حکایت یک اختراع موسیقایی ایرانی

دستگاه صفحه ورق زن اختراعی
دستگاه صفحه ورق زن اختراعی "صوت آذین"
شاهین مهاجری میکروتونالیست٬ محقق موسیقی و نوازنده تمبک٬ در سالهای ۸۳ و ۸۴ با شرکت صوت آذین همکاری داشته است. وی در طراحی نرم افزار موسیقی هم آوا نقش داشته و بر اساس محاسبات تغییرات فرکانسی وی ٬ تیونر چینی EMT-668 ساخت کارخانه Eno-music ٬ ربع پرده ای گشته و به ”رهاب“ تغییر نام یافت. در اینجا مطلبی از ایشان در نقد اختراع جدید شرکت صوت آذین میخوانیم:

بر همگان پوشیده نیست که تلفیق موسیقی و تکنولوژی دردنیای غرب توانست با ایجاد شاخه نوینی از صنعت به نام صنعت موسیقایی منشا تحول بسیار دراین هنر شنیداری گردد.

شاید اگر بتهوون، این رفیع ترین قله موسیقی فاخر، مجددا پا به عرصه حیات می گذاشت می توانست از امکانات نوین به بهترین شکل بهره گیرد. پیشرفت در نرم افزار/ سخت افزار موسیقایی، ظهور انواع سازهای الکترونیک با نمونه صداهای شبیه سازی شده ، تحول در صنعت ضبط و پخش موسیقی همگی از نتایج ورود دیدگاه صنعتی به دنیای موسیقی می باشد. از دیگر نتایج این امرمی توان به شکل گیری بازار خاص این محصولات، اهمیت کارآفرینی ، بازار هدف ، محصول استراتژیک، بازاریابی، رقیب و حذف آن از صحنه تجارت موسیقایی اشاره نمود.

از طرفی خلاقیت و ایده پردازی ٬ نقش بسیاری در تولید محصولات نوین دارند ، به گونه ای که یک فکر جدید می تواند پس از نیاز سنجی بازار و تبدیل شدن به یک محصول استراتژیک در شرکت تولید کننده ، جایگاه خود را در بازار پیدا نماید. بکر بودن ایده و محصول جدید می تواند آن را به عنوان یک اختراع از دیگر محصولات متمایز کرده، در بازاریابی آن تاثیر مثبت داشته باشد.

در این بین گاهی اتفاقاتی رخ میدهد. تولید کننده محصول بدون آگاهی از بازار جهانی، محصول خود را در دنیا منحصر بفرد می پندارد. گاهی نیزفکرو محصول دیگران به عنوان اختراع ثبت می گردد. چنین اتفاقاتی در کشور ما بسیار رخ می دهند و دلیل آن هم ضعف قوانین ثبت اختراع می باشد.

در روزنامه ایران مورخ یکشنبه ۲۶ فروردین ماه۱۳۸۶متن مصاحبه با آقای افشین سپهوندی، مدیر عامل شرکت صوت آذین چاپ گردیده است که در آن به اختراع دستگاه تمام اتوماتیک، رباتیک و هوشمند ورق زن پایه نت به عنوان محصولی بدون هیچ نمونه مشابه درسطح جهان اشاره شده است.

به گفته ایشان این دستگاه درنمایشگاه موسیقی فرانکفورت ظرف ۴۸ ساعت در لیست ثبت اختراع قرار داده شده است. ایشان همچنین در مصاحبه ای با خبرگزاری ایلنا مورخ ۲۴/۱۰/۸۶ (کد خبر: ۴۰۸۸۳۰) عنوان کردند که این دستگاه صرفا ظرف ۶ ماه تولید شده است.

ایشان همچنین در مصاحبه با همشهری On-line hamshahrionline.irکماکان این ادعا را مطرح کرده و گفته اند :” این دستگاه هیچ نمونه و مشابهی در سطح جهان ندارد. نوازندگان نت نواز با استفاده از آن و تنها با اشاره به پدال زیر پا می توانند صفحه نت را ورق بزنند.

