نگاهی به جوایز گرمی (II)

جورج سولتی تا کنون بیشترین تعداد جایزه گرمی (32) را دریافت کرده است.
جورج سولتی تا کنون بیشترین تعداد جایزه گرمی (32) را دریافت کرده است.
در ادامه مطلب قبل راجع به جوایز گرمی باید افزود که این جوایز توسط بسیاری از هنرمندان جدی گرفته نمی شود. چرا که آراء داده شده از طرف هیئت داوران اغلب تا حد زیادی محافظه کارانه می باشد و کمپانیهای ضبط صفحه پشتیبان این جوایز هستند و بسیاری از شناخته شده ترین دسته جوایز مانند بهترین گروه یا بهترین هنرمند، به هنرمندانی تعلق میگیرد که یا در کار خود به خوبی جا افتاده باشند یا توسط کمپانیها به برایشان تبلیغات وسیعی شده باشد.

در واقع بعضی از هنرمندان مانند الویس پرسلی یا گروه رولینگ استونز، که از نظر بسیاری، بزرگترین هنرمندان تاریخ موسیقی روز بوده اند تعداد بسیار اندکی جایزه گرمی دریافت کرده اند. اما این نقطه نظر در مقابل موفقیتهایی که آکادمی برای حفظ حقوق هنرمندان و دیگر افراد هنر و صنعت موسیقی کسب کرده است، نمیتواند از اهمیت دستاوردهای آن بکاهد. در طی سالیان، آکادمی موفق شده است تا گذشته از برگزاری یک جشن شاد و پر زرق و برق، به فعالیتهای حقوقی در زمینه موسیقی نیز بپردازد.

از جمله وضع قانون مارک گذاری یا Labeling برای حفظ منافع تولید کننده، حمایت از حقوق مادی و معنوی، ضبط خانگی غیر قانونی، دزدی هنری، مسایل حفظ و نگهداری، برنامه های تبادلات هنری و مسایل مربوط به سانسور. آکادمی در مسایل قانونی چون اخذ حقوق هنری، گرفتن غیرقانونی اثر از اینترنت (Downloading Litigation) و … حامی و مدافع تمام دست اندرکاران موسیقی از جمله ترانه سرایان، اجرا کنندگان، تهیه کنندگان و مهندسین است.

جا دارد دراین قسمت به چند رکورد جالب این مراسم اشاره میکنیم :

تنها هنرمندانی که دو سال پی در پی موفق به دریافت جایزه بهترین آلبوم سال شدند، فرانک سیناترا در سالهای ۶۶ و ۶۷ با آلبومهای : September of My Years و A Man And His Music و استیوی واندر در سالهای ۱۹۷۴ و ۱۹۷۵ با آلبوم های Innervisions و Fulfillingness First Final بودند.

تنها هنرمندانی که در دو سال پی در پی جایزه بهترین صفحه سال Record of the Year شدند روبرتا فلیک (Roberta Flack) در سالهای ۷۳ و ۷۴ با آثار The First Time Ever I Saw Your Faceو Killing Me Softly و U2 با Beautiful Dayو Walk On بودند.

استینگ (Sting)، بیشترین تعداد جایزه برای بهترین خواننده مرد را با ۴ جایزه در سالهای ۸۸، ۹۴، ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱ از آن خود ساخته است.

باربارا استرایسند (Barbra Streisand) نبز در دسته بهترین خواننده زن با ۵ جایزه در سالهای ۶۴، ۶۵، ۶۶، ۷۸ و ۸۷ رکورد دار است.

بیشترین فاصله زمانی بین دریافت دو جایزه متعلق به گروه بیتلز برای بهترین اجرای گروهی یا دونفره موسیقی پاپ، با ۳۲ سال فاصله در سالهای ۶۵ و ۹۷ است.

تینا ترنر(Tina Turner)، شریل کرو (Sheryl Crow) و پت بناتار (Pat Benatar) همه موفق به دریافت ۴ جایزه در دسته بهترین خواننده زن شده اند.

