پایانی بر آغاز (II)

وضعیت بنیاد رودکی و دفتر موسیقی چگونه است؟ آیا وظایف موازی دارند یا نه و آیا ارکستر سمفونیک با کدام یک از آنها باید ارتباط داشته باشد؟
فعالیت اصلی بنیاد رودکی مسائل اداری تالار وحدت و رودکی و یا به عبارتی کل ساختمان است، اما دفتر موسیقی بیشتر فعالیتش معطوف به بخش فرهنگی و هنری میباشد و اگر ما بخواهیم همکاری خوبی داشته باشیم باید هماهنگی دقیق بین دو سازمان وجود داشته باشد. البته گاهی مشکلات و ناهماهنگی هایی پیش می آید ولی ما همیشه راه حلی را برای خارج شدن از بن بست ها پیدا کرده ایم، مطمئنا وجود دو سازمان در این مرکز نسبت به مراکزی که توسط یک سازمان اداره میشوند هماهنگی و همکاری بیشتری را نیازمند است.

دسترسی به آرشیو ارکستر اعم ا زآرشیو تصاویر قدیمی ارکستر، آرشیو صوتی و پارتیتورها وضعیت چگونه است؟ آیا دسترسی وجود دارد؟
من اینجا آرشیو خاصی را نمیشناسم. یک کتابخانه وجود دارد که مربوط به نتهای ارکستر سمفونیک میباشد و یک انبار که آن نیز مربوط به سازهای ارکستر است. البته این سازها نباید از محل تمرین و تالار خارج شوند این در هیچ جای دنیا متداول نیست که سازهای ارکستر سمفونیک به ارکستر های دیگری داده شوند چه در کادر وزارت ارشاد باشند و چه خارج از کادر آن. بخصوص که سازهای ارکستر سمفونیک ما بسیار قدیمی و فرسوده هستند و استفاده مضاعف از آنها باعث خرابی بیشتر شده و آنها را در برای ما غیر قابل استفاده خواهند نمود.

یعنی مثلا ارکستر ملی اگر ساز یا نتی لازم داشته باشد شما در اختیارش قرار نمیدهید؟
تا کنون این همکاری وجود داشته و آنها از سازهای ما استفاده کرده اند ولی همانطوریکه اشاره کردم در هیچ جای دنیا این روش مرسوم نیست که سازهای ارکستر سمفونیک به ارکسترهای دیگر قرض داده شود، ما در ایران سعی می کنیم بین هنرمندان مسئله ی خاصی بوجود نیاید ولی اصولا این معمول نیست.

هر ارکستر باید مقر استقرار، وسائل، نتها و نوازندگان خود را داشته باشد. نوازنده ای که عضو چندین ارکستر است روحیه و توانایی لازم برای کار با ارکستر سمفونیک را ندارد چرا که کار در ارکستر سمفونیک بسیار فشرده، سخت و طاقت فرساست و نوازنده باید آمادگی روحی و جسمی همراه با اشتیاق برای این کار را داشته باشد تا بتواند از پس تمرین های مداوم برآید. این مشکلات را ما داریم ولی راه حل هایی نیز وجود دارد.

شما از قدیم تحقیقاتی روی موسیقی سمفونیک ایران داشته اید و مشقات بسیاری داشته اید برای کشف پارتیتورهای این دست آثار، وقتی مدیر هنری و رهبر ارکستر سمفونیک تهران شدید و دسترسی مستقیم به آرشیو نت ارکستر داشته اید، آیا از این امکان برای ادامه تحقیقاتتان استفاده کرده اید؟
تحقیقاتی که من در مورد موسیقی سمفونیک ایران داشتم بیشتر جنبه ی تاریخی موسیقی سمفونیک ایران را داشته و آثاری که من اجرا و ضبط کرده ام اکثرا پارتیتورهایی از آهنگسازان نسل گذشته ما بوده است. تمام تلاش من بر این بوده که این آثار حفظ و ماندگار شوند و از بین نروند. این کار ساده هم نبود چون این مهم وظیفه یک شخص نیست و معمولا جزء وظایف یک وزارت خانه یا نهاد است.

ولی من به خاطر عشق و علاقه ای که به این موسیقی داشتم و دارم چند سالی با پرداخت هزینه های بسیار سنگین و با زحمت بسیار این آثار را با ارکسترهای اروپایی ضبط کرده و امروز به صورت CD موجود است. امروز من به آرشیو نتها دسترسی دارم ولی متاسفانه آثار زیادی اینجا موجود نیست. بیشتر نتهایی که وجود دارند مربوط به آهنگسازان معاصر است که در محدوده کار من نبوده است.

