گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

مصاحبه ای منتشر نشده با SRV (قسمت دوم)

هر چند ممکن است افراد بسیاری با این موضوع مخالفت کنند. به نظر من مواقعی پیش می آید که هنگام کار، فی البداهه خلاقیت های شما در مقام نوازنده بروز می کند، اگر حالتان به اندازه کافی خوب باشد، کار در استودیو فرصت مغتنم و نادری برای ضبط و نگهداری این خلاقیت هایی که ممکن است هرگز تکرار نشوند، خواهد بود.

تا چه اندازه تجربه کارهای استودیویی دارید؟ اصولا به کار در استودیو معتقدید یا خیر؟
SRV: بله، هر چند ممکن است افراد بسیاری با این موضوع مخالفت کنند. به نظر من مواقعی پیش می آید که هنگام کار، فی البداهه خلاقیت های شما در مقام نوازنده بروز می کند، اگر حالتان به اندازه کافی خوب باشد، کار در استودیو فرصت مغتنم و نادری برای ضبط و نگهداری این خلاقیت هایی که ممکن است هرگز تکرار نشوند، خواهد بود.

هنگام ضبط آهنگ های مختلف، آیا کلیه اجراها به صورت زنده و هم زمان انجام می گیرد؟
SRV: به طور کلی اهل این نیستم که بعد از یک اجرای ضبط شده برگردم و مجددا چیزی به کار بیفزایم. در اکثر مواقع نواختن گیتار را همزمان و زنده هنگام ضبط انجام می دهم. مواردی نیز پیش آمده که در برخی از آهنگ ها مجبور به دو بار اجرا و ضبط جداگانه شده ام، مثلا در “Empty Arms” هیچ راهی وجود نداشت که بتوانم هم زمان کار کنم؛ بنابراین در چنین شرایطی یک بار در حالی که شخص دیگری به جای من می نوازد، شعر را جداگانه می خوانم و بار دوم به اجرای تکنوازی می پردازم.

آلبوم اخیرتان را نیز به همان روش آلبوم های دیگرتان تولید و تکثیر نمودید، فکر می کنید ممکن است زمانی برسد که برای تهیه آلبوم هایتان از شخص یا اشخاص دیگری استفاده نمایید؟
SRV: بعید نیست روزی یک تهیه کننده را به همکاری بگیریم، ما سه نفر به خوبی می دانیم که چه می خواهیم و به همین دلیل هر سه تهیه کنندگی را به عهده می گیریم و خوشبختانه تا به امروز مشکلی از این بابت نداشته ایم. بسیاری از مواقع اعضای گروه، من را برای انجام این کار وکیل می کنند، در عین حال با کمال میل هر نظری را از آنها می پذیرم و همواره معتقدم اگر کسی مایل است قراردادی را امضاء نماید که تنها نام من پای آن باشد، مسلما به معنی هر سه عضو گروه نخواهد بود. برای من همیشه گروه در الویت قرار دارد، نه یک شخص با روابط و وابستگی های مختص به خود.

معمولا تک نوازی هایتان را با گیتار Stratocaster تان انجام می دهید؟
SRV: این گیتار هنوز گیتار اصلی من است، در واقع به منزله زن اولم است (با خنده) که نمی توانم از او جدا شوم. متاسفانه در اثر کثرت استفاده نیاز به تعمیرات پیدا کرده، اما در حال حاضر فرد مناسبی را برای این کار سراغ ندارم، چارلی ورز Charley Wirz استاد این کار بود که در ماه فوریه درگذشت و فقدان او برایم بسیار دردناک است، مطمئن هستم اکنون نیز در جهانی دیگر همچنان به خرید و فروش عادلانه گیتار مشغول است. ( با خنده)

Reese Wynans به عنوان نوازنده کی بورد چگونه وارد گروه شما شد؟
SRV: مدت ها بود قصد داشتم از یک نوارنده کیبورد استفاده کنم. Reese یکی از معروفترین افرادی بود که می شناختم، او با نواختن پیانوی آهنگ ” Little Sister” برای اولین بار با گرو ما همکاری کرد، پس از این کار او از من پرسید :” آیا مایلی همچنان با هم همکاری داشته باشیم؟”، پاسخ دادم :”بله”، ” از کی می توانم کارم را شروع کنم؟” و من جواب دادم :”از همین حالا” .

ظاهرا اجرای تریو را به انواع دیگر ترجیح می دهید؟
SRV: بله، تریو را ترجیح می دهم و به کار با کیبورد و سازهای بادی نیز بسیار علاقه مندم.

