مستر کلاس رهبری شهرداد روحانی برگزار می شود

مستر کلاس رهبری توسط استاد شهرداد روحانی در آکادمی موسیقی کوشا برگزار خواهد شد. این مستر کلاس از دوازدهم شهریور ماه آغاز خواهد شد و مهلت ثبت نام در این مسترکلاس تا نهم شهریور می‌باشد. در این کلاس مباحث تکنیک حرکات دست، پارتیتور خوانی و… مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرفت و یک قطعه انتخابی هنرجویان شرکت کننده توسط پیانیست و نیز یک کوارتت زهی در دو جلسه جدا نواخته خواهد شد و هنرجویان ایشان را رهبری خواهند کرد. (یک جلسه اجرا با پیانو و یک جلسه اجرا با کوارتت زهی)



شهرداد روحانی ششم خرداد ماه سال ۳۳ در تهران به دنیا آمد. پدرش رضا روحانی از جمله هنرمندان فعال موسیقی بود که بعدها انوشیروان و شهرداد را به دنیای موسیقی معرفی کرد. شهرداد روحانی دوره‌های مقدماتی موسیقی را از محضر برادر بزرگ خود انوشیروان روحانی فراگرفت و آموختن موسیقی را از پنج سالگی آغاز کرد؛ در همان سال ها به نواختن ساز ویولن مشغول شد. روحانی بعدها حین تکمیل مراحل ابتدایی تحصیل خود و حضور در هنرستان موسیقی از محضر بزرگانی چون ابراهیم روحی فر، مصطفی کمال پورتراب، جواد معروفی و حسین دهلوی نیز بهره مند شد.

روحانی پس از اتمام تحصیلات در هنرستان موسیقی ملی به قصد ادامه تحصیل در رشته موسیقی عازم وین شد. وی در سال ۱۹۷۵ در رشته آهنگسازی و تنظیم موسیقی از آکادمی موسیقی وین در اتریش فارغ‌التحصیل شد.

شهرت روحانی بیشتر به دلیل تنظیم و رهبری ارکستر کنسرت یانی است که به همراه ارکستر رویال فیلارمونیک در فضای باز در پارتنون واقع در آتن پایتخت یونان انجام شد. این کنسرت تحسین و نقد بینندگان را در پی داشت که به پربیننده‌ترین برنامه پخش شده از تلویزیون در آمریکا و دومین موزیک ویدئوی پرفروش در تاریخ جهان پس از موزیک ویدیوی «تریلر مایکل جکسون» تبدیل شد.

شهرداد روحانی تاکنون نه تنها قطعات مختلفی را در سبک‌های متفاوت ساخته، بلکه جوایزی را نیز دریافت نموده است. وی همچنین از دانش آموختگان هنرستان هنرهای زیبا (کنسرواتوار) وین در اتریش است که جوایز و بورسیه‌های تحصیلی مختلفی، هم در اروپا و هم در آمریکا نظیر “A.K.M Scholarship” در وین پایتخت اتریش، و “ASCAP Scholarship” در لس آنجلس در ایالت کالیفرنیای آمریکا را دریافت کرده است.

علاوه بر آن، او رهبری چندین ارکستر سمفونی معتبر را به عنوان رهبر مهمان بر عهده داشته که از آن جمله می‌توان ارکستر سلطنتی فیلارمونیک لندن، ارکستر سمفونیک مینسوتا، ارکستر سمفونیک کلرادو، ارکستر سمفونیک سن دیگو، ارکستر سمفونیک ایندیاناپولیس، ارکستر سمفونیک نیوجرسی، ارکستر فیلارمونیک زاگرب، ارکستر سمفونی جوانان آمریکا و غیره را نام برد.

روحانی در سال ۱۹۹۸ توسط دولت تایلند برای ساخت قطعه موسیقی مراسم افتتاحیه و اختتامیه سیزدهمین دوره بازی‌های آسیایی دعوت شد. این قطعه به عنوان محبوب‌ترین آهنگ این بازی‌ها انتخاب شد. شهرداد روحانی لوح‌فشرده‌های کلاسیک متعددی نظیر موسیقی باله چایکوفسکی، با همکاری سمفونی رادیو اسلواک برای دیسکاور کخ اینترنشنال تهیه نموده است. روحانی در سال ۱۹۹۹ جایزه پیکانس تایلند که معتبرترین جایزه موسیقی و هنری این کشور است را از آن خود کرد. وی در زمینه ساخت و تنظیم موسیقی فیلم نیز فعال است. آهنگ “Connies Butterfly” با شهرتی جهانی یکی از بهترین آثار وی می‌باشد.

