گروه ریمونز (V)

در تابستان ۲۰۰۴ مستندی درباره ریمونز “پایان قرن: نقل ریمونز” (End of the Century: The Story of the Ramones) ساخته و در سالنهای تئاتر نمایش داده شد. جانی کسی که در خفا با سرطان پرستات می جنگید، در ۱۵ سبتامبر ۲۰۰۴ در لوس آنجلس بعد از نمایش فیلم از دنیا رفت. در روز مرگ جانی اولین موزه جهانی ریمونز گشایش شد. این موزه در برلین، آلمان، واقع است، شامل بیش از ۳۰۰ یادگار از اعضای گروه مانند شلوار جین روی سن جانی، دستکش روی سن جوی، کتونی های روی سن مارکی و بند گیتار بیس سی.جی.

ریمونز در سال ۲۰۰۷ به سازمان “Long Island Music Hall of Fame” دعوت شدند. در اُکتبر همان سال DVD هایی از کنسرتهای زنده گروه از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۶، همچنین ۱۱۸ آهنگ از ۳۳ اجرای گروه در طول فعالیت حرفه ای شان، تولید شد.

اختلاف بین اعضای گروه
اختلافات بین جوی و جانی ریمون فراوان بود. آنها از لحاظ سیاسی کاملا مخالف یکدیگر بودند، جوی آزادی خواه و جانی محافظه کار بود. از لحاظ شخصیتی نیز دچار اختلاف بودند، جانی شخصیتی ارتشی گونه داشت، در حالی جوی، دچار نوعی ناراحتی ذهنی بود (ocd)؛ جانی طرفدار نازی و آدولف هیتلر بود، گاهی اوقات جوی را با کلماتی ضد یهود شکنجه روحی می داد! در اوایل سالهای ۱۹۸۰ جانی دوست دختر جوی، لیندا، را دزدید! (کسی که بعدها با او ازدواج کرد)

با آنکه جوی و جانی سالها در کنار هم به اجرای موسیقی پرداختند اما از آن زمان به بعد دیگر با هم صحبت نکردند. جانی تا قبل از مرگ جوی در سال ۲۰۰۱ با او صحبت نکرد اما در فیلم مستند “پایان قرن” جانی بیان کرد که تمام طول هفته بعد از مرگ جوی، افسرده و عزادار بوده. به غیر از این درگیری، دی دی که از ناراحتی روانی رنج می برد و از مواد مخدر نیز استفاده می کرد، جو متشنج حاکم بر گروه را تشدید می کرد.

تومی هم گروه را ترک کرد به دلیل آنکه فیزیکی مورد ضرب و شتم جانی و آزار روحی دی دی واقع می شد و جوی اصلا او را به حساب نمی آورد! زمانی که اعضای جدید وارد گروه شدند، چگونه نمایان شدن چهره گروه برایشان اهمیت بیشتری پیدا کرد. در سال ۱۹۹۷ مارکی و جوی به دلیل آشکار شدن عادت الکل نوشیدن آنها در برنامه رادیویی “هووارد استرن” (Howard Stern) با یکدیگر در گیر شدند.

سبک موسیقی
سبک موسیقی پر صدا، تند و صریح ریمونز از موسیقی پاپ تاثیر پذیرفته بود؛ در واقع اعضای گروه با گوش دادن به موسیقی سالهای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ رشد کرده بودند، همچنین تاثیر پذیری زیادی داشتند از راک کلاسیک مانند گروههای “پسرهای ساحل” (The Beach Boys)، بیتل ها (The Beatles)، کینک ها (The Kinks) و رولینگ استونز (The Rolling Stones)، همچنین از گروه دختران “رونتس” (The Ronettes) و “شانگری-لاس” (The Shangri-Las)، علاوه بر آنها از گروههای هارد راک همچون “استوج ها” (The Stooges) و “عروسکهای نیویورکی” (New York Dolls) که هر دوی این گروه ها امروزه به عنوان گروههای اصلی پانک (protopunk) شناخته می شوند.

