والی: در کارهای ما، محور غربی بود و روبنا موسیقی ایرانی!

رضا والی
رضا والی
چطور به فکر ساخت کنسرتویی برای نی افتادید؟
تا سال ۲۰۰۰ وقتی من روی آوازهای محلی کار میکردم، اساس موسیقی غرب بوده، مثل کارهایی که میدانم بسیاری از موسیقیدانان ایران می کردند. خیلی از موسیقیدانان چین و کره هم که مهاجر بودند، به این سبک کار میکردند که زیر بنا سیستم موسیقی غرب است، یعنی گام تعدیل شده باخ و استیلهای مختلفی که از موسیقی غرب آمده، سیستم هارمونی و پلی فنی غربی و در روبنا ملودی ها و نغمه های موسیقی محلی است. من از موسیقی محلی به این خاطر استفاده می کردم که از این موسیقی به عنوان ماده خام به خوبی می شود استفاده کرد.

موسیقی محلی با موسیقی ملی ایران رابطه تنگاتنگی دارد، من از حدود ۱۰ سال پیش شروع کردم به انکشاف در این جریان، من کشیده شدم به سمت موسیقی ایرانی و دستگاه یاد گرفتم.

چون دسترسی به ساز نداشتم، از کامپیوتر استفاده کردم و فواصل موسیقی ایران را روی آن درآوردم و همان موقع بود که کتاب هفت دستگاه موسیقی ایرانی آقای کیانی منتشر شد و آن جدول فواصل موسیقی ایرانی که آقای کیانی به خوبی رسم کرده بودند را روی کامپیوتر پیاده کردم و بسیار خوب صدا میداد.

کم کم من با ردیف میرزاعبدالله که نت نویسی آن توسط ژان دورینگ انجام شده شروع کردم به کار کردن. همینطور که روی این دستگاه ها کار می کردم با آقای دکتر ثقفی آشنا شدم که من در محضر ایشان شروع کردم به آموختن و ایشان با صمیمیت شروع کردند به آموزش دادن. ایشان هم برخلاف سیستم آموزشی شان که ردیف صبا درس میدادند به من ردیف میرزاعبدالله را درس دادند.

با همکاری ایشان هم در کارنگی ملون ما کلاس موسیقی ایران را دایر کردیم که هر دو ماه یکبار دوستداران ایران می آیند و درس میگیرند و من هم دستگاه های موسیقی ایرانی را برایشان میزنم و من شروع کردم به حفظ کردن این دستگاه ها و بخاطر اینکه پیانو میزدم، سریع توانستم این دستگاه ها را حفظ کنم. اگر من رفته بودم با مثلا تار، دستگاه های ایرانی را یاد بگیرم بسیار دیرتر آشنا میشدم با این موسیقی، به این خاطر که مسلط شدن به تکنیکهای تار بسیار مشکل است.

هدف من این است که کار روی این دستگاه را ادامه بدهم و بشود کاری کرد که این دستگاه پلی شود، میان موسیقی ایران و موسیقی غربی. جوانهای ایرانی به موسیقی غرب خیلی علاقه دارند و اگر بتوانیم بوسیله این دستگاه کاری کنیم که جوانان ایرانی دستگاه های موسیقی ایرانی را بشناسند و علاقمند بشوند، کمک بزرگی کرده ایم به حفظ موسیقی ایران.

من بعد از ۲۷ سال در سال ۱۹۹۹ برگشتم به ایران و با مطالعه موسیقی ایران و دیدن اصفهان و شیراز و برخورد زیبایی شناسانه با موسیقی ایران وقتی باز به آمریکا باز گشتم، به طور کلی از موسیقی غرب بریدم!

چقدر موسیقی ایرانی گوش میکنید؟
من همیشه موسیقی ایرانی گوش میکنم، از تمام مکاتب و استایلها گوش میکنم. موسیقی قدیم ایران مثل آقای کیانی، کارهای آقای علیزاده را به عنوان مکتب جدید موسیقی ایران، کارهایی که با آقای شجریان کردند. ردیف های مختلف را گوش میکنم، خودم ردیف میرزا عبدالله را حفظ کردم. دلم می خواهد بتوانم دیگر ردیفهای موسیقی ایرانی را هم حفظ کنم.

این آشنایی ام با موسیقی ایران باعث شد من دیگر سیستم دستگاه را جایگزین سیستم قبلی کنم.

