مصاحبه با کیت جرت (I)

مقدمه در سال ۱۹۹۹ جف دایر (Geoff Dyer)، نویسنده کتاب تحسین شده و ژانر گریزِ «اما زیبا» (But Beautiful) درباره جز، در مقاله ای در یکی از روزنامه های مهم درباره کیت جرت (Keith Jarrett) نوشته بود که «او بزرگترین موزیسین زنده موسیقی جز است». البته این اولین بار نبود که درباره جرت چنین چیزی گفته می شد و قطعا آخرین بار نیز نخواهد بود. بالاخره، جرت یکی از معدود موزیسین های جز است که در دوره زندگی خود به یک افسانه تبدیل شده است.

آثار ضبط شده جرت به صورت منظم به سه دوره تقسیم می شود: سال های آغازی آتلانتیک (Atlantic)، سال های ایمپالس! (Impulse!) و سال های ای سی ام (ECM).

به دور از انصاف نیست اگر بگوییم که دوره های آتلانتیک و ایمپالسِ! او (و لاس زدن های او در این بین با کلمبیا) تصویری از این هنرمند به عنوان مردی جوان ارائه می دهد در حالیکه فعالیت های مستند سازی شده او توسط شرکت ای سی ام – از فیسینگ یو (Facing You) در سال ۱۹۷۲ گرفته تا امروز – پرده از استعداد شکوفاشده ی بی نظیر او نه تنها در موسیقی جز بلکه در موسیقی بداهه و موسیقی کلاسیک نیز بر می دارد.

فرم کنسرت سولو که جرت در دهه هفتاد قرن بیستم پایه گذاری کرد، مخصوصا تأثیر گذار بود و به تعدادی از محبوب ترین آثار ضبط شده اش انجامید، از جمله کنسرت سال ۱۹۷۵ در کلن که تا کنون بیش از سه میلیون نسخه از آن فروخته شده است.

در سال ۱۹۸۸، سیکل کیبرد باخ/جرت با نشانِ کلاسیکِ «سری های جدیدِ» ای سی ام و با انتشار کلاویه خوش آهنگ کتاب ۱(پیانو) و کتاب ۲ (هارپسیکورد) آغاز شد. او در سال ۱۹۹۱، بیست و چهار پرلود و فوگِ شوستاکویچ را ضبط کرد که تحسین منتقدان را در سراسر دنیا برانگیخت.

جرت در سال ۱۹۸۳ ماجرای جدیدی را با راه اندازی تریوی جز با همکاری گری پیکاک (Gary Peacock)، باسیست و جک دجانت (Jack DeJohnette)، درامر، آغاز نمود. مدت زمانی بود که جرت قطعه “Over the Rainbow” را به عنوان بیزِ کنسرت های سولو اش اجرا می کرد، پس تصمیم گرفت که گروهی را راه بیندازد تا به کندوکاو کتاب ترانه های آمریکا (American Songbook) و فراتر از آن بپردازد.

او در همان سال و در این رابطه به مجله موزیسین گفته است که «بعضی از چیزهایی که با گروه می شنوید سرگرم کننده هستند: این سرگرمی که بتوانید با چیزی ارتباط بگیرید و در عین حال مهم نباشد که چیست و فقط آن را انجام دهید اما وقتی که به تنهایی اجرا می کنید هر آنچه هم که می شنوید خوشایندتان نیست زیرا آن فقط مال شماست.»

به نظر می رسید که جرت پس از موفقیت کنسرت های سولویش داشت تعاملات انسانیش را با موزیسین های دیگر از دست می داد.

ای سی ام در سال ۲۰۰۸، با انتشار “Setting Standards” یک بسته حاوی سه آلبوم نخستین آنها که در ژانویه ۱۹۸۳ در استودیوی پاور استیشن نیویورک ضبط شده و چند بار نیز منتشر شده بود، بیست و پنجمین سال تأسیس این تریو را جشن گرفت.

همانطور که پیتر رایدی نویسنده جز سوئیسی، در یادداشت آلبوم بیان کرده است: «جرت از همان ابتدا بر دو اصل تأکید داشت: آنها باید استاندارد ها [دو آلبوم استاندارد] را جدی بگیرند مانند هنری بزرگ، اما ناشناخته، در مقیاسی کوچک و باید این کار را از یک نقطه نظر به روز شده و رادیکال درباره بداهه نوازی انجام دهند. این تأثیر بر موزیسن ها در بدو ورود به استودیو بسیار خیره کننده بود. آهنگ های قدیمی جریان احساسات و حس لذت بردن از جریان های ارتباط دست جمعی را بدون هیچ پیش شرطی آزاد کردند و نه تنها تغییرات اساسی بلکه خطوط ملودیک قوی در اصل آهنگ ها را نیز دنبال کردند».

