فراخوان دومین دوسالانه ی جایزه ی پیانو باربد

دومین دوسالانه ی جایزه ی پیانوی باربد با سرمایه گذاری مجموعه ی پیانوی باربد و برنامه ریزی و مدیریت مؤسسه فرهنگی- هنری شهرآفتاب و همکاری اساتید برجسته ی موسیقی کلاسیک کشور در سال ۱۳۹۷ در تهران برگزار خواهد شد. جایزه پیانوی باربد قصد دارد علاوه بر انگیزه بخشی و ایجاد فضایی برای رقابت و ارائه ی توانایی های پیانیست های نوجوان و جوان، فرصتی برای بهره مندی از بالاترین سطح آموزش آکادمیک و گام نهادن به دنیای نوازندگی حرفه ای را برای پیانیست های مستعد میهن مان فراهم کند.

نخستین دوره ی جایزه ی پیانوی باربد به عنوان نخستین جایزه ی بین المللی خصوصی ایران در حوزه ی موسیقی، در سال ۱۳۹۵ باهمکاری اساتید کنسرواتوار شهر پاریس، باحضور پیانیست برجسته ی فرانسوی، کریستوف بوکودجیان، به عنوان مدرس مسترکلاس ها و داور جایزه، همچنین لیلا رمضان، پیانیست ایرانی مقیم سوئیس، به عنوان مدیرهنری، در شیراز برگزار شد و دو پیانیست برگزیده ی آن باحضور ۱۰روزه در فستیوال پلاژ موزیکال فرانسه، از تحصیل نزد بزرگترین پیانیست ها و مدرسان پیانوی اروپا و فرصت اجرا بر صحنه ای بین المللی بهره مند شدند.

دومین دوره ی این جایزه بر ایجاد امکان فعالیت به عنوان نوازنده ی حرفه ای متمرکز است. از این رو در جوایز این دوره برگزاری کنسرت در ۶ شهرِ کشور و اجرای کنسرتو با ارکستر گنجانده شده است.

مشاوره، حمایت و همکاری اساتید برجسته ی پیانوی ایران سرمایه ی فنّی و معنوی و چراغی روشنگر برای برنامه ریزی و اجرای این جایزه بوده است. دومین دوسالانه ی جایزه ی پیانو باربد دو مرحله دارد؛ در مرحله ی نخست، داوطلبان، نمونه ی تصویری اجرای رپرتوار گروه سنّی خود را مطابق با قواعد تصریح شده در آئین نامه ی جایزه تا مهلت تعیین شده، به دبیرخانه ی جایزه ارسال می- کنند. پس از بازبینی نمونه ها، شورای بازبینی در هر یک از گروه های سنّی، ۵ نفر را برای حضور در مرحله ی نهایی فرامی خواند. مرحله ی دوم به اجرای زنده ی این برگزیدگان در حضور شورای داوری و مخاطبان اختصاص دارد. در مراسم اختتامیه، در هر گروه، یک نفر برنده اعلام خواهد شد.

زمان بندی:
اعلام فراخوان و رپرتوار: ۲۰ مهرماه ۱۳۹۷
مهلت ارسال نمونه ی تصویری اجرا: تا ۳۰ دی ماه ۱۳۹۷
اعلام نتیجه ی بازبینی: ۷ بهمن ماه ۱۳۹۷
اجرای نهایی و اختتامیه: ۵ و ۶ اسفندماه ۱۳۹۷، فرهنگسرای نیاوران

گروه بندی سنّی:
گروه الف: تا ۱۱ سال (متولدین پس از ۲۹/۱۲/۸۶)
گروه ب: تا ۱۶ سال (متولدین پس از ۲۹/۱۲/۸۱)
گروه ج: تا ۲۲ سال (متولدین پس از ۲۹/۱۲/۷۵)
گروه د: تا ۳۲ سال (متولدین پس از ۲۹/۱۲/۶۵)

جوایز:

– لوح تقدیر و گواهی حضور در مرحله ی اول برای ۲۰ نفر
– لوح تقدیر، تندیس باربد، ضبط و انتشار رسمی اجرای زنده برای نفرات اول گروه های سنّی الف، ب، ج، د
– پرداخت کمک هزینه آموزش نزد یکی از اساتید برجسته ی کشور برای نفر اول گروه سنّی الف
– جایزه نقدی معادل ۵ میلیون تومان برای نفر اول گروه های سنّی ب و ج
– برگزاری کنسرت در ۶ شهر کشور در سال ۱۳۹۸ برای نفر اول گروه های سنّی ج و د
– اجرای کنسرتو با ارکستر در سال ۱۳۹۸ برای نفر اول گروه سنّی د