در سیستم نوین موسیقی ایران، ما کارهایی میکردیم که محور موسیقی غربی بود و روبنا فقط موسیقی ایرانی، این روش را سعی کردم کاملا برعکس کنم.

یک دیدگاه

  • ناشناس
    ارسال شده در اسفند ۸, ۱۳۹۲ در ۶:۰۳ ق.ظ

    جالب بود!

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

منبعی قابل اتکا و بنیادین در شناخت موسیقی (II)

همین ویژگی‌هاست که موجب شده است این کتاب بارها تجدید چاپ و روزآمد شود و هنوز نیز پس از گذشت چهار دهه کماکان به‌عنوان یکی از پُرطرفدارترین منابع اصلی برای درس‌های آشنایی با موسیقی ــ البته با تمرکز بر موسیقی کلاسیک یا هنری غربی ــ کاربرد و رواج داشته باشد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIV)

«دستور تار» اولین کتاب تئوری موسیقی نوین و علمی ایران است. با بررسی آن می توان به علت عدم موفقیت مکتب وزیری که با امیدواری زیادی شروع شده بود، پی برد. یک اشکال اساسی در همان مقدمه ای که او بر دستور تار نوشته آشکار می شود:

از روزهای گذشته…

موسیقی منبع الهام نابغه بزرگ  فیزیک

موسیقی منبع الهام نابغه بزرگ فیزیک

در سال ۲۰۰۵ مقارن با صدمین سالگرد قانون E=mc2، نشست ها و کنسرت های بسیاری در این زمینه برگزار شد و مقالات بسیاری در ارتباط با آلبرت انیشتین ارائه گردید. همچنین در ژانویه سال ۲۰۰۶ مراسم مشابهی به منظور بزرگداشت ولفگانگ آمادئوس موتزارت، یکی دیگر از نوابغ جهان، برگزار شد.
آنالیز موومان دوم کوارتت زهی ۳؛ اثر پتریس وسکس (II)

آنالیز موومان دوم کوارتت زهی ۳؛ اثر پتریس وسکس (II)

قطعه در مجموع شامل هفت واریاسیون به علاوه‌ی برگشت عینی از تم اصلی و یک کودا در انتها است. آکسان‌های موتیف اصلی ۱۲۳۴، ۱۲ است که در میزان اول این تم در قسمت‌ها و المان‌های مختلف قطعه مانند فواصل، میزان‌ها، ضرب‌ها و تعداد آکسان‌ها افزایش و کاهش می‌یابد. در میزان‌های بعد آکسان‌ها به ۱۲۳۴، ۱۲ و سپس به ۱۲۳۴، ۱۲، ۱۲ افزایش می‌یابد که همانطور که مشخص است در حقیقت در هر مرحله دو آکسان به موتیف اصلی اضافه می‌شود که شاهد حضور تم بسط یافته و حرکات افزایشی هستیم و این حرکت افزایشی در دینامیک و فواصل نیز دیده می‌شود. (آوانگاری سوم) همچنین روش آکسان گذاری‌ها و حضور ضد ضرب‌ها و سکوت‌ها باعث می‌شود که در ابتدا احساس کنیم که قطعه دارای متر آزاد است اما کل قطعه با مترهای مشخصی نوشته شده و حتی با این مترها بازی می‌شود و در ادامه نیز شاهد بازی با این آکسان‌ها و ضرب‌ها هستیم.
چگونه سکوت مرگ را یادآوری می کند (V)

چگونه سکوت مرگ را یادآوری می کند (V)

قاعده ی هارمونیک ها خلاص شود ودر عین حال می دانیم که صدای خالص از دامان طبیعت گرفته می شود و پس از پالایش و فیلتر به دست ما نمی رسد، این امکان به وجود می آید، زمانی که صدا از دستان ما خارج می شود و مجدداً به دامان طبیعت باز می گردد ،به حیاتش ادامه می دهد. سؤال این جاست که در چنین شرایطی چگونه می توان پذیرفت که “سکوت” (Silence) اثر جان کیج (John Cage) در اتمسفر “۳۳:′۴ اش خالی از صدا بوده است؟ موسیقی کیج موسیقی طبیعت و انسان است، موسیقی ماندگار است؛ چرا که از مجموعه صداهای موجود در طبیعت استفاده می کند.
گفتگو با تیبو (III)

گفتگو با تیبو (III)