رکورد دریافت جایزه برای بهترین اجرای گروهی یا دو نفره موسیقی راک، متعلق به گروه U2 با ۵ جایزه در سالهای ۱۹۸۸، ۱۹۸۹، ۱۹۹۳، ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ بوده است.

بیبی فیس (babyface) ترانه سرا و خواننده سبک R&B موفق به دریافت ۳ جایزه برای ترانه سرایی برای موسیقی R&B در آثار خوانندگان دیگر شد. End Of The Road،I’ll Make Love To

آرتا فرانکلین (Aretha Franklin) موفق به دریافت ۱۱ جایزه برای بهترین خواننده زن سبک R&B شده است که ۸ تای آن پی در پی در طی سالهای ۱۹۷۵-۱۹۶۸ به او اهدا شده است.

وینس گیل Vince Gill خواننده کانتری، ۷ مرتبه در دسته بهترین خواننده مرد کانتری برنده جایزه شده و ۵ تای آن در سالهای ۹۹-۱۹۹۵ به طور پی در پی بوده است.

لنی کراویتز برنده چهار جایزه پی در پی برای بهترین خواننده مرد راک در سالهای ۲۰۰۲-۱۹۹۹ شده است.

گروه کارلوس سانتا (Carlos Santana) توانست تنها طی سال ۲۰۰۰ تعداد ۹ جایزه گرمی را تصاحب کند.

سر جورج سولتی (Sir Georg Solti) آهنگساز و موسیقدان بزرگ معاصر که در سال ۱۹۹۷ از دنیا رفت در میان تمامی هنرمندان موسیقی کلاسیک و پاپ توانست در طول عمر خود بیشترین تعداد جوایز یعنی ۳۲ جایزه را به خود اختصاص دهد که در این میان یکی از با ارزشترین جوایز یعنی جایزه بیشترین دست آورد های موسیقی در مدت زندگی را نیز نصیب خود کرد.

گفتگوی هارمونیک

موسیقی شناسی فمنیستی (VII)

مسائل مطرح شده در تحلیل های کسانی مانند نیلی و مونتانی بسیار قابل توجه هستند. با داشتن این فرضیات روان کاوانه، به عنوان نمادهای جهانی، به درستی در می یابیم که تحلیل های این دو پژوهشگر هر دو می توانند درباره ی همه ی انسان ها تعمیم پذیر باشد. البته از آنجا که این گونه اندیشه ها. مبنی بر مدارک تجربی نبوده و علاوه بر آن هیچ تحلیل مشابهی در مورد موسیقی مردم غیر غربی انجام نشده است، احتمال درستی آن ها، به طور جدی زیر علامت سوال می رود. اگر این گونه توصیفات، به عنوان قواعد جهانی تلقی شوند، به طور حتم در کاربردی ساختن آن در بافت های می ان فرهنگی به مشکل بر می خوریم.

ریتم و ترادیسی (VIII)

دو نمونه در شکل ۱۰ نشان داده شده است. در قسمت (الف)، یک موج مربعی دارای دو تغییر در واحد زمان با یک موج مربعی دارای سه تغییر در واحد زمان ترکیب شده است. در حالت برآیند، تعییرات (نت های جدید) در چهار زمان از شش زمان ممکن اتفاق می افتد. ریتم حاصل شده همچنین در نت نویسی موسیقایی استاندارد، و در نت نویسی چرخه ای نیز نشان داده شده است. به طور مشابه، قسمت (ب) یک الگوی چهار-بر-سه را نشان می دهد، که منجر به یک چندریتمی پیچیده تر شده است. نظام شِلینجِر روش مولد چندریتمی ها است که روش ترکیب سلسله ضربان های چندگانه ی پی در پی، هر یک با دوره ی تناوب خاص خود می باشد. وقتی هم زمان نواخته شوند، چندریتمی به صدا درمی آید.