آکادمی موسیقی کوشا همواره در تلاش بوده تا بهترین فرصت‌ها را برای نوازندگان و هنرمندان فعال در کشور فراهم آورد، موج موسیقی دنیا با سرعتی فزاینده رو به پیشرفت است و برای رسیدن به این موج نیازمند تعاملات موسیقایی در سطح گسترده‌ای هستیم، آکادمی کوشا با همکاری با اساتید با تجربه و مطرح در سطح بین‌المللی این امکان را برای هنرجویان فراهم آورده است تا برای دستیابی به استانداردهای جهانی و ارتقای سطح مهارت نوازندگی خود از آموزشهای لازم بهره مند گردند. در راستای این اهداف برنامه های منسجمی تدارک دیده شده که مستر کلاس ارکستراسیون و آرانژمان از سری مستر کلاس های تخصصی می‌باشد که در این موسسه برگزار می‌گردد از جمله دیگر کلاس های تخصصی پیش‌بینی شده برای فعالین در زمینه موسیقی توسط شهرداد روحانی کارگاه‌های نوازندگی پیانو و نیز آهنگسازی فیلم می‌باشد که متعاقبا اطلاعات این کلاس‌ها در اختیار متقاضیان و علاقمندان قرار خواهد گرفت. از دیگر دوره‌های تخصصی برگزار شده در این مجموعه می‌توان به کارگاه آواز ویتو ماریا برونتی از ایتالیا، کارگاه نوازندگی پیانو پروفسور اودو کرویلز از آلمان و کارگاه نوازندگی فلوت فیروزه نوایی از اتریش اشاره کرد.

رمضان: فستیوال باربد کاشف پیانیست های جوان خواهد بود

می خواستم از یکی از فعالیت هایم صحبت کنم که برگزاری جایزه ی پیانو باربد در شیراز است. من پارسال به همراه آقای محمد ملازم رئیس کارخانه ی پیانوی باربد در ایران و آقای محسن خباز، مدیر کانون فرهنگی شهر آفتاب در شیراز و همین طور آقای آرش اسماعیلی سردبیر مجله ی زنگار در شیراز، تصمیم گرفتیم یک فستیوال پیانو را برپا بکنیم، برپایی این فستیوال در حقیقت به عهده ی آقای محمد ملازم بود که خیلی دوست داشتند اسپانسر یک فعالیت هنری برای پیانیست های کشور باشند.

ما این کنکور پیانو را پایه گذاری کردیم با این ایده که از استعدادهای نسل جوان کشورمان حمایت کنیم و تسهیلاتی را برای شان فراهم کنیم تا چه از لحاظ تحصیلات در کشورهای اروپایی و چه اجرا و شرکت در مسترکلاس های اروپا با استادهای کنسرواتوآرهای به نام خارج از ایران و همین طور این که این بچه ها با محیط هنری موسیقی در خارج از ایران آشنایی پیدا کنند و بتوانند توانایی های خود را با نوازندگان خارجی مقایسه کنند و محک بزنند.

اولین دوره این مسابقه دی ماه گذشته، سال ۹۵ در شیراز برگزار شد که در حقیقت پایه و اساس این مسابقه روی مسترکلاس و آموزش هست که دوره اول ما حدود ۱۰۷ DVD دریافت کردیم از تمام نقاط مختلف ایران، چیزی که خیلی مهم است برای ما در این مسابقه، واقعا دستیابی به استعدادهایی است که توی شهرستان های مختلف هستند و ممکن است که شناخته شده نباشند و این امکان را نداشته باشند که به تهران بیایند و کارشان را ارائه بدهند.

به هرحال توانستند این کاندیداها شرکت کنند و کارشان را نشان بدند و ویدئوهایشان را بفرستند که این ویدئوها توسط من و دو استاد در کنسروارتوآر پاریس آقای کریستوف گوگوجیان و خانم کرین زریفیان دیده شد و ما ۲۰ نفر را از میان این ۱۰۰ نفر انتخاب کردیم که بعد این ۲۰ نفر در شیراز اجرای زنده داشتند، در دی ماه گذشته و از این میان ۱۳ نفر انتخاب شدند و این ۱۳ نفر مسترکلاس هایی داشتند با آقای کریستف گوگوجیان که رپرتوآرشان را با ایشان کار کردند و توانستند بهره ببرند از کلاس های ایشان و بعد هم این رپرتوآر ایشان را به صحنه بردند و دو نفر انتخاب شدند برای شرکت به عنوان برنده جایزه ی باربد که جایزه شان هم شرکت در مسترکلاس های خانم کرین زریفیان است در فرانسه به مدت ۱۰ روز.

فستیوال بلیل در فرانسه یک فستیوال خیلی مهم و نامی است و این بچه ها می توانند ۱۰ روز مسترکلاس داشته باشند در کنار هنرجویان دیگر کشورها و همین طور هم یک روز در کادر مخصوص فستیوال، در برنامه های فستیوال اجرای زنده داشته باشند که در این صورت بچه ها می توانند استعدادهاشان را نشان بدهند.

