Sonny Boy اسطوره سازدهنی بلوز (I)

Sonny Boy Williamson 1899-1965
Sonny Boy Williamson 1899-1965
اگر در تاریخ سازدهنی بلوز (Blues Harp) دو نوازنده مطلقا غیر قابل تقلید وجود داشته باشند قطعا یکی از آنها Sonny Boy Williamson II است (و دیگری هم Sonny Terry). سانی بوی ویلیامسونII، بی شک یکی از تاثیر گذارترین و بزرگترین نوازندگان Diatonic Harmonica (ساز دهنی دیاتونیک) در تاریخ موسیقی بلوز واز قله های دست نیافتنی آن است. بی اغراق می توان او را از واپسین اسطوره های بلوز و حتی فراتر از هویت اسطوره ای، از نمادهای بلوز دانست.

audio file بهBye Bye Bird توجه کنید

Sonny Boy Williamson II که نام واقعی او Alec ‘Arthur’ Miller است، در سال ۱۸۹۹ ( و بنا به تحقیقی ۱۹۰۶) در قلب دلتای می سی سی پی در Glendora به دنیا آمد و در ۱۹۶۵ در هلنای آرکانزاس از دنیا رفت.

هرچند او نام مستعار خود را از یکی دیگر از نوازندگان بزرگ بلوز هارپ (Blues Harp) یعنی John Lee Williamson ملقب به Sonny Boy Williamson I برگرفته است، اما سبک منحصر به فرد و موسیقی های جاودانه او باعث شد تا همواره نام Sonny Boy بیشتر یاد آور او باشد.

جدا از اینکه او پایه گذار و نماینده مکتبی ویژه در نواختن بلوز هارپ است، Sonny Boy یک هویت اسطوره ای است که شخصیت جذاب و غیر قابل پیش بینی او همواره با نوعی بدعت گذاری در سبک نواختن، زیبایی ملودیک و صداقت شاعرانه عجین است.

مهمترین ویژگی نوازندگی Sonny Boy Williamson II این است که زمانی که به نوازندگی او گوش می دهید، صدای هارپ او در کانون توجهات است. مهم نیست که چند نوازنده بزرگ در کنار او در حال نواختن هستند. آنچه می شنوید، نوای غالب و برتر هارپ Sonny Boy است به طوری که در لحظاتی آهنگ را کاملا از آن خودش می کند. آهنگ Baby Please Don’t Go که با Big Joe Williams اجرا کرده است نمونه خوبی از این دست است. به نحوه همراهی و جواب آوازهای سانی بوی توجه کنید.

audio fileبه Baby Please Don’t Go توجه کنید

در مورد کودکی و نوجوانی این نوازنده سیاه پوست اطلاع چندانی در دست نیست چون سانی بوی تمایلی به مصاحبه با دیگران نشان نمی داد و از این بابت روایتگر چندان قابل اعتمادی هم نبود. آنچه مسلم است این است که او در سنین نوجوانی نواختن سازدهنی را بدون هیچ معلمی و بدون آشنایی با نت خوانی شروع کرد.

سانی بوی بر خلاف اغلب نوازندگان بلوز دوران کودکی آرامی را گذراند و تا سنین ۳۰ سالگی و بیشتر در کنار خانواده زندگی می کرد و بیشتر وقتش صرف کشاورزی و کار در مزرعه می شد. او در اواسط دهه ۳۰ به دنبال شغل بهتر رهسپار هلنا (Helena) در ایالت آرکانزاس شد. هلنا در دهه ۳۰ به مرکز موسیقی بلوز در دلتا تبدیل شده و پذیرای بسیاری از بزرگان بلوز مانند Robert Johnson (سلطان موسیقی دلتا بلوز و بزرگترین نوآور نوازندگی گیتار در سبک دلتا بلوز)، Howlin’ Wolf و Elmore James بود. درحدود ۱۰ هزار نفر جمعیت داشت که ۷۰ درصدشان سیاه پوست بودند.

به واقع در آن زمان برای خودش یک شیکاگوی کوچک بود. شهر ۲ خیابان اصلی و موازی هم داشت: Cherry Street که محل گرد هم آمدن سفید پوستان بود و Elm Street که جایگاه استقرار بارها و کلوبهای سیاهان بود. سانی بوی در این سالها به همراه Robert Johnson ، Robert Jr. Lockwood و Robert Nighthawk و دیگران در خیابان الم و در بارهای مختلف برنامه اجرا می کرد. البته هیچ وقت یک جا بند نمی شد و سرتاسر ایالت های جنوبی را با دوستانش سیر می کرد.