فرانسیس پلانته (Francis Planté)، پیانیست پاریسی، این طرز فکر را خیلی خوب در برابر یک بانوی انگلیسی به زبان آورد. این خانم انگلیسی به پلانته گفته بود که در مقایسه با روبینشتاین، پلانته پیانیست بزرگ تری است زیرا روبنشتاین نت های زیادی را فالش می زند. پلانته نیز در جواب می گوید: «اوه، بانو، من ترجیح می دادم که به جای تمامی نت هایی که خودم ژوست می نوازم، بتوانم نت های فالش روبینشتاین را بنوازم.»
آوازهای تلخ سرزمین من  (II)

آوازهای تلخ سرزمین من (II)

او که بسیار به موسیقی محلی ایران علاقمند بود، در سال ۱۳۳۸، به ضبط هشت ترانه ی محلی ایران پرداخت که در کشور فرانسه جایزه ی اول “شارل کروس” را دریافت نمود. وکیلی پیش از این به تحقیق در مورد شیوه ی اجرای این ترانه های روستایی در مناطق مختلف ایران پرداخته بود.
چارلز براون

چارلز براون

اگر بخواهیم در دنیای پیانو – بلوز تنها نام یک موسیقیدان را ببریم، بدون هیچ شک و تردیدی، ناخودآگاه نام چارلز براون را خواهیم آورد. چراکه توانایی غیر قابل تصور او در نواختن پیانو به همراه صدای باز، گرم و نحوه خواندنش که آمیخته با نغمه های Jazz-Blues بود، به اتفاق هم موسیقی ای را پدید می آورد که تا به امروز کسی نتوانسته همانند آن را بیافریند.
موسیقی شنیداری و تصویری

موسیقی شنیداری و تصویری

همه ما بدون شک موسیقی را ابزاری شنیداری محسوب میکنیم، یعنی ابزاری که از راه گوش و حس شنوایی منتقل میشود. این به دلیل عناصر سازنده موسیقی است که متشکل از نوانسهای مختلف صوتی و حالت هماهنگ آن برای گوش و در نهایت ذهن که مرکز تعقل و احساسات انسان است، لذت بخش خواهد بود.
کنسرت گروه کر شهر تهران در هفتۀ موسیقی معاصر تهران

کنسرت گروه کر شهر تهران در هفتۀ موسیقی معاصر تهران

«گروه کر شهر تهران» به رهبری «مهدی قاسمی» در پانزدهمین سال فعالیت هنری اش، خود را برای کنسرت هفتۀ موسیقی معاصر تهران آماده می کند. به همین منظور، عاطفه دمیرچی روزنامه نگار و عضو «گروه کر شهر تهران» در نوشته ای، برنامه های پیش روی «گروه کر شهر تهران» را برای سایت ارسال کرده است که در ادامه می خوانید.
نگاهی به رقابت درجشنواره موسیقی فجر (II)

نگاهی به رقابت درجشنواره موسیقی فجر (II)

یکی از پیامدهای جلوگیری از ورود تکنوازان به بخش رقابتی جشنواره موسیقی فجر قطعا افت کیفی رپرتوار است. این مساله در مورد بخش دونوازی هم به چشم می آید. سوناتهای متعددی از آهنگسازان نامی در دست است که برای همراهی پیانو با ویولون یا ویولونسل یا فلوت یا ویولون آلتو نوشته شده است. گیتار کلاسیک هم رپرتوار منسجم تر و حرفه ای تری در زمینه دو نوازی دارد که قابل توجه تر از آنسامبلهای ۳ یا ۴ نفره این ساز است. وقتی تکنوازی و دونوازی از بخش رقابت کنار گذاشته می شوند، نوازندگانی که به هر دلیل قصد حضور در رقابت را دارند با توجه به قانون فوق اقدام به تشکیل گروه می کنند.
جنیس جاپلین

جنیس جاپلین

جنیس جاپلین در یکی از مشهورترین ترانه های خود، Piece of My Heart میگوید:”یک زن هم میتواند خشن باشد، این را به تو ثابت میکنم، عزیز من” و او این بیت از ترانه اش را در زندگی واقعی خود به اثبات رساند. او با قوانین مردانه زندگی میکرد و در کار موسیقی و زندگی شخصی، پایبند اصول زنانه نبود. به همین دلیل توانست به زوایایی از زندگی و اجتماع دست یابد که عده بسیار اندکی از زنان سفیدپوست فقط جرات فکر کردن به آن را داشتند.