خیلی خوب است که کار آن ها در آنجا دیده شود. من از این بابت بسیار خوشحال هستم و بی صبرانه منتظر هستم که تیر ماه آینده به همراه این دو برنده ی جایزه ی باربد در فرانسه اجرا داشته باشیم.

من فعلاً مشغول اجرا و ضبط پروژه ی ۱۰۰ سال موسیقی ایران برای پیانو هستم که CD اول این پروژه به نام آهنگسازان دوره ی ۱۹۵۰ زمستان سال ۹۵، پارسال، در پاریس رونمایی شده و الان سه CD دیگر مانده که ضبط شود که این کار وقت زیادی می برد و همینطور انرژی زیادی لازم دارد. به همراه دیگر همکاران مشغول برنامه ریزی هستیم برای دوره بعدی جایزه پیانوی باربد که بتوانیم به نحو مطلوب تر و بهتری این برنامه را برگزار کنیم و همین طور برای دهمین جشنواره موسیقی جوان، احتمالاً من شهریور ایران خواهم بود برای داوری.

برای تمام هنرمندان عزیز کشورم به خصوص پیانیست های جوان آرزوی موفقیت و درخشش های فراوان را دارم و امیدوارم که روز به روز بیشتر و بیشتر ایران شاهد موفقیت های روزافزون هنرمندان باشد و از شما خیلی ممنوم برای دعوت تان برای این مصاحبه.

نشست رسانه ای کنسرت «بگو کجایی» برگزار شد

نشست رسانه ای کنسرت «بگو کجایی» به خوانندگی محمد معتمدی و رهبری ارکستر رضا شایسته یکشنبه ۲۹ مرداد ماه در تالار امیرحسین فردی حوزه هنری برگزار شد. در ابتدای این نشست علیرضا امینی سرپرست ارکستر نیایش گفت: مجموعه آثار فاخر کلاسیک ایرانی که از عمر تولید آن بیش از نود سال می گذرد در برگیرنده ویژگی های خاصی هستند. این آثار، آثاری هستند که به صورت سینه به سینه منتقل شده اند و یکی از هنرمندانی که طی دهه های گذشته از خود کارهای بسیار ارزشمندی بر جای گذاشته استاد مجید وفادار است که قطعه های مربوط به این هنرمند تاثیر بسیاری در حوزه شنیداری موسیقی اصیل ایرانی داشته است. این هنرمند نزدیک به سیصد تصنیف دارد که خوشبختانه هم دست نویس آنها وجود دارد و هم بیش از دویست قطعه از آنها به صورت شنیداری قابل دسترسی است.

در ارکستر مجید وفادار ساختار زهی و بادی رنگ و طعم خاص خود را داشت و ما
باید به دنبال ارکستری می گشتیم که چنین قابلیتی را داشته باشد و تنها ارکستری که توانست به ما کمک کند ارکستر «چکاوک» بود که در این کنسرت همراه ارکستر «نیایش»
حضور دارد. ما تمام تلاش خود را انجام دادیم که رنگ و بوی آثار قدیمی مجید وفادار حفظ شود به همین جهت علاوه بر استفاده از ارکستر چکاوک از صدای محمد معتمدی نیز استفاده
کردیم. ما برای اجرای این آثار باید ارکستری را پیدا می‌کردیم که بتواند به اجراهای استاد وفادار، وفادار بماند. درنهایت ارکستر نیایش و ارکستر چکاوک با هم یکی شدند تا این آثار را
به اجرا درآورند.

وی افزود: ما از مجموعه‌ی ۳۰۰ اثر استاد وفادار کنسرت‌های بسیاری را آماده‌ی اجرا کرده‌ایم. یک اجرا در برج میلاد و اجرایی دیگر در تالار اندیشه حوزه هنری روی صحنه
می‌رود. هم زمان با این اجراها کتاب زندگی استاد مجید وفادار تحت عنوان «خنیاگر آسمانی» هم رونمایی می‌شود. هم‌چنین سی‌دی ۴۰ دقیقه‌ای از تکنوازی‌های استاد وفادار هم با
عنوان «شیوه‌ی شیدایی» منتشر خواهد شد.

محمد معتمدی خواننده این کنسرت پس از علیرضا امینی درباره این برنامه گفت: خوشحالم که این پروژه می‌خواهد به‌طور منسجم آثار یکی از آهنگسازان مطرح موسیقی ایران را اجرا
کند. مجید وفادار یکی از بزرگان موسیقی است که در جریان تحولات موسیقی ایران نامش فراموش شده است. ما دیدیم که که قطع شدن آن رشته‌ی اصیل موسیقی و کنار گذاشتن آن،
در به دست آوردن ذائقه‌ی مخاطبان میلیونی با شکست مواجه شد. هدف ما از برگزاری اینگونه پروژه‌ها جبران برخی از غفلت‌هاست.