حتی در شب مرگ Robert Johnson او را در آخرین اجرایش همراهی کرده بود. بی گمان این تجربیات او را در رسیدن به سبک خاص خودش در سالهای بعد یاری داده است. در این دوره در بین همقطارانش با نام های مختلفی چون Little Boy Blue یا Willie Williams(on) و یا “Rice” Miller شناخته می شد.

15 دیدگاه

  • pedram O'hara
    ارسال شده در مهر ۲۷, ۱۳۸۵ در ۹:۳۱ ق.ظ

    عججججججب! دیگه واقعا فکر نمی کردم از این یکی چیزی بنویسید. سانی بوی واقعا یه خداس و فقط کسایی که هارمونیکا میزنن میدونن چه تکنیکهای غیر قابل دسترسی داره. واقعا سایتتون حرف نداره ها!!!!

  • ارسال شده در مهر ۲۷, ۱۳۸۵ در ۱۲:۱۸ ب.ظ

    خوب اگه اسم تو هم نبود می شد فهمید که کار خودت

  • حامد
    ارسال شده در مهر ۲۷, ۱۳۸۵ در ۱۲:۲۴ ب.ظ

    کارلوس سانتانا راجع به سبک گیتار اریک کلاپتن گفته: His Guitar Is A Voice Itself و در مورد سانی بوی هم میتوان گفت: His Harp Is A Voice Itself!

  • setareh_s54
    ارسال شده در مهر ۲۷, ۱۳۸۵ در ۱۱:۳۴ ب.ظ

    مرسی علی

  • aMIN
    ارسال شده در مهر ۲۹, ۱۳۸۵ در ۸:۱۹ ب.ظ

    هر سازی خدائی داره !من هم ساز دهنی میزنم و میدونم SONNY چه اوجوبه ای بود خدا رحمتش کنه !!!

  • yahya
    ارسال شده در آبان ۵, ۱۳۸۵ در ۱۲:۵۲ ق.ظ

    مرسی! این بهترین سایت موسیقی به زبان فارسی است که من دیدم. نمیدونم چه مدتی از آغاز به کار این سایت می گذره، اما نکته ای که به نظرم می رسه اینه که سیاست گذاری مدیریت سایت و نقادان و مترجمان اش بایستی در جهت فاصله گرفتن از ترجمه ی صرف مطالب خارجی و نزدیک تر شدن به نقد حرفه ای مبتنی بر حقایق موجود در مطالب خارجی باشه. با اینکه واقعا فاصله ی زیادی تا چنین فضای نقد ایده آلی داریم اما مهمترین کسانی که می توانند فضای موجود را تغییر دهند شما و امثال شماهایید که حتی با وجود کمبود مخاطب و به خصوص مخاطب حرفه ای، نقد انواع موسیقی ای که کمتر در ایران مورد بررسی قرار گرفته اند را شروع کرده اید. حرف بنده اینه که ۵ سال دیگه برنگردیم ببینیم که وضعیت موجود صرفا چند سال ثابت مونده و پیشرفت قابل توجهی نکردیم، که البته همین کار هم سخته!

  • iman
    ارسال شده در آبان ۲, ۱۳۸۶ در ۲:۳۴ ق.ظ

    من از صدای ساز دهنی خیلی خوشم اومده
    می خواستم بدونم محدوده قیمتش چیه؟
    مرسی از سایت تاپ شما !!!!!!!!!!!

  • masoud
    ارسال شده در آذر ۱۳, ۱۳۸۶ در ۷:۵۱ ب.ظ

    chejori mitonam album kamele sonny boyo bekharam az koja?

