Harmonytalk

میشل کامیلو (Michel Camilo) را میتوان یکی از فعالترین نوازندگان پیانو در سبک جز دانست. نوازنده ای که همواره به دنبال کسب تجربیات جدید در دنیای موسیقی و همکاری با نوازندگان دیگر سبک ها میباشد. وی در ۴ آوریل سال ۱۹۵۴ درSanto Domingo،Dominican Republic بدنیا آمد. او را به عنوان یک نوازنده پیانو در سبکهای لاتین، جز، کلاسیک می شناسند و همچنین تکنیک فوق العاده او نیز به کارهایش را متمایز از سایرین نموده است و این جز با دانش بالا در زمینه موسیقی و سبکهای مختلف بدست نیامده است.

بنوعی تکنیک را در خدمت موسیقی قرار داده است.

اما در زمینه موسیقی وی تحت تاثیر موزیسینهایی چون:
Chick Corea, Keith Jarrett, Oscar Peterson, Bill Evans و Art Tatum است. در واقع این اشخاص بیشترین تاثیر را در موسیقی بر وی داشته اند.

کامیلو در خانواده ای که اهل موسیقی بودند بدنیا آمده است. در دوران کودکی خانواده اش به وی یک آکاردئون دادند که کامیلو در آن سن علاقه زیادی به آن نشان داد و بنوعی نشاندهنده ذوق و نبوغ موسیقی در او بود.

جدا از علاقه به نواختن آکوردئون وی اشتیاق وافری به نواختن پیانو مادر بزرگش از خود نشان میداد، در سن نه سالگی بود که از والدینش درخواست پیانو کرد که با دیدن این علاقه از سوی کامیلو، او را به مدرسه موسیقی ابتدایی که جزئی از کنسرواتوار ملی بود، فرستادند که چیزی بسیار فراتر از علاقه وی بود!

سیستم عمومی در مدرسه موسیقی از وی یک نوازنده کلاسیک ساخت و در سن ۱۶ سالگی همراه با ارکستر سمفونیک جمهوری دومینیکن به نوازندگی پرداخت. اما در زمینه علاقمندی وی به موسیقی جز در مصاحبه ای با وب سایت All About Jazz میگوید:

“برای اولین بار که موسیقی جز را گوش دادم در حدود چهارده سال و نیم سن داشتم. من نوازندگی Art Tatum را در رادیو به هنگام اجرای قطعه شنیدم و در آن زمان بود که این موسیقی مرا در بر گرفت و خواستم که به این شیوه به نوازندگی بپردازم و در آن زمان فهمیدم این سبک از موسیقی جز نام دارد.”

بشنوید اجرایی از کامیلو را

کامیلو به مدت ۱۳ سال در کنسرواتوار ملی به تحصیل و کسب دانش در زمینه موسیقی کلاسیک پرداخت و جدا از تواناتی بالا در اجرای قطعات کلاسیک، تحت تاثیر موسیقی معاصر جز و موزیسن هایی همچون Herbie Hancock, Keith Jarrett و Chick Corea بود و در این زمان نیز میتوان از Horace Silver و Errol Garner نام برد و حتیScott Joplin که به نوعی موسیقی رگتایم را وی با کمک آنها شناخت.

اما یک اتفاق موجب شد تا وی موقعیت مناسبی برای نشان دادن مهارت هایش کسب کند و بنوعی شانس بزرگی در انتظارش بود! زمانی که از دانشگاه هاروارد یک گروه جز برای بازدید از دومینیکن وارد این کشور شد ، رهبر گروه با شنیدن نوازندگی او بسیار شگفت زده شد و او را تشویق کرد تا به آمریکا برود. این ایده باعث شد تا کامیلو در سال ۱۹۷۹ به شهر نیویورک مهاجرت نماید و در کالج Mannes College مدرسه موسیقی جولیارد به تحصیل در زمینه موسیقی جز بپردازد.

بشنوید اجرایی از کامیلو را

اما اولین تجربه صحنه ای اش در زمانی رخ داد که پیانیست گروه Tito Puente نتوانست این گروه را در فستیوال جز مونترال همراهی کند و آنها بدون شنیدن نوازندگی کامیلو، او را به گروه دعوت کردند که در اولین اجرا با شگفتی متوجه حضور یک نوازنده خلاق و متبحر شدند!

این اتفاق باعث شد تا وی بصورت رسمی به این گروه بپیوندد و برای دو سال همراه با این گروه در فستیوال ها مختلف برنامه اجرا کرد و همچنین دو آلبوم نیز ضبط نمود که راهی بود برای رسیدن به سایر موفقیتهایش در عرصه موسیقی.