در دوره‌ی طلایی موسیقی ایرانی، موسیقی اصیل
ایرانی با موسیقی پاپ پیوند یافته و مخاطبان بسیاری این موسیقی را همراهی کرده‌اند. ما ادعا نداریم که کار عجیبی می‌کنیم، ولی سعی داریم که این برنامه را با درنظر گرفتن نیاز
امروز مخاطبان ایرانی اجرا کنیم. آثاری که ما از استاد وفاداری روی صحنه می‌بریم به جز «به سوی تو» که با صدای کوروس سرهنگ زاده زیاد شنیده شده، دیگر آثار کمتر
شنیده شده‌اند.

رضا شایسته نوازنده ویولن که هدایت ارکستر نیایش را به عهده دارد گفت: الان هر کسی که می خواهد در انتخابات مختلف رای بیاورد شعار اصلیش ایجاد اشتغال است. چرا این
اشتغال در حوزه هنر نباید ایجاد شود. آیا ارکستری ۴۰ نفره که روی صحنه می رود برای نوازندگانش ایجاد اشتغال نمی کند. ما در همین ارکستر نوازنده ای داریم که سرباز است
و خرج خانواده اش را می دهد. خانمی از نوازندگان ما خرج خانواده اش را می پردازد. زمانی موسیقی ما موفق است که ما تعداد ارکسترهای زیادی داشته باشیم. مسئولان دولتی باید
از این ارکسترها حمایت کنند.

معتمدی با اشاره به تفاوت ترانه و غزل گفت: قالب درست برای موسیقی ترانه است. یعنی شعری که برای موسیقی سروده شده است. غزل خودش یک فُرم کامل ادبی است. غزل‌ها به
سختی در هیئت موسیقی جای می‌گیرند. آثاری که در موسیقی ایرانی ماندگار شده‌اند اصولاً ترانه بوده‌اند. ترانه مانند لباسی است که بر قامت موسیقی دوخته می‌شود ولی غزل هم‌چون
عبایی است که ما آن را بر قامت موسیقی می‌دوزیم.

به عقیده من، اگر قرار است غزل در موسیقی استفاده شود، باید از واژه‌ها و ترکیب‌های جدید استفاده شود. خود من سعی کرده‌ام
در قطعه‌های اخیرم از شعر شاعران معاصر استفاده کنم.
محمد معتمدی با اشاره به اینکه خود دانشجوی صدا و سیما است در انتقاد از عملکرد این مجموعه گفت: با اینکه امروز در حضور خبرنگاران محترم صدا و سیما صحبت می کنم باید
بگویم طی بیست سالی که فعالیت هنری کرده‌ام حمایتی از سوی تلویزیون ندیده‌ام. صداوسیمای ما در سال‌های اخیر خودش منشا جریانی نبوده است. همیشه نگاه می‌کرده که کدام
موسیقی در لاله زار پرفروش است و همان را تیتراژ سریال‌هایش استفاده می‌کرده است. اما همیشه اقبال عمومی مخاطبان، درست‌ترین راه ممکن نیست. در حالی که در گذشته صدا و
سیما خود پیشرو در ارائه آثار هنری بوده است.

معتمدی با اشاره به وضعیت امروز صدا و سیما گفت: سیستمی که در صداوسیما جریان دارد، ناگزیر خروجی مناسبی ندارد. شاید خیلی از مدیرانی که در سازمان هستند؛ دوست دارند
حرکت‌های سنجیده‌ای انجام دهند اما سیستمی که بر صداوسیما حاکم است این مدیران را به سمتی سوق می‌دهد که خروجی چیزی می شود که می بینید.

معتمدی در پاسخ به سئوالی درباره چگونگی بازسازی آثار هنری هنرمندان قدیمی گفت: آثاری که در این کنسرت برای مخاطبان اجرا می شوند، غیر از یک قطعه در جامعه امروز ما
کمتر شنیده شده است. شما اگر کمی جستجو داشته باشید متوجه می شوید عموما آثار بازسازی شده باید همانی باشد که قبلا توسط آهنگساز یا خواننده خلق شده بود. من به خاطر دارم
وقتی قرار بود در محضر استاد محمدرضا لطفی قطعه «ایران ای سرای امید» را بازسازی کنیم ایشان عنوان می کردند که نوستالژی مردم فقط مربوط به اثری است که با آن
خاطره دارند نه اجرایی که الزاما بهترین شکل بوده است. به هر حال هدف ما در برگزاری کنسرت پیش رو این است که انقطاع تاریخی که بین موسیقی اصیل ایرانی قدیم با موسیقی
امروز ایران ایجاد شده به سهم خود مرتفع کنیم زیرا همه امروز نتایج این انقطاع تاریخی را هم در موسیقی ایرانی و هم در موسیقی پاپ می بینیم. ما می خواهیم با این برنامه و برنامه
های مشابه فضایی را در سبد شنیداری مخاطب فراهم کنیم که این انقطاع دیگر وجود نداشته باشد.

