برای مسابقه گیتار کشوری

شاید برای شما هم پیش آمده باشد که در جریان اعلان یک مسابقه هنری قرار بگیرید و از خودتان بپرسید که شرکت در این نوع برنامه ها چقدر مفید است و چه ضرری دارد؟ اولین نکته منفی شاید برای همه ما این باشد که اگر برنده نشویم دیگران چه فکری می کنند و اگر قرار است اول نشویم بهتر است دورش را خط بکشیم.

این واکنش نه ناشی از مسابقه بلکه کاملا مربوط به محیطی است که ما خودمان در ساختن و تقویت بعدهای مختلف آن دخیل هستیم. بگذارید دقیق تر توضیح بدهم؛ هراسی که از برنده نشدن در یک مسابقه پیش از حضور در آن برای ما ایجاد می شود نه به خاطر آن مسابقه خاص که بیشتر مربوط به رفتارهای درون گروهی و اجتماعی خود نوازندگان است.

اتفاقا در چنین اجتماعی شما اگر برنده هم بشوید به راحتی می توانید مورد انکار قرار بگیرید. در تاریخ مسابقات موسیقی در دنیا کم نبوده که افراد درجه یک برنده نشده اند، اماآیا حاصلش کناره گیری این افراد بوده است؟ برعکس من فکر می کنم برنده شدن یا نشدن در هر مسابقه در ادامه آن مسیر معنا می یابد.

برای مثال ما وقتی در رسیتال یک نوازنده حاضر می شویم از اجرای او لذت می بریم، نه زمانی که روی یک کاغذ عناوین مسابقات فتح شده توسط او را می خوانیم. پس هرچقدر هم یک نوازنده در یک مسابقه خوش بدرخشد باز آن هم مانند یک کنسرت خواهد گذشت و باید آماده موقعیت های بعدی و سخت تر شد.

پیشتر از اجتماع نوازندگان گفتم؛ یکی از محیط ها و فرصت های مناسب برای دیدار و آشنایی نوازندگان مختلف همین مسابقات است. در کشور ما که بنا بر دلایل مختلف چندان خبری ازمسابقاتِ سازی نیست، انتشار اعلان یک مسابقه مخصوص گیتار در نوع خودش حائز اهمیت و البته خوشحالی است.

یکی از معانی چنین فراخوانی این است که ای جماعت گیتاریست، شما می توانید با حضور در چنین برنامه ای حداقل ۱۰۰ نوازنده تقریبا هم سن و هم دغدغه خودتان را ملاقات کنید و احیانا از اجراهایی هم ایده هایی بگیرید و حتا برای تشکیل انسامبل با هم قرار بگذارید.

نکته دیگر فارغ از جایزه هایی که می تواند کمک مناسبی برای تهیه سازهای بهتر و یا درامد باشند، فرصت حضور بر روی صحنه در یک برنامه رسمی است. اگر سری به وزارت ارشاد بزنید و رویای اجرای رسمی در سر داشته باشید، ممکن است طی چند روز و چند بار رفتن و آمدن به بخش محترم موسیقی ارشاد، از رویا و خواست خود پشیمان شوید.

البته سال هاست که وضع همین بوده و اینکه چرا این طور است بحث را می کشاند احتمالا به همه چیز جز موسیقی. پس کافی است کمی در جریان امور اجرایی باشید تا فرصت اجرا ان هم برای یک جمع گیتاریست و گیتار دوست را درک کنید و بی تفاوت از کنار آن نگذرید.

مورد دیگر این است که مسابقه گیتار که در این چند ساله توانسته هر طور شده خودش را حفظ کند و با وجود مشکلات ادامه دار باشد به عنوان یک جریان می تواند با حمایت نوازندگان کم کم گسترده تر شده و پویاتر شود.

اول همین متن گفتم که اگر از برنده نشدن می ترسیم علتش فضایی است که خودمان در ایجادش سهم داشته ایم. من همیشه می گویم برنده نشدن و نمی گویم شکست خوردن و باختن چرا که ما مثل یک مسابقه ورزشی نمی آییم که یک فرد یا تیم را شکست بدهیم.

