مصاحبه ای منتشر نشده با SRV (قسمت دوم)

تا چه اندازه تجربه کارهای استودیویی دارید؟ اصولا به کار در استودیو معتقدید یا خیر؟
SRV: بله، هر چند ممکن است افراد بسیاری با این موضوع مخالفت کنند. به نظر من مواقعی پیش می آید که هنگام کار، فی البداهه خلاقیت های شما در مقام نوازنده بروز می کند، اگر حالتان به اندازه کافی خوب باشد، کار در استودیو فرصت مغتنم و نادری برای ضبط و نگهداری این خلاقیت هایی که ممکن است هرگز تکرار نشوند، خواهد بود.

هنگام ضبط آهنگ های مختلف، آیا کلیه اجراها به صورت زنده و هم زمان انجام می گیرد؟
SRV: به طور کلی اهل این نیستم که بعد از یک اجرای ضبط شده برگردم و مجددا چیزی به کار بیفزایم. در اکثر مواقع نواختن گیتار را همزمان و زنده هنگام ضبط انجام می دهم. مواردی نیز پیش آمده که در برخی از آهنگ ها مجبور به دو بار اجرا و ضبط جداگانه شده ام، مثلا در “Empty Arms” هیچ راهی وجود نداشت که بتوانم هم زمان کار کنم؛ بنابراین در چنین شرایطی یک بار در حالی که شخص دیگری به جای من می نوازد، شعر را جداگانه می خوانم و بار دوم به اجرای تکنوازی می پردازم.

آلبوم اخیرتان را نیز به همان روش آلبوم های دیگرتان تولید و تکثیر نمودید، فکر می کنید ممکن است زمانی برسد که برای تهیه آلبوم هایتان از شخص یا اشخاص دیگری استفاده نمایید؟
SRV: بعید نیست روزی یک تهیه کننده را به همکاری بگیریم، ما سه نفر به خوبی می دانیم که چه می خواهیم و به همین دلیل هر سه تهیه کنندگی را به عهده می گیریم و خوشبختانه تا به امروز مشکلی از این بابت نداشته ایم. بسیاری از مواقع اعضای گروه، من را برای انجام این کار وکیل می کنند، در عین حال با کمال میل هر نظری را از آنها می پذیرم و همواره معتقدم اگر کسی مایل است قراردادی را امضاء نماید که تنها نام من پای آن باشد، مسلما به معنی هر سه عضو گروه نخواهد بود. برای من همیشه گروه در الویت قرار دارد، نه یک شخص با روابط و وابستگی های مختص به خود.

معمولا تک نوازی هایتان را با گیتار Stratocaster تان انجام می دهید؟
SRV: این گیتار هنوز گیتار اصلی من است، در واقع به منزله زن اولم است (با خنده) که نمی توانم از او جدا شوم. متاسفانه در اثر کثرت استفاده نیاز به تعمیرات پیدا کرده، اما در حال حاضر فرد مناسبی را برای این کار سراغ ندارم، چارلی ورز Charley Wirz استاد این کار بود که در ماه فوریه درگذشت و فقدان او برایم بسیار دردناک است، مطمئن هستم اکنون نیز در جهانی دیگر همچنان به خرید و فروش عادلانه گیتار مشغول است. ( با خنده)

Reese Wynans به عنوان نوازنده کی بورد چگونه وارد گروه شما شد؟
SRV: مدت ها بود قصد داشتم از یک نوارنده کیبورد استفاده کنم. Reese یکی از معروفترین افرادی بود که می شناختم، او با نواختن پیانوی آهنگ ” Little Sister” برای اولین بار با گرو ما همکاری کرد، پس از این کار او از من پرسید :” آیا مایلی همچنان با هم همکاری داشته باشیم؟”، پاسخ دادم :”بله”، ” از کی می توانم کارم را شروع کنم؟” و من جواب دادم :”از همین حالا” .

ظاهرا اجرای تریو را به انواع دیگر ترجیح می دهید؟
SRV: بله، تریو را ترجیح می دهم و به کار با کیبورد و سازهای بادی نیز بسیار علاقه مندم.

دلیل اوج گرفتن محبوبیت سبک بلوز در سال های اخیر را چه می دانید؟ به نظر شما کاری که در سال ۸۲ در فستیوال Montreux انجام دادید، نقطه شروعی بر این ماجرا نبود؟
SRV: به نظر من هواداران بلوز در سال های اخیر فرصت بیشتری برای شنیدن این سبک موسیقی بدست آوردند، زیرا کمپانی های پخش موسیقی این سبک را پذیرفتند. درهای بسیاری به روی گروههای مختلف که در این سبک فعالیت می کردند گشوده شد و به تبع آن هواداران نیز به این عرصه راه گشودند. بازار این نوع موسیقی دچار دگرگونی شد و تلاش هایی که به منظور قابل دسترس نمودن این موسیقی انجام شد، کاملا نتیجه بخش بود. برای من این اتفاق چندان دور از ذهن نبود، زیرا معتقدم بلوز به ریشه های هر نوع موسیقی آمریکایی که فکرش را بکنید بسیار نزدیک است، در حقیقت بلوز را پدر خوانده موسیقی آمریکایی می پندارم.

