گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

عرض اندام دوباره حفظ و اشاعه ای ها (II)

پس از این بخش، دکتر داریوش طلایی به روی صحنه آمد و به سخنرانی پرداخت. اما از میان گفته های ایشان به عنوان نکات مهم به موارد ذیل می توان اشاره نمود:

پس از این بخش، دکتر داریوش طلایی به روی صحنه آمد و به سخنرانی پرداخت. اما از میان گفته های ایشان به عنوان نکات مهم به موارد ذیل می توان اشاره نمود:
«همیشه علاقه مند به کار فرهنگی بوده ام و موسیقی مهم ترین فکر و مشغولیت من در زندگی ام بوده است.»، «دوست دارم امروز را جشن پنجاهمین سالگرد دوستی من و حسین علیزاده نامگذاری کنیم.»، «هدف من از تدوین مسائل تئوری موسیقی ایرانی همسان سازی موسیقی نبوده است.»، «موسیقی ایران به علت محدودیت گرفتار مشق شده است.»، «موسیقی ایرانی نیاز به تحول و خوانش مجدد دارد.»، «من از ابتدای شروع آموزش و فعالیتم با تضاد مواجه بوده ام؛ تضاد موسیقی ایرانی و غربی در هنرستان، تضاد موسیقی اصیل حفظ و اشاعه و موسیقی سطحی رادیو، تضاد زندگی در غرب با فرهنگ ایرانی» و…

قسمت پایانی این برنامه اجرای موسیقی گروه سازهای ایرانی توسط رضا پرویززاده، محمدرضا شیرمحمد، یاسمین شاه حسینی، آفرین نظری جو و فرهاد ابراهیم خوانی بود.
اما نکات چندی در این برنامه به چشم می خورد که مرا به یادداشت و یادآوری آن ها ترغیب نمود:

۱- برنامه با اجرای مقدمات رسمی و در پی آن اعلام برنامه از سوی مجری ناکارآمد برنامه آغاز شد و این ناکارآمدی مجری و ضعف اجرا و در کنار آن تسلط نداشتن و نا آشنایی با موسیقی و اهالی آن، موجب آسیب فراوان به این برنامه همچون سایر برنامه های از این دست شده است.
۲- بزرگداشت هنرمند نباید مکانی برای عقده گشایی ها، عرض اندام، درس اخلاق دادن، تمجید چاپلوسانه، تمرین سخنوری و… سایر هنرمندان باشد. چه آن ها که به اندازه کافی تریبون داشته اند و چه آن ها که نداشته اند. چه دلیلی دارد در مراسم بزرگداشت (متاسفانه باید بخوانید بزرگ کن!) یک استاد، اساتید مدعو دیگر با لشکری از شاگردان و همراهان و ملازمان خود در مراسم حضور یابند؟!
۳- عادت بداهه صحبت کردن و همراه نداشتن نوشته در بین اساتید آن هم در این مقطع سنی ضمن این که نشان از اعتماد به نفس بالای این اساتید دارد چندان در شان رتبه هنری و بعضا علمی ایشان و قانع کننده نسل جدید تحصیل کرده موسیقی نیست. این مساله رشته و مدیریت کلام را از دست ایشان خارج کرده و متاسفانه صحبت هایی را تحت شرایط عصبی، روحی و هیجانی مطرح می نمایند که ضمن مفید فایده نبودن برای شنونده بعضا تبعات مناسبی برای ایشان ندارد.

یونس محمودی گلستانه

۱ نظر

بیشتر بحث شده است