ایمان دلفانی نماینده حسن موسوی تهیه کننده این کنسرت با ارائه توضیحاتی در مورد شرکت شیناتک گفت: این شرکت در حال ارائه یک اپلیکیشن موسیقی است به نام «موزاوی»؛
موزاوی یک اپلیکشین است که در آن با ایجاد امکاناتی مثل برگزاری «کنسرت آن لاین» یا «آن لاین شو» می خواهد به انواع دسته بندی های موسیقی بپردازد و مخاطبان آن لاین
موسیقی را پوشش دهد.

گفتنی است، کنسرت “بگو کجایی” ۹ شهریور در مرکز همایش‌های بین‌المللی برج میلاد برگزار می‌شود.

ال سیستما، مدلی موسیقی و اجتماعی متولد ونزوئلا (I)

ال سیستما که توسط خوزه آنتونیو آبرئو (Jose-Antonio Abreu)، در سال ۱۹۷۵، پایه گزاری شده است با استفاده از آموزش ارکستر به تربیت هزاران کودک و نوجوان می پردازد. این کودکان که بیشتر از خانواده های محروم کشور هستند با این نوع آموزش هم درس موسیقی و هم درس زندگی می آموزند. هدف این برنامه بکارگیری موسیقی جهت آموزش، سازگاری و پیشگیری از رفتارهای بزهکارانه است. این پروژه با نجات جوانان مواجه با فقر شدید، از انحرافات قابل پیش بینی و از گرایش به سمت سوء مصرف مواد مخدر و بزهکاری، شناخته شده است.

بر اساس این برنامه هر کودکی که علاقمند به یادگیری موسیقی باشد یک آلت موسیقی دریافت می کند، برای او یک سرپرست در نظر گرفته می شود و می تواند ساعت ها در روز به تمرین موسیقی بپردازد.

این داستان بارها و بارها حکایت شده است: در سال ۱۹۷۵ در یکی از گاراژ های شهر کاراکاس، خوزه آنتونیو آبرئو، پیانیست و اقتصاددان، که در سال ۱۹۸۸ نیز به سمت وزیر فرهنگ منصوب شد، گروهی دوازده نفره از موزیسین های جوان را دور هم جمع می کند. خوزه بر این باور است که برانگیختن و تحریک استعدادهای هنری جمعی (تا فردی) جوانان، حتی آنهایی که از “فرهنگ والا” به دور هستند، کمک بسیار شایانی به شکوفایی، رشد، سازگاری آن ها با زندگی، و روی آوردن به دیگری می کند. رمز موفقیت این برنامه این است که بایستی از سنین کودکی شروع شود (حتی از سن دو سالگی)!

به لطف اِل سیستما، در کشور ونزوئلا با بیست و دو میلیون جمعیت، پانصد هزار جوان ونزوئلایی در صد و بیست و شش ارکستر، موسیقی کلاسیک می نوازند؛ همچنین در این کشور سی و شش ارکستر سمفونیک حرفه ای، پانزده هزار استاد موسیقی و صد و سی و شش مرکز آموزش و کنسرواتوار موسیقی وجود دارد.

سازمان علمی، فرهنگی و تربیتی ملل متحد (یونسکو) نیز این برنامه را به رسمیت شناخته است و بیش از بیست و پنج کشور در جهان از این برنامه اقتباس کرده اند و با شرایط کشور خود آن را تطابق داده اند.

موسیقی در برابر خشونت

امروزه بیش از چهارصد هزار جوان از برنامه ال سیستما بهره مند می شوند، این برنامه چهل و دو سال پیش با بینش فردی انسان گرا، منزجر از فقر و خشونت که زندگی روزمره ونزوئلایی ها را ویران می کند، به وجود آمد. آبرئو معتقد است که «برای کودکانی که ما با آن ها کار می کنیم، موسیقی تنها راهی است که به آن ها اجازه می دهد که به آینده اجتماعی شایسته دست یابند. فقر یعنی تنهایی، اندوه و گمنامی. درحالی که ارکستر مترادف است با شادی، انگیزه، کار گروهی و بلندپروازی».

در میان ارکسترهای متعددی که از ابتدای این برنامه تشکیل شد، ارکستر بچه های کوچک تر توسط ارکستر بچه های بزرگ تر حمایت می شود، تا این که ادغام آن ها راحت تر صورت گیرد و انتقال و جا به جایی اعضا در این کالج بزرگ موسیقی پیوسته باشد.