قرار است هر کس در حد توانش ساز بزند و داوران نظر بدهند. اگر عده زیادی خوب بزنند باز هم یک تا سه نفر کسب رتبه می کنند اما آیا دیگران بازنده اند؟ دیگران از سوی داوران برنده اعلام نشده اند، همین! این که سلیقه داور چیست و چقدر نوازنده ها به حق خود می رسند دغدغه مشترک در همه مسابقات است اما نوازنده، فردای مسابقه سازش را از کیسه در می آورد و تمرین می کند. چه اول شده باشد چه نه!

حضور در مسابقه گیتار کلاسیک کشوری که قرار است در اردیبهشت سال ۹۳ در تهران برگزار شود فرصتی است برای تحکیم روابط گیتاریست ها و کمک به دوستی ها در راستای اجرای بهتر. جوی که گیتاریست ها را از ترس حرف دیگران هنگام اشتباه های احتمالی از اجرا دور کرده می تواند با اراده خود گیتاریست ها بشکند.

کافی است آن ها که ثبت نام می کنند خواهان اجرای خوب خود و دیگری باشند و فارغ از آشنا و غریبه به همدیگر روحیه بدهند. کاش فردای مسابقه هر گیتاریست شرکت کننده در مسابقه احساس کند بابت حضور در این مسابقه امیدواری و روحیه بیشتری برای ادامه گیتار نوازی خود در کشورمان دارد و در برابر مشکلات تنها نیست.

من نمی گویم مسابقه گیتار تنها راه است اما فعلا عینی ترین و با سابقه ترین رویداد مختص گیتار است. دوستان نوازنده می توانند با استقبال از این مسابقه مسولان را در عملی کردن ایده های بزرگتر از جمله برگزاری کارگاه و دعوت از نوازندگان مطرح خارجی یاری کنند.

با احترام به نظر همه آنها که به هر دلیل قصد حضور در این مسابقه را ندارند، فکر می کنم اعلام خبر این رویداد به دیگر گیتاریست ها کاری است که می تواند به تقویت جریان های متشکل مربوط به گیتار کمک کند. معلم های محترم می توانند هنرجویان خود را در جریان این مسابقه قرار دهند و یقین داشته باشند که حضور در چنین رویدادی دستاوردهای مثبتی در بر خواهد داشت.

12 دیدگاه

  • فربد
    ارسال شده در دی ۱۰, ۱۳۹۲ در ۸:۵۵ ب.ظ

    این مسابقات خیلی خوب است ولی کاش برای سازهای ایرانی که متعلق به این مرز و بوم است هم اجرا میشد، به نظر من تقدم با سازهای ایرانی است وقتی کسانی که دستی در موسیقی ایران دارند معلوم نیست مشغول چه کاری هستند ساز ملی ایران میشود گیتار!
    واقعا از ماست که بر ماست…

  • علی رضا سلوکی
    ارسال شده در دی ۱۲, ۱۳۹۲ در ۱۲:۲۵ ق.ظ

    شکی در نفس کار نیست ولی متاسفانه گاهی اوقات رفتار مسوولین برگزاری خود باعث رنجش اهالی گیتار و بسیاری از نوازندگان شده است و موجب شده تا این مسابقات از اون کیفیت گذشته برخوردار نباشد

  • مهران
    ارسال شده در دی ۱۲, ۱۳۹۲ در ۲:۲۱ ق.ظ

    امیدوارم روال برگزاری این مسابقات, با کیفیت هر چه بهتر ادامه داشته باشه… به نکته های خوبی اشاره کردید هر چند جای صحبت زیاد است!…نکته دیگری هم که می تواند اهمیت داشته باشد دیکته کردن حرف های معلم به شاگردش است ؛که کم نیست و همین مسئله یعنی جهت دهی افکار شاگردان به موضع گرفتن در مورد افکار و انسان های دیگر …امیدوارم جمله ی آخر شما تحقق پیدا کند تا شاهد رقابتی زیبا باشیم…

  • رامین منصفی
    ارسال شده در دی ۱۳, ۱۳۹۲ در ۱۲:۴۷ ق.ظ

    ممنون بابک
    من یه نقدی به این مسابقات داشتم اینکه این مسابقه طوری برگزار نمیشه که شرکت کننده دیده شه
    از موزیسین ها و چهره های دانشگاهی کسی خیلی نیماد و داوران کم هستن داوری باید ۴-۵ نفر باشن مجلات و سایت ها هم خیلی اهمیت نمی دن همیشه هم ۱-۲ تا سایت از مسابقه حمایت می کرده که معمولا دید شخصی و منفعت شخصی داشته