زمانیکه من مشغول ضبط آثار آهنگسازان نسل قدیم بودم، به دلیل روابط خوبی که وجود داشت پارتیتورهای زیادی بدستم رسید و آنها بیشتر از مقداری بودند که من بتوانم تمام آنها را اجرا و ضبط کنم. ولی متاسفانه امروزه به قدری مشکلات و گرفتاری های ارکستر سمفونیک زیاد است که دیگر انرژ‍‍‍‍ی و مجال این را ندارم که کارهای سابق خود را ادامه دهم.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نقد روش های مرسوم در استفاده از الگوهای تراش صفحات ویولن (III)

در تکمیل آنچه که پیشتر مورد بررسی قرار گرفت، علاوه بر ساختار هندسی و مهندسی نحوۀ توزیع نیروها در سازه (راستا و شدت بردارهای نیرو در مقاطع مختلف)، تیرهای افقی نیز می تواند در کنترل نیروهای خمشی و برشی اعمالی بر سازه مؤثر باشد.

مروری بر آلبوم «خجسته»

از میان تمام نظرگاه‌هایی که –به رد یا دفاع- می‌توان به موسیقی‌ای که فعالان‌اش آن را نئوکلاسیک‌ ایرانی می‌خوانند نگریست، موسیقیِ بی‌کلامِ «خجسته» نیز در کنار دیگر آثار منتشر شده بر اساسِ این رویکرد، رخ دادنِ یک حرکت را یادآور می‌شود. اگرچه می‌توان راستایِ حرکت در «خجسته» را به اعتبار آنچه می‌شنویم و همچنین مبتنی بودن‌اش بر یک نظامِ ریاضی‌وارِ آهنگسازانه، به سمت هرچه بیشتر «از پیش اندیشیده‌بودنِ موسیقی» و هرچه دور شدن از «اتفاق و بداهه» دانست اما بی نگاهِ ارزش‌گذارانه به این ایده‌ها و بی آنکه به بالا یا پیش‌رفتن بیاندیشیم، آنچه به طور کلی و فراتر از «خجسته» در ارتباط با این رویکرد مهم‌تر به نظر می‌رسد، نه جهتِ حرکت و ایده‌ی پیشرفت، بلکه خودِ حرکت است.

از روزهای گذشته…

پایور و ارکستر سازهای ملی

پایور و ارکستر سازهای ملی

اگر سالها به عقب بازگردیم و به آنچه که به موسیقی ملی ما گذشت بنگریم، استادان زیادی را مشاهده میکنیم که دست به تشکیل یک گروه مستقل موسیقی زدند. ولی این کلنل وزیری بود که به طور رسمی برای اولین بار یک ارکستر کامل متشکل از سازهای ایرانی و غربی، در مدرسه عالی موسیقی خود در سال ۱۳۰۳ در تهران تشکیل داد و به ضبط و اجرای برنامه های زیادی دست زد. بعد از وی نیز استادان بزرگی چون روح الله خالقی, حسین یاحقی، جواد معروفی، حسین دهلوی و… ارکسترهایی را به رهبری خود تشکیل دادند و به اجرای برنامه پرداختند.
دیم اثل اسمایت، آهنگسازی معترض (I)

دیم اثل اسمایت، آهنگسازی معترض (I)

دِیم اثل مری اسمایث (Dame Ethel Mary Smyth) مهم ترین بانوی آهنگساز در موسیقی اوایل قرن بیستم و همچنین یکی از معدود آهنگسازان اپرا در انگلیس بود. او به سال ۱۸۵۸ در وکنیگ، سِری (Woking, Surrey) در خانواده ای ارتشی به دنیا آمد. پدرش، آقای اسمایث، سر لشگر توپخانه ی سلطنتی بود. خانواده ی اسمایث در دوره ی کودکی او زیاد بین هند و انگلستان در سفر بودند که همین تجربه، عشق به سفر و ماجراجویی را در اثل پرورش داد.
طلایه‌دار تلفیق (IV)

طلایه‌دار تلفیق (IV)

پیشگامی او در ساخت ترانه‌هایی که آن روزها به جاز و امروز به پاپ معروف است، بخشی دیگر از سابقه مغفول‌مانده اوست. بی‌شک بسیاری از ما ترانه معروف «ای دختر صحرا نیلوفر» را با شعر اسماعیل نواب صفا و صدای خوانندگان مختلف شنیده و گاه زمزمه کرده‌ایم، اما هرگز نمی‌دانسته‌ایم که آهنگ گیرای آن را عباس شاپوری ساخته و از این راه الگوی بسیاری از ترانه‌سازان پس از خود شده است. او شعر بعضی ترانه‌هایش را هم خود می‌سرود که «گلی‌جان» و «آرزو» از آن جمله‌اند.
معرفی یک هنرمند: سرپاس مختاری‌ (III)