2 دیدگاه

  • کیوان میرهادی
    ارسال شده در دی ۶, ۱۳۹۴ در ۵:۲۶ ب.ظ

    دست شما درد نکند . کاش این بافت “مبهم “انگلیسی را درترجمه فارسی به بافت “معلوم” برگردانیم . جای فاعل و مفعول مهم است( پاراگراف آخر ) .
    این بی دقتی ها متاسفانه خسته کننده شده. لطفا سردبیر محترم نشریه نوشته ها را با دقت ادیت کنند . حیف است .
    ترجمه قسمت IV بهتر درآمده.

  • ارسال شده در دی ۷, ۱۳۹۴ در ۴:۱۵ ب.ظ

    ممنون از توضیح شما. اصلاح شد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (V)

موسیقی ایران موسیقی بی‌نهایت وسیعی است. به خاطر اینکه موسیقی ایران یک سیستم دوگانه «دوآل‌سیستم» (Dual System) دارد که از قرن‌های متوالی به ما رسیده است. بخشی از این سیستم که قدیمی‌تر است سیستم «مقام» است که از قرن هشتم میلادی تا قرن نوزدهم میلادی در ایران رواج داشته است. و به خاطر شرایطی تاریخی که من از آن آگاه نیستم، به علت اینکه موزیکولوگ نیستم، سیستم جدیدتری به اسم «دستگاه» در ایران رشد می‌کند ولیکن مقام از بین نمی‌رود و در موسیقی نواحی ایران هنوز با سیستم مقام سروکار داریم و هنوز مقام به زندگی خودش ادامه می‌دهد. درنتیجه با دو سیستم در موسیقی ایران مواجه هستیم. به همین خاطر وسعت این سیستم دوگانه بی‌نهایت زیاد است. نمی‌خواهم به مسائل تکنیکی بروم اما مثل اقیانوسی است که می‌شود از هر کجایش آب برداشت. هر نوع موسیقی‌ای که بخواهیم می‌شود از این سیستم درست کرد.

فرهنگ اسلامی و پیدایش موسیقی چند صدائی در اروپا (I)

در ضمن بررسی منابعی برای تهیه مقاله ای درباره نقد تاریخنگاری موسیقی ایرانی به این مقاله جالب بر خوردم که برای روشنگری تاریخی درباره مبادلات فرهنگی و موسیقایی شرق و غرب لازم و مفید است؛ و با مقاله های «نقد تاریخنگاری موسیقی ایرانی» و جستارِ پیوست «درباره عقب ماندگی و پیشرفت» ارتباط دارد.

از روزهای گذشته…

او پیانیست بود یا شوپنیست؟ (II)

او پیانیست بود یا شوپنیست؟ (II)

در یک نیمه شب به ناگه وقتی صدای پیانو بلند شد، همگان تصور کردند که ارواح آن قصر قدیمی پیانو می ­نوازند و با شتاب به سمت پیانو رفتند و به ناگه فردریک ۶ ساله را پشت ساز دیدند و تمام خانواده شوپن با اشک و ناله پنداشتند که روح و جسم فردریک توسط ارواح موزیسین آن قصر قدیمی تسخیر شده است.
سیری در تاریخ موسیقی و خنیاگری ساسانیان (VIII)

سیری در تاریخ موسیقی و خنیاگری ساسانیان (VIII)

بامشاد، خارکش، رامتین، کاسه‌گر، سرکب، نکیسا، آزاده، آرزو، آزادوار چنگی، مشک‌دانه، که مهم‌ترین آن‌ها: بامشاد موسیقی‌دان شهیر زمان خود که او راهم رده با باربد ذکر کرده‌اند.
موسیقی سمفونیک ایرانی (قسمت سوم)

موسیقی سمفونیک ایرانی (قسمت سوم)

در سال ۱۲۳۵ ش. «بوسکه» و «رویون» ، دو کارشناس موسیقی نظامی از فرانسه رهسپار ایران شدند و «دسته ی موزیک سلطنتی» را به شیوه ی فرانسوی در ایران دایر کردند. سال ها بعد، در ۱۲۴۸ش. آلفرد لومر ، معاون اوّل گارد پیاده نظام فرانسه با عنوان رییس موزیک به استخدام دولت ایران درآمد و به تجدید سازمان دسته ی موزیک سلطنتی پرداخت. به پیشنهاد وی، شعبه ی موزیک نظام در دارالفنون راه اندازی شد و خود به تدریس سازهای بادی، سلفژ ، پیانو ، هارمونی و ارکستراسیون نظامی را در کلاس های آن به عهده گرفت.
کنسرت مردمی «عاشیقلار بایرامی» با اجرای هادی سپهری اجرا می شود