موسیقی شخص شما تا چه اندازه می تواند از بلوز فاصله بگیرد؟ آیا سازتان را پاپ کوک می کنید؟
SRV: صادقانه بگویم، هنوز مطمئن نیستم که کوک پاپ چیست! یقینا اگر از رادیو قطعه ای را بشنوم می توانم تشخیص دهم که پاپ است یا چیز دیگر، اما موسیقی که بتواند در من تحولی بوجود آورد، به نظرم با ارزش تر و مهم تر از تمامی این فرمول هاست.

در حال حاضر در تور به سر می برید؟
SRV: بله، امشب هم طبق برنامه قرار است به ممفیس برویم و از آنجا به فلوریدا و آتلانتا، مطمئنا اوقات بسیاری خوبی در پیش رو خواهیم داشت. در اواسط فوریه نیز به استرالیا، نیوزلند، ژاپن، هونگ کونگ و بانکوک خواهیم رفت. از ادامه تور خبر بیشتری ندارم .احتمالا از شبکه MTV می توانم آن را دنبال کنم، (با خنده)همانطور که تا کنون نیز بارها و بارها پیش آمده که با روشن کردن تلویزیون در جریان برنامه های آتی گروهمان قرار گرفته ام.

نظرتان در مورد پیشرفت سریع و دور از انتظار شخصیت هنری تان چیست؟ قاعدتا باید کاملا راضی به نظر برسید؟
SRV: بله، مسلما همینطور است، برخی اوقات به قدری همه چیز سریع و پشت سر هم اتفاق می افتد که حتی متوجه اش نمی شوید. به طور مثال در مورد موسیقی قیلم راکی چهار (Rocky IV) اصلا آمادگی انجام این کار را نداشتم و هنگامی که برای اولین بار آن را شنیدم، ضربان قلبم را کاملا احساس می کردم.

پس از بازگشت از تورتان، آیا تصمیم دارید بر روی آلبوم آینده تان تمرکز کنید؟
راستش را بخواهید، در حال حاضر در خلال دیگر کارهایم به این مقوله نیز می پردازم، به علاوه بر روی تعدادی از آهنگ هایم را که تا به امروز فرصت پرداختن به آنها را نداشتم، نیز مشغول به کار هستم. تمام تلاشم را به کار خواهم گرفت تا آلبوم بعدی گروه قوی و ارزنده از کار درآید.

modernguitars.com

4 دیدگاه

  • ارسال شده در آبان ۱۹, ۱۳۸۵ در ۱۲:۲۸ ق.ظ

    azatoun kheili mamnounam vali chera in mosahebasho to ghesmare Rock gozashtin ? omid varam hamchenan dar karhayetan movafagh bashin

  • abbas iranmanesh
    ارسال شده در دی ۱۶, ۱۳۸۵ در ۱۰:۰۳ ق.ظ

    mamnoon az zhamate shoma ………….

  • Behnam
    ارسال شده در دی ۲۳, ۱۳۸۵ در ۱۲:۱۲ ب.ظ

    Steve adame bozorgie va man az in mosahebe lezat bordam…be kare khoob e khodetoon edame bedid!

  • Kid A
    ارسال شده در خرداد ۷, ۱۳۸۶ در ۳:۲۳ ب.ظ

    من همیشه برام جای سئوال داشته چرا افراد با استعدادی مثل استیوی ری، جیمی هندریکس، جان لنون، جیم موریسون، جف باکلی و … انقدر زود از این دنیا رفتن. درسته بعضی ها خودشون به خاطر اعتیادشون مقصر بودن، اما چرا استیوی؟! این چه جور مرگی بود که نصیب این بنده خدا شد؟ سقوط هلیکوپتر! یا جف باکلی که غرق شد. جان لنون که تیر خورد! عجیبه واقعا…

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

گزارشی از دومین نشست «نقدِ نقد» (V)

فیاض ادامه داد: من به روشنی به خاطر دارم که اگر ۳۰ سال پیش می‌گفتیم که فلانی نقد می‌کند، معنی‌اش این بود که فلانی با چیزی مخالفت می‌کند ولی در ذهن حداقل بنده و فکر می‌کنم شمار بسیار زیادی از دوستانی که در آذر ۱۳۹۷ زندگی می‌کنند منتقد کسی نیست که ایراد بگیرد. این جا یک رویداد همزمانی را شاهد هستیم. یعنی ما همزمان دوستانی را داریم که در زمانی زندگی کرده‌اند که نقد عبارت بوده است از موضع‌گیری مخالف با یک موضوع و بعد به مرور با کنش‌های نسل‌های دیگری معانی دیگری پیدا کرده است و این از جمله جاهایی است که من شکاف نسلی را می‌بینم. اگر به خیلی از عزیزانی که مثلا ممکن است ۲۰ سال از من بزرگ‌تر باشند بگوییم قرار است نقد شوید با نوعی جبهه‌گیری آن‌ها مواجه می‌شویم، چون فکر می‌کنند منتقد به معنی مخالف است.