وی بعده ها گروه خودش که شامل Traci Huntington به عنوان نوازنده درام و Anthony Jackson باسیست بودند فعالیتش را آغاز کرد، هر چند در طی سالهای متختلف افرادی جایگزین نفرات قبلی شدند تا اینکه در سال ۱۹۹۱ گروه منحل شد و هر یک از نوازندگان به سمت فعالیتهای خویش به صورت انفرادی رقتند.

بشنوید دو نوازی او را همراه با توماتیتو

در طی آن سالها میشل کامیلو آلبومهایی را ضبط و منتشر نمود که به موفقیتهای خوبی در زمینه فروش روبرو شد و توجه منتقدین موسیقی را به خود جذب کرد، همانند آلبوم Michel Camilo که یکی از موفقترین آثار وی در آن برهه زمان بود. در سال ۲۰۰۰ او به همراه گیتاریست برجسته فلامنکو، توماتیتو، توانست جایزه گرمی برترین آلبوم جز را با عنوان Spain دریافت نمود و این همکاری همچنان نیز ادامه دارد.

michelcamilo.com

ویلیام جان اوانس (William John Evans) معروف به Bill Evans در ۱۶ آگوست سال ۱۹۲۹ در شهر Plainfield نیوجرسی آمریکا بدنیا آمد. در خانواده ای که پدرش یک فرد معتاد به الکل بود و توجهی به رفتار فرزندش نداشت اما مهمترین عامل در شکوفایی استعداد بیل مادرش بود. او علوم اولیه موسیقی را در کلیسا و زیر نظر مادرش فرا گرفت. مادر وی یک پیانیست آماتور بود که علاقه و گرایش به سمت آهنگسازان مدرن آنزمان دنیای موسیقی کلاسیک داشت که فرزندش را از سن شش سالگی با دقت تحت تعلیم نوازندگی پیانو قرار داد.

علاقه مادر برای موزیسین شدن فرزندش باعث شد تا بیل در سن ۱۳ سالگی به یک فلوتیست ماهر نیز مبدل شود و ویولون را نیز بخوبی بنوازد!

در ۱۲ سالگی بود که به گروه برادرش Valentino’s band پیوست و در همان زمان بود که شروع به نواختن قطعات رقصی که ملهم از موسیقی جز بود، نمود در دهه ۴۰ در کلوب های نیویورک به نوازندگی می پرداخت اما جدا از فعالیتهایش به عنوان نوازنده جز (و یا اجرای قطعات در کلوبها برای کسب در آمد) در موسیقی کلاسیک نیز نوازنده ای چیره دست بود و علاقه خاصی به این سبک از موسیقی داشت.

وی توانست بورس تحصیلی موسیقی را از دانشگاه Southeastern Louisiana University از آن خود نماید و در سال ۱۹۵۰ با اجرای کنسرتو پیانو شماره سه بتهوون مدرک خود را در اجرا و تدریس دریافت نماید. اما در دوران تحصیل نیز فعالیتهای مختلفی از جمله اجرای موسیقی برای حمایت از تیم ورزشی دانشگاه و یا تشکیل گروه با دیگر همکلاسی هایش نیز داشت. پس از فارغ التحصیلی بار دیگر وی به سمت موسیقی جز رفت و به همراه Tony Scott نوازنده کلارینت در کلوبهای شبانه نیویورک مینواخت.

بشنوید ساخته و اجرایی از بین اوانس

در همان دوران، تحصیلات تکمیلی خود را در زمینه آهنگسازی - به عنوان یکی از جوانترین دانشجویان - در دانشگاه Mannes College گذراند. نوازنده ای با دانش بالا در زمینه آهنگسازی و موسیقی کلاسیک اما عمده شهرت وی به اجراهای جز و قطعات ساخته شده اش در این سبک مربوط میشد.

در دهه ۵۰ وی در اکثر کارها به عنوان نوازنده همراه با دیگر موزیسنهای سبک جز به همکاری می پرداخت و در بسیاری از آلبومها ماندگار جز نیز میتوان به هنرنمایی وی گوش سپرد اما از جمله مهمترین آثار تکنوازی وی در آن دوره میتوان به Concerto for Billy the Kid و All About Rosie اشاره نمود که در این آلبوم، وی از یک آهنگساز و تئوریسین موسیقی به نام George Russell نیز استفاده نمود.

