرم کردن صدا شروع کنند و به سمت درآوردن یک قطعه موسیقی پیش بروند.

یک معلم باید زمان زیادی بگذارد تا بتواند رجیسترهای مختلف صدای هنرجو را یکدست کند و تمریناتی را طراحی کند که نوع ایستادن، نوع تنفس، اجرای حروف صدادار و… را با هنرجو کار کند. هیچ وقت نباید به هنرجو فشار آورد و چیزی که فراتر از توان هنرجو است را برای او تجویز کرد. هنرجو در عضلات بدنش نباید هیچ گرفتگی و تنشی داشته باشد که مخل کار آوازش شود.

یک دیدگاه

  • علی
    ارسال شده در دی ۱۳, ۱۳۹۲ در ۱۱:۵۱ ق.ظ

    درود

    سپاسگزارم از مقاله متفاوت شما،کاش ادامه دار باشد این گفتگو و کمی فرا تر بروید و راههای اصولی اموزش را هم توسط ایشان بیان کنید

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

«نیاز به کمالگرایی داریم» (II)

شاید نویسنده و نوازنده سه تار و سردبیر مجله گفتگوی هارمونیک به نظر من عنوان قابل قبولی است، چراکه در این سه زمینه به اندازه ای کار کرده ام که قابل توجه باشد البته در کنار این ها به تار نوازی و آواز کلاسیک هم پرداخته ام و توانسته ام آنها را نیز به جایگاه آبرومندی برسانم و کارهایی نیز در این زمینه انجام دادم که کم و بیش به دست اهالی هنر رسیده است.

مسترکلاس و کارگاه آواز پروفسور ماریو برونتی برگزار می شود

مسترکلاس و کارگاه آواز پروفسور ماریو برونتی از ایتالیا توسط موسسه فرهنگی- هنری فرزانه برگزار می‌شود. این مستر کلاس به دو صورت گروهی و خصوصی برگزار می شود، کلاسهای خصوصی برای کسانی که با آواز کلاسیک و تکنیک های آن آشنا هستند مفید خواهد بود و در صورت داشتن رپرتوار می‌توانند روی قطعه خود از آموزشهای پروفسور برونتی بهره مند شوند.

از روزهای گذشته…

منبری: اهالی هنر نیاز به دیده شدن دارند

منبری: اهالی هنر نیاز به دیده شدن دارند

صحبتهایی بود که سروش به صورت یک سری و در چند آلبوم آثار تولید شده در سه سال فعالیت انجمن را منتشر کند. من و دکتر ریاحی و مزدا انصاری و امیر بکان و کاظم داوودیان هیأت موسس آن انجمن بودیم. آقایان دهلوی و روشن روان و مرحوم بیگلری پور و بنده و دکتر ریاحی هم شورای آموزش و پژوهش بودیم که به کارها نظارت داشتیم. زمانی هم گروه موسیقی دانشکده صدا و سیما را تأسیس کردیم که بنده هم جزء هیأت ژوری بودم و در تدوین اساسنامه اش هم بودم و خلاصه چه عرض کنم… رسیدیم به اینجایی که مشاهده می کنید. در مورد انتشار آلبوم هم پروسه سختی شده که سراغش نرفتم.
منبری: در آواز امروز طیف نداریم

منبری: در آواز امروز طیف نداریم

گلپا همینطور، ادیب خوانساری آوازش مخصوص به خودش بود. محمودی خوانساری کاملاً مخصوص به خود آواز می خواند، بنان و شهیدی و گلچین و دیگران همینطور. هر کدام رنگی داشتند. آواز طیفی بود از رنگ های مختلف. اما امروزه مثلاً فقط آبی داریم. حالا یکی کمرنگ یکی پررنگ، یکی لاجوردی یکی آسمانی یکی آبی دریا و غیره. همه آبی اند به هرحال. قرمز و سبز نداریم. همه دنبال طیف رنگ آبی می روند. در مورد خوانندگان زن هم همینطور. پری زنگنه را داشتیم آکادمیک کار بود. در مقابل مرضیه و دلکش بودند. روح انگیز بود.
ارتباط ساز و کامپیوتر با MIDI

ارتباط ساز و کامپیوتر با MIDI

همانطور که می دانید MIDI استانداردی صنعتی برای برقراری ارتباط میان دستگاه های مختلف موسیقی با یکدیگر و کامپیوتر است. مهمترین ویژگی MIDI که باعث موفقیت آن نیز شده است عدم ارسال محتویات صدا بصورت آنالوگ بین دستگاه های موسیقی است. در واقع در این استاندارد برای اجرای هر نت پارامترهای لازم کیفی و کمی، تهیه و بصورت دیجیتال به دستگاه های موسیقی ارسال می شود.
از نمایشگاه فلزیاب و آلات موسیقی دیدن کنید (II)

از نمایشگاه فلزیاب و آلات موسیقی دیدن کنید (II)

واضح‌ترین نمونه این عدم توجه عمومی به موسیقی الکترونیکی در برگزاری نمایشگاه‌های تخصصی این حوزه به‌چشم می‌خورد. لطفا به جدولی که به همراه این مطلب آمده توجه کنید. البته به‌دلیل ناقص بودن اطلاعات موجود در اینترنت و فقدان محتوای همیشگی وب‌سایت‌های فارسی، این جدول هم ناقص است. با وجود نقصان، این جدول عمق فاجعه را به‌خوبی و وضوح تمام بازگو می‌کند.
نگاهی به آلبوم و کنسرت «به زمین و آفتاب» (I)