اعضا هیأت مدیره:
محمد ملازم حسینی: رئیس هیأت مدیره
محسن خباز: مدیر اجرایی
آرش اسماعیلی: دبیر و سخنگوی هیأت مدیره

شورای تعیین رپرتوار:
اساتید رافائل میناسکانیان، فریماه قوام صدری، گاگیک بابایان، دلبر حکیم اُوا و آرپینه اسراییلیان

شورای بازبینی:

اساتید رافائل میناسکانیان، فریماه قوام صدری، گاگیک بابایان، آرپینه اسراییلیان و تامارا دولیدزه

شورای داوری:
اساتید رافائل میناسکانیان، فریماه قوام صدری، گاگیک بابایان، دلبر حکیم اُوا، آرپینه اسراییلیان، تامارا دولیدزه و امیر صراف

رپرتوار:
گروه سنّی الف (تا ۱۱ سال)

مرحله اول:

۱- باخ: انوانسیون دوصدایی شماره ۱ در دوماژور یا انوانسیون دوصدایی شماره ۸ در فاماژور
۲- چرنی: اتود شماره ۸۲ اپوس ۵۹۹
مرحله دوم:
۱- بتهوون: سوناتین در سل ماژور (هر دو موومان)
۲- چایکوفسکی: از آلبوم برای نوجوانان اپوس ۳۹ ، شماره ۱۴ (پولکا) یا شماره ۸ (والس)

گروه سنّی ب (تا ۱۶ سال)
مرحله اول:
۱- باخ: انوانسیون سه صدایی شماره ۲ در دومینور
۲- چرنی: اتود شماره ۱۱ اپوس ۲۹۹

مرحله دوم:
۱- موتسارت: روندو در رِماژور ک۴۸۵
۲- مندلسون: آواز بدون کلام شماره ۲ اپوس ۱۹

گروه سنّی ج (تا ۲۲ سال)
مرحله اول:

۱- باخ: پرلود و فوگ شماره ۱۷ در لابمل ماژور از کتاب اول کلاویه ی تعدیل شده
۲- موشکوفسکی: اتود شماره ۶ اپوس ۷۲ در فاماژور

مرحله دوم:
۱- بتهوون: موومان اول از سونات شماره ۱ در فامینور (اپوس ۲ شماره ۱)
۲- راخمانینوف: پرلود شماره ۵ اپوس ۲۳ در سل مینور

گروه سنّی د (تا ۳۲ سال)
مرحله اول:
۱- باخ: پرلود و فوگ شماره ۱۸ در سل دیزمینور از کتاب اول کلاویه ی تعدیل شده
۲- مندلسون: اتود شماره ۱ اپوس ۱۰۴ب در سی بمل مینور

مرحله دوم:
۱- بتهوون: موومان اول از سونات شماره ۷ در رِماژور (اپوس ۱۰ شماره ۳)
۲- شوپن: پولونز اپوس ۴۰ شماره ۲ در دومینور

آئین نامه
– ویراستِ مورد پذیرشِ قطعات، روی سایت جایزه ی باربد، در بخش رپرتوار، قرار گرفته و قابل دانلود است. نشانه های توصیفی، تُندا، آرتیکولاسیون و داینامیک، باید مطابق با این ویراست باشد و هرگونه عدم تطابق، موجب کسر امتیاز خواهد شد. انگشت گذاری به اختیار داوطلب است.
– داوطلبان گرامی می باید در آغاز نمونه ی تصویریِ ارسالی نام، نام خانوادگی و گروه سنّی خود را رو به دوربین اعلام کنند.
– در نمونه ی تصویری، الزامی به اجرای از حفظ نیست و تأثیری در امتیازدهی ندارد. اما اجرای زنده باید از حفظ باشد.
– در نمونه ی تصویری، در زمان اجرا، دوربین در زاویه ای قرار داشته باشد که کلیدهای پیانو، همچنین چهره، دست ها و پاهای نوازنده از یک جهت به وضوح دیده شود و در طول اجرا دوربین بی حرکت باشد.
– نمونه ی تصویری الزاما باید با پیانوی آکوستیک (اعم از دیواری یا گرند) اجرا شده باشد. اجرا با پیانوی الکتریک پذیرفته نیست.
– نمونه ی تصویری باید بدون هیچ قطع، اصلاح، افکت و تغییراتی باشد.
– مسئولیت کنترل صحّت ضبط و قابل پخش بودن فایل ارسالی در قالب فرمت های متعارف، با داوطلبان است. در صورت خوانده نشدن نمونه ی ارسالی توسط دستگاه های معمول و رایانه، نمونه ی مذکور مورد بررسی قرار نخواهد گرفت و از دور رقابت کنار گذاشته خواهد شد.