همانطور که می دانیم ورق زدن کاغذ نت، یک معضل تاریخی برای نوازندگان و آهنگسازان بوده است و حتی آهنگسازان برای رفع این مشکل، سکوت بین قطعات را ناگزیر به انتهای صفحه منتقل می کردند تا هنگام ورق زدن کاغذ نت، خللی در اجرای موسیقی پیش نیاید. خوشبختانه این دستگاه به تمام نوازندگان این امکان را می دهد که بدون ایجاد وقفه در اجرای موسیقی برگه های نت پیش رو را ورق بزنند.“


صفحه ورق زن Turnmate
این خبر در نگاه اول می تواند مایه مباهات هر ایرانی باشد اما با اندک جستجویی در اینترنت خلاف این ادعا آشکار می گردد. اصولا سالیان سال است که دستگاههای ورق زن صفحه یا Page turner جهت حل مشکلات ناتوانان در خواندن کتاب یا کمک به نوازندگان در ورق زدن صفحات پارتیتور موسیقی بدون استفاده از دست به کار می روند. این دستگاهها به کمک پدال پایی و یا بخش های برنامه ریزی شده می توانند هدایت شوند. با مراجعه با آدرس freepatentonline.com می توان نمونه Page turner اختراعی که به پوپیتر وصل شده و صفحات نت را ورق می زند مشاهده نمود.

همچنین در آدرس redferret.com نمونه دیگری از Page turner که آن هم به پوپیتر وصل شده و توسط یک پدال پایی کنترل می شود ارائه شده است. Turnmate نام محصول دیگری است که باز هم به پوپیتر وصل شده و به کمک یک پدال پایی صفحات نت را ورق می زند.


صفحه ورق زن موجود در ircnet
این محصول را می توان در آدرس turnmate.com مشاهده نمود و به عنوان نمونه آخر در آدرس : ircnet.lu محصولی از یک شرکت اتریشی جهت تولید انبوه و بازریابی معرفی شده است . این محصول شباهت قابل توجهی از نظر عملکرد و چه از نظرشکل دستگاه به اختراع شرکت صوت آذین دارد.

در باب معضلات ثبت اختراع در ایران نمی توان به همین مقدار بسنده نمود. فقط امید است شرکت های دست اندرکار صنعت موسیقی به جایگاه اختراع احترام گذاشته و نام ایران را در عرصه های بین المللی آنچانکه باید ، سربلند نمایند.

14 دیدگاه

  • محمد
    ارسال شده در خرداد ۴, ۱۳۸۶ در ۱۱:۵۱ ق.ظ

    این که چیزی نیست! بنده هم برای اولین بار در تاریخ کامپیوتر رو اختراع کردم! (دروغ گفتن که مالیات نداره)

  • محمد
    ارسال شده در خرداد ۵, ۱۳۸۶ در ۶:۲۹ ق.ظ

    راجع به رهاب: من جایی (فکر کنم از آقای سپنتا) شنیدم که ربع پرده ها در موسیقی ایرانی در واقع ثلث پرده اند. تیونر رهاب بر کدام مبنا طراحی شده و آیا ربع پرده واقعی را نشان می دهد؟

  • مارال
    ارسال شده در خرداد ۵, ۱۳۸۶ در ۸:۳۴ ق.ظ

    دروغ نگو محمد جان کامپیوتر اختراع خودمه (بیا دعوا)

  • ارسال شده در خرداد ۵, ۱۳۸۶ در ۳:۲۴ ب.ظ

    سلام به محمد عزیز
    فواصل میکروتون در موسیقی دستگاهی ایرانی همانند پرده و نیم پرده هااندازه متغیر دارند.و ربع پرده و ثلث پرده یکی از اندازه های آن است. مثلا ر کرن
    می تواند از ۱۲۵ تا ۱۶۵ سنت تغییر کند (بسته به اندازه می بمل)/ برای می بمل ۲۷۵ سنتی رکرن ۱۲۵ سنتی جواب می دهد.اصولا موسیقی ایرانی در همه سیستمهای فواصل مانند Just intonation,Meantone,سیستم فیثاغورثی , Well temperament,اعتدال مساوی و نامساوی , ….جواب می دهد البته با طعم های متفاوت :-).در عمل نیز چنین نتیجه ای بدست می آید که فواصل موسیقی به جای یک عدد خاص محدوده ای از اعداد را می پوشانند.به آدرس زیر مراجعه کنید تا در مورد گام ۲۴ قسمتی مساوی و اندازه های ربع پرده مطالبی البته به زبان انگلیسی بیابید:
    http://240edo.googlepages.com/about24-edo
    و اما رهاب – این تیونر به شما می گوید که چه مقدار از کرن و سری گام ۲۴ قسمتی مساوی یا همان سیستم معروف به وزیری(البته در ایران)انحراف دارید. اگرp را کرن فرض کنیم فاصله ای مانند:
    Ap+10 یعنی لاکرنی که ۱۰سنت از لاکرن ۸۵۰ سنتی بیشتر است ( یعنی ۸۶۰ سنت) یااگرs را سری فرض کنیم Fs-20 یعنی فاسری که ۲۰سنت کمتر دارد یعنی یک فاصله ۵۳۰ سنتی
    . همین !!!