در کنار گروه های ارکستر، یک گروه کُر پذیرای کودکان معلول است که استفاده از آلات موسیقی برای آن ها مشکل است. این گروه اِل کورو دِس مَنوس بلانکس (گروه کُر سپید دستان) نام دارد (اشاره به دستکش های کوچک پنبه ای سفید که این کودکان هنگام اجرا می پوشند و حرکات دستشان هنگام اجرا با صدایشان همراهی می کند و صحنه ای بسیار تاثیر گذار را به وجود می آورد…).

حضور خانواده وفادار و جمعی از هنرمندان در تمرین ارکستر نیایش

پوراندخت وفادار و تعدادی از هنرمندان عرصه موسیقی و سینما پنج شنبه ۲۶ مردادماه بصورت سرزده با حضور در تمرین ارکستر نیایش به تماشای اجرای بخشی از قطعات آلبوم «بگو کجایی» از جاودانه‌های استاد مجید وفادار نشستند.



در این مراسم که تعدادی از هنرمندان موسیقی و سینما به دعوت شرکت شیناتک و بصورت سرزده از نزدیک شاهد تمرین ارکستر «نیایش» به رهبری رضا شایسته و خوانندگی محمد معتمدی بودند، ابتدا علیرضا امینی، سرپرست و مدیر هنری ارکستر، روی صحنه آمد و ضمن خوش آمدگویی و خوشحالی از حضور هنرمندان در این تمرین، نکاتی را پیرامون دلیل انتخاب آثار استاد مجید وفادار برای اجرا و چگونگی همکاری با شرکت شیناتک (گروه هنری موزاوی) به حاضرین ارائه کرد.

امینی در مورد اهمیت آثار مجید وفادار توضیح داد: خیلی از ژانرها تکرار می‌شوند؛ آهنگسازی آهنگ می‌سازد و از او می‌پرسیم چرا به این شکل آکوردها را می‌نویسی و او می‌گوید من شاگرد هارمونی استاد فخرالدینی بوده‌ام، یا شاگرد آهنگسازی استاد احمد پژمان بوده‌ام، یعنی مسیر استاد خود را به‌گونه‌ای دیگر دنبال می‌کنند. بعضی از نسل‌ها به دلیل انقطاع نسلی دیگر ادامه دار نشد، متاسفانه سبک آهنگسازی استاد مجید وفادار دیگر تکرار نشد، متوقف شد و فقط ما این سبک را در بین آثارش می‌توانیم پیدا کنیم.

در ادامه و پیش از شروع تمرین رضا شایسته رهبر ارکستر، ضمن تشکر ویژه از هنرمندان و مدیران شرکت شیناتک برای حضور غیرمنتظره در تمرین گفت: من کارهای استاد وفادار را خیلی دوست دارم. وقتی پیشنهاد اجرای این آثار به خوانندگی محمد معتمدی به من داده شد خوشحال شدم که در کنار دوستان هستم، ضمن اینکه معتمدی جزو معدود خواننده‌هایی هستند که برای کاری که می‌کند وسواس دارد.

از قطعاتی که در این تمرین هنرمندان با صدای محمد معتمدی شاهد اجرای آن بودند می توان «سفری در شب»، «غرور شکسته»، «گل اندام»، «چون تو را دیدم» را نام برد.همچنین معتمدی با درخواست فاضل جمشیدی و علیرضا امینی آوازی بداهه با تار رضا موسوی زاده اجرا کرد که مورد استقبال و تشویق قرار گرفت و در انتها به اصرار هنرمندان تصنیف گل اندام تکرار و سپس حاضرین سالن رو ترک نموده و تمرین ادامه پیدا کرد.

پیشنهاد کردم محمد معتمدی آثار را بخواند

در پایان این تمرین پوراندخت وفادار، در مورد تنظیم آثار و انتخاب محمد معتمدی به عنوان خواننده‌ی ارکستر برای این آثار گفت: این چند قطعه که امروز شاهد آن بودید با ارکستر کامل اجرا نشد و جنبه‌ی تمرین داشت، اما ارکستر پیشرفت خوبی داشته. از آنجا که بی‌نهایت صدای آقای محمد معتمدی را دوست دارم پیشنهاد کردم ایشان قبول کنند و آثار عمویم را بخوانند و بسیار از اجرای ایشان راضی‌ام.
اجرای خوب و با حس و حالی بود.

