بررسی و تحلیل گوشه های آواز افشاری از نگاه استاد عباس کاظمی

عباس کاظمی
عباس کاظمی
استاد عباس کاظمی ،ردیف دان و حافظ ردیف سیدرحیم اصفهانی ، شاعر و استاد بزرگ آواز و نی ایران در قرن معاصر بوده است . فردی که بی شک ، اگر شرایط زمانه و رنج های زندگی به او امان می داد ، شاید بسیاری از شما او را به عنوان نماد آواز و موسیقی ایرانی می شناختید. اما تاریخ و آیندگان همیشه در خلاف زمان حرکت می کنند و در میان روزها و سال های سپری شده ، کسانی را پیدا می کنند ، که اگرچه از آنها در زمان حیات خویش نامی برده نشده است ولی نسل های بعد ، حاصل تلاش و رنج آنان را فراموش نخواهد کرد …

اساتید او ( به ترتیب از دوره های قبل تا قرن معاصر ) در آواز : ۱- سیدرحیم اصفهانی ۲- میرزا علی قاری ( شاگرد سیدرحیم ) و در نی : ۱- نایب اسدالله اصفهانی ۲- مهدی نوایی ( شاگرد نایب ) ۳- حسین یاوری ( شاگرد مهدی نوایی ) بودند. آموزش ایشان از اساتید خود ۲۰ سال به طول انجامید ولی به دلیل سکته قلبی در اوایل انقلاب و از دست دادن توان جسمی خود نتوانست ، هنر والای خود و تلاش های ۲۰ ساله خود را ارایه دهد.

آواز های قرار داده شده در این مقاله باصدای استاد کاظمی ، در خانه استاد ، بعد از کسالت و سکته استاد کاظمی ضبط شده است و به علت مشکل تنفسی بابت مریضی ، آواز ها کمی سریع تر اجرا شده است و پایین بودن کیفیت آن به علت قدیمی بودن دستگاه ضبط صوت می باشد.

در این مقاله به بررسی یکی از بزرگترین و مهم ترین آواز های ایرانی ، یعنی آواز افشاری در مکتب اصفهان می پردازیم که دارای تفاوت هایی در اصول و اجرا با شیوه تهران است. تمام نکته ها و مطالب زیر برگرفته از صحبت های استاد کاظمی در زمان حیات خویش و نقل قول از شاگرد ایشان ، آقای حسین سرکوب است.
آواز افشاری ( با تونیک سل) : سل – لا ( لا کرن ) – سی بمل – دو – ر – می کرن – فا

افشاری (اگر از سل اجرا شود) دارای نت های فوق می باشد که درجه دوم آن یعنی لا، دارای ۲ حالت است (که همان نت متغییر است) که در بعضی مواقع به جای لا، از لا کرن (برای بیان غم و اندوه بیشتر) استفاده می شود. مثلا اگر به نت درآمد افشاری دقت کنید، خواهید دید که در تحریر درآمد و در ابتدای شعر، از لا کرن و درمیانه شعر لا بکار استفاده شده است. البته زمانی که از بم به زیر می رویم، می توانیم از لا کرن استفاده کنیم ولی از زیر به بم باید از لا در اجرای آواز استفاده نمود.



۱ – درآمد افشاری : ردیف های آوازی در مکتب اصفهان ، دارای درآمد تحریری و شعر و فرود تحریری هستند که هر کدام از این تحریر ها مخصوص همان گوشه و با گوشه های دیگر متفاوت است. همچنین آثاری از کلیدهای تحریری گوشه های بعدی ، در قسمت درآمد هر گوشه دیده می شود. و همانند حلقه های یک زنجیر ، این گوشه ها با اصول علمی و موسیقی به هم پیوسته هستند. این کلید های تحریری را می توانید در درآمد افشاری بشنوید :

audio file درآمد افشاری با صدای استاد کاظمی

۲ – نهیب : یکی از مهم ترین گوشه های موسیقی ایرانی، نهیب در آواز افشاری است که تکنیک های تحریری و کاربردی در این گوشه، در بسیاری از گوشه های دستگاه ها و آوازهای دیگر مورد استفاده قرار می گیرد. مثلا در گوشه شکسته در آواز بیات ترک و یا در چکاوک در دستگاه همایون، اصول موجود در نهیب به کار گرفته می شود. نوسان در زیر و بم خوانی در این گوشه بسیار زیاد است و تحریر فرود این گوشه ، دارای دو دسته تحریر به نام تحریر بلبلی است و اگر در فرکانس صوتی مناسب با آواز خوانده شود ، دقیقا صدای بلبل در ذهن تداعی می گردد.