یادداشتی بر مجموعه کنسرت‌های «چندشب عود»

شاید اگر با چند جابه‌جایی یا اضافه‌کردن شب چهارم، اجرای نوازندگانی همچون حمید خوانساری، شهرام غلامی، مریم خدابخش، سیاوش روشن و امیرفرهنگ اسکندری و… را در چنین برنامه‌ای می‌شنیدیم، می‌شد سنجه‌های دقیق‌تری از عیار عودنوازیِ امروز ایران بدست داد. با اینحال آنچه در این سه شب رخ داد چنین بود:

از روزهای گذشته…

میرهادی: پیشرفت گیتار نوازی فوق العاده بوده

این جشنواره تغییراتی پیدا کرده است؛ پیشوند کلاسیک و کشوری آن را برداشتیم و شد «مسابقه گیتار تهران». مگتان هم مخفف همین نام است.
پیشرفت همچون یک اصل بنیادین (III)

پیشرفت همچون یک اصل بنیادین (III)

این تلقی خاص از پیشرفت یا پیشرو بودن ممکن است تنها مرتبط با زمان حال (هم‌عصر شونبرگ) تعبیر شود اما نکته‌ای بسیار ظریف‌تر هم در اینجا نهفته است و آن گرایش به آینده است. این نوع نگاه به پیشرفت موسیقایی به این معناست که آهنگساز یا منتقد نه تنها آینده را حدس بزند بلکه از رخ‌دادن آن مطمئن باشد و به اثر موسیقایی کنونی از نگاه ناظری در آن آینده‌ی مفروض بنگرد و ببیند که در آینده این بیان موسیقایی پذیرفته شده و تلاش‌های امروز نیز نقشی با اهمیت در آن بازی کرده است.
وضعیت موسیقی ایران قبل از ورود اعراب (XII)

وضعیت موسیقی ایران قبل از ورود اعراب (XII)

دوران جوانی خور را در مراغه گذراند. تیمور لنگ هنگام فتح ایران مجذوب عبدالقادر شد و او را با خود به سمرقند برد اما عبدالقادر تحمل غربت را نداشت و به وطن بازگشت. مدتی در دستگاه میرانشا پسر تیمور در تبریز بود اما هنگامی که همه ی اطرافیان مورد غضب و خشم میرانشا قرار گرفتند و محکوم به مرگ شدند، عبدالقادر نیز که در میان محکومان بود فرار کرد و تنها او توانست جان سالم به در برد.
جشنواره موسیقی آهنگسازان معاصر ایران

جشنواره موسیقی آهنگسازان معاصر ایران

فرهنگسرای نیاوران در تهران، در شب های پانزدهم، شانزدهم و هفدهم اردیبهشت، میزبان کوارتت زهی آنی از کشور ارمنستان برای اجرای کارهای آهنگسازان معاصر ایران بود.
بررسی اجمالی آثار شادروان <br>روح الله خالقی (قسمت شانزدهم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت شانزدهم)

بسیاری از سرودهای ساخته شده بوسیلهِ خالقی بنا به تقاضای سازمان یا تشکیلاتی خاصّ بوده و طبیعتاً متناسب با آنزمان ساخته شده اند. به همین علّت جای تعجب نیست که این سروده ها به ندرت شنیده شده اند یا امروزه در دسترس عموم قرار ندارند. امّا تردیدی نیست که جمع آوری و حفظِ همگی این ساخته ها در مجموعهِ آثار آهنگساز از اهمیتی تاریخی برخوردار است، بویژه آنکه در ساخت و پرداختِ تمامی این آثار دقت و ظرافتی کم نظیر بکار رفته است.
شماره‌ی سوم مهرگانی منتشر شد