فاضل جمشیدی خواننده‌ی موسیقی ایرانی یکی دیگر از هنرمندان حاضر در این تمرین، گفت: شرکت ها و سرمایه گذارها همچون شرکت شیناتک با تشخیص درست از موسیقی می توانند در این عرصه فعالتر عمل کنند و این یعنی بدانند که این زمین، زمین خوبی برای کشت است و اتفاقاً مسائل مالی هم در آن وجود دارد، منتها نحوه کاشتن مهم است و نباید به اشتباه سراغ زمین‌های دیگر بروند.
او در ادامه صحبت‌های خود در مورد اجرای این برنامه و خواننده‌ی اثر گفت: اجرای خوب و با حس و حالی بود. آقای معتمدی خواننده‌ی بسیار آگاهی است. اگر خواننده‌ای درونش خوب نباشد صدای به این خوبی از او درنمی‌آید. از کوزه همان برون تراود که در اوست. نصف خواندن از درونِ آدم بیرون می‌آید نه از تکنیک و چیزهای دیگر.


تنها کسی که تمام آهنگ‌هایش گل کرد

میلاد کیایی، نوازنده‌ی پیشکسوت سنتور و آهنگساز نیز در خصوص این اجرا گفت: این عزیزان زحمت می‌کشند و آهنگ‌های زمان هشت‌ـ نه سالگی ما را، یعنی بیش از شصت سال پیش را، بازسازی می‌کنند و می‌بینیم که بیش از نیم قرن از ساخت آنها می‌گذرد و نسل جوانِ این کشور این آثار را اجرا می‌کند.

او در مورد مجید وفادار گفت: این هنرمند خیلی ناباورانه از دنیا رفت و خیلی به او ظلم شد. چقدر به بهانه‌های مختلف ایشان را اذیت کردند و دل این هنرمند را شکستند. آهنگسازان زیادی آمدند و رفتند، اما تنها کسی که تمام آهنگ‌هایش گل کرد مجید وفادار بود.

پوران دخت وفادار، ناصر آقایی، مهرداد پازوکی، مسعود مظلوم، جهانبخش فرجی، میلاد کیایی، مصطفی نیکو، حسن اردستانی، فاضل جمشیدی، محسن جلیلی، انوش معظمی، هاله وزیری، مهدی امام زاده، قدرت الله امین الرعایا(از حامیان فرهنگ و هنر وخیر مدرسه ساز) از جمله هنرمندانی بودند که به تماشای تمرین کنسرت بگو کجایی نشستند.

شایان ذکراست محمد معتمدی خواننده موسیقی اصیل ایرانی ۹ شهریور ماه از ساعت ۲۱:۳۰ در برج میلاد تهران در تازه ترین کنسرت خود آثار استاد مجید وفادار با نام «بگو کجایی» را به همت شرکت شیناتک(گروه هنری موزاوی) اجرا خواهد کرد.

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XXIV)

او هیچ چیزی جز سودا نمی نوشید. بی نهایت در سیگار کشیدن افراط می کرد و وسایل دود کردن خود را در کیفی زنانه به همراه خود تا خانه ی ما آورده بود. تا می توانست به همراه خود چپق و تنباکو آورده بود. در سال ۱۹۱۶، وقتی که آلیس به دوستان قدیمی خود (خانواده الگار) سر می زد، الگار در خانه ی خواهرش و در شهری دیگر به سر می برد.

نامه ی الگار به آلیس استیوارت وورتلی در سوم ژوئن: من این جا هستم و اندکی بهتر شده ام. اینجا بسیار خوب است اگرچه که در تنهایی به سر می برم. من استراحت می کنم و با سگ ها بازی می کنم و چوب می برم.

در سال ۱۹۱۷، ناگزیر به اجاره کردن کلبه ای در ساسکس شد که آن را برینکولز نام نهادند. آنها این خانه را برای مدت زیادی رهن کردند. آنها برای بار اول در ۲۴ مه دو نفری به آن خانه رفتند. در مسیر راه تقریبا گم شدند.

خاطرات آلیس الگار: گم شده بودیم اما یک دختر کشاورز مهربان مسیری میانبر را به ما نشان داد.

نامه از آلیس الگار به آلیس استیوارت وورتلی، ۲۶ مه: باید به تو بگویم که اولین لغت هایی که الگار پس از دیدن خانه بر زبان آورد این بود: ” لغات نمی توانند احساس مرا بیان کنند “. او بسیار از خانه راضی بود و از تک تک دقایق اسکانمان درآن لذت می برد. من الان در باغم و روبروی من سرشار است از مناظر زیبای تپه ها و دره هایشان. مرغان دریایی آواز می خوانند و صدای یک بلبل نیز گاه و بی گاه شنیده می شود. این خانه یکی از ایده آل ترین خانه هاست. راه های بی شماری از این خانه به جنگل ختم می شود. در این خانه یک اتاقک کوچک نجاری نیز جا خوش کرده است.