از روزهای گذشته…

نائریکا، زن پهلوان

نائریکا، زن پهلوان

مینو رضایی نوازنده و مدرس دف است. فعالیت های او با ارکستر دالاهو با مدیریت مسعود حبیبی آغاز شده و با پایان گرفتن فعالیت این ارکستر، وی با جدیت مثال زدنی اقدام به تشکیل ارکستر کوبه ای بزرگی با استفاده از بانوان نوازنده کرده است. این ارکستر که نائریکا نام دارد، امروز بزرگترین ارکستر موسیقی زنان در ایران می باشد و تا به حال برنامه هایی در تالارهایی مانند میلاد و وحدت داشته است. با مینو رضایی سرپرست این ارکستر گفتگویی کرده ایم که می خوانید:
بررسی موسیقایی زوزه گرگ (III)

بررسی موسیقایی زوزه گرگ (III)

آنچه که از تحلیل یک نمونه زوزه ی گرگ به دست آمد، دقیقا نشان دهنده ساختاری ملودیک با فواصل میکروتونال است. این ساختار همچنین نشان دهنده الگوی زمانی خاصی است که احتمالا در زوزه ی نوع “Flat” مشترک باشد. ساختاری با یک فاصله زمانی آغازین کوتاه و فاصله زمانی بلند و چند فاصله زمانی کوتاه در انتها. تولید اصوات موسیقایی توسط موجودات، مسئله ی پیچیده ای است. اگر با توجه به معیارهای خلق موسیقی نتوان این رفتار دنیای جانوری را موسیقایی دانست، در عین حال باید چنین رفتاری را نوعی آوانمایی یا نشانه گذاری آوایی (Phonocoding) بدانیم (۵۹,۱۸). نشانه گذاری آوایی در واقع توانایی خلق اصوات برای ایجاد پیام و ارسال آن، یا به نوعی پی ریزی یک زبان ارتباطی است (۲۲) (۵۹,۱۸).
عارف ساق خنیاگری از شرق ترکیه (I)

عارف ساق خنیاگری از شرق ترکیه (I)

در سال ۱۹۴۵ میلادی در شهر آشکاله (Aşkale) از توابع استان ارضروم (muruzrE) که در میان کوه ها واقع شده، به دنیا آمد. از حدود ۳-۴ سالگی که با پدرآسیابانش به آسیاب می رفت، با صداهای موزون آشنا شد. خود عارف ساق (ARIF SAĞ) در این باره چنین می گوید : ” صدای آب، آبی که به پره های آسیاب برخورد می کرد، صدای گردش پره ها و ساییده شدن دو سنگ آسیاب و مخلوطی از این صداها به گوش می رسید و این صدای موزون را یک عنصر دیگر بر هم می زد؛ آن هم چوب کار کرده ای بود که نعل روی آن کوبیده بودند و صدای شق شق می داد. به این ترتیب صداهای موزون با یک ریتم منظم به گوش می رسید. شنیدن مدام این اصوات، انسان را به خیال و رؤیا می برد. درک موسیقی و ریتم از همان سالها شروع شد و من از آنجا سرم را به موسیقی مشغول کردم.”
بررسی برخی آراء و گفتارهای نورعلی برومند از منظر دیدگاه‌های اتنوموزیکولوژی (II)

بررسی برخی آراء و گفتارهای نورعلی برومند از منظر دیدگاه‌های اتنوموزیکولوژی (II)

