ش ۱۸ شهریور ۱۳۸۵
امروزه و در بستر جامعهی اطلاعاتی در حالی که فاصله میان آدمها و فرهنگها از نظر دسترسی به یکدیگر کمتر از فاصلهی ساکنان یک دهکدهی کوچک شده است، امتزاج و برهمکنش میان حوزههای فرهنگی اجتناب ناپذیر است، تا جایی که از آهنگساز نو پرداز ایرانی میشنویم:”من موسیقی فرا ایکس را نساختم که بگویم چند فرهنگی هستم بلکه چون چند فرهنگی هستم آن موسیقی بوجود آمد”(1). شاید این مهمترین تفاوت موسیقی مشایخی در این دوره با سلیقهی مرسوم (موسیقی تلفیقی) باشد و این همان نکتهای است که فرا ایکس را از جریانهای موسیقی تلفیقی جدا میکند.