والی: می گفتند گوش شما با شنیدن سری و کرن خراب میشود!

انگیزه فعالیت به صورت کنسرتی چطور بود؟

انگیزه بسیار زیاد بود، مثلا یک جشنی ترتیب دادیم و تمام قطعات ملیک اصلانیان را زدیم، چهارگاهش را زدیم و در تالار فارابی از طرف مدرسه این برنامه را اجرا کردیم. بچه ها بسیار علاقمند بودند. بعدا که من آمدم شنیدم آقای همایون خسروی کارهای آقای حسین ناصحی را اجرا کردند و متاسفم که این آثار که میتوانست به عنوان یک اثر تاریخی با ارزش باشد، ضبط نشد.

ما آن زمان بچه بودیم و خیلی توجه به ضبط کار ما نمی کردند.

یک اشکال دیگر در هنرستان عالی این بود که اصلا با بچه های هنرستان موسیقی ایرانی کار نکردند. حتی یک کلمه یا یک نت! می گفتند گوش شما با شنیدن سری و کرن خراب میشود! هیچ چیزی در مورد تئوری، تاریخ موسیقی ایران … هیچ! انگار ما به طور تصادفی ایرانی هستیم و در تهران زندگی میکنیم!

این طرز تفکر از خود بیگانه خیلی به ما ضربه زد و بعدها یک سری از نسل بچه های هنرستان عالی، برگشتند از موسیقی اروپا، مثل خودم، محمد قوی حلم، خسرو سلطانی که تصمیم گرفتیم به نوبه خودمان به موسیقی ایرانی بپردازیم و به این نتیجه رسیدیم که موسیقی ایرانی بسیار موسیقی پیچیده و پیشرفته ای است و باید یاد بگیریم.

خسرو سلطانی به این خاطر که به ساز بادی آشنا بود، روی سازهای بادی ایرانی کار کرد و نوازندگی چند ساز بادی ایران را یاد گرفت، قوی حلم به خاطر آشنایی با سازهای کوبه ای، روی تنبک و دف کار کرد.

من هم دستم به جایی نمیرسید و کسی را نمیشناختم و به خاطر آشنایی با موسیقی الکترونیک سازی را تکامل دادم و روی آن کار کردم.

این ساز را من ارغنون نامگذاری کردم، ارغنون سازی است که در جامع الالحان، عبدالقادر مراغی درباره آن صحبت میکند.

ارغنون فارسی عربی شده ارگانوم است ولی ریشه خود ارغنون به ایران برمیگردد، پن پایپ را میگفتند ارغو یا غو، از دوره های تاریخی باستان آثارش وجود دارد، از آسیای مرکزی میرود به چین و در چین سازی است به نام شو که شو و غو خیلی به هم نزدیک است، این ساز شو، یک ارگ دهانی است.

این ساز میرود به سمت غرب و می شود ارغو یا ارغان، یا ارگن و از آنجا در قرون وسطا بازمیگردد به شرق و می شود ارغنون.

این ساز در چین که با نام شنگ هم معروف است، بسیار ساز جالبی است، چون گمان میکنم تنها ساز بادی است که غیر از اجرای آکورد، میتواند ویبره و اسپیکاتو را هم اجرا کند.

بله. این ساز که من ساخته ام پایه اش کامپیوتر است و توانایی شبیه سازی سازهای غربی را دارد و به ندرت می شود صدای آنها را از ساز اصلی تشخیص داد. من این سازها را میگیرم و کوک میکنم و خودم الان با دست کوک میکنم و امیدوارم در آینده جهانی بشود و نرم افزاری برای آن بنویسند که بشود بطور اتوماتیک کوک کند.

شما میتوانید بوسیله این دستگاه تمام سازهای غربی را کاملا ایرانی کوک کنید، حتی گامهایی که مربوط به موسیقی قدیم ایران بوده است، گام صفی الدین ارموی، گام فارابی، گام ابن سینا و … خیلی راحت اجرا میکند.

امیداورم به زودی از همه سازهای ایرانی سمپل گرفته شود و بشود به کمک این دستگاه همه سازهای ایرانی و غربی را شبیه سازی کرد و حتی سازهای نقاط دیگر جهان را بوسیله این دستگاه کوک ایرانی کرد.

تکنولوژی به قدری پیشرفت کرده که شما امروز میتوانید ویرچوال ارکسترا داشته باشید.

1 فکر می‌کنند “والی: می گفتند گوش شما با شنیدن سری و کرن خراب میشود!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.