معرفی یک هنرمند: سرپاس مختاری‌ (III)

تسلط مختاری بر ردیف و دستگاه و گوشه‌های موسیقی ایرانی کاملا مشهود است. به‌ کارگیری تنوع ریتم، گاه در آثارش چنان است که پیش از او سابقه نداشته است. مانند پیش‌درآمد ماهور که برای اولین بار در وزن‌های مختلف می‌سازد و شاید به همین دلیل است‌ که صفوت او را در احساس ضرب بی‌همتا می‌داند.
دو مضراب چپ (قسمت اول)

دو مضراب چپ (قسمت اول)

چند سالی است که بحث بر سر شیوه نگارش / نت نگاری آثار سنتور نوازان معاصر به ویژه آثار پرویز مشکاتیان، بالا گرفته و کارشناسان بسیاری در این سو آن سو در محافل عمومی و خصوصی خود، داد سخن سر داده و به بررسی کارشناسانه این گونه آثار می پردازند.
جیمی هندریکس، پدر گیتار الکتریک (I)

جیمی هندریکس، پدر گیتار الکتریک (I)

جیمز مارشال هندریکس معروف به جیمی هندریکس در ۲۷ نوامبر سال ۱۹۴۲ در شهر واشنگتن آمریکا به دنیا آمد. هندریکس را همگان به عنوان پدر گیتار الکتریک میشناسند کسی که با نبوغ خویش بدون هیچ استادی ساز گیتار را به شهرتی جهانی رساند. نوازنده، ترانه سرا و آهنگساز و کسی که بیشترین تاثیر را در نوازندگان گیتار راک داشت و وی را به عنوان یکی از برترین شخصیت های این سبک میشناند.
جیمز براون، پدرخوانده موسیقی سول، درگذشت

جیمز براون، پدرخوانده موسیقی سول، درگذشت

اسوشیتدپرس، آتلانتا- جیمز براون James Brown، پدرخوانده پرانرژی موسیقی سول Soul، که صدای خش دار و ریتمهای انقلابی وی، او را به یکی از مهمترین بنیان گذاران موسیقی رپ، فانک و دیسکو تبدیل کرده بود، صبح روز دوشنبه ۲۵ دسامبر، در سن ۷۳ سالگی درگذشت.
موسیقی تجربی؛ آن گیاه ناشناخته (II)

موسیقی تجربی؛ آن گیاه ناشناخته (II)

درست به همین دلیل است که کیج خطاب به «انجمن ملی معلمان موسیقی (آمریکا)» در ۱۹۵۷ می‌گوید: «قبلا، هر گاه کسی می‌گفت موسیقی‌ای که من ارائه می‌کنم تجربی است، مخالفت می‌کردم.» (*) (**) اضافه کردن صفت تجربی (با این معنی) برای فرهنگی که مفهوم کار هنری را با اندیشیدن بسیار نزدیک می‌داند بار مثبتی نداشته است. در این دوره وقتی کیج به روند آهنگسازی خودش فکر می‌کرد به نظرش می‌رسید که کار او چندان تجربی‌تر از یک نقاش که پیش از کشیدن تابلوی اصلی چندین طرح می‌زند نیست. از نظر او همه‌ی تجربه‌ها مربوط به قبل از تمام شدن اثر بود.
No body home

No body home

راجع به بچه ای است که در دردوران کودکی یک دفتر چه کوچک داشت و شعرهایش را در آن می نوشت، در کیف مدرسه اش مسواک و شانه سرش را نگاه می داشت، راجع به بچه ای که در مدرسه معلمها اذیتش میکردند، مگر وقتهایی که به آنها باج میداد یا سرش در لاک خود بود،
دکا (III)

دکا (III)

آرتور هدی (Arthur Haddy) تکنینک FFRR (شیوه ضبط با فرکانس بالا) را در زمان جنگ جهانی دوم برای ضبط دکا تدبیر کرد؛ این تکنولوژی مخصوص میکروفون زیرآبی هایی بود که قادر به کشف زیردریایی های آلمانی بودند و باعث تقویت کیفیت صدا برای ضبط می شدند. با آنکه سیستم FFRR مورد انتقاد شدید قرار گرفت و عده ای اعتقاد داشتند ضبطهای دکا با این تکنیک صداهای اضافه و خشهای فراوانی دارد، این تکنینک، تکنیکی استاندارد و بین المللی شناخته شد.