  • محمد
    ارسال شده در خرداد ۸, ۱۳۸۶ در ۱۰:۲۰ ق.ظ

    خیلی ممنون از توضیحات روشنگر شما.

  • مهرزاد احمدی
    ارسال شده در خرداد ۸, ۱۳۸۶ در ۸:۱۰ ب.ظ

    با تشکر از مقاله شما
    می خواستم عرض کنم که جناب اقای مهاجری در این دوران که موسیقی خود به اندازه کافی مورد حمله وستم از جانب ارگان ها و سازمانهای ذی ربط قرار می گیرد شایسته نبوده ونیست که شما اینچنین زحمات شرکتی که در این حوزه زحمت کشیده را به باد فنا بگیرید .
    از انجایی که من این شرکت و مدیریت ان را می شناسم بسیار موجه و زحمت کش اند و فکر می کنم ایراد از کار شما باشد تا این شرکت .

  • سارا
    ارسال شده در خرداد ۸, ۱۳۸۶ در ۸:۱۲ ب.ظ

    مرسی اقای مهاجری
    چون من شما را خوب می شناسم اصلا ناراحت نشدم از نوشته ات .

  • مینا
    ارسال شده در خرداد ۹, ۱۳۸۶ در ۱۱:۱۸ ق.ظ

    اگه واقعا دستگاه رها ب که اقای مهاجری می گه اختراع نیست پس چه جوری برنده مدال طلای نمایشگاه اختراعات ژنو شده است ؟
    ایا اقای مهاجری می تونه به این سوال پاسخ بده ؟

  • ارسال شده در خرداد ۱۰, ۱۳۸۶ در ۱۱:۲۷ ق.ظ

    جناب آقای مهرزاد احمدی عزیز
    سلام
    و به خاطر همین شرایط وانفساست که عده ای از آب گل آلود ماهی میگیرند و شرکتی مانند ….. نرم افزار Finale را به عنوان اولین نرم افزار آهنگسازی فارسی به خورد مردم می دهد و مردم ساده دل باور می کنند. بله آنها هم زحمت می کشند و مطمئنا اشکال متوجه کسانی است که قضیه را می دانند !!

    و با سلام به سرکار خانم مینای گرامی

    اگر به سازمان ثبت شرکتها و مالکیت صنعتی سری بزنید و سراغ کارشناس ارشد ثبت اختراع را بگیرید متوجه می شوید که قوانین ثبت را بر روی صندلی و در زیر نشیمن گاه مبارک خود قرار داده اند.
    از موسسه ای که هر چه شما بدان جا ببرید ثبت می کنند چه می توان انتظار داشت. ثبت اختراع در ایران صرفا اعلامی می باشد و نه تحقیقی. در مورد مدال هم چه عرض کنم از شرکت ENO-music و نمایشگاه اختراعات ژنو بپرسید.

  • سينا حسيني
    ارسال شده در خرداد ۱۴, ۱۳۸۶ در ۸:۳۷ ب.ظ

    دوست عزیزم محمد آقا.
    کوک و فواصل در موسیقی ایرانی کاملا احساسی است و به عقیده من با این قبیل دستگاه ها نمی توان به کوک ناب ایرانی رسید. همان طور که همه ما شنیده ایم معمولا می گویند فلانی عجب کوک شیرینی کرده است. که این با هیچ دستگاهی ممکن نمی شود.مثلا برای من پیش آمده که روی یکی از سنتورهایم مثلا چهارگاه با کوک خاصی با احساس می شود ولی اگر همان فواصل را عینا روی ساز دیگرم انتقال دهم می بینم فلان نت زیاد خوش نمی خواند. با یک مقدار بسیار کم تغییر (خیلی کمتر از ربع و ثلث و خمس و … ) به صدای مورد نظر خواهم رسید. کلا به شما عرض کنم که من این دستگاه ها را فقط برای کوک دیاپازن استفاده می کنم آن هم فقط نت سل آن برای سنتور سل کوک ، لا ی آن برای لا کوک و … .امیدوارم من حقیر را برای این خطابیه عفو نمایید.
    بدرود.