اما یکی از مهمترین همکاری های وی پیوستن به گروه مایلز دیویس اسطوره موسیقی جز بود؛ گروهی که تمامی نوازندگان آن هر یک از برجسته ترین نوازندگان و موزیسن های جز میباشند و جالب است بدانید وی در آن زمان تنها نوازنده سفید پوست در گروه شش نفره دیویس بود! ثمره این همکاری خلق برترین آثار تاریخ جز در ان دوره بود.

در جایی مایلز دیویس میگوید که وی عاشق نوازندگی پیانوی بیل اوانس بوده و بسیار تحت تاثیر موسیقی برخواسته از وی بود. در طی دهها سال وی با گروهها و نوازندگان بسیاری همنوازی نموده است که ثمره آن بیش از ۶۰۰ ساعت اجرا بصورت زنده و یا در استودیو بوده است که میلیون ها آلبوم از این آثار به فروش رفته است!

بشنوید ساخته و اجرایی از بین اوانس

موسیقی با هارمونی امپرسیونیسم همراه با بداهه نوازی های استادانه - ریتمهایی بدیع و تلفیقی از موسیقی بومی، جز و حتی کلاسیک! ابداعات در رپرتوارهای قدیمی جز و همچنین استفاده از خطهای ملودی چند صدایی که تحت تاثیر پیانیست های جز چون :
Herbie Hancock, Chick Corea, Denny Zeitlin و Keith Jarrett آثار وی را متمایز از سایرین مینمود و همچنین گیتاریستهای چون :
Lenny Breau و Pat Metheny نیز تاثیرات بسیاری کارهای وی داشته اند. بیل اوانس در ۱۵ سپتامبر سال ۱۹۸۰ چشم از جهان برگشود.

این پیانیست شهیر جز با استفاده از تجربیات خود در موسیقی و نگاهی به آثار گذشتگان خود به عنوان الگوی بسیاری از نوازندگان جوان پیانو محسوب میشود، اشخاصی همچون :
Fred Hersch, Esbjörn Svensson, Bill Charlap, Brad Mehldau, Geoffrey Keezer و Lyle Mays
که وی را به عنوان سمبل و بنوعی استادی معنوی در کارهایشان مورد تقدیر قرار میدهند.

تذکر: قابل ذکر است نوازنده ای دیگر با عنوان Bill Evans نیز در دوره ای در گروه مایلز دیویس بعنوان نوازنده سازهای بادی حضور داشت که با بیل اوانس پیانیست اشتباه گرفته میشود.

en.wikipedia.org

جان مک لافلین (John McLaughlin)در ۴ ژانویه سال ۱۹۴۲ یورکشایر انگلستان متولد شد. بسیاری وی را با خواننده و نوازنده پاپ/راک با عنوان Jon McLaughlin اشتباه میگیرند! اما جایگاه جان مک لافلین گیتاریست جز همواره در تاریخ موسیقی جز بعنوان یکی از برترین ها جاودان شده است.

در دهه شصت یکی از عمده فعالیت های وی در زمانی که جوان بود نوازندگی در سبک جز و بلوز در لندن بود و برای خودش به عنوان نوازنده ای صاحب سبک و مستقل با لهجه نوازندگی انگلیسی مبدل شده بود.

در لندن وی آلبوم Extrapolation را به همراه John Surman و Tony Oxley در سال ۱۹۶۹ منتشر نمود که در آن مک لافلین سعی نموده بود تا تکنیک و مهارت بالای خود را در نوازندگی و همچنین استفاده از هارمونی غریب و ناشناخته استفاده نماید.

در سال ۱۹۶۹ به آمریکا مهاجرت نمود و به گروه Tony Williams پیوست؛ اما به همکاری با گروهها و نوازندگان دیگر نیز علاقمند بود تا اینکه در آلبومهای In A Silent Way و Bitches Brew مایلز دیویس بعنوان نوازنده میهمان در چند قطعه به نوازندگی پرداخت که با گروه مایلز دیویس نیز این قطعات را بصورت زنده نیز اجرا نمود که آلبومها توانست فروش قابل توجهی را بدست آورد و نظر بسیاری را به خود جلب نماید.

از جمله نوازندگان و گروههای که وی با آنها در آن زمان فعالیت نمود میتوان به:
Miroslav Vitous, Larry Coryell, Wayne Shorter, Carla Bley, The Rolling Stones
اشاره نمود.

اما اینبار نوبت آن رسیده بود تا وی توانایی های خویش را بعنوان یک موزیسین جز نشان دهد آلبوم Devotion در سال ۱۹۷۰ و زیر نظر کمپانی Douglas Records منتشر شد.

