پنجشنبه ۴ آبان ۱۳۸۵ ،
شهرداد مقدمی
| از این نویسنده بخوانید: |
x |
|
حامل
برای آنکه نت های موسیقی را در دورهای پی درپی که پیشتر نشان داده شد بتوان به خط موسیقی نوشت خطوطی به کار برده می شود که حامل نام دارد.
حال در ساده ترین و معمول ترین کاربرد خود عبارت است از پنج خط موازی با فاصله های مساوی. حامل پنج خطی دارای یازده محل برای جا دادن نت های موسیقی است پنج محل روی خط ها چهار محل میان خط ها یک محل پایین و یک محل بالای حامل
به این ترتیب روی هر حاملی می توان یازده نت جای داد.
به شکل زیر توجه کنید : (در سمت راست نت ها روی خط نوشته شده ) و ( در چپ نت ها ما بین خط) و ( در بال یک نت بالای خط چسبیده به خط زیرین خود ) و ( در پایین یک نت چسبیده به خط بالایی خود )پس به این ترتیب در یک خط حامل می توان تا یازده صدا نوشت.
نکته : در ضمن نت ها را طبق قرارداد مانند زبان های لاتین و ریاضی از چپ به راست
می نویسند و می خوانند.( در این شکل استثنا برای درک بهتر مطلب به این صورت نوشته شده. )
نام نت ها بروي حامل
بستگی نام نت ها با جایشان روی حامل قراردادی است:به این ترتیب که جایی را روی یکی از خطوط حامل مبدأ فرض می کنند و یکی از نت های هفتگانه را در آنجا می گذارند و بقیه ی نت ها را از آن مبدأ حساب می کنند.مثلا اگر چنین فرض کنیم که روی خط دوم حامل نت ( سل ) قرار گرفته است. نت های دیگر به ترتیب شکل زیر نامگذاری می شوند . در این صورت برای مشخص کردن این مبدأ در ابتدای حامل نشانه ای به این شکل به نام کلید سل روی خط دوم می نویسند
در حامل بالا که معروفترین حامل موسیقی است نت های روی خط از پایین به بالا عبارتند از :( می ).( سل ).( سی ).( ر ).( فا ).و نت های میان خط ( فا )،( لا )،( دو )،( می )،نت زیر حامل ( ر )،و نت بالای حامل ( سل )،است.
نکته : ( طبق قانون و قرارداد کلید سل را نمی توان روی خط های دیگر نوشت فقط روی خط دوم باید نوشت )
پس در نتیجه کلید سل نام خود را به نتی می دهد که روی آن خط نوشته شده باشد یعنی خط دوم
خط های تکمیلی یا اضافه
گفته شد که روی حامل تنها یازده نت می تواند جای گیرد که البته نسبت به تعداد نت های کاربردی موسیقی ( بیش از 60نت) رقم بسیار ناچیزی است. برای رفع این کمبود در زیر و بالای حامل هر جا و هر زمان که نیاز باشد خط هایی کوتاه می گذراند و به یاری آنها بر کاربرد حامل وسعت نت نویسی روی آن می افزایند.
نکته:خط های تکمیلی چه به سوی بالا و چه به سوی پایین تا آنجا افزوده می شود که چشم با اندکی تجربه بتواند تعدادشان را به آسانی تشخیص دهد.
به طوری که در شکل بالا دیده می شود بر روی حامل با افزودن خط های تکمیلی (در این نمونه چهار خط – از هر دو سمت ) تعداد نت ها از 11 به 27 رسیده است. تعداد خط های تکمیلی البته محدود نیست. نت های تکمیلی نیز با همان روال نت های حامل ( تناوب نت های روی خط و میان خط ) نوشته می شود .
نیم خط
خط
در اصطلاح خط هایی را که از میان نت ها می گذرند نیم خط و خطوط تکمیل کننده در زیر یا بالای نت را خط می نامند.
|
در این رابطه بخوانید
|
فرستادن نظر
|
آبان ۵م, ۱۳۸۵ at ۷:۴۸ ق.ظ
shoma ba in model be hich ja nemiresid
mosighi ro nemishe ba khat kesh o gonia nevesht
آبان ۵م, ۱۳۸۵ at ۸:۵۲ ب.ظ
be nazare man ke kheili ham mofid ast!
آبان ۶م, ۱۳۸۵ at ۱:۳۳ ق.ظ
سلام. امیدورام که مطالب تئوری بصورت مداوم و همراه با یک هدف مشخص ادامه پیدا کند. بسیار ممنون
آبان ۶م, ۱۳۸۵ at ۱۰:۲۸ ق.ظ
دستتان درد نکند.عالی وبسیار مفیداست.
شهرام.
آبان ۶م, ۱۳۸۵ at ۱۲:۱۲ ب.ظ
از مطالبی که درج کردین تشکر می کنم. اگر ممکن است راجع به هارمونی نیز از ابتدا به صورت مداوم مطلب بنویسید ممنون می شوم.
آبان ۷م, ۱۳۸۵ at ۲:۰۹ ق.ظ
مطالب زیادی در مورد هارمونی در سایت قرار گرفته شده که باز هم ادامه پیدا میکند.
مرداد ۳م, ۱۳۸۶ at ۸:۱۳ ب.ظ
Mamnoooooooooooooooooooooooooooooooooon
اسفند ۲۳م, ۱۳۸۷ at ۳:۱۸ ق.ظ
بد نیست سعی کنید بهتر توضیح بدهید