audio file نهیب با صدای استاد کاظمی

۳ – مویه افشاری : این گوشه در مکتب اصفهان، تفاوت اجرایی با لحن و حالت گوشه جامه دران در شیوه تهران ندارد ولی از نظر اسمی با هم تفاوت دارند. در مکتب اصفهان نام آن مویه افشاری است و گوشه جامه دران در دستگاه های همایون و راست پنجگاه با لحنی متفاوت از مویه افشاری، اجرا می شود. درباره وجه تسمیه جامه دران، استاد عباس کاظمی چنین گفتند: « در گذشته و در تاریخ ایران ، پادشاهان و حاکمانی وجود داشته اند که مقبول مردم بودند و در زمان حاکمیت خود ، برای ملت خود ارزش هایی قایل بودند از جمله اینکه با تخت های بزرگی که توسط چهل نفر حمل می شد، در کوچه و بازار نزد مردم می رفتند و از احوال آنان جویا می شدند.

هنگامی که چنین حاکمانی فوت می کردند، همان صحنه آمد و رفت حاکم در بازار و در میان رعیت ها ، در مراسم عزاداری پادشاه توسط مردم شبیه سازی و تکرار می شد و تخت بزرگ او را سیاه پوش می کردند و بر دستان خود حمل می کردند. افرادی که در جلوی تخت ایستاده بودند با ذکر این بیت : ” دنیا به کسی وفا نکرده ” به سوگ می نشستند و افرادی که در پشت تخت ایستاده بودند ، در جواب می گفتند : ” غره نشوی خدا نکرده ” و اشاره به مرحوم می کردند و با این گریه و شیون ، خانم ها با حالت زاری جامه های خود را پاره پاره می کردند و به اصطلاح می دریدند.

این جامه دریدن در حالت سوگواری بر اساس ملودی که بر شعر قرار گرفت ، به گوشه جامه دران معروف می شود. » به این دلیل استاد کاظمی گفتند که این گوشه ای که در افشاری اجرا می شود ، جامه دران نیست و مویه افشاری است. جامه دران در مکتب اصفهان حالتی متفاوت از مویه افشاری و در دستگاه و آواز دیگر است.

audio file مویه افشاری با صدای استاد کاظمی

۴- عراق : در خیلی از آثار موسیقی و آواز ها ، از این گوشه استفاده شده است. گوشه عراق به آواز بزرگ معروف است. گستردگی و دامنه تغییرات صوتی آن از اوج به بم ، بسیار زیاد می باشد و به علت همین گستردگی در صدا ها در بیشتر آوازها از آن استفاده می شود. جایگاه حقیقی و اصلی گوشه عراق ، اوج آواز افشاری است اما در دستگاه های دیگر مثل ماهور نیز با تفاوت هایی خوانده می شود. یکی از تکنیک های تحریری که در مورد گوشه نهیب گفته شد ، در مصرع دوم گوشه عراق ، بر روی لغت ” گنبد مینا ” شنیده می شود که دارای حرکت تاکیدی است.

audio file عراق با صدای استاد کاظمی

۵- مسیح : این گوشه نیز دارای یک تفاوت اسمی با شیوه تهران می باشد که به آن فرود افشاری یا رهاب گفته می شود ولی در مکتب اصفهان ، با نام مسیح خوانده می شود. اگر در اجرای مسیح دقت کنیم ، خواهیم دید که گوشه زنگوله نیز در همین پرده اجرا می شود و همانطور که می دانید زنگوله برای هشیاری به کاربرده می شود و در گوشه مسیح نیز ، حس هشیاری و بیداری روحی ، احساس می شود.