موسیقی زنده و پر انرژی که نشانه های تلفیق نیز در آن دیده میشد. اشخاصی که وی را در این آلبوم همراهی نمودند Larry Young نوازنده ارگ (که در حقیقت با این آلبوم وی به دنیای موسیقی معرفی شد و بعنوان یار همیشگی جان مک لافلین در بسیاری از آلبومها و کنسرتهای وی حضور داشت) نوازنده گیتار باس Billy Rich و درامر گروه Buddy Miles که در سابق با جیمی هندریکس همکاری مینمود.

اعضای این گروه با آنکه جوان بودند اما همگی به تجربه کافی در موسیقی جز رسیده بودند و ثمره آن نیز آلبومی درخشان بود که شروعی برای موفقیتهای جان مک لافلین در عرصه موسیقی جز بود. اما آلبوم دوم My Goal’s Beyond in the U.S وی کاملا با Devotion متفاوت بود، او در این آلبوم به سمت و سوی موسیقی تلفیق موسیقی جز و موسیقی کلاسیک هندی روی آورده بود!پ

در قسمتی دیگر از این آلبوم وی قطعات برخی از آهنگهایی که بر رویش تاثیر گذاشته بودند اجرا نمود که سرشار از بداهه نوازی ها و ملودی هایی بود که خلاقانه بر اساس تم اصلی خلق نموده بود.

قطعاتی از نوازگانی چون :

“Something Spiritual” (Dave Herman), “Hearts and Flowers” (P.D. Bob Cornford), “Phillip Lane,” “Waltz for Bill Evans” (Chick Corea), “Follow Your Heart,” “Song for My Mother” and “Blue in Green” Miles Davis.

My Goal’s Beyond تحت تاثیر پیروی از رهبر فکری وی Sri Chinmoy که یکی از فیلسوفان هندی بود و توسط مدیر برنامه های لری کوریل به مک لافلین معرفی شده بود ایجاد شد. مک لافلین بشدت شیفته موسیقی و سنت های هند بود که باعث شد تا چندین سال زندگی در هند با نوازندگان و موزیسین های این خطه از دنیا به همراهی بپردازد (گروه شاکتی و نوازندگی به همرا ذکیز حسین نوازنده طبلا از ثمرات این علاقمندی های وی بود).

در دهه ۷۰ وی گروهی را تشکیل داد که اعضای آن Jerry Goodman ( ویولون), Jan Hammer (کیبورد), Rick Laird (باس), Billy Cobham (درام) بودند که بیشتر به اجرای قطعات تکنیکال و همچنین اجرای تلفیقی موسیقی جز و راک با توجه به هارمونی موسیقی غربی و موسیقی هند میپرداختند. در این دوره مک لافلین بیشتر از آنکه به بیان موسیقی توجه کند به تکنیک بها میداد اجرای تکنوازی های سریع با استفاده از گامهای مهجور و بیگانه در موسیقی پایه و اساس کارهای وی را شکل میداد.

بشنوید قسمتی از نوازندگی مک لافکین را

اما تجربه کار با این گروه و اجرای قطعاتی تک بعدی برای وی خسته کننده شده بود. او گروه شاکتی را بر روی صحنه آورد. داشتن معلومات در زمینه موسیقی وسالها نوازندگی veena (یک ساز هندی) باعث شد، فعالیت هنری وی وارد مرحله ای جدید شود.

اما سبک جدید کاری وی را نمیتوان به درستی مشخص نمود! شاید عنوان موسیقی جهانی برای آن مناسبتر از موسیقی جز و یا هند باشد چون تلفیقی از همه نوع موسیقی بود.

جان مک لافلین جدا از اینکه نوازنده ای متبحر بود، موزیسینی با خلاقیت و تفکرات جدید بود وی همواره به دنبال خلق و یافتن موسیقی جدید و همکاری با نوازندگان مختلف بود که میتوان به همکاری وی با کارلوس سانتانا و تشکیل گروه رویایی Guitar Trio همراه با پاکو دلوسیا و ال دی میولا اشاره نمود.

بشنوید قسمتی از نوازندگی همنوازی مک لافکین با ال دی میولا و پاکو دلوچیا را

اما در این جا باید به این نکته اشاره کرد که برخلاف دیگر همتایانش وی توجهی به دنیای تجاری موسیقی نداشت و این تفکر برای نوازنده ای مشهور در آمریکا، واقعا تحسین آمیز میباشد! در حال حاضر وی به مشغول ضبط آلبوم و همراهی با گروههای جوان به عنوان رهبر است و دی وی دی تصویری آموزشی اش نیز به یکی از منابع اصلی برای نوازندگی جز مبدل شده است.