  • علی رضا نوربخش
    ارسال شده در دی ۱۳, ۱۳۹۲ در ۱۱:۲۵ ب.ظ

    البته در حرکت سازنده آقای میرهادی شکی نیست اما مسلما این مسابقات هیچوقت معیار نوازندگی در ایران نبوده و نخواهد بود چن حداقل در این چند سال اخیر نوازندگان خوب کشور این مسابقه را بنوعی بایکوت کردند حال چرا؟ باید این رو در حرکات مسوولین این مسابقه دونست هر چند خیلی هم خوبه ما در این مسابقه با همدیگر آشنا بشیم اما سوال اینست آیا این مسابقات محل آشنایی نوازندگان هست ؟ یا مسابقه ؟ مسابقه مسابقه است ! در هر حال این مسابقات برگزار میشود اما تابحال چه نتیچه و ثمره ای داشته است ؟!

  • رامین منصفی
    ارسال شده در دی ۱۴, ۱۳۹۲ در ۱۲:۰۲ ق.ظ

    البته جا داره به نظرم اضافه کنم که همین مسابقات بوده که باعث پیشرفت بنده شده و ها رو به رقابت و پیشرف وا داشته از برگزار کننده بسیار متشکرم

  • سعید
    ارسال شده در دی ۱۴, ۱۳۹۲ در ۱۲:۴۵ ق.ظ

    درود بر همه دوستان
    ممنون از اطلاع رسانی خوب
    لطفا در صورت امکان تاریخ دقیق و چگونگی ثبت نام در مسابقات را بگوید که کجا باید برویم تا در صورت امکان شرکت کنیم
    با سپاس فراوان

  • ارسال شده در دی ۱۴, ۱۳۹۲ در ۱:۲۸ ب.ظ

    دوست گرامی
    در صورت برگزاری این مسابقه، فراخوان آن در این سایت و فهرست سل منتشر می شود.

  • فرید
    ارسال شده در دی ۱۵, ۱۳۹۲ در ۱۲:۱۷ ق.ظ

    سایت رسمی مسابقه

    http://www.tehranmusicevents.com/post/69.aspx

  • mehrdad
    ارسال شده در بهمن ۱۱, ۱۳۹۲ در ۱۱:۰۱ ب.ظ

    آقای نور بخش اون نوازندگانی که شما میگید مسابقات رو بایکوت کردن فقط خیال میکنن که نوازنده خوبی هستند و ترس از شکست دارن!

  • ali
    ارسال شده در فروردین ۱۶, ۱۳۹۳ در ۷:۱۱ ب.ظ

    لباس صحنه :
    آقایان : رنگ های ساده مناسب نسل جوان – پیراهن و شلوارساده

    ( نوع و جنس مهم نیست)- بدون کت و کراوات و پاپیون – جوراب تیره

    دقت شود کفش ورزشی ، ساعت، انگشتر، یا هر نوع تزیینات مشابه ممنوع است

    خانم ها :

    رنگ های ساده و مناسب نسل جوان – شال و هد بند – جوراب نسبتا ضخیم و تیره – مانتو و

    شلوار راحت و آزاد- بدون هر نوع تزیینات یا آرایشی که جلب توجه کند

    دقت شود کفش ورزشی ممنوع است

  • محمد
    ارسال شده در آبان ۲۸, ۱۳۹۳ در ۶:۳۹ ب.ظ

    سلام
    ببخشید اگر امکانش هست دو قطعه ای که امسال برای مسابقه بود را بگذارید
    در سایت تم نبود
    با تشکر فراوان

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگاهی به غلبه موسیقی پاپ بر موسیقی کلاسیک در کنسرت «ارکستر سازهای ملیِ» جدید