در خواب کرده ای ز رهاوی مرا کنون
بیدار کن به زنگوله ام که آنم آرزوست

این شعر از مولانا می باشد و همانطور که می بینید رهاوی ( رهاب ) در حالت خواب می باشد ، در صورتی که با شنیدن مسیح ، بیداری تداعی می شود. مسیح نیز به آواز کوچک معروف است و تحریر فرود آن با سه حرکت ترتیبی به پرده درآمد افشاری باز می گردد.

audio file مسیح با صدای استاد کاظمی

۶ – مثنوی افشاری :
به مثنوی افشاری ، مثنوی پیچ هم گفته می شود. که دلیل آن چرخش تحریری ، در ابیات و فرود شعر است و در هر نوبت ۴ بار این چرخش تحریری صورت می گیرد. البته در بسیاری از مثنوی هایی که تا به امروز شنیده شده است ، این اصول و پیچش های تحریر در آن رعایت نشده است و اگر قسمت های تحریری این گوشه از آن حذف شود ، دیگر مثنوی پیچ نامیده نمی شود و بیشتر آواز دیگری به جای مثنوی افشاری ( مثنوی پیچ ) خوانده شده است.

audio file مثنوی افشاری با صدای استاد کاظمی

آواز افشاری در ردیف استاد عباس کاظمی دارای ۲۴ گوشه به ترتیب زیر است :
– افشاری ۲- راست ۳- عبری ۴- صدری ۵- صبری ۶- سرحدی ۷- مبرقع ۸- دره گزی ۹- عاشق کش ۱۰- صلایی ۱۱- خجندی ۱۲- نهیب ۱۳- مویه افشاری ۱۴- ایلخانی ۱۵- عراق ۱۶- قرایی ۱۷- حزین ۱۸- زنگنه ۱۹- دل انگیزان ۲۰- قفل رومی ۲۱- دیر راهب ۲۲- مسیح ۲۳- زنگوله ۲۴- مثنوی افشاری که ۶ گوشه از آن ها انتخاب و بررسی شد.

21 دیدگاه

  • ارسال شده در شهریور ۲۵, ۱۳۸۵ در ۹:۳۲ ب.ظ

    با تشکر از شما آقای پورقناد … یا حق …

  • ارسال شده در شهریور ۲۶, ۱۳۸۵ در ۱:۲۴ ق.ظ

    درود.
    دیروز به آقای پور قناد شکایت کردم که از موسیقی سنتی دریغ می کنید.
    با این مطلب از گفته ی خودم پشیمون شدم.بسیار پر بار و تخصصی است. خوش به حال دوستداران موسقی ایرانی.
    لطف کنید از اخبار جدید موسیقی و مصاحبه با اساتید هم استفاده کنید.
    موفق و پیروز باشید..

  • ارسال شده در شهریور ۲۶, ۱۳۸۵ در ۶:۴۱ ق.ظ

    دست مهدی و دست سجاد (که معلوم نیست چطوری مهدی رو پیدا کرده) درد نکنه. مهدی خوب بود ویژگی های مکتب رو هم در همین حین مشخص می کردی و روشون انگشت می گذاشتی.
    تا حدود و صغور چیزی مشخص نشه تعریف پذیر نیست. این که اسم ها فرق دارند مهمه، ولی حتی در نوشته هات به این نکته که گوشه ی نهیب، اساسا با آن چه در تهران نهیب (=عرق افشاری) نام دارد تفاوت دارد، اشاره نکرده بودی. تنها کسی که ردیف را با چند روایت در تهران آموخته باشد پی می برد که این آوازها چه قدر متفاوت هستند ( وچه قدر مهم). نیز تا مشخصات و ویژگی های آن را مشخص نکنی، معلوم نمی شود که آوازهایی که دیگران می خوانند واقعا کدام ها در مکتب اسفهان هستند.

    خلاصه حیف است که این گوشه ها همین جوری دارد خاک می خورد و کسی تحلیلش نمی کند.

    امیدوارم یک موسیقی شناس معتبر و حرفه ای نیز، در مورد اهمیت روایت های اصیل ردیف و اعتبار آن ها بنویسد، تا این شبهه پیش نیاید که این روایت ها، مشکلی داشته اند که زیاد به گوش نمی خورند. نه خیر، مشکل، دادن پرچم موسیقی ایرانی (شاید هم کش رفتن پرچم در بحبوحه توسط ایشان) به دست کسانی است که امروز آن را موروثی می دانند و می گویند: ما آرام آرام پرچم را می دهیم به دست کوچولومون!