  • mahdi
    ارسال شده در آذر ۱۷, ۱۳۸۶ در ۱:۰۲ ب.ظ

    سلام من از ساز دهنی بی نهایت خوشم میاد اگه میشه البوم های کامل نوازندگان ساز دهنی رو بگید چه طوری میتونم تهیه کنم من بی نهایت متشکرم. از همتون

  • aron
    ارسال شده در تیر ۲, ۱۳۸۷ در ۶:۴۰ ب.ظ

    خسته نباشید میگم و ازتون خواهش میکنم در این بی امکاناتی شهرمون دست ما هم بگیرین و اگی امکانش هست البوم این کارها رو برام بفرستین. ممنون

  • امید
    ارسال شده در فروردین ۳۰, ۱۳۸۸ در ۲:۴۷ ب.ظ

    من از صدای ساز دهنی خیلی خوشم اومده
    می خواستم بدونم محدوده قیمتش چیه؟

  • ارسال شده در اسفند ۱۲, ۱۳۸۸ در ۱:۲۶ ق.ظ

    با سلام از مطالب سایت شما استفاده کردم البته با ذکر نام سایت شما.

  • نويد
    ارسال شده در شهریور ۱۲, ۱۳۸۹ در ۴:۵۴ ب.ظ

    thanks all.very good.

  • سوران
    ارسال شده در آذر ۴, ۱۳۸۹ در ۸:۳۹ ب.ظ

    سلام.من عاشق یا که بهتر بگم دیونه ی سبک بلوز و جز و کانتری هستم.و سانی هیچ شکی درش نیست که عجوبه است.خودم یه ۸ سالی است که گیتار کار می کنم و تا حالا هیچ سبکی مثل بلوز بهم ارامش نداده

  • peyman
    ارسال شده در اسفند ۲۹, ۱۳۹۲ در ۱۱:۴۵ ق.ظ

    salam be tamami doostan va dast andarkaran zahmatkesh… 15 sale navazande sabke bluse hastam har chand arshive kameli daram az ostoorehaye in sabk vali mikhastam khahesh konam top tenaye bozorgane mosighi in sabk ro ham vase estefade digar doostan dar ekhtiyar dashte bashin

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

جمال الدین منبری پس از سالها سکوت به روی صحنه می رود

ارکستر ملی ایران به رهبری فریدون شهبازیان و خوانندگی جمال الدین منبری و پوریا اخواص، ۱۶ اسفند ماه ۹۷ ساعت ۲۱:۳۰ دقیقه در تالار وحدت به روی صحنه می رود. این برنامه آخرین کنسرت سال ۹۷ ارکستر ملی با رهبری شهبازیان خواهد بود.

موسیقی‌ فیلم در خدمت سینما یا نظام ستاره‌سازی؟ (II)

از موسیقی فیلم‌های ماندگار علیقلی در این دسته باید به نمونه عالی مدرسه موشها به کارگردانی محمدعلی طالبی و مرضیه برومند در سال ۱۳۶۴ اشاره کرد. با اینکه این فیلم بطور کامل موزیکال نبود. اما، ترانه‌ها جلوه و جذابیت خاصی به آن می‌داد. البته این خود به عنوان آغاز یک راه برای جذب مخاطب بود. مردم علاقه‌مند به شنیدن ترانه‌های شاد و موسیقی ریتمیک و ساده بودند و علیقلی به خوبی از پس این کار برآمده بود. شایان توجه است که ترانه‌های فیلم هیچ کدام نتوانستند شهرت و محبوبیت ترانه تیتراژ سریال تلویزیونی را تکرار کنند، اما در یک ساختار کلی مناسب کلیت فیلم بود.

از روزهای گذشته…

سیستم فیثاغورثی و اعتدال مساوی (III)

سیستم فیثاغورثی و اعتدال مساوی (III)

با توجه به اهمیت عدد ۳ در این سیستم می توان کلیه فواصل فیثاغورثی را به کمک توان این عدد نیزنشان داد. مثلا فاصله ۲/۳ به صورت عدد ۳ ٬ فاصله ۸/۹ به صورت ۳ به توان ۲ و فاصله ۳/۴ به صورت عدد ۳ به توان ۱- مشخص می شود.
گفتگو با علی صمدپور (VI)

گفتگو با علی صمدپور (VI)

ببینید؛ من می گویم برای نوازنده شدن آیا فقط باید روزی ۸ ساعت ساز زد؟ آنچه محقق می‌شود هنر است؟ آدمی که امروز نگاه گسترده‌ای به جهان ندارد یا به اندازه‌ی خودش رمان نخوانده، فیلم ندیده، روانشناسی نخوانده، چه می‌خواهد بگوید؟ مسأله زاویه دید است. چه چیز در شما منجر به تولید می‌شود؟ فروش و شهرت یا کشف در موسیقی؟ یا استنتاجی از روابط انسانی‌تان؟
نگاهی به روند تحول کتاب سال شیدا (III)