مدارک مورد نیاز
– تکمیل فرم درخواست شرکت در دومین دوسالانه ی جایزه ی پیانوی باربد
– تصویر کار ت ملی و صفحه اول شناسنامه
– دو قطعه عکس رنگی ۴#۳ جدید و پشت نویسی شده
– لوح فشرده ی تصویری در دو نسخه یا یک فلش مموری از اجرا مطابق با مفاد آئین نامه

توضیحات تکمیلی
– نمونه ی تصویری به منظور احراز هویت نوازندگان و صحّت اجرا، تنها، توسط دبیرخانه ی جایزه ی باربد رؤیت می شود. قضاوت شورای بازبینی تنها بر اساس صدای نمونه ی اجرا و بدون آگاهی از نام داوطلبان صورت می پذیرد.
– زمان بندی و جزئیات انجام تور کنسرت ها و اجرای کنسرتو پس از برگزاری جایزه، از طریق سایت رسمی جایزه ی باربد اعلام خواهد شد.
– سایت رسمی جایزه ی پیانوی باربد به آدرس www.barbadpianoprize.com مرجع رسمی اطلاع رسانی جایزه است. پیگیری اخبار و گزارش های این پایگاه به عهده ی داوطلبان می باشد.
– دبیرخانه ی جایزه ی پیانوی باربد با شماره ۰۷۱۳۶۴۷۴۲۳۸ بین ساعت های ۹ تا ۱۶ روزهای کاری پاسخگوی پرسش- های داوطلبان است.
– نشانی دبیرخانه: فارس، شیراز، خیابان رحمت آباد، کوچه ۲۶، ساختمان سحر، دفتر مؤسسه فرهنگی- هنری شهرآفتاب، کدپستی ۷۱۹۳۶۴۵۹۵۴
– داطلبان گرامی می باید نمونه ی تصویری اجرا را همراه مدارک مورد نیاز حداکثر تا تاریخ ۳۰ دی ماه ۹۷ به صورت حضوری یا از طریق پست به دبیرخانه ی جایزه ی باربد تحویل دهند.
– اسامی داوطلبانی که درخواستشان دریافت و پذیرفته شده حداکثر تا ۳ بهمن ماه ۹۷ روی سایت رسمی جایزه ی باربد قرار خواهد گرفت.
– تکمیل و ارسال فرم درخواست تعهدی برای دبیرخانه برای دعوت از داوطلب ایجاد نمی کند.
– مدارک ارسالی در دبیرخانه جایزه ی باربد محفوظ مانده، مسترد نمی شود.
– به مدارک ناقص ترتیب اثر داده نمی شود.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

حنانه: پدرم هارمونی زوج را به هیچ کس تدریس نکرده است

به تازگی شایعه ای منتشر شده است که رساله «هارمونی زوج» مرتضی حنانه در انتظار انتشار است. از طرفی افرادی نیز خود را صاحب صلاحیت در آنالیز و حتی تدریس هارمونی زوج معرفی می کنند. این مسائل باعث شد تا از زبان فرزند مرتضی حنانه، امیرعلی حنانه، موضوع را بررسی کنیم:

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (III)

عصر جدیدی است که خود محصول رنسانس و روشنگری در اروپا است؛ همراه با شکست نیروهای ارتجاعی در جنگ اول جهانی، فرهیختگان و هنرمندان اروپایی به خصوص دربرلین، پاریس و وین، با امیدواری و خوشبینی به آینده ای چشم دوخته بودند که ملت های رها شده از سلطه حکومت های خود کامه با استفاده از دانش و صنعت پیشرفته یک «نظام جدید جهانی»، شکل یافته از ایده های دموکراسی و سوسیالیزم، به وجود آورند. انگیزه و موضوع فعالیت های هنری یکسره دگرگون شده بود. برنامه «جهان نو» و «انسان نو» در دستور کار هنرمندان قرار داشت. درگیری و رویاروئی هنرمندان با ضابطه ها و معیارهای جدید آنها را در پی شیوه های جدید بیان به جستجو وا داشته بود. در تمام رشته های هنری به یک باره مکتب های مختلف و متنوع هنری، با برداشت های جدید و«مدرن» به وجود آمدند. برنامه «هنر مدرن»، پا به پای ایدئولوژی های جدید، آزاد کردن هنر از قیدهای تاریخی، سنتی، بومی، دینی و طبقاتی و قابل استفاده کردن آن برای عموم مردم دنیا یا همگانی کردن آن بدون تفکیک های نژادی، قومی و دینی و طبقاتی بود. به عبارت دیگر دو ویژگی مهم هنر مدرن، یکی «جهانی بودن» هنر در سطح جهان و دیگری «همگانی بودن» آن در عمق جامعه بود. سومین ویژگی هنر را می توان «پیراسته بودن» نامید. در ادبیات آلمانی، شروع ادبیات مدرن به مکتب ناتورالیسم موسوم شد. یعنی تعریف و توصیف هرچیز به خصوص انسان آن طور که «هست».