  • ارسال شده در شهریور ۲۶, ۱۳۸۵ در ۹:۵۳ ق.ظ

    بسیار عالی بود امیر مهدی گل
    همچنین شما آقا سجاد

  • فريد
    ارسال شده در شهریور ۲۶, ۱۳۸۵ در ۱۲:۲۱ ب.ظ

    با تشکر حسن اهتمام نویسنده گرامی.
    حقیقت این است که ساختار این ردیف نسبت به تمامی ردیفها تفاوت بنیادین دارد.
    همچنین از تنوعی برخوردار است که به طور مثال در ردیف مرحوم دوامی نیست.
    ای کاش مرحوم کاظمی ردیفی عرضه می کرد که ما در دوران معاصر منبع ارزشمند و فاخر آوازی داشته باشیم. بگذریم از اینکه ردیف ادیب در حال حاظر منبع ردیف آوازی ارزشمندی است.

  • ي
    ارسال شده در شهریور ۲۶, ۱۳۸۵ در ۱۲:۲۱ ب.ظ

    این روایت ها، مشکلی داشته اند که زیاد به گوش نمی خورند. نه خیر، مشکل، دادن پرچم موسیقی ایرانی (شاید هم کش رفتن

  • ارسال شده در شهریور ۲۶, ۱۳۸۵ در ۸:۴۵ ب.ظ

    سجاد عزیز و جناب آقای جمشیدی
    مطلبی بسیار ارزنده ارائه شده که بسهم خود تشکر می کنم. اگر تاریخ ضبط گوشه ها بانضمام اطلاعات تاریخی بیشتری از جناب کاظمی داده شود موجب امتنان است.(سال تولد، وفات؟ و غیره)
    براساس اسامی اساتید، قاعدتا بایستی اختلاف سنی حداکثر ۱۰ سال با طاهرزاده داشته باشند.

  • ارسال شده در شهریور ۲۶, ۱۳۸۵ در ۹:۳۷ ب.ظ

    آقای امیر منصور عزیز :
    ضبط این گوشه در حدود سال های ۶۸ تا ۷۰ در منزل استاد و بعد از سکته قلبی ایشان ، صورت گرفته است. استاد کاظمی متولد سال ۱۳۰۹ شمسی بوده است و با یک واسطه ( یعنی میرزا علی قاری ) شاگرد سید رحیم بوده است. در صورتی که آقای طاهرزاده اصلا شاگرد سید رحیم نبودند ! اطلاعات بیشتر و تاریخی درباره استاد کاظمی در وبلاگ من موجود است … با تشکر … یا حق …

  • bozorgmehr
    ارسال شده در آبان ۶, ۱۳۸۵ در ۶:۲۶ ق.ظ

    درود بر شما که در این روزگار غریب اینچنین از این میراث کهن دفاع میکید.

  • ارسال شده در مهر ۱۵, ۱۳۸۶ در ۳:۵۵ ب.ظ

    سلام آقای جمشیدی
    می شه یه نمونه از گوشه دیر راهب را بگذارید
    متشکر

  • محمد رضا باقریه
    ارسال شده در فروردین ۳, ۱۳۸۷ در ۷:۲۲ ب.ظ

    با سلام
    می خواستم خدمت شما عرض کنم یکی از اسا تید استاد کاظمی استاد تاج بوده است زیرا من در اواز شاگرد استاد طباطبائی هستم که ایشان بااستاد کاظمی شاگرد استاد تاج بوده اند

  • محمد هادي شكوفيان
    ارسال شده در مهر ۲۵, ۱۳۸۷ در ۷:۵۸ ق.ظ

    باسلام خدمت شمامن سی دی اموزشی ردیفهاوگوشه های اوازی رامیخواستم ازکجابایدتهیه کنم؟

  • vahab
    ارسال شده در خرداد ۱۴, ۱۳۸۹ در ۱۱:۴۷ ب.ظ

    lxhgf مطالب دقیق و ظریف و قابل استفاده برای همگان میباشد

  • ss
    ارسال شده در آذر ۳, ۱۳۸۹ در ۱۰:۰۷ ق.ظ

    سید رحیم سال ۱۳۱۴فوت کرده آخه مگه می شه این آقا شاگرد رحیم بوده باشه؟؟؟؟؟

  • یاسر
    ارسال شده در خرداد ۴, ۱۳۹۰ در ۱۱:۱۷ ق.ظ

    سلام
    یاسر هستم از اصفهان وعاشق آوازم ودنبال یک استادبرجسته میباشم که بتواند ردیف های استاد کاظمی را به من بیاموزداگر امکان دارد این استاد را به من معرفی کنید

  • مهدی
    ارسال شده در فروردین ۱۱, ۱۳۹۲ در ۶:۵۱ ب.ظ

    با سپاس از زحمات شما : من فکر میکنم شاگردان میرزا علی قاری همانند جناب کاظمی کاملتر از ادیب و تاج …سبک سید رحیم را یاد گرفته و اجرا میکنند ..چون میرزا علی قاری بهتر از ادیب و تاج بوده و در محضر استاد بیشتر فیض برده است و توانسته گوشه ها و ردیف های سخت را اجرا کند و بیاموزد.