وی اولین موزیسین جز میباشد که سینتی سایزر را وارد موسیقی جز نمود و خود نوازنده ای صاحب سبک میباشد.

قطعات بسیاری توسط وی ساخته و ضبط شده است که بسیاری از آنها توانسته است، در میان مخاطبین عام نیز مورد توجه قرار گیرد. او موزیسینی است که ساخته هایش جدا از ارزش هنری، توانست هم شنونده حرفه ای و هم مخاطب غیر حرفه ای را راضی نماید.

برخی از معروفترین آثار تکنوازی وی عبارتند از:
“Cantaloupe Island”, “Watermelon Man” -”Maiden ،Voyage”, “Chameleon”, “Rockit.”
آلبوم The Joni Letters او توانست در سال ۲۰۰۷ جایزه بهترین آلبوم سال را از آن خود نماید که در تاریخ جز وی دومین نفری بود که توانست این جایزه را از آن خود نماید.

وی در زمینه گرایشش به سمت موسیقی بیان میدارد که وقتی به موسیقی گروه Hi-Lo’s گوش میداد موجب شد تا وی با اشتیاقی عجیب، به یادگیری موسیقی بپردازد و بسان بسیاری از موزیسنهای خلاق جهان وی با گوش سپردن به قطعات موسیقی و اجرای آن توانست بصورت خود آموز به یادگیری بپردازد؛ از جمله نوازندگانی که تاثیر زیادی در وی داشتند میتوان به :Don Goldberg McCoy Tyner, Wynton Kelly اشاره نمود.

بشنوید قسمتی از ساخته های هانکوک را

وی در دانشگاه Grinnell مشغول تحصیل بود که ناگهان بعد از دو سال به سمت موسیقی رفت آنهم زمانی که تنها یک دوره کوتاه برای اتمام تحصیل داشت. پس از آن به شیکاگو رفت و به همراه Coleman Hawkins و Donald Byrd شروع به فعالیت نمود و در همان دوره دروسی را نیز در دانشگاه Roosevelt گذراند.

جالب است بدانید که ۱۱ سال بعد دانشگاه Grinnell (همانجایی که درس را نا تمام گذاشت) به وی مدرک دکترای افتخاری Fine Arts را اعطا نمود!

وی بسرعت توانست به شهرت و اعتبار بالایی در محافل هنری و موسیقی شیکاگو برسد و باعث شد در طی دوره ای با Phil Woods و Oliver Nelson همکاری نماید. در سال ۱۹۶۲ اولین آلبوم تکنوازی خود را با عنوان Takin’ Off منتشر نمود.

بشنوید قسمتی از نوازندگی هانکوک را

اما مهترین اتفاق در زندگی هنری هنکوک، پیوستن به گروه مایلز دیویس بود که این اتفاق با دعوت و آشنایی وی توسط Tony Williams درامر گروه به دیویس بود که با مشاهده نبوغ و خلاقیت هانکوک به سرعت او را بعنوان عضوی از گروه پذیرفتند. این گروه جدید با تفکرات تازه مایلز دیویس، جان تازه ای گرفت و این جز با همکاری اعضای گروه بالاخص نوازنده پیانواش یعنی هنکوک امکان پذیر نبود.

وی در زمانی که در گروه مشغول فعالیت بود فرصت این را یافت تا آثار خود را توسط کمپانی Blue Note labelبصورت مستقل و نام خود منتشر نماید که در این آلبومها نوازندگان دیگری نیز بعنوان نوازنده میهمان همکاری مینمودند که میتوان به افرادی چون :
Wayne Shorter, Tony Williams, Grant Green, Bobby Hutcherson, Sam Rivers, Donald Byrd, Kenny Dorham, Hank Mobley, Lee Morgan و Freddie Hubbard
اشاره نمود.

آلبومهایEmpyrean Isles ۱۹۶۴ و Maiden Voyage ۱۹۶۵ انقلابی در موسیقی جز بود. بیشتر از آنکه به تکنیک وی توجه شود هنکوک بخاطر ابداعاتش در ریتم و هارمونی جز مطرح میباشد چرا که هر یک از آثارش راهی جدید را بر روی نوازندگان باز مینمود.