نگاهی به روند تحول کتاب سال شیدا (III)

سه بخش اول این مشکلات مربوط به وضعیت خاص شیدا و وضعیت کنونی موسیقی ایرانی است شرایطی که باعث می‌شود کمتر همکاری و همدلی میان اهل فن به‌وجود آید و در نتیجه کار گروهی بیشتر تک محوره و فردی شود و به صورت جمع‌هایی شکل گرفته به دور مراکز توانمند در آید. دلیل قسمت چهارم هنوز روشن نیست، پاره‌ای از آن را با همان دلیل قبلی توجیه پذیر است اما پاره‌ی دیگر ممکن است حاصل تغییر و دگرگونی در اندیشه‌ی حاکم بر کتاب سال شیدا باشد که در آینده مشخص خواهد شد.
بررسی ساختار و نقش دانگ‌های مورد استفاده در گوشه‌های راک ردیف میرزاعبدالله (VI)

بررسی ساختار و نقش دانگ‌های مورد استفاده در گوشه‌های راک ردیف میرزاعبدالله (VI)

برای دریافتن چرایی این امر باید به تغییر وضعیت استقرار دانگ‌ها در طول پیشرویِ دستگاه ماهور توجه کرد. خروج از توالی متصل دانگ‌های سه‌گانه‌ی متصل ماهور به‌طور مشخص از گوشه‌ی زیرافکند آغاز می‌شود که مقدمات این تغییر از حصار ماهور قابل مشاهده است. در زیرافکند، دانگ‌ها از مدار اصلی ماهور منحرف می‌شوند و با فاصله‌ای طنینی نسبت به آغاز دانگ دوم ماهور (نت دو) بازتعریف می‌شوند. دانگ‌های جدیدْ محدوده‌ی تتراکردی رـ سل و در ادامه سل ـ دو را در بر می‌گیرند. از همین تغییر، برای مدگردی و تعریف گوشه‌هایی که دارای مشابهت با دستگاه‌های دیگر، به‌خصوص شور، هستند استفاده می‌شود؛ مثلاً گوشه‌های شکسته و دلکش بر مبنای همین دانگ‌ها (تتراکرد رـ سل و سل‌ـ دو) و فقط با تغییر فواصل شکل می‌گیرند. اگر به این نکته توجه کنیم، تأکید بر متیف آغازین گوشه‌ی شکسته یا نیریز در ردیف میرزاعبدالله هم معنادارتر می‌شود: تأکید و تثبیت محدوده‌ی تتراکردی رـ سل.
به چه سبکی سنتور بنوازیم؟ (II)

به چه سبکی سنتور بنوازیم؟ (II)

زمانی که ما سعی می کنیم یکی از سبکها را و فقط یکی را، هم برای نوازندگی و هم برای شنیدن انتخاب کنیم طبیعی است خود را از ویژگی های خوب دیگر سبکها محروم کرده ایم. آیا نمیتوان بی تعصب از تمامی شیوه ها و سبکهای نوازندگی لذت برد؟ من فکر می کنم این موضوع ارتباط به دیدگاه یک نوازنده و اطلاعات و سواد او نسبت به موسیقی دارد.
طرّاحی دیتیل برای نی و تنبک (I)

طرّاحی دیتیل برای نی و تنبک (I)

دکتر حسین عمومی، در فضای موسیقی دستگاهی ایران چهره‌ای کاملاً شناخته‌شده است. او نی‌نواز و ردیف‌دانی است که سبکش را در ادامۀ سبکِ بزرگانی چون نایب‌اسدلله و حسن کسایی، از نوازندگان و موسیقی‌دانان مکتب اصفهان، می‌دانند. علاوه بر این، او در زمینۀ پژوهش و نیز طرّاحی و اصلاح ساختار دو ساز تنبک و نی فعالیّت‌هایی داشته که با بازخوردهایی مثبت از سوی جامعۀ موسیقی مواجه شده است.
کمبود آثار چند صدایی برای ارکستر سازهای ملی