نگاهی به آلبوم و کنسرت «به زمین و آفتاب» (I)

مدتی است که از اجرای کنسرت “به زمین و آفتاب” ساخته دکتر سعید شریفیان و همینطور انتشار این اثر می گذرد. شنونده آشنا با موسیقی با مرور آثار این آهنگساز به خوبی درمی یابد که او هرگز در یک جا نمانده است و با استفاده از مد گردی های مختلف در دستگاه های موسیقی ایرانی و نیز استفاده از تکنیک های روز موسیقی دنیا، فضای موسیقی گذشتگان را با دانش خود درنوردیده و با شکستن قواعد پذیرفته شده، چه در موسیقی کلاسیک غربی و چه در موسیقی دستگاهی ایران، علاوه بر تاکید این نکته که «ذات هنر عدم سکون و حرکت به سوی کشف ناشناخته هاست»، با رویکردی مدرن آثاری بسیار منحصر بفرد را بوجود آورده است و این به معنای رسیدن به سطحی عالی در توانایی هنری است.
پادکست (I)

پادکست (I)

یک هنرمند در قالب ارائه هنرش شناخته میشود و هرچه ارتباط وی با دنیای روز بیشتر باشد میتواند آثار و ایده های به روزتری را یافته و اثر هنری با ارزشتری را خلق نماید و از طرفی با ارائه هرچه بهتره آن کار، فعالیت خود را بیشتر و بیشتر توسعه بخشد و مانا سازد؛ در حقیقت ارتباطات موضوعی است که ما همه روزه سعی در بالا بردن کیفیت آن داریم و میل داریم آنرا قوی تر، راحتتر، جذاب و در عین حال ارزان تر دریافت کنیم.
” Let It Be” اثر مک کارتنی (I)

” Let It Be” اثر مک کارتنی (I)

“Let It Be” اثر پاول مک کارتنی، در مارس سال ۱۹۷۰ به صورت تک آهنگ و در آلبومی به همین نام به بازار عرضه شده است ( هر چند برخی متن این ترانه را نتیجه همکاری مشترک مک کارتنی و لنون می دانند). الهام بخش این ترانه در حقیقت خوابی بوده که مک کارتنی در آن مادرش – مری مک کارتنی (Mary McCartney) – را در حالیکه جمله “Let It Be” را به او گوشزد نموده، دیده است.
ویژگی های یک سنتور خوب (VI)

ویژگی های یک سنتور خوب (VI)

به طور کلی تا امروز، اینکه بین سازهای بسیار خوب کدام سازها واقعا درجه یک هستند قضاوت بسیار مشکل است تا وقتی که رشته ی “ساز سازی” و “ساز شناسی” به عنوان یک رشته حرفه ای نگریسته و کار نشود و اجماع نظرها اتفاق نیفتد و کیفیت سازها با سطوح مختلف استاندارد نشود ماجرا همین خواهد بود. بنابراین سازی که مثلا استادی قیمت یک میلیون تومان را برای آن تعیین می کند، استاد دیگر بعید نیست آن ساز را یک ساز متوسط تلقی کند و بیش از چهارصد هزار تومان بر روی آن قیمت نگذارد و این بازار آشفته تا به سرو سامان برسد سلیقه افراد همیشه به عنوان موثرترین چاشنی عمل خواهد کرد، به طوری که نتیجه آن کماکان دورتر شدن از مبحث استاندارد خواهد بود چرا که بازه ی سلیقه ی افراد بسیار گسترده و تابع عوامل گوناگون است.
Air on G string

Air on G string

یوهان سباستین باخ (۱۷۵۰ – ۱۶۸۵) یکی از زیباترین قطعاتی که تاکنون در موسیقی بوجود آمده را بین سالهای ۱۷۲۲ تا ۱۷۲۳ بنام Air on G String خلق کرد. نسخه اصلی این قطعه زیبا برای دو ویلن، یک ویولا و یک کانتینو (سازی که معمولا” باس میزند) مانند ویلن سل نوشته شده است.
گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (IV)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (IV)

فرمودید: «حتی نوازندگان ویلن ایرانی هم از سیم های زه استفاده نمی کنند و اغلب یک پارچه ی بزرگ به ویلن وصل می کنند تا شفافیت صدا را کم کنند و صدای ویلن را از حالت اصلی خود به صدای تودماغی کمانچه نزدیک کنند میدانید چرا؟ چون ساز زدن با این سیمها مشکل است چون فالش نزدن با این سیمها مشکل است چون فالشی ها به بهترین شکل شنیده میشود در حالیکه وقتی شما با کمانچه فالش میزنید مردم خوششان هم می آید» البته در همه موارد اینطور نیست، بسیاری از نوازندگان مطرح ویولون کلاسیک از سیم های متال هم استفاده می کنند چه ایرانی و چه غیر ایرانی (حتما در فیلم ها دیده اید)‌ پارچه انداختن روی ویولون هم مشکل فالشی را حل نمی کند، فقط کمی (بسیار کم)‌ ارتعاش را دمپ می کند و این اتفاق باعث خاموشی هارمونیک هایی می شود که شدت کمتری دارند. ضمنا کسی از کمانچه فالش بیشتر از کمانچه ژوست خوشش نمی آید، اگر اینطور بود الان شاگردان استادان از استادان بیشتر طرفدار داشتند (گمان می کنم این قسمت را به مزاح گفتید!)