از روزهای گذشته…

من صدا هستم (I)

من صدا هستم (I)

در مباحث زیبایی شناسی موسیقی معمولا سوال هایی مطرح است که پاسخ گویی دقیق و صریح به آنها نه میسر و نه الزاما بایسته است. یکی از مهمترین این سوالها جستجو در باره ی اصالت موسیقی است. اصالت صدا، اصالت ریتم و حتی اصالت انسان به عنوان مجری اثر هنری و شاید ده ها پاسخ دیگر که به این سوال داده شده است هر کدام از دیدگاه خود دلایلی را ارائه می دهند که هیچیک را نمی توان به طور قطع قبول یا انکار نمود.
نگاهی به موسیقی Jazz در آذربایجان ، قسمت دوم

نگاهی به موسیقی Jazz در آذربایجان ، قسمت دوم

واقف مصطفی زاده در اواخر دهه ۶۰ اولین مفسر مقام جز (jazz mugam) به شمار میرود. البته واضح است که قبل از او بسیاری از موسیقی دانان به شباهت بین این دو نوع موسیقی پی برده بودند و بر پایه آن آثاری به وجود آورده بودند
بوگی: ژانری که آرام و قرار ندارد (I)

بوگی: ژانری که آرام و قرار ندارد (I)

مقاله ای که می خوانید، نوشته ای است از سیمون رینولد (Simon Reynolds) نویسنده روزنامه گاردین که در اوایل سال گذشته به چاپ رسید است: واژه «بوگی»، در واقع، از پیانو نوازی به سبک بلوز گرفته شده است که در دهه سی قرن بیستم رایج بود. اما این واژه بیش تر در توصیف موسیقی راک جنوبی و صفحه های اوایل دهه هشتاد به کار می رود. وقتی که جلد “Delta Swamp Rock” را دیدم اولین چیزی که به فکرم رسید این بود که: «آیا نقشی که سیاهپوستان در موسیقی سول جز (Soul Jazz) ایفا می کنند به پایان رسیده است؟» انتشار مجموعه ای از موسیقی راک جنوب در اوایل دهه هفتاد، حرکتی بود که از لیبلی که برای انتشار گلچین های رگیِ “Dynamite!” و مجموعه های دلوکسی مانند “Can You Dig It? The Music and Politics of Black Action Films 1968-75” مشهور بود، انتظار نمی رفت.
موسیقی بی کلام و موقعیت طنز

موسیقی بی کلام و موقعیت طنز

این چکیده نظرات سید علیرضا میرعلینقی، مورخ و روزنامه نگار شناخته شده موسیقی ایرانی است. اولین مقاله به زبان فارسی درباره جلوه های طنز در موسیقی ایرانی به قلم اوست که در شماره سوم نشریه دانشگاهی “رهپویه هنر” (۱۳۷۵) چاپ شده است.
نی و قابلیت های آن (XIII)

نی و قابلیت های آن (XIII)

در چند قسمت در مورد محدوده های صوتی و شیوۀ انگشت گذاری ساز نی صحبت کردیم و در ادامه به بررسی برخی ویژگی های اجرایی ساز نی در تکنوازی، همنوازی و گروهنوازی می پردازیم. همانطور که ذکر شد نی از لحاظ تنوع صدایی و تولید صداهای متفاوت دارای قابلیت های بسیار برای یک آهنگساز بوده و آهنگسازانی که از فواصل اجرایی ساز نی و قابلیت های آن آگاهی کامل داشته باشند میتوانند از آنها به بهترین نحو و در حالات متفاوت استفاده نمایند برای مثال صداهای بم نرم و بم معمولی نی دارای دو شخصیت کاملا متضاد هستند، به نحوی که حتی می توان چنین تصور نمود که این دو نوع صوت از دو ساز متفاوت تولید می شوند.
“رازهای” استرادیواری (X)

“رازهای” استرادیواری (X)

