مارتا خادم- میثاق، جوانترین عضو خانواده خادم- میثاق

وحید و مارتا خادم میثاق
وحید و مارتا خادم میثاق
نوازنده جوان و چیره دست ویولن – مارتا خادم میثاق – در ماه نوامبر سال ۱۹۷۹ در اتریش متولد شده، نوازندگی را از سه سالگی آغاز نموده و اولین اجرای عمومی اش را در سن نه سالگی به عنوان تک نواز ویولن به همراه ارکستر ارائه نموده است.

مارتا مراحل مختلفی را در زمینه فراگیری موسیقی پشت سر گذاشته، اولین آموزش ها را از پدر که خود استادی زبردست و نامور است و همچنین Margarete Biedermann از نوازندگان معروف ویولن، فرا گرفته؛ پس از آن در هنرستان موسیقی وین در خدمت Eugenia Polatschek به تحصیلات خود ادامه داده و سرانجام در آکادمی موسیقی وین نزد اساتیدی چون Gerhard Schulz و Christian Altenburger به فعالیت های خود ادامه داده است. کلاس های استادی را با حضور Robert McDuffie، Rainer Kussmaul و Krzysztof Wegrzyn به پایان رسانده است.

در پاسخ به این سئوال که در مقام فرزند کوچک یک خانواده اهل موسیقی آیا تاثیر پدر و برادر بزرگترش سبب شده که ساز ویولن را