دلیل اوج گرفتن محبوبیت سبک بلوز در سال های اخیر را چه می دانید؟ به نظر شما کاری که در سال ۸۲ در فستیوال Montreux انجام دادید، نقطه شروعی بر این ماجرا نبود؟
SRV: به نظر من هواداران بلوز در سال های اخیر فرصت بیشتری برای شنیدن این سبک موسیقی بدست آوردند، زیرا کمپانی های پخش موسیقی این سبک را پذیرفتند. درهای بسیاری به روی گروههای مختلف که در این سبک فعالیت می کردند گشوده شد و به تبع آن هواداران نیز به این عرصه راه گشودند. بازار این نوع موسیقی دچار دگرگونی شد و تلاش هایی که به منظور قابل دسترس نمودن این موسیقی انجام شد، کاملا نتیجه بخش بود. برای من این اتفاق چندان دور از ذهن نبود، زیرا معتقدم بلوز به ریشه های هر نوع موسیقی آمریکایی که فکرش را بکنید بسیار نزدیک است، در حقیقت بلوز را پدر خوانده موسیقی آمریکایی می پندارم.

موسیقی شخص شما تا چه اندازه می تواند از بلوز فاصله بگیرد؟ آیا سازتان را پاپ کوک می کنید؟
SRV: صادقانه بگویم، هنوز مطمئن نیستم که کوک پاپ چیست! یقینا اگر از رادیو قطعه ای را بشنوم می توانم تشخیص دهم که پاپ است یا چیز دیگر، اما موسیقی که بتواند در من تحولی بوجود آورد، به نظرم با ارزش تر و مهم تر از تمامی این فرمول هاست.

در حال حاضر در تور به سر می برید؟
SRV: بله، امشب هم طبق برنامه قرار است به ممفیس برویم و از آنجا به فلوریدا و آتلانتا، مطمئنا اوقات بسیاری خوبی در پیش رو خواهیم داشت. در اواسط فوریه نیز به استرالیا، نیوزلند، ژاپن، هونگ کونگ و بانکوک خواهیم رفت. از ادامه تور خبر بیشتری ندارم .احتمالا از شبکه MTV می توانم آن را دنبال کنم، (با خنده)همانطور که تا کنون نیز بارها و بارها پیش آمده که با روشن کردن تلویزیون در جریان برنامه های آتی گروهمان قرار گرفته ام.

نظرتان در مورد پیشرفت سریع و دور از انتظار شخصیت هنری تان چیست؟ قاعدتا باید کاملا راضی به نظر برسید؟
SRV: بله، مسلما همینطور است، برخی اوقات به قدری همه چیز سریع و پشت سر هم اتفاق می افتد که حتی متوجه اش نمی شوید. به طور مثال در مورد موسیقی قیلم راکی چهار (Rocky IV) اصلا آمادگی انجام این کار را نداشتم و هنگامی که برای اولین بار آن را شنیدم، ضربان قلبم را کاملا احساس می کردم.

پس از بازگشت از تورتان، آیا تصمیم دارید بر روی آلبوم آینده تان تمرکز کنید؟
راستش را بخواهید، در حال حاضر در خلال دیگر کارهایم به این مقوله نیز می پردازم، به علاوه بر روی تعدادی از آهنگ هایم را که تا به امروز فرصت پرداختن به آنها را نداشتم، نیز مشغول به کار هستم. تمام تلاشم را به کار خواهم گرفت تا آلبوم بعدی گروه قوی و ارزنده از کار درآید.

modernguitars.com

گفتگوی هارمونیک

مجله آنلاین «گفتگوی هارمونیک» در سال ۱۳۸۲، به عنوان اولین وبلاگ تخصصی و مستقل موسیقی آغاز به کار کرد. وب سایت «گفتگوی هارمونیک»، امروز قدیمی ترین مجله آنلاین موسیقی فارسی محسوب می شود که به صورت روزانه به روزرسانی می شود.

دیدگاه ها ۴

  • من همیشه برام جای سئوال داشته چرا افراد با استعدادی مثل استیوی ری، جیمی هندریکس، جان لنون، جیم موریسون، جف باکلی و … انقدر زود از این دنیا رفتن. درسته بعضی ها خودشون به خاطر اعتیادشون مقصر بودن، اما چرا استیوی؟! این چه جور مرگی بود که نصیب این بنده خدا شد؟ سقوط هلیکوپتر! یا جف باکلی که غرق شد. جان لنون که تیر خورد! عجیبه واقعا…

بیشتر بحث شده است