کاتریس در روز ۲۶ ماه مه به آنها پیوست و آن سه تن تولد پنجاه سالگی الگار را در همین کلبه گذراندند. الگار و آلیس در چهارم ژوئن به سورن بازگشتند.

در سال ۱۹۱۸ الگار و خانواده اش دوباره برای برپا کردن جشن تولد به برینکولز بازگشتند. دو نامه ی متفاوت در آن روز به پرسی هال و دخترش کاریس در لندن نوشته شده است. پرسی هال در آن زمان یک زندانی بود و در کشور آلمان به سر می برد.

نامه از الگار به پرسی هال، دوم ژوئن: من زمستان سختی داشته ام و سرمای زمستان تاثیر بدی بر سینه ام گذاشته است. ما در این کلبه ی دوست داشتنی و در بالای شلوغی های جهان به استراحت می پردازیم و من دارم سعی می کنم خوب شوم تا دوباره کار به درد بخوری انجام دهم.
کاریس هنوز در لندن است و مشغول کارهای خود در رابطه با جنگ می باشد . او دوباره پیش ما می آید تا از روستا لذت ببرد.

امینی: وفادار حدود ۴۰۰ اثر دارد

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با علیرضا امینی، نوازنده، ترانه سرا و مدیر ارکستر نیایش که قرار است در کنسرت «بگو کجایی» که قرار است ۹ شهریور ماه سال جاری در برج میلاد به روی صحنه برود؛ این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است.

آقای امینی می‌خواهم به صورت کلی یک توضیح برای شنوندگان برنامه نیستان بدهید و بفرمائید که کلیات این پروژه چیست و چه کارهایی انجام شده است؟

حدودا این قضیه برمی‌گردد به بیش از دوسال پیش که من برای خرید امتیاز یک اثر از مجید وفادار به خانواده استاد مراجعه کردم و یک تصنیف از ایشان را برای یکی از خواننده‌ گان خریداری کردم. از همان موقع پیشنهاد شد که این مجموعه آثار استاد وفادار را شروع به بازسازی و اجرا کنیم تا به امروز هیچ اثری به صورت حرفه‌ایی از این خانواده درخواست امتیاز نشده بود که نشر پیدا کند و خانواده هم واقعا با یک رویکرد فرهنگی دوست‌داشتن یک کتاب زندگینامه و آثار مجید وفادار منتشر بشود.

در این تاملات فرهنگی که با خانواده ایشان داشتیم و مدت‌ها طول کشید، اتفاقات مختلفی افتاد تا اینکه شرکتی «شیناتک» که اپلیکیشن موسیقایی «موزاوی» را تهیه کرده، با طرح موضوع من در این مورد، قبول کرد تا این پروژه را حمایت کنند و در واقع مجید وفادار به جامعه برگردد. چون… ببینید خیلی جالب است که در برنامه‌های دیگر، اگر شنونده‌های برنامه نیستان یادشان باشد، گفته شده مجید وفادار در دوره‌ای خودش، در مطبوعات به عنوان پرکارترین آهنگساز معرفی شده بود.

در یک حکم رادیویی برای مجید وفادار آمده که او موظف است، ۷ روز در ماه ارکستری را هدایت می‌کرده و طبق متن آن حکم که در کتاب یادنامه او منتشر می شود، هر دفعه هم باید یک اثر تازه می‌ ساخته است. بنابراین یک آهنگساز که ماهی ۷ تا اثر می‌خواسته تولید کند، جز پرکارترین آهنگسازهای آن دوره‌ای خودش بوده، این باعث شد که ما رسیدیم به یک گنجینه‌ایی در حدود بالغ بر ۳۲۰ یا ۳۳۰ اثر باکلام، تصانیف ماندگاری که مردم ما به تعداد انگشتان دست هم آنها را نمی‌شناسند.

حتی آنهایی که ملودی را می‌شناسند شاید نمی‌دانستند که این کار برای مجید وفادار است. البته این آفت امروز هم در موسیقی ما است که اثر را به اسم خواننده یا خود تصنیف می‌شناسیم نه شاعر را می‌شناسیم و نه ترانه سرایش را و نه آهنگسازاش را و نه تنظیم کننده…

ولی در این حوزه این ۳۲۰ یا ۳۳۰ اثر که نزدیک به ۴۰۰ قطعه است (که البته تعدادی از آنها قطعه ضربی، رنگ و قطعات تنظیمی آثار محلی است) حدود ۳۲۰ تا ۳۳۰ تصنیف حرفه‌ایی در بین آنها وجود دارد که من اگر نام ببرم می‌توانم اشاره کنم به «زهره»، «گلنار»، «منتظرت بودم»، «مرا ببوس»، «شب‌های تهران»، «گل اومد بهار اومد» و بهترین آن «شب جدایی» که چند وقت پیش با صدای همایون شجریان منتشر شد.