  • ارسال شده در خرداد ۱۶, ۱۳۸۶ در ۱۰:۰۲ ق.ظ

    با سلام به جناب سینا حسینی عزیزوتشکر از مطالب ارزنده شما

    خدمتتان عرض کنم که همان سیستم درجات ناب فواصل نیز قابل تعریف است . البته در نظر داشته باشید که حد تفکیک فواصل(JND(Just noticable difference با توجه به افراد مختلف و به طور آماری حدودا پنج سنت است و با عبور از این حد دقت در اندازه گیری فواصل از حوزه ملودیک خارج شده و صرفا در حوزه خلوص چندصدایی اهمیت پیدا می کند.و اصل عدم قطعیت در مورد فواصل موسیقایی را هم باید در نظر داشت:
    Uncertainty Principle for Temperament
    http://www.geocities.jp/imyfujita/wtcuncertain.html
    در مورد آنچه که شما فرموده اید باید گفت نکته جالب آنکه آکوستیک ساز اندازه فواصل را تحمیل می نماید به مطلب زیر مراجعه فرمایید:
    http://eceserv0.ece.wisc.edu/~sethares/consemi.html

  • وحید
    ارسال شده در خرداد ۴, ۱۳۸۸ در ۱۱:۰۵ ب.ظ

    سلام مشکلی که تا حالا نو اموزان با کوک سازها شهن داشتن (مخصوصا سنتور)با این کار حل شد

  • مهدی سالاری
    ارسال شده در تیر ۳۰, ۱۳۸۸ در ۲:۴۵ ب.ظ

    متاسفانه بیشتر اختراعاتی که در ایران به ثبت می رسد. کپی شده اختراعات خارجی هستند. و متاسفانه سازمان ثبت اختراع در ایران بدون هیچ تحقیقی هر اختراعی را صرف اینکه قبلاً در آن سازمان به ثبت نرسیده باشد به ثبت می رسد. مثلاً در یک مورد که خود من شاهد بودم یک معلم درس هنر راهنمایی در مشد سیستمی را برای تولید برق از امواج دریا به ثیت رسانده که سالها قبل این سیتم در امریکا به ثبت رسیده و نمونه های ان در آمریکا و اروپا ساخته شده و در حال کار است.

  • دستان
    ارسال شده در آذر ۲۶, ۱۳۹۳ در ۱۲:۴۸ ق.ظ

    سلام آقای مهاجری
    از اینکه شما پیگیر پیشرفت موسیقی کشور ایران هستید خوشحال هستم
    در ضمن من یک مشورت کوچیک با شما داشتم خواستم راهنماییم کنید
    من تا الان یک ساز بادی ملودیک اختراع کردم و پیگیر اختراع یک ساز بادی هارمونیک نیز هستم که خوشبختانه تا الان راه زیادی را طی کردم که همگی منو به هدفم میرسونه اما در شهر من کسی اهمییت و بهایی به کارم نمیده به نظر شما من چه کار کنم که زحماتم به هدر نرود؟
    لطفا از طریق ایمیلم منو راهنمایی کنید

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

بیانیه هیات داوران هفتمین جشنواره نوشتارها و وب‌سایت‌ها موسیقی

شکی نیست سلیقه عمومی و شناخت صحیح نسبت به موسیقی در جامعه نیازمند راهبری و هدایت فکری است و این مهم در سایه نگارش و انتشار مقالات، نقدها، یادداشت و گزارش‌های پر مغز در رسانه‌ها تقویت می‌شود. و همین اهمیت بوده است که هر گاه سخن جدی گفتن از موسیقی در رسانه‌ها جدی گرفته شد سطح سلیقه عمومی و دانش شنیداری جامعه نسبت به آنچه به نام موسیقی تولید می‌شود بالاتر رفت و امروز که جدیت این مهم رنگ‌باخته شاهد زوال سلیقه موسیقایی در جامعه هستیم.