او در طول دوران فعالیتش با گروهها و نوازندگان مختلفی فعالیت نمود اما وی همیشه با داشتن تفکر شخصی نتوانست مدت زمان زیادی را در این گروهها به نوازندگی بپردازد و بیشتر به دنبال علایق شخصی خود در نوازندگی و آهنگسازی بود.

en.wikipedia.org

بعد از فارغ التحصیلی از دبیرستان برای ادامه تحصیل در دانشگاه به سیاتل رفت. در سال ۱۹۵۵ پس از رفتن به نیویورک اولین رخداد مهم در زندگی هنری وی شکل گرفت که عضویت در گروه Hamilton’s quintet بجای Gabor Szabo بود که باعث شد در جایگاه مناسبی برای نشان دادن استعدادهایش قرار گیرد.

همچنین در آن زمان شروع به یادگیری گیتار کلاسیک زیر نظر Leonid Bolotine نمود اما تکنیک و تبحر وی در نوازندگی با مضراب و گرایشش به موسیقی جز باعث شد وی بیشتر وقتش را به تمرین بر روی این سبک قرار دهد.

در طی چندی سال بعد او با گروهها و نوازندگان مختلفی نیز همکاری مینمود در بین سال های ۱۹۶۷ الی ۱۹۶۸ کوریل آثاری را با Gary Burton و Jim Pepper ضبط نمود. دهه ۶۰ و تا اوایل دهه ۷۰را باید دوره ای عنوان کرد که بیشتر از همه موسیقی راک - جز - و کلا موسیقی غربی وی را تحت تاثیر خود قرار داده بود و سبک و شیوه نوازندگیش نیز بر همین اساس بود.

بشنوید قسمتی از نوازندگی لری کوریل را

وی گروه خودش را با عنوان Eleventh House در سال ۱۹۷۳ تشکیل داد که بیشتر در آن به نوازندگی گیتار آکوستیک میپرداخت و ساز تخصصی وی بود اما در اواخر دهه ۸۰ به نوازندگی گیتار الکتریک نیز روی آورد.

در سال ۱۹۷۹ یکی از مهمترین گروههای موسیقی بصورت تلفیقی شکل گرفت و بنیان گذار گروه کویل بود؛ گروهی متشکل از جان مک لافلین یکی از برترین نوازندگان جز و در طرف دیگر گیتاریست نامدار فلامنکو پاکو دلوسیا که در سبک خودش اسطوره ای فراموش نشدنی محسوب میشد تشکیل گروه تریو گیتار “The Guitar Trio” را دادند.

این سه نوازنده با تفکر و فرهنگی خاص به نوازندگی میپرداختند پاکو دلوسیا موسیقی کشورش اسپانیا را مینواخت، موسیقی ای که منشا در فرهنگ کولی ها و ترانه های آنان داشت و جان مک لافلین نیز با تاسی از موسیقی جز و موسیقی هند تفکر خود را در نوازندگی دنبال مینمود و در این بین لری کوریل شاید تنها کسی بود که بیشتر به سبک و سوی غربی مینواخت تا شرق!

این گروه کنسرتهای متعددی را در اروپا برگزار نمودند و در نهایت ویدیوی تصویری با عنوان Meeting of Spirits که در اجرا شده بود به بازار عرضه شد. اما این موفقیت برای کوریل ادامه پیدا نکرد شاید یکی از دلایلی که لری کوریل نامش همانند دیگر نوازندگان در دنیای جز آنچنان دیده نشد اعتیاد وی به مواد مخدر بود که باعث گروه تریویی که خود بانی آن بود را به دلیل اعتیادش ترک نماید و جای وی ال دی میولا به نوازندگی در گروه پرداخت، نوازنده ای دیگر از دنیای جز که خود صاحب سبک بود و جایگاه مورد قبولی دردنیای موسیقی داشت.

اما پس از دوره ای ناموفق در زندگی، بار دیگر کوریل به دنیای موسیقی بازگشت که در برهه ای از زمان با برخی از برجسته ترین نوازندگان گیتار کلاسیک نیز همکاری نمود، همانند اجرای ویوالدی به همراه یاماشیتا (که یکی از تکنیکال ترین گیتاریستهای کلاسیک جهان میباشد) و یا شارون ایزبین.

بشنوید قسمتی از نوازندگی لری کوریل را

کوریل در چهل سال فعالیتش در بیش از ۷۵ آلبوم بعنوان تکنواز و یا همراه فعالیت داشته است و هواداران بسیاری را برای خود بدست آورده است عناوینی همچون the Godfather of Fusion و یا a true pioneer of rock-jazz fusionنشان دهنده تاثیر وی بر موسیقی دوره خود است و جدا از نوازندگی او در امر تجارت در موسیقی نیز به فرد موفقی تبدیل شد!