کمبود آثار چند صدایی برای ارکستر سازهای ملی

ارکستر سازهای ملی ایران در تیرماه سال ۹۴ رسماً شروع بکار خود را اعلام نمود و از همان ابتدای تاسیس تمرین های فشرده و مستمر خود را آغاز نمود. البته ایده ی اولیه تشکیل این ارکستر، متشکل از سازهای ایرانی به سال ها قبل بازمی گردد؛ زمانی که ارکستر ارکستر سازهای ملی وزارت فرهنگ و هنر به سرپرستی فرامرز پایور در اواخر دهه ۴۰ فعالیت خود را آغاز نمود و این امر تا سال های اخیر نیز با تشکیل گروه ها و ارکسترهایی چون “سیمرغ” به سرپرستی حمید متبسم ادامه یافت. باید اذعان داشت که به غیر از ارکستر سازهای ملی پایور، بقیه ارکستر ها به لحاظ زمانی، تداوم آنچنانی نداشته و اغلب از زمان شروع به کار، با چند اجرای محدود به حیات هنری خود پایان می دادند؛ دلیل این امر غالباً به واسطه عدم حمایت مالی از این قبیل ارکسترها توسط دولت یا نهادهای مردمی دوستدار هنر مانند انجمن های فیلارمونیک بوده و چون هزینه ی تشکیل و نگهداری ارکستر (با تعداد نوازندگان حدود ۳۰ نفر) از عهده یک شخص حقیقی و یا نهادهای کوچک برنمی آید تداوم حیات یک ارکستر در طول زمان، اغلب با چالش های جدی مواجه می گردد.
توماس آلن ویتز Thomas Alan Waits

توماس آلن ویتز Thomas Alan Waits

توماس آلن ویتز، خواننده، ترانه سرا، آهنگساز و بازیگر آمریکایی متولد ۱۹۴۹ در پونومای Pomona کالیفرنیاست. او کار حرفه ای خود را در اوایل دهه ۷۰ به عنوان خواننده در بارهای کثیف و ارزان آغاز کرد. او در ابتدا به شدت تحت تاثیر نسل شعرایی چون آلن گینسبرگ Allen Ginsberg و ویلیام اس باروز William S. Burroughs بود. ویتز علی رغم اینکه از طرف منتقدان با استقبال خوبی مواجه شده بود، نمیتوانست خرج زندگی خود را از موسیقی خود بدست آورد. مردم آن دوره، به ترانه های سبک پیش از راک، موسیقی کلاسیک کافه ای و آمریکانای Americana او که یادآور سبکهای جز، بلوز، وودویل و کلا موسیقی دهه ۴۰ و ۵۰ بود، علاقه نداشتند.
ضرابی: آشنایی با قطعات مختلف هنرجو را علاقمند میکند

ضرابی: آشنایی با قطعات مختلف هنرجو را علاقمند میکند

قطعات خالقی هم شسته رفته است منتها برای یک ساز نبوده. ببینید، هنرجویان سنتور که شروع به یادگیری این ساز میکنند حتما که قصد استاد شدن ندارند، ۸۰% هنرجویان وقتی ساز را شروع میکنند، می آیند تا ببینند که اصلا این ساز را دوست دارند، ندارند! کم کم ادامه میدهند و از هر ۲۰ یا ۳۰ هنرجو یکی می مانند، بعد از یک سال ۵۰ درصد و بعد از دو سه سال ۷۰ درصد هنرجویان ساز زدن را رها میکنند؛ بهانه ای که میشود با آن باعث لذت بردنشان از موسیقی شد، بوسیله موسیقی های خوبی است که آنها میشناسند و دوست دارند، کسی که یک سال ساز زده مثلا از آقای بیگجه خانی چند قطعه شنیده؟! یا چقدر لذت میبرد از آن قطعات؟ ولی مثلا تمایلش به “بهار دلنشین” آقای خالقی بسیار بیشتر است و دوست دارد این قطعه را بزند و بگوید این را میتوانم بزنم. حالا اگر پیشرفت کرد آن قطعات را هم میزند…
باربارا هندریکس

باربارا هندریکس

باربارا هندریکس در ۲۰ نوامبر سال ۱۹۴۸ در آمریکا بدنیا آمد. او یکی از خوانندگان مطرح اپرا – اپراتیک سوپرانو – میباشد که جدا از فعالیت در زمینه موسیقی کلاسیک، در موسیقی روز هم به فعالیتهایی به عنوان خواننده پرداخته است. وی تحصیلات موسیقی را در مدرسه موسیقی جولیارد در نیویورک به اتمام رساند و در آنجا اصول و مبانی آواز کلاسیک را زیر نظر Jennie Tourel فرا گرفت.