بیانیه دبیر هفتمین دوره جشنواره نوشتار ها و وبسایت های موسیقی

هفتمین جشنواره‌ی رقابتیِ سایت‌ها و نوشتارهای موسیقی با تأخیری یک‌ساله، و با تجدیدِ نظر در ساختار و اساسِ جشنواره، سرانجام، جمعه ۲۴ اسفندماه ۱۳۹۷ اختتامیه‌ی خود را پشتِ‌سر گذراند. ازاین‌دوره برمبنای اساس‌نامه‌ی نو-دیوانِ جشنواره هیأتِ محترم اُمنا، به‌نمایندگیِ پژوهش‌گرِ ارجمند، آروین صداقت‌کیش مستقیماً هیأتِ داوران و دبیر هر دوره را انتخاب می‌کنند. امید است برمبنای این اساس‌نامه، جشنواره شاکله‌ی مشخص‌تر و منسجم‌تری به‌خود بگیرد.

از روزهای گذشته…

نوازنده و تمرین (VIII)

نوازنده و تمرین (VIII)

روش تمرین و استراحت که پیشتر در مقاله نوازنده و تمرین شماره یک، مورد بررسی قرار گرفت مبتنی بر بهره گیری از کوچکترین فرصت های روزانه برای تمرین نمودن و تقسیم کردن تمرین روزانه به بخش های مختلف و مجزا است.
به مناسبت ۴۸ سالگی مهران مهرنیا

به مناسبت ۴۸ سالگی مهران مهرنیا

بیست و دوم تیرماه سالروز تولد مهران مهرنیا آهنگساز و نوازنده و مدرس تار و سه تار است. به این مناسبت دوست و همکار قدیمی او، شهرام صارمی نوازنده کمانچه و نویسنده موسیقی درباره این هنرمند نوشته ای را تهیه کرده است که می خوانید:
بودابار

بودابار

مجموعه آلبوم هایی با عنوان Buddha Bar مدتهاست که مورد توجه بسیاری از علاقمندان به موسیقی و همچنین عموم مردم قرار گرفته است بالاخص در ایران که توانسته است علاقمندان بسیاری را برای خود بدست آورد و یکی از پرفروشترین آثار در شاخه lounge و chill out (دوسبکی که خصوصیت مهم آن آرام بودن ریتم در آنها میباشد)
گزارش جلسه چهاردهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (II)

گزارش جلسه چهاردهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (II)

گونه‌ی دیگری از رابطه‌ی میان نقد و سیاست، نقد بر پایه‌ی ایدئولوژی حزبی است. این نوع نقد معمولاً بیش از هر چیزی در نظر غیرمتخصص‌ها نقد سیاسی به حساب می‌آید و به‌ویژه در حکومت‌های ایدئولوژیک که مایلند برای تمامی جنبه‌های زندگی مردمشان- از جمله موسیقی‌ای که می‌شنوند- نسخه‌ای بپیچند، بسیار رواج دارد. هر چند که گاه ممکن است چنین نوشتارهایی شکل نقد موسیقی به معنای مورد نظر در این کلاس را نیز به خود بگیرد اما بیشتر شبیه بخش‌نامه‌های حزبی است و اگر هم بر نقدِ اثر، مجموعه‌ی آثار یا سبکی متمرکز می‌شود، هدفی مربوط به خارج از دنیای موسیقی را دنبال می‌کند؛ «مهار گوش شنوندگان».
مقصد خودِ راه می تواند باشد (III)

مقصد خودِ راه می تواند باشد (III)

هفته پیش در جلسه ای بردیا کیارس به عنوان رهبر ارکستر ملی انتخاب شد؛ این خبر به خاطر ۳۱ ساله بودن این موسیقیدان مورد تعجب خبرنگاران قرار گرفت و به نوعی اهالی مطبوعات، با تیترهایشان به گونه ای طعنه آمیز، انتخاب کیارس را مورد انتقاد قرار دادند. هرچند تا قبل از اجرای کیارس با ارکستر ملی جدید، نمیتوان به طور قاطع در مورد توانایی ها و یا کاستیهای کار این موسیقیدان جوان قضاوت کرد ولی میتوانیم سابقه فعالیت او را مورد بررسی قرار دهیم تا در مورد این انتخاب، قضاوت شتابزده نداشته باشیم.
نوشتن همراهی برای یک ملودی (I)