به یاد می آورم پس از اولین کنسرت ارکستر سمفونیک تهران با عنوان جدید «ارکستر سمفونیک ملی ایران»، غوغایی در جامعه موسیقی به پا شده بود و طرفداران طرح علی رهبری (که تعطیلی ارکستر ملی و ادغام آن با ارکستر سمفونیک تهران و تغییر نام این ارکستر بود) و فرهاد فخرالدینی (که خواستار تشکیل ارکستری مجزا از ارکستر سمفونیک تهران به مانند سالهای گذشته با عنوان ارکستر ملی بود) در مقابل هم صف کشی کرده بودند؛ در نهایت برنده این بحث رهبر سابق ارکستر ملی فرهاد فخرالدینی بود و به سرعت طی برگزاری جلسه ای، ارکستر ملی تقریبا با همان ترتیب سابق شکل گرفت البته با این تفاوت که قرار شد با دعوت از رهبران میهمان، وضعیت تک بعدی ارکستر ملی که به شدت تحت تاثیر موسیقی سبک ارکسترال ایرانی بود تعدیل یابد. *

پویان آزاده: قصد ضبط «چهارگاه برای پیانو و ارکستر» را دارم

در اولین روز برگزاری جشنواره موسیقی فجر، ارکستر ملی به رهبری فریدون شهبازیان، اثری از حسین دهلوی را به روی صحنه برد که بر اساس قطعه ای از جواد معروفی ساخته شده بود. این قطعه که برای یک پیانو و ارکستر با نام «چهارگاه برای پیانو و ارکستر» تنظیم شده بود، با تکنوازی پیانوی پویان آزاده به اجرا رسید. به همین بهانه امروز با پویان آزاده گفتگویی کرده ایم که می خوانید:

از روزهای گذشته…

لقمان علی، درامر مسلمان (II)

لقمان علی، درامر مسلمان (II)

در این زمان بود که لقمان علی شدیدا تحت تأثیر درامری به نام ویلیم سی تایرز (William C Tyres) قرار گرفت. تایرز درامر اصلی مدرسه بود و سبک کارش لقمان را به یاد جو جونز (Jo Jones) و جین کروپا (Gene Krupa) می انداخت. لقمان می گوید که «جو دوکز (Joe Dukes) یکی از بزرگترین درامر هایی است که تا کنون آثارش را شنیده است» (دوکز یک درامر محلی دیگر بود که بعد ها با جک مک داف (Jack McDuff) همکاری کرد و با ساکسیفونیست دکتر مارتین لوتر کینگ یعنی بن برنچ (Ben Branch) ارتباط داشت).
امروز در فرهنگسرای نیاوران بزرگداشت پنج موسیقیدان برگزار می شود

امروز در فرهنگسرای نیاوران بزرگداشت پنج موسیقیدان برگزار می شود

با مشارکت دویست‌ موسیقیدان ایرانی و بنیاد افرینشهای هنری نیاوران سومین آیین نکوداشت هنرمندان موسیقی ایرانی با عنوان «سال نوا» با تجلیل از پنج هنرمند پیشکسوت موسیقی ایرانی، امروز، شنبه چهارم آذر ماه در فرهنگسرای نیاوران برگزار می شود.
فرهنگ اسلامی و پیدایش موسیقی چند صدائی در اروپا (III)

فرهنگ اسلامی و پیدایش موسیقی چند صدائی در اروپا (III)

از طرف دیگر این باور که آهنگ های دو صدائی لِه اونینوس، تحت تاثیر کُرال گرگوریانی (۸ م) ساخته شده باشد نه منطقی است و نه می توان علتی برای آن تصور نمود. چرا که اگر فرم ملودی یک آواز مذهبی گرگوریانی، آنطور که ویلی آپل آن را تعریف کرده، (۵) مانند یک قوس باشد که ملودی به حالت موج دار به راس آن صعود کرده و دوباره نزول می کند، مشکل می توان باور کرد که این شکل سرمشق آهنگ دو صدائی که روندی بدون جهت گیری خاص دارد، بوده باشد.
ناصر مسعودی: فعالیت در زمان ما بیشتر بر مبنای رفاقت بوده تا دخالت!

ناصر مسعودی: فعالیت در زمان ما بیشتر بر مبنای رفاقت بوده تا دخالت!