کنسرت مردمی «عاشیقلار بایرامی» با اجرای هادی سپهری اجرا می شود

برای سومین سال متوالی، همزمان با سیزدهمین برنامه مردمی «عاشیقلار بایرامی»، هادی سپهری اجرا خواهد داشت. مراسم «عاشیقلار بایرامی» که بهار هر سال در زنجان برقرار است، امسال نیز روز شنبه پانزدهم اردیبهشت ماهِ، با حضور علاقمندان و بزرگان موسیقی عاشیقیِ استان های مختلف کشور در سالن «فرهنگسرای امام» این شهر، برپا خواهد شد.
مستر کلاسهای آواز ماریو تقدسی برگزار می شود

مستر کلاسهای آواز ماریو تقدسی برگزار می شود

دوره ی چهاردهم مستر کلاس آواز کلاسیک- پاپ کلاسیک ماریو تقدسی از ۲۱ مرداد ماه ۹۶ به مدت یک هفته در آکادمی کوشا برگزار خواهد شد. در این دوره تکنیک تنفس دیافراگماتیک، صداسازی، ارتقا کیفیت رنگ، حجم و قدرت صدا با تکنیک صحیح و خواندن بدون فشار، فن بیان برای هنرپیشگان تئاتر، به همراه اجرای قطعات و آریاهای آلمانی، ایتالیایی، انگلیسی و قطعات ایرانی به صورت ۳ و ۶ جلسه ای برگزار می شود.
گزارش جلسه یازدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

گزارش جلسه یازدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

چنین دیدگاهی باعث شده است که نگاه نشانه‌شناسی موسیقی به ساختارگرایی معطوف باشد. از سوی دیگر اگر دیدگاه پیرس سرلوحه‌ی کار قرار گیرد تفکیک میان نشانه به مثابه شمایل (Icon) یا نمایه (Index) نکاتی دارد که به کار نشانه‌شناسی موسیقی می‌آید.
ربنا با صدای شجریان

ربنا با صدای شجریان

برای بسیاری از ایرانیان، افطار بدون ربنا رنگ و بویی ندارد. سالهاست صدای چابک و زیبای شجریان در این ساعات مردم را مجذوب خود می کند.
جونی آلیده، سلطان راک فرانسه (I)

جونی آلیده، سلطان راک فرانسه (I)

نام جونی آلیده (Johnny Hallyday)، نه تنها یادآور ترانه های موفقِ فوق العاده محبوب و پرطرفدار است، بلکه یادآور صدا نیز هست، صدایی قوی و طنین دار، که تکنیک و طول عمرش ستودنی است. بامداد ششم دسامبر ۲۰۱۷ جونی آلیده، یکی از پرطرفدارترین خوانندگان فرانسوی، پس از ماه ها دست و پنجه نرم کردن با سرطان ریه، جان سپرد. او که صدایش را به تمامی گونه ها سپرده بود: راک اند رول (rock’n roll)، توییست (twist)، بلوز (blues)، پاپ (pop) یا وَریته (variété)، در طول سال ها مخاطبان بیشماری را جذب کرد.
گفتگو با هوشنگ ظریف (II)

گفتگو با هوشنگ ظریف (II)

ظاهراً حدود یک سالی ارکستر تعطیل شد. بله به دلایلی تعطیل شد. بچه‌ها هم یکسری‌شان رفتند شهرستان. چند ماهی که گذشت آقای پایور به من زنگ زدند که بیا منزل بنشینیم و ساز بزنیم و کار کنیم. رفتم و تمریناتی را شروع کردیم. بعد به ایشان گفتم این قطعات به هر حال تنبک هم لازم…
ادامهٔ مطلب »
مقام هنرمند در آثار شلینگ (III)

مقام هنرمند در آثار شلینگ (III)

هنرمند در آفرینش به آخرین چیزی که می اندیشد، جستجوی بعدی در پی زیبایی است، اما چون اثر آفریده شد و کار به پایان رسید، تازه کار فیلسوف و هنرشناس آغاز می شود. البته فیلسوفان – معمولا – با شهود سروکاری ندارند و ادراک آنان نمی تواند تا حد ادراک و شهود هنرمند کامل باشد.