شماره‌ی سوم مهرگانی منتشر شد

به تازگی سومین شماره‌ی دوفصلنامه پژوهشی مهرگانیکه در زمینه‌ی مطالعات تاریخی و تجزیه و تحلیل موسیقی فعالیت می‌کند، منتشر شده است. در این شماره پس از سخن نخست، که یاران مهرگانی در آن به بیان برخی ایرادهایوارد بر اعتبار ژورنال‌های با دسترسی آزاد و نیز شرح مختصر بعضی مبانی اولیه‌ی اعتبار علمی پرداخته‌اند، می‌توانید یک مقاله به مناسبت انتشار پنجاهمین شماره‌ی فصلنامه‌ی ماهور، دو مقاله‌ی پژوهشیو یک معرفی ژورنال از بخش تازه راه‌اندازی شده‌ی «نقد و معرفی» را بخوانید، که عبارتند از: «ماهورانه» از یاران مهرگانی، «نگرشی بر تلفیق شعر و موسیقی در ردیف‌های آوازی استاد عبدالله دوامی»از روح‌الله شیرمحمد،«بررسی سازهای زهی مطلق در رسالات عبدالقادر مراغی» از نرگس ذاکرجعفری و «شرحی بر محتوا و روش کار در ژورنال صفحه سنگی» از محمدرضا شرایلی. برای دریافت این دوفصلنامه‌ی پژوهشی رایگان می‌توانید به آدرس www.mehregani.ir مراجعه نمایید.
نگاهی گذرا به کتاب‌های آموزش هارمونی <br>متنشر شده در سال‌های اخیر (۸۹-۸۳) قسمت اول

نگاهی گذرا به کتاب‌های آموزش هارمونی
متنشر شده در سال‌های اخیر (۸۹-۸۳) قسمت اول

مجموعه‌ی فنون هارمونی سال‌ها در ایران شناخته شده است. تقریبا از زمان حضور«ژنرال لومر» و کار مدرسه‌ی موزیک نظام این فن هم به شکل رسمی در ایران تدریس شده است، بعدها با تاسیس مدرسه‌های موسیقی (وزیری، هنرستان عالی و ملی و…) همیشه هارمونی یکی از مواد اصلی درس‌ها بود. در سال‌های دور دو کتاب به عنوان منبع درسی مورد استفاده‌ی دانش‌جویان و هنرجویان قرار می‌گرفت: کتاب «ریشارد اشتور» و «تئودور دوبوا». در نیمه‌ی دوم دهه‌ی هفتاد یعنی از سال‌ ۱۳۷۵ تا ۱۳۷۸ تعدادی کتاب هارمونی ترجمه یا تالیف و روانه‌ی بازار شد: کتاب مشهور «والتر پیستون»، «هارمونی مدرن»ِ «ایگل فیلدهال»، «هارمونی قرن بیستم» نوشته‌ی «سِر پِرسی کِتی» و «هارمونی کلاسیک»ِ «سی. اچ. کیتسون». «هارمونی تحلیلی» نوشته‌ی «پرویز منصوری» هم در این میان به عنوان تنها اثر تالیفی (۱) به زبان فارسی باید نام برده شود.
علوانی فقط یک آواز نیست (IV)

علوانی فقط یک آواز نیست (IV)

ابوذیه ها دارای چهار بیت (اشطر) که سه بیت اول را به نام “ازهیری” معروف است و این سه بیت، هم قافیه می باشد. اما با معنی و مفهوم های مختلف و کلمه بیت اخر به نام “ایه” معروف است؛ نمونه ای از ابوذیه تغزلی:
نامه سرگشاده علی رهبری به حسن روحانی

نامه سرگشاده علی رهبری به حسن روحانی

روز گذشته در تالار وحدت نشست مطبوعاتی مستر کلاس رهبری ارول اردینج، رهبر برجسته ترک، با حضور علی رهبری برگزار شد، پس از برگزاری نشست مطبوعاتی این رهبر، علی رهبری گفتگوی مفصلی با خبرگزاری ها انجام داد و پیش بینی کرد، ارکستر سمفونیک تهران به زودی به مشکلات مالی بر میخورد؛ (مشروح آنرا فردا در این سایت می خوانید.) امروز علی رهبری، رهبر دائم و مدیر هنری ارکستر سمفونیک تهران، در نامه ای سرگشاده از رییس جمهور خواسته است تا از ورشکستگی مالی ارکستر سمفونیک جلو گیری کند که در ادامه متن آن را می خوانید:
فلیپ جاروسکی، مردی با صدای زنانه (II)

فلیپ جاروسکی، مردی با صدای زنانه (II)

وقتی در قرن هفدهم بر اساس قوانین اجتماعی حضور زنان بر روی صحنه در کشورهایی که پاپ بر آن ها فرمانبرداری می کرد ممنوع اعلام شد کاستراتو ها به هنر نوپای اپرا روی آوردند. آنها اغلب نقش های مرد و گاهی نیز نقش های زن را اجرا می کردند درست مثل پسربچه هایی که در زمان الیزابت نقش های زن نمایش ها را به عهده می گرفتند. تا قرن هجدهم، درصد زیادی از خواننده های مرد اپرا کاستراتو بودند.