این روزها بحث در مورد معضل خواننده سالاری، موضوع بسیاری از نشریات موسیقی است. همیشه یکی از دلایل وجود این مشکل در ایران و خود بزرگ بینی خوانندگان موسیقی ما، بی اطلاعی این گروه از دیگر رشته های موسیقی شمرده شده است؛ چراکه در موسیقی کلاسیک غربی که خوانندگان ارتباط تنگاتنگی با دیگر موسیقیدانان دارند و (بر خلاف خوانندگان موسیقی ایرانی) همچون دیگر موسیقیدانها از تحصیلات زیادی بهره مند هستند، این مشکل وجود ندارد و خوانندگان مانند دیگر سولیست ها و موسیقیدان ها از اعتباری معقول برخوردارند.
گزارشی از کنسرت مسعود زین الدین و آرش لطفی در اصفهان

گزارشی از کنسرت مسعود زین الدین و آرش لطفی در اصفهان

در تاریخ ۶ و ۷ مرداد در تالار محمود فرشچیانِ شهر اصفهان، کنسرت موسیقی دستگاهی با نوازندگی تار مسعود زین الدین و همراهی تمبک آرش لطفی برگذار شد. برنامه در دو قسمت سه گاه و بیات ترک ترتیب داده شده بود، در قسمت اول در دستگاه سه گاه، قطعات آوازی و نیزضربی در ریتمهای سنگین و لنگ اجرا شد.
آنتونیو استرادیواری

آنتونیو استرادیواری

آنتونیو استرادیواری لوتیه‌ای بود از اهالی ایتالیا. لوتیه واژه‌ای است مشتق از نام ساز لوت و به سازنده سازهای زهی گفته می‌شود. استرادیواری تقریبا همه نوع ساز زهی می‌ساخت و از او تعدادی ویولن، ویولا، ویولنسل، گیتار و حتی یک هارپ به یادگار مانده که همه از نفیس‌ترینهای نوع خود به شمارند. بی‌دلیل نیست که او را باارزش‌ترین سازساز دانسته‌اند.
حرکتهای کروماتیک در ملودی

حرکتهای کروماتیک در ملودی

در جواب یکی از دوستان بسیار خوب سایت می خواهیم بطور مختصر راجع به حرکت های کروماتیک در ملودی صحبت کنیم، اینکه آیا این حرکتها می توانند باعث شوند تا از محوریت تونالیته موسیقی کاسته شود یا خیر و … برای شروع بحث به میزان اول از این شکل توجه کنید که یک ملودی ساده را نمایش می دهد، ساده ترین آکوردی را که می توان برای آن انتخاب کرد CMaj7 می باشد.
سخنرانی روح الله خالقی درباره وضعیت رادیو تهران (I)

سخنرانی روح الله خالقی درباره وضعیت رادیو تهران (I)

تابستان سال ۱۳۸۶، با تلفن دکتر سیف الله وحیدنیا به دیداری فراخوانده شدم. برادر زاده وحید دستگردی، تنها یک نشانی داد و گفت شما را جای بدی نمی برم. حق با دکتر وحیدنیاست. بسیاری از شخصیت های بی مانند زمان حاضر را تا آنجا که فرصتمان اجازه می داده است با لطف او و با هم دیدار کرده ایم. ساعت ۵ عصر زنگ خانه بزرگی در زعفرانیه را به صدا در می آورم. خودم را معرفی می کنم و در باز می شود. دکتر سیف الله وحیدنیا بر پلکان آن سوی حیاط پر گل و پر درخت ایستاده است. چاق سلامتی که می کنیم می گوید: “اینجا خانه نسیم اردکانی است” می گویم: “بله ولی ایشان از شاگردان وحید است، من گمان می کردم که ایشان درگذشته باشند” حیرتا و شگفتا.
در خانه عنایت الله شیبانی با استاد سه تار، احمد عبادی (II)

در خانه عنایت الله شیبانی با استاد سه تار، احمد عبادی (II)

به لباس های عبادی که بسیار خوشرنگ بود خیره شدم و به کفش هایش که انگار تازه از کفاشی خریده است، کروات و «پوشت» او که با لباسهایش هماهنگی کامل داشت و بوی ادکلنی که در فضای اطاق پیچیده نشان می داد که تا چه حد به نظافت و حفظ ظاهر اهمیت میدهد. شاید خنده دار باشد اگر بگویم که جوراب های عبادی هم از نظر رنگ و فرم برای من تازگی داشت.
چند ساز از دوران رنسانس

چند ساز از دوران رنسانس

تعداد محدودی از سازهای دوران رنسانس همچنان بدون تغییر مورد استفاده قرار میگیرند اما نکته مهم آن است که بیشتر سازهای امروز شکل تکامل یافته آلات موسیقی گذشته می باشند.