از جمله نوازندگانی که وی با آنها همکاری نموده است میتوان به :
Eric Clapton- Chick Corea- Albert Dailey-Jimi Hendrix
- Paco de Lucia-John McLaughlin- Billy Cobham-Keith Jarrett- Miles Davis-Jaco Pastorius- Al Di Meola- Biréli Lagrène-Emily Remler-Pat Metheny- Kazuhito Yamashita-Brian Q. Torff-The Head Shop
-Sharon Isbin- Laurindo Almeida اشاره نمود.

جدا از مهارت در نوازندگی، وی سبک و تن صدای مخصوص به خود را داشت. صدایی خشن و خشک و قوی یکی از خصوصیات نوازندگی وبستر بشمار می آمد اما در هنگام اجرای رومانتیک این طنین، به صدایی لطیف و گرم تبدیل میشد؛ همیشه الگویش در نوازندگی Johnny Hodges بود، کسی که وی اعتقاد داشت بیشترین درسها را از وی فرار گرفته است.

وی در سنین کودکی نواختن پیانو و ویولون را فراگرفت، قبل از شروع به فراگیری ساکسیفون وی حتی به ضبط و اجرای پیانو میپرداخت! یکبار Budd Johnson اصول اولیه نواختن ساکسیفون را به وی نشان داد که موجب علاقمندی اش به این ساز شد و در همان زمان بود که گروه خانوادگی یانگ (جایی که لستر یانگ دیگر نوازنده برجسته ساکسیفون) پیوست و موقعیت خوبی برایش فراهم شد تا تجربیات مفیدی در زمینه اجرا و نوازندگی بدست آورد.

بشنوید قسمتی از نوازندگی بنجامین وبستر همراه با کولمن هاوکینز را

در آن زمان شهر کانزاس میعادگاه بسیاری از گروههای جز بود و بسیاری از نوازندگان و گروههای افسانه ای جز فعالیتشان را در این شهر شروع نمودند. وبستر نیز بعد از مدتی به گروه Bennie Moten پیوست و همراه با نوازندگانی چون Count Basie, Oran Page و Walter Page به هنر نمایی میپرداخت.

اما مهمترین اتفاق زندگی وی در سال ۱۹۳۵ اتفاق افتاد و در زمانی که وی برای اولین بار در گروه دوگ الینگتون اسطوره موسیقی جز شروع به نوازندگی نمود و این فرصت خوبی بود تا وی توانمندی های خود را در زمینه اجرا به نمایش در بیاورد.
در سال ۱۹۴۰ وی نوازنده اصلی تنور گروه شد. وی از Johnny Hodges یاد مینماید (نوازنده آلتو ساکسیفون در گروه دوک الینگتون) که بیشترین تاثیر را در نوازندگی وی داشته است.

در خلال سالهای ۱۹۴۰ الی ۱۹۴۳ وی در بسیاری از ضبطهای ماندگار جز چون Cotton Tail و All Too Soon به همراه Jimmy Blanton شرکت نمود که باعث شد نام گروه Blanton–Webster بر زبان بیافتد اما این موفقیت ها برای وی مشکلاتی را نیز بوجود آورد او بیشتر از آنکه یک عضو از گروه دوک الینگتون باشد، بیشتر به فکر فعالیتهای شخصی اش و کارهای خارج از گروه بود و همین اتفاق موجب دعوای وی با گروه شد که در نهایت منجر به جدایی وی از گروه در سال ۱۹۴۳ شد.

اما با توجه به شهرتی که در طی سالها نوازندگیش بدست آورده بود وی در نیویورک ساکن شد و مشغول ضبط و اجرا به عنوان تکنواز و در برخی مواقع به صورت میهمان با سایر گروه ها فعالیت مینمود، مانند همنوازی با Raymond Scott, John Kirby, Sid Catlett, Jay McShann’s band
دیگر نام وبستر برای همگان نشانگر نوازنده ای برجسته در ساکسیفون بود و حتی باعث شد بصورت کاملا دوستانه ای بار دیگر برای همکاری با گروه الینگتون دعوت شود اما وی در سال ۱۹۴۸ برای چندین ماه با این گروه فعالیت دوباره ای نمود.

بشنوید قسمتی از نوازندگی بنجامین وبستر را

در سال ۱۹۵۳ وی آلبوم King of the Tenors را همراه با اسکار پترسون (نوازنده پیانو) ضبط نمود که باید از آن به عنوان یکی از مهمترین آثار وبستر یاد نمود.