  • حسین
    ارسال شده در تیر ۱۸, ۱۳۹۳ در ۸:۳۸ ق.ظ

    سلام دوست عزیز.چطورمیشه ماهم به ردیف مرحوم استادکاظمی دسترسی پیداکنیم وریزه خوارعلم موسیقایی ایشان باشیم؟

  • سامان
    ارسال شده در خرداد ۵, ۱۳۹۶ در ۸:۳۳ ب.ظ

    باسلام و عرض ادب و خسته نباشید و با تشکر از مطالب بسیار عالی شما میخواستم بدونم چطوری میتونم با جناب استاد سرکوب ارتباط برقرار بکنم بتونم از محضر ایشون استفاده کنم

  • يارا دانشور
    ارسال شده در دی ۱۳, ۱۳۹۷ در ۹:۳۳ ق.ظ

    با سلام و تشکر از لطف شما و سایر همکارانتان در این سایت بسیار خوب و فاخر.
    اگر ممکن هست در یک فرمت دیگر فایهای گوشه های افشاری استاد کاظمی را بارگذاری کنید. بنده و برخی دیگر از دوستان امکان شنیدن این فرمت را نداریم.
    و یا در صورت امکان محبت کنید و به ایمیل من فایلها را ارسال کنید
    ممنون هستم و قدردان شما عزیزان
    یارادانشور
    مدرس ردیف و اواز سنتی در شیراز

  • ارسال شده در دی ۱۳, ۱۳۹۷ در ۴:۳۴ ب.ظ

    دوست گرامی این ردیف به صورت صوتی و کتاب منتشر شده:
    ردیف سازی و آوازی مکتب اصفهان گردآوری و اجرا: حسن منصوری به اهتمام: امید قبادی

  • مجید
    ارسال شده در اسفند ۱۱, ۱۳۹۷ در ۸:۵۵ ق.ظ

    سلام
    استاد کاظمی مستقیماً شاگرد استاد رحیم نبوده بلکه از بترین شاگرد او، استاد قادری ردیفهای استاد رحیم را گرفته و چه حیف که به دلایلی نتوانست آنطور که باید خودنمایی کند.
    در اصفهان هم اکنون هم هستند از شاگردان استاد کاظمی که در حال آموزش آواز با روش و اصول استاد کاظمی هستند

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (II)

بیرون‌رفتن مردم از خانه و برگرفتن و دورافکندن کلوخ در آخرین روز ماه شعبان به احتمال فراوان به نشانه ترک عیش و عشرت و باده‌نوشی در ماه مبارک روزه‌گیران و دورکردن دیو گناه باده‌نوشی از خود بوده است و این آیینی بازمانده از دوره پیش از اسلام بوده که با دگرگونی نظم و روال زندگی عادی مردم در تغییر ماه همراه بوده است (۲) و یا جشن «هالووین» در فرهنگ غربی. «هالووین» یک جشن مسیحیت غربی و بیشتر سنتی می‌باشد که مراسم آن سه شبانه‌روز ادامه دارد و در شب «۳۱ اکتبر» (نهم آبان) برگزار می‌شود. بسیاری از افراد و مخصوصا کودکان و نوجوانان در این شب با چهره‌های نقاشی شده، لباس‌های عجیب یا لباس‌های شخصیت‌های معروف، چهره و ظاهری که آن به‌نظرشان ترسناک باشد خود را آماده جشن می‌کنند و برای جمع‌آوری نبات و آجیل به در خانه دیگران می‌روند. این جشن را مهاجران «ایرلندی» و «اسکاتلندی» در سده نوزدهم با خود به قاره آمریکا آوردند. (۳)

مروری بر مجموعه‌ی «رنگ‌های قدیمی»