بخشی از سبک ریمونز در اعتراض به تولیدات فراوان و به موسیقی ای که بر موسیقی پاپ در سالهای ۱۹۷۰ غالب شد، بود. جوی یکبار توضیح داد: “ما تصمیم گرفتیم گروه جدید خود را تشکیل دهیم زیرا از هر موسیقی که می شنیدیم خسته بودیم.” در سال ۱۹۷۴ همه چیز مربوط به نسل دهم موسیقی بود، لد زپلین نسل دهم التون جان (Elton John) بود که یا بارها تولید می شدند یا از رویشان تقلیدهای نا درست انجام می شد. همه چیز تکراری و طولانی بود، تک نوازیهای طولانی یک ساز… ما دلمان برای موسیقی که درگذشته بود تنگ شد.”

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (I)

تاریخ نگاری در مقوله ی هنر، در فرهنگ ایرانی و فارسی بیشتر به شعر و ادبیات اختصاص یافته و تنها در این بخش است که بررسی های تاریخی مفصل، معتبر و متنوع موجود است. بررسی های تاریخی در هنرهای دیگر، از جمله موسیقی، کم یاب اند و آنچه که هست (چنان که در این نوشته بررسی خواهد شد) چندان معتبر و مفصل نیستند.

لیر یا چنگ ارجان (IV)

موسیقی شناسان آلمانی و اتریشی “Curt Sachs” و “Erich von Hornbostel” سیستم رده بندی سازها را در ۱۹۱۴ ارائه دادند. خط کلی این رده بندی برمبنای بررسی اولین صفت مشترک سازها یعنی ویژگی فیزیکی ارتعاش ساز بنا شده است. بر این اساس سازها به پنج دسته تقسیم می شوند:

از روزهای گذشته…

کنسرتو  پیانوی شماره سه راخمانینف

کنسرتو پیانوی شماره سه راخمانینف

راخمانینف (Rachmaninoff) کنسرتو پیانو سوم خود که به Rach-3 مشهور است را به عنوان اثر اصلی و برای نمایش توانمندی خود در اولین تور کنسرتش در ایالات متحده آماده کرد.
هنگامی که لیست پیانو می نواخت

هنگامی که لیست پیانو می نواخت

وقتی لیست پیانو می نواخت خانم ها به جای دسته ها یا شاخه های گل جواهرات خود را روی صحنه پرتاب میکردند، در سرمستی فرو میرفتند و گاهی هم غش میکردند.
درباره‌ی نقد نماهنگ (VI)

درباره‌ی نقد نماهنگ (VI)

هرچه موقعیت‌های غیرواقعی یا فراواقعی خلاقانه‌تر و هوشمندانه‌تر طراحی شده باشند به برآمدن لایه‌های معنایی تازه‌ای در اثر می‌انجامد و از این حیث اثر در مجموع بارورتر و سرشارتر می‌شود. اگرچه آفرینش چند نماهنگ روی یک آهنگ امری کمیاب است و نماهنگ‌سازی پدیده‌ای (فعلا اغلب) تک‌آفرینشی است اما اگر در یک آزمایش ذهنی شرایطی جز شرایط واقعی امروز در نظر مجسم شود آنگاه به سادگی بعدی را که افزودن لایه‌های معنایی دیگر به پیچیدگی یک اثر هنری می‌دهد، می‌توان دید. هر بار که سطوح تماس و پیوند تغییر می‌کند آنچه برنشانده است، از نو ساخته می‌شود (۹).
وزن عروضی و وزن هجایی در موسیقی (V)

وزن عروضی و وزن هجایی در موسیقی (V)

در این بخش ، سعی شده است مدل وزن خوانی یادیاری دیگری ارائه گردد. این مدل دارای خصوصیاتی متفاوت است ، گرچه شباهت هایی با سیستم ارشد طهماسبی نشان می دهد :
زمان آن رسیده است که درکمان از موسیقی کلاسیک را نشان دهیم  (I)

زمان آن رسیده است که درکمان از موسیقی کلاسیک را نشان دهیم (I)

پاییز گذشته باراک اوباما میزبان کنسرت موسیقی کلاسیک در کاخ سفید بود. پیش از شروع، گفت: «حالا، اگر هر کدام از شما شنوندگان خیلی موسیقی کلاسیک را نمی شناسید و نمی دانید چه زمانی باید دست بزنید، نگران نشوید. ریس جمهور کندی هم تقریبا همین مشکل را داشت. او و جکی برنامه های موسیقی کلاسیک زیادی را اینجا برگزار کردند و چندین بار او زمانی که لازم نبود شروع به دست زدن کرد. بنابراین مسوول روابط عمومی اش قرار گذاشت که به رییس جمهور از شکاف در علامت دهد چه زمانی باید دست بزند. حالا، من خوشبختانه میشل را دارم که به من بگوید کی دست بزنم. بقیه شما خودتان می دانید.»
اینک، شناخت دستگاه‌ها (III)