به عنوان سومین رویکرد، نتل به منظورِ مردم نگاری‏ای دقیق در تحقیقات میدانی، «ایده‏ی پژوهش مشترک» توسط فرد درونی و بیرونی را ارائه کرده و هم چنین، کاربرد هم‏زمانِ جنبه‏ هایی از روشِ مبتنی بر مردم ‏شناسی و روشی که مستقیماً موسیقایی است را توصیه می ‏کند (۱۳۸۱ب: ۱۶۳؛ ۱۳۸۴: ۲۰). بنا به نظر وی هر دو دیدگاهِ امیک و اتیک معتبر هستند، اما دیدگاه امیک نسبت به اتیک مقدّم و مهم تر است و دیدگاه اتیک مکمّلِ امیک به شمار می ‏آ‏ید (۱۳۸۳: ۱۵۷). رویکرد اخیر در ارتباطی متوازن با جملاتِ ادامۀ مکالمۀ نتل و برومند قرار دارد و مرهونِ پاسخ هوشمندانۀ نتل به برومند و تحلیل دانشورانه ‏‏اش از گفتگویِ آن‏ها است (نک. همان: ۱۵۳ و ۱۵۸).
ویژگی های یک سنتور خوب (VII)

ویژگی های یک سنتور خوب (VII)

در ادامه سعی می کنم به نکاتی اشاره کنم که در مجموع باعث بهتر شدن صدای یک ساز می شوند: جا افتادن ساز (یا به اصطلاح آب بندی شدن): گفته می شود هر چه یک ساز بیشتر مضراب بخورد صدای آن بهتر و پخته تر می شود. این مطلب صحت دارد اما نه برای هر سازی با هر کیفیتی بلکه این امر فقط برای سازهای خوب و خیلی خوب مصداق دارد. برای روشن شدن این مطلب به مثالی اشاره می کنم.
نگاهی به «اینک از امید» (II)

نگاهی به «اینک از امید» (II)

به طور کلی مقدمه ماهور از دو بخش بسیار ضعیف و قوی تشکیل شده است که بخش قوی آن یکی از برجسته ترین قطعات این آلبوم از نظر ملودی سازی و چند صدایی محسوب می شود. (هرچند در زمینه چند صدایی حرف زیادی برای گفتن ندارد.)
موسیقی دیسکو

موسیقی دیسکو

دیسکو نوعی از موسیقی رقص با ضرباهنگ سریع و سرخوش می باشد که در اوایل دهه ۷۰ شکل گرفت، در واقع این موسیقی از ریشه funk و soul شکل گرفته است.
پل

پل

بریدج (پل) معمولا” به قسمتی از موسیقی گفته می شود که برای ایجاد کنتراست در قطعه قرار داده می شود. بسیاری از موسیقیدانان بجای اصطلاح بریدج از عباراتی مانند کانال، قسمت B و یا حتی قسمت میانی استفاده میکنند. یک بریدج کلاسیک معمولا” – و نه لزوما” – از ۸ میزان تشکیل می شود و در فرمهایی مانند AABA یا ABAC و … استفاده می شود، همچنین در برخی موارد ریدج ممکن است دوبار بکار برده شود مانند فرم ABAB. (در اینجا منظور از B قسمت بریدج از موسیقی است)
ریتم و ترادیسی (VI)

ریتم و ترادیسی (VI)

برخی از نویسندگان از دگره ای استفاده می کنند که در آن اعداد مختلفی، بسته به برخی از ویژگی های ساز یا رویداد، ممکن است در فواصل زمانی ظاهر شوند: حجم صدای آن، نوع زخمه زنی، یا دیرش آن. برای مثال، برآون دامنه ی رویداد های نت را به وسیله ی دیرش زمانی سنجش می کند (Brown 1993)، که ممکن است هنگام تلاش برای کشف خودکار وزن مفید باشد. در این طرح، ریتم ایو عبارتست از:
ویلهم فورت ونگلر، موسیقی در زمان جنگ (II)

ویلهم فورت ونگلر، موسیقی در زمان جنگ (II)

در سال ۱۹۴۵ موقعیت وی بحرانی تر شد چرا که پلیس گشتاپو او را به شدت تحت فشار قرار داده بود، از این روی، به سوئیس گریخت. در این دوره بیشتر روی آهنگسازی کار می کرد. آثارش شامل آثاری برای پیانو، ارکستر و سونات بود. تا دسامبر ۱۹۴۶ وی موضع خود را مبنی بر طرفداری و مشارکت با سوسیالیستهای ملی مشخص کرد.