«رنگ‌های قدیمی» شامل ۶۵رنگ (از سال۱۲۸۴ تا ۱۳۱۶ از ضبط‌هایی که در دسترس گردآورنده بوده) و یک متنِ شش‌صفحه‌ای­‌ست‌ که بدون آن و با پالایش صوتی بهتر، می‌توانست محصولی دست­‌کم خنثی به‌دست دهد. متن، نتیجه‌گیری‌های نامستدلی دارد. چند نمونه:

از روزهای گذشته…

جایگاه «گوشه» در موسیقی کلاسیک ایرانی (V)

جایگاه «گوشه» در موسیقی کلاسیک ایرانی (V)

باید توجه داشت که جمع بندی گوشه ها در دستگاه ها را تئوریسین های موسیقی دان انجام نداده اند بلکه سلیقه ی نوازنده گان استادی بوده که از علم نظری موسیقی اطلاعی نداشته اند. مهدی قلی خان هدایت گفته است (به نقل از مقاله ی “تصلب سنت،‌ انجماد ردیف …) “هر یک از دستگاه های هفت گانه را که متاخرین ترتیب داده اند یک نوبت مرتب […] تصور باید کرد [… که] بیشتر سلیقه اساتید ماهر در آن ماخذ بوده است نه مدارک علمیه […] (هدایت،‌ نسخه خطی:‌ ۸۵). […] دستگاه تقلیدی از نوبت مرتب قدماست و هر دستگاه را ممکن بود چند نوبت قرار دهند […].” (اسعدی،‌ ۱۳۸۵،‌ ۲۱۳)
تولد کنترپوآن

تولد کنترپوآن

در قرن ششم فیلسوفی بنام Cassiodorus برای اولین بار نظریه ای را در موسیقی مطرح و ثبت کرد که در نوع خودش بی نظیر بود. او گفت که امکان این وجود دارد که شما بطور همزمان صداهای متفاوتی را بشنوید و از نتیجه آن راضی باشید.
درباره تحولی جسورانه

درباره تحولی جسورانه

در خبرها خواندیم که قرار است دو ارکستر ملی و ارکستر سمفونیک تهران، ادغام شده و به یک ارکستر تبدیل شود. این اقدام جسورانه علی رهبری شاید سومین حرکت بزرگ او بعد از تشکیل دوباره ارکستر سمفونیک تهران و هفتگی کردن کنسرتهای ارکستر سمفونیک تهران است. بعضی از اهالی موسیقی و مخصوصا رهبر سابق ارکستر ملی فرهاد فخرالدینی،‌ به این اقدام اعتراض کردند. امروز به این مسئله می پردازیم که اگر واقعا رپرتواری که با ارکستر ملی اجرا می شده مربوط به ژانر موسیقی کلاسیک بوده است، چرا ادغام شدن این دو ارکستر موجب نگرانی شده است.
نگاهی به آثار و توانایی های حسین خواجه امیری (IV)

نگاهی به آثار و توانایی های حسین خواجه امیری (IV)

آهنگسازان به نامی که ایرج قطعات آنها را اجرا کرده، در ذیل نام برده شده اند، همچنین آهنگسازان دیگری نیز با ایرج همکاری داشته اند که بدلیل نداشتن اطلاعات کافی فعلا” نام آنها را نمی بریم، البته از هر آهنگساز تعداد محدودی تصنیف که منابع و اطلاعات موجود اجازه میداده ذکر شده است و مسلما” کل آثار بسیار بیشتر از موارد ذکر شده میباشد.
بحیرایی: از ایده های جدید استقبال میکنم

بحیرایی: از ایده های جدید استقبال میکنم

همونطور که اشاره کردید تا حال سه آلبوم در بازار موسیقی عرضه شده اند که من هم در شکل گیری آنها نقش داشتم. در واقع دو آلبوم با صدای بنده به نامهای خوان هشتم که یک آلبوم صوتی است، به آهنگسازی آقای وحید طارمی و بر روی شعری از مهدی اخوان ثالث و آلبوم تصویری شهان آسمانی که از دوشب کنسرت با گروه شاهو به آهنگسازی آقای حامد صغیری منتشر شده است و آلبوم دیگر که به نام سرخانه بر اساس طرحی از آقای فاطمی است بنده یک تراک آن آلبوم را که به آهنگسازی آقای پیام جهانمانی است را اجرا کردم.
نمودی از جهان متن اثر (XVII)

نمودی از جهان متن اثر (XVII)