اگر عریض ترین قسمت ساز در قسمت پائین را (V-Z) تقسیم بر ۵ کنیم و حاصل را در عدد ۹ ضرب نماییم، ارتفاع یا طول (H-I) بدست می آید. بنابراین ۷/۳۶۲=۹*۵-۵/۲۰۱ برابر است با ۹ انس در واحد کرمونایی. حال اگر عریض ترین قسمت ساز در قسمت بالا را تقسیم بر چهار کنیم و سپس عدد حاصل را در عدد ۹ ضرب کنیم مجدداً ارتفاع یا طول (H-I) بدست خواهد آمد؛ بنابراین چنین میشود: ۷/۳۶۲=۹*۴-mm2/161. در ویلن ها نسبت بین این دو عرض یعنی عرض بالا و عرض پائین ۵ به ۴ است.
ونسا دو رزا، هورن نواز موسیقی فیلم

ونسا دو رزا، هورن نواز موسیقی فیلم

«درست است که من قبلا موسیقی فیلم های بیشماری را مینواختم اما آن زمان شرایط آنگونه بود. امروزه به خاطر بار سنگین ترافیک نواختن حداکثر دفعات ممکن در روز – معمولا ۳ یا ۴ جلسه- غیر ممکن است. زیرا در گذشته ما می توانستم در نیم ساعت خودمان را به هرکجا که در لس آنجلس می خواستیم برسانیم. یک روز برای اجرا در استودیویی تماسی با من گرفته شد و قرار شد که من در وقت نهار به آنجا بروم که نزدیک به محل کار صبحم بود. بنابراین تا آن استودیو پیاده رفتم. وقتی وارد شدم دیدم که روی پایه فقط آهنگی با دو نت وجود دارد. از من خواسته شد که آن را قوی بنوازم و من این کار را انجام دادم. سپس پرسیدم که چه چیز دیگری را باید بنوازم و آنها گفتند فقط همین! و این قطعه ضبط شده موفقیت چشمگیری را از آن خود کرد!»
گفتگو با جیمز دپریست (III)

گفتگو با جیمز دپریست (III)

فکر می کنم جواب دادن به این سئوال برای بسیاری سخت باشد. برای من به عنوان رهبر ارکستر، قطعه موسیقی عالی، قطعه ای است که هیچگاه نمیرد و آنقدر توانا باشد که همیشه شما را قانع کند تا باز آن را بارها و بارها اجرا کنید. این همان قطعه ای است که می تواند توسط اجرا کنندگان گوناگونی کار شود. به یاد می آورم زمانی که به همراه فیلارمونیک اسرائیل بودم، روش آنان این است که یک برنامه را حداقل ۹ بار تکرار کنند، ۶ بار در تلاویو و ۳ بار در هایفا و احتمالا ۱ بار در اُرشلیم! خب شما بهتر است که آن کار را دوست داشته باشید، چرا که مجبور هستید چندین روز متوالی آن قطعات را تکرار کنید! به یاد می آورم که سمفونی شش بتهوون را در یک کنسرت اجرا کردم و همچنین کنسرتوی بلا بارتوک (Bela Bartok) و راخمانینوف (Rachmaninoff)! هر چقدر قطعه موسیقی بهتر باشد به دفعات بیشتری می تواند اجرا شود.
ساز دهنی (I)

ساز دهنی (I)

سازدهنی‌ها، همه جا هستـنـد؛ در فیلم‌هایی از جنــگ جهانـی دوم ۱ در فیلم‌هایی از جنگ‌های داخلی آمریکا ۲ در فیلم‌هایی راجع به افسردگی و ماتم ۳ و به همین ترتیـب شمـا می ‌توانیـد سازدهنی‌ هـا را درکـارخانـه ‌هـای ماشین ‌سازی، در دسته گانگسترها و در جیب گاوچران‌ های آوازخوان، پیدا کنید.
هفزیباه منوهین، نابغه پیانو (II)

هفزیباه منوهین، نابغه پیانو (II)

در سال ۱۹۶۲ او و یهودی، سفرهای شان را برای دادن کنسرت در استرالیا ادامه دادند و جشنواره ارکسترای منوهین: در آمریکا و کانادا در سال ۱۹۶۷ و استرالیا در سال ۱۹۷۰ و ۱۹۷۵٫ در ۱۹۷۷ او عضو شورای داوری اولین مسابقه بین المللی پیانو در سیدنی بود. همان سال در ملبورن، در کنسرتی که او می نواخت، پسرش دکتر مارستون نیکولاس اولین اجرای خود را به عنوان، چلیست (cellist)، داشت.