اینک، شناخت دستگاه‌ها (III)

معمولا در متن چنین آشناسازی‌هایی یک تعریف اعلام شده یا نشده در نظر گرفته می‌شود و بدون آن که خواننده با مبانی‌اش آشنا شود مرجع شکل دادن به روند شناخت قرار می‌گیرد. در کتاب حاضر تلاش زیادی صورت گرفته تا خواننده دست‌کم بخشی از سربالایی تلاشی را که امروزه برای درک سازماندهی موسیقی دستگاهی صورت می‌گیرد با کمک متن و مولفش بپیماید. اگر جز این باشد به هیچ شکل نمی‌توان وجود آن مقدار توضیحات را درباره‌ی مساله‌ی طبقه‌بندی و دیگر مقولاتی که به نظر نویسنده پایه‌ی شکل‌گیری دستگاه شده‌اند را روا داشت.
ANTONIO STRADIVARIUS VIOLIN 1699 (انتخاب و سنجش)

ANTONIO STRADIVARIUS VIOLIN 1699 (انتخاب و سنجش)

با توجه به توضیحات گذشته به این نتیجه رسیدیم که باید در مسیر مطمئن تری حرکت کنیم وبا در نظر گرفتن کلیه اطلاعات موجود از استرادیواری تا سال ۱۷۰۰ میلادی و بررسی تعداد بسیار زیادی از ویلن های او که متجاوز از ۲۰۰ ویلن می شد و جمع بندی آن با اطلاعات آرشیوی، ساز مذکور (کا ستندایک) از اعتدال مطلوب تری بر خوردار بود.
انتشار دو نوازی ها با گیتار

انتشار دو نوازی ها با گیتار

بالاخره پس از گذشت، چهار سال از برگزاری کنسرت مشترک حامد پورساعی و فروغ کریمی، بخشی از برنامه اجرا شده در آن کنسرت به صورت سی دی به بازار عرضه شد. ضبط این آثار مربوط به آخرین سفر فروغ کریمی به ایران بوده و پیش از اجرای کنسرت، کار ضبط صورت گرفته است. البته در سی دی حاضر که با نام “دشت گریان” (دو نوازیهای موسیقی کلاسیک) توسط انتشارات ماهور (کارگاه موسیقی) به بازار عرضه شده است، سه همنوازی دیگر هم جای گرفته که با ویولونسل، آکاردئون و پن فلوت است.
پست کلاسیکال آثار داوویان را اجرا میکند

پست کلاسیکال آثار داوویان را اجرا میکند

کاظم داوودیان در نوزدهم ماه می ۲۰۱۲ برابر با سی اردیبهشت ماه ۱۳۹۱ خورشیدی همراه با آنجل گیل اردونز (Angel Gil-Ordóñez) به اجرای آثارش در ایالات متحده آمریکا می پردازد. این برنامه ترکیبی است التقاطی از موسیقی ایرانی که توسط آنسامبل زهی اجرا می شود. داوودیان و آنسامبل او تلاش می کنند تا برنامه ای را بر روی صحنه ببرند که از مرزهای فرهنگی فراتر رفته و زمینه آشنایی مخاطبان گسترده تری را با موسیقی ایرانی فراهم می آورد.
موسیقی در دوران ساسانیان

موسیقی در دوران ساسانیان

دوره حکومت ساسانیان بالغ بر چهارصد سال بطول انجامید و این عصر را در میان اعصار تاریخ ایران پیش از اسلام، درخشانترین دوره موسیقی نام نهاده اند. در این دوره قدرت متمرکز به جای قدرتهای پراکنده در ایران حاکمیت یافت و با تمرکز قدرت و جذب تدریجی ارباب هنر به دربار، زمینه رشد، پیشرفت و پرورش هنرمندان، بویژه موسیقیدانان فراهم آمد.