شدیدترین نقدی که از این زاویه بر آنالیز وارد شده نوشته‌ی جوزف کرمن است (۷۸). همان‌طور که قبلا چند بار به آن اشاره شد فرا رفتن از این ناتوانی آنالیز با توجه به ایده‌ی مرکزی‌اش (نزدیک شدن به دانش تجربی) تنها از طریق گرویدن به نوعی «طبقه‌بندی کور» میسر است.
دخترم، بوی فرار می آید (I)

دخترم، بوی فرار می آید (I)

مهاجرت در گذشته بسیار کند تر از امروز انجام می گرفت. اما اکنون به علت فجایع سیاسی و انسانی گاه چند میلیون انسان از جایی به جایی دیگر کوچ می کنند و از این جهت نیز عوارضی را به وجود می آورند. در گذشته مهاجرت های قومی در طی چند سده اتفاق می افتاد و به چشم هم نمی آمد و این چنین کوچ هایی گاه مبدل به جنگ های بسیار کند بطئی آرامی می شد و جوامع نیز آن را به یک تجربه ی تاریخی مبدل می کردند و نتایج اش هم این بود که این نوع تغییر به یک سنت بدل می گشت. سنت هایی چون صلح، جنگ، توافق ها و قراردادهای اجتماعی و… همه ی این ها در طی یک فرآیند رخ می داد تا این که یک مهاجر بتواند مبدل به یک شهروند درجه ی دو و شاید هم درجه ی یک بشود. مانند سیاه پوستان در آمریکا.
موسیقی، «عین»ِ سیاست

موسیقی، «عین»ِ سیاست

سالی که گذشت، سال ۹۵، سالی بسیار خاص برای موسیقی بود، نه از آن بابت که شاهکارهایی دوران‌ساز را به خود دیده باشد و گلبانگ خبری در آن طنین افکنده و نه از آن جهت که دم و دستگاه بی سر و سامان آموزش رسمی و غیررسمی‌اش (که همه‌ی ما نیز در آن دست داریم) تکانی خورده باشد و نه نیز از آن رو که تغییری در مناسبات صنفی و تولید و توزیع کم رمق‌اش روی داده باشد. سال ۹۵ از این نظرها همچون ۹۴ و ۹۳ و … بود. با این‌همه این سال سالی خاص بود به دلیل سیاست و رابطه‌ی منفردش با موسیقی، رابطه‌ای که هرگز در تاریخ معاصر (و احتمالا در کل تاریخ ما نیز) سابقه نداشته است.
جواهری: یک موسیقی می تواند بارها اجرای زنده داشته باشد (قسمت پایانی)

جواهری: یک موسیقی می تواند بارها اجرای زنده داشته باشد (قسمت پایانی)

من معتقدم بچه ها باید بیشتر زحمت بکشن و در کنار نوازندگی و اجرای قطعات، روی مکتوب کردن قطعات کار کنیم، چه از بچه های نسل خودمون، کار بسازیم و ارائه بدیم یا کارهای (همونطور که گفتم) نوازنده های نسل قبل از خودمون را منتشر کنیم به صورت جمعی؛ حالا نه کتابی که فقط برای تار یا سنتور یا کمانچه … باشه،
گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (I)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (I)

چندی پیش به بهانه انتشار یک فایل تصویری از اجرای موسیقی ایرانی با سازی ابداعی («دل و دل» طراحی شده توسط محمدرضا شجریان)، بحثی در یکی از صفحه های فیس بوک پیش آمد که تبدیل به گفت و شنودی طولانی شد. پس از اتمام این بحث بعضی از دوستان تقاضا کردند که این نوشته در سایت باز نشر شود و امروز اولین قسمت این گفت و شنود را که پس از تغییرات و ویرایشی کلی آماده شده است می خوانید. به دلیل اجازه نداشتن از دوستانی که در بحث شرکت کرده اند و انتشار خصوصی این نوشته در جمع دوستان در یک صفحه شخصی، نام هیچ کدام از طرف های گفتگو در این نوشته نمی آید و تنها به جای نام دوستان «الف» و «ب» نوشته می شود و بخشهایی از نوشته های دوستان که به دلیل انتشار در سایت تغییر یافته است در (…) و “” نمایش داده می شود. برای مشخص تر شدن دو طرف بحث، نوشته های دوستان بر زمینه خاکستری و نوشته های نگارنده، در زمینه سفید نمایش پیدا می کند.