اما همکاری وی با دیگر نوازنده برجسته ساکسیفون Coleman Hawkins یکی دیگر از رخدادهای مهم آن زمان بود که ایندور به همراه نوازندگان دیگری چون :
Herb Ellis (guitar), Ray Brown (bass), and Alvin Stoller (drums) و همچنین پیانیست همیشگی گروه اسکار پترسون، در اسل ۱۹۵۷ دست به ضبط قطعات مختلفی نمودند.

وبستر در سال ۱۹۶۴ از مهد موسیقی جز (آمریکا) خارج شد وی برای پیوستن به یک موزیسین آموریکایی جز به دانمارک رفت همان جاییکه وی دهه آخر عمر خود را با رضایت و آسودگی سپری نمود. در سال ۱۹۷۱ و به دعوت وبستر گروه دوک الینگتون به دانمارک رفت و همراه با وی دست به اجرای کنسرتهای متعددی زدند در حقیقت وبستر را باید یکی از اشاعه دهندگان اصلی موسیقی جز در اروپا دانست که فعالیتها و اجراهایش در نقاط مختلف اروپا نقش بسیار عمده ای برای گسترش این سبک از موسیقی داشت.

وی در سال ۱۹۷۳ در آمستردام هلند چشم از جهان برگشود و به پاس فعالیتهای این هنرمند بنیادی با عنوان بن وبستر در دانمارک و آمریکا تاسیس شد و هدف آن حمایت از حقوق مادی و معنوی اش و برپایی مسابقات و اعطای جوایزی به موزیسن های ناشناخته جز بود.

هر ساله بسیاری از نوازندگان جز برای تقدیر از یاد وی در دانمارک جمع شده و کنسرتهایی را برگزار مینمایند و قابل ذکر است که مجموعه شخصی از اجراهای بن وبستر در کتابخانه دانشگاه Odense نگهداری میشود.

en.wikipedia.org

اما سبک کاری وی را باید contemporary jazz, post-Bop, jazz-rock fusion و folk-jazz نامید.

پاتریک بروس متنی معروف به پت متنی ۱۲ آگوست سال ۱۹۵۴ در ایالت میسیونری آمریکا بدنیا آمد.

در زمینه گرایشش به موسیقی جز باید عنوان داشت که در دوران تحصیل در دانشگاه و در اوایل سال ۱۹۷۵ وی بصورت جدی به سمت موسیقی جز آمد، همان زمانیکه با گروه گری برتون در ضبط آلبوم همکاری نمود.

اما دیگر فعالیت وی در زمینه ضبط در سال ۱۹۷۷ رخ داد، زمانی که او برای اولین بار با Lyle Mays پیانیست آشنا شد که این همکاری تا سالها ادامه داشت و این دو هم نوازی های متعددی را در طی سالها با همدیگر انجام دادند.

ثمره این همکاری ها تشکیل گروه پت متنی بود که قطعات بسیاری توسط Mays ساخته شد و این برنامه در آلبومی با عنوان Pat Metheny Groupتوسط شرکت ECM منتشر شد.

بشنوید اجرایی از پت متنی را

اما مهمترین فعالیت متنی، ضبط و اجرا به همراه گروهش، همکاری با برخی از برترین نوازندگان معاصر دنیای جز چون:

Jim Hall, Dave Holland, Roy Haynes, Gary Burton, Chick Corea, Pedro Aznar, Jaco Pastorius, Charlie Haden, John Scofield, Jack DeJohnette, Herbie Hancock, Bill Stewart, Ornette Coleman, Brad Mehldau, Joni Mitchell و ده ها نوازنده دیگر بوده است و در طی سی سال فعالیت خود کنسرتهای متعددی را در سرتاسر جهان برگذار کرده است که میتوان بصورت میانگین تعداد این کنسرتها را در سال مابین ۱۲۰ الی ۲۴۰ اجرا تخمین زد که متوجه میشویم وی یکی از فعالترین نوازندگان در عرصه جهان میباشد و وی بعنوان اسطوره و الگوی بسیاری از گیتاریست های سبک جز و حتی دیگر نوازندگان ساز ها و سبکهای مختلف قرار گرفته است.

پت متنی در دوران نوازندگیش همراه به فکر کشف کوک ها و رنگ صدایی جدید بود که آثارش توانست در دنیای موسیقی جز انقلابی برپا کند و بسیاری از آلبومهایش جزو پرفروشترین آثار جز بشمار می روند و توانسته اند جوایز بسیاری را بخود اختصاص دهند.