نوشتن همراهی برای یک ملودی (I)

به هیچ وجه قصد نداریم در اینجا خیلی پیشرفته و تخصصی راجع به انواع و اقسام روشهای همراهی صحبت کنیم. بلکه خیال داریم در جواب دوستانی که بارها و بارها براشون این سئوال مطرح شده که حالا روی این ملودی چه آکورد هایی بگذاریم؟ و یا اصلا” مدل همراهی چگونه باشد یک پاسخ ساده ارائه کنیم.
اپرای ایالتی وین

اپرای ایالتی وین

اپرای ایالتی وین – اشتاتزوپر- واقع در شهر وین اتریش، یکی از مهم ترین اپراهای اروپا و دنیاست و تا سال ۱۹۲۰ کاخ اپرای وین نامیده می شده است. مالر (Gustav Mahler) یکی از برجسته ترین رهبرانی است که دراپرای وین فعالیت کرده است. وی در مدت زمان تصدی مقام رهبری٬ نسل جدیدی از خوانندگان همچون Selma Kurz ,Anna Bahr-Mildenburg و Leo Slezak را تعلیم داده و طراح صحنه جدیدی را استخدام کرد که او صحنه پردازی مدرن مشابه با سبک Jugendstil را جایگزین دکوراسیون قدیمی و پر زرق و برق صحنه نمود.
طراحی سازها (I)

طراحی سازها (I)

مقاله ای که در حال حاضر شاهد آن هستیم مقدمه ای است از فصل Mathematical Background A کتاب با ارزش و گرانبهای Geometry Proportion and the art of Lutherie نوشته Kevin Coates که توسط انتشارات Oxford University press, New York به چاپ رسیده است.
نقدی بر مقاله پیمان سلطانی، «آهنگ شعر معاصر» (III)

نقدی بر مقاله پیمان سلطانی، «آهنگ شعر معاصر» (III)

باید گفت ابتهاج در زمره ی شاعرانی است که پیوند میان اندیشه و تخیل را با مهارتی وصف ناپذیر به وجود آورده و این گونه به شاعری ماندگار تبدیل شده است. سلطانی در ادامه می نویسد: “موسیقی در غزل کلاسیک به استثنای بخشی از غزلیات مولوی غالبا با تکیه بر عنصر درونی شعر که همان ضرباهنگ و انگاره های ریتمیک عروض است پیش می رود اما در شعر ابتهاج بر عنصری بیرونی و تقارن کلمات و آهنگ حروف و تعدد حروف مشابه است که ساخته می شود” اول باید گفت ضرباهنگ شعر جزء موسیقی بیرونی شعر محسوب می شود و نمی دانم تحت چه استدلالی پیمان سلطانی آن را عنصر درون شعر معرفی کرده است. دوم اینکه موسیقی در تمام غزلهای کلاسیک که استثنایی هم ندارند در چهار حوزه ی موسیقی بیرونی، موسیقی درونی، موسیقی کناری و موسیقی معنوی روی داده است.
پاسخی بر نقد حافظ ناظری

پاسخی بر نقد حافظ ناظری

با فاصله کمی از انتشار مطلبی که به بررسی فعالیت های هنری “حافظ ناظری” و “بهرام تاج آبادی” پرداخته بودم، مطلبی در سایت دیگر (موسیقی ما) منتشر شد که به بررسی قسمتی از نوشته نگارنده میپرداخت که مربوط به “حافظ ناظری” بود. این نوع پاسخ ها در چند ساله اخیر بسیار باب شده است؛ نوعی مقالات که به سرعت از طرف طرفداران یک هنرمند در پاسخ به نقدهای (درست یا غلط ) نوشته شده، منتشر میشود. حتی در این اواخر هم دیگر حتی ژست بی طرفی گرفته نمیشود و علنا نویسنده خود را به عنوان “هواداران” آن هنرمند معرفی میکند. البته پاسخ بنده به این نوشته ها، بدون در نظر گرفتن این واقعیت است که طرف مقابل، صرفا “هوای” هنرمند مطبوعش را دارد یا به دنبال حقیقت است و در واقع به این ضرب المثل عمل میشود که “نگو که میگوید، ببین چه میگوید!”