در 1941 سهام Deutsche Grammophon توسط کمپانی بزرگ Siemens & Halske خریداری شد. در آن زمان مدیر عامل زیمنس٬Ernst von Siemens ٬ بدلیل دانش موسیقایی و علاقه وافرش به موسیقی کلاسیک مشهور بود و همین علاقه شخصی باعث شد تا توجه وی جلب این کمپانی شود.

در 1962 شرکتهای زیمنس و فیلیپس بهم پیوسته و گروه DGG/PPI را تشکیل دادند در 1971 منجر به ایجاد PolyGram گردید اما در سال 1987 زیمنس این گروه را ترک کرد و قسمت اعظم سهام شرکت را برای فیلیپس باقی گذاشت.

در 1998 شرکت کانادایی الاصل Seagram ضمن خریداری PolyGram گروه موسیقی یونیورسال Universal Music Group را تشکیل داد که در حال حاضر جزیی از آن به شمار می آید و از طزیق شعبات این شرکت در هامبورگ و بیش از چهل کشور دنیا٬ شناخته شده است.

با گسترش تکنولوژی دیجیتال تغییراتی اساسی در صنعت ضبط و پخش به وقوع پیوست به گونه ای که اختراع لوحهای فشرده امکان دستیابی به صدایی شفاف و صاف و بدون خش را میسر ساخت.

در این میان Deutsche Grammophon نخستین شرکتی بود که وارد بازار لوح فشرده شد و در سال 1981 سمفونی آلپ اشتراوس Eine Alpensinfonie را با رهبری کارایان و اجرای ارکستر فیلارمونیک برلین ضبط نمود و این اولین کار کلاسیکی بود که بر روی لوح فشرده ضبط و ارائه گردید.

Deutsche Grammophon Gesellschaft همواره بهترین و پیشرفته ترین تکنیک های ضبط را به کار گرفته و در این راه همواره دنباله رو بنیان گذتر خود برلینر بوده که دو اختراع وی٬ گرامافون و صفحه٬ پیشرفتی عظیم را در تولید انبوه لوازم و تجهیزات صوتی باعث گردید.

از دیگر مراحل این توسعه می توان به جایگزینی صفحات مومی به جای صفحاتی از جنس روی در سال 1901 ٬ تولید صفحات لاکی و معرفی فرایند father-mother-son درتولید ماتریسی آن اشاره کرد. در سال 1925 با ظهور پدیده ضبط الکترونیکی تمامی آثاری که در طی این سالها ضبط شده بودند مجددا به روش جدید ضبط شدند. کیفیت بالا٬ دستگاههای تقویت کننده صدا و نوار مغناطیسی دیگر اهداف توسعه تکنولوژی صوتی بودند.

جهش عظیم بعدی که در تکنولوژی ضبط به وقوع پیوست٬ پدیده ضبط دیجیتال بود که گامی موثر در پیدایش و رونق لوحهای فشرده به شمار می آمد. یکبار دیگر تمامی صفحات گذشته مجددا ضبط شد و این شانس را به نسل جدید هنرمندان داد که آثارشان را برای آیندگان به ارث گذارند.

Deutsche Grammophon Gesellschaft تمامی این ابتکارات را به کار گرفت تا اثبات کند که تمامی آثار و اجراها قابلیت ضبط و تولید مجدد را به بهترین شکل ممکن دارا هستند. در طی این فرایند وجود درکی صحیح از موسیقی به همان اندازه حائز اهمیت است که آگاهی از چون و چرای تکنیکی کار.

Deutsche Grammophon خود در دهه 1950 بر اهمیت نقش مهندس صدا بردار در این صنعت بسیار تاکید نمود. از جمله پیشگامان این عرصه Erich Thienhaus است که از سال 1946 جهت تاسیس انستیتو صدابرداری در دتمولد آلمان و آموزش حرفه ای مهندسان صدابرداردر زمینه موسیقی کلاسیک و نیز مهندسی صوت و الکترونیک بسیار تلاش نمود.

Deutsche Grammophon از زمان تاسیس خود تا کنون بحرانهای بسیاری را پشت سر گذاشته و موفقیتهای بی شماری را تجربه کرده است و با قدردانی از هنرمندان بین المللی و اتکا بر رپرتوار جامع و کامل خود و عزم راسخ در استفاده و گسترش فنون نوین ضبط٬ فراز و نشیبها را پشت سر گذاشته و همچنان پابرجا و استوار باقی مانده است.

www.deutschegrammophon.com
en.wikipedia.org