در سال 1962 دکای انگلیسی با مدیریت دیک رو (Dick Rowe) با ضبط آثار بیتلز، اشتباهی دیگر را رغم زد. سخنی معروف از وی خطاب به برنامه ریز بیتلز بریان اپستین (Brian Epstein): "ما موسیقی آنان را دوست نداریم" این ضبط یک اشتباه تاریخی بود. آنان ضبط آثاری برای کارگاههای رادیو BBC رادیوفونیک را رد کردند...

بعد از شکست در ضبط آثار بیتلز، دیک رو که درباره رولینگ استونز (The Rolling Stones) گروه راک انگلیسی چیزهایی شنیده بود با آنان قراردادی بست و آلبوم "چیزی مرا نگاه داشت" (Something Got a Hold on Me) در سال 1964 توسط دکا عرضه شد. هاگ مندل (Hugh Mendl) برای بیش از 40 سال به عنوان مدیر تولید برای دکا کار کرد و در موفقیت و شهرت آن به خصوص در دهه های 1950 تا اواخر دهه 70 نقش کلیدی داشت.

مندل خصوصیت ناشیانه دکا را در ارتباط با هنرمندان به نقد کشید، وی سعی در همکاری با هنرمندان در تمامی سبکها داشت، از پاپ، راک تا موسیقی جاز آوانت گارد همانند جان سورمن (John Surman). مندل در سال 1979 به دلیل حمله قلبی برای مدتی از سمت خود کناره گرفت و در زمان غیبت او لوئیز از دنیا رفت و ریاست دکا در دستان کمپانی ضبط پلی گرام (PolyGram) افتاد، زمانی که مندل به کار بازگشت اتاق کار خود را خالی یافت و دفتری را که تمام تاریخچه و گزارشات کاری دکا را در آن ثبت کرده بود از بین رفته دید. متاسفانه دکا برای مدت زمانی طولانی هیچ تقاضا کننده ای نداشت و تنها به امید تولید مجدد آلبومهای پیشین خود بود.

در سال 1934 جک کاپ موسیقی محلی غربی را برای دکا انتخاب کرد، با خوانندگی فرانک لوتر (Frank Luther)، پسران پیشرو (Sons of the Pioneers)، استوارت هامبلن (Stuart Hamblen) و دیگر گروههای مهم نیویورک و لس انجلس. جیمی دیویس (Jimmie Davis) آهنگساز و خواننده در همان سال آغاز به ضبط آثارش به همراه دکا نمود و در سال 1940 خوانندگان جیمی واکلی (Jimmy Wakely) و روی روجرز (Roy Rogers) به او پیوستند. در اواخر دهه 1940 شرکت آمریکایی دکا هنرمندان موسیقی محلی را گرد هم آورد.

در اواخر دهه 50 خانم پاتسی کلاین (Patsy Cline) با دکای آمریکایی برای ضبط آثارش قراردادی 4 ستاره ای بست. در سال 1960 قراردادش را با دکا تمدید کرد و دو آلبوم دیگر خود را با آنها ضبط نمود. نیز برادران ویلبورن قراردادی دائمی با دکا بستند.

دوبی ویلبورن برای لورتا لاین نیز قراردادی با دکا تنظیم نمود و خانم لاین توانست از دهه 1960 برای چندین دهه با این برچسب آثارش را عرضه کند. به سرعت، دکا در سالهای 1950 به بهترین شرکت ضبط آمریکایی بدل شد.

برای سالهای متمادی ضبطهای کلاسیک انگلیسی دکا در آمریکا با برچسب ضبط لندن عرضه می شدند چرا که این شرکت اجازه استفاده نام خود را نداشت. زمانی که برچسبهای MCA و پلی گرام در سال 1999 ظاهر شدند و موسیقی جهانی را خلق کردند، دکای آمریکایی پا به میدان رقابت گذاشت و ضبطهای خود را برچسبی طلایی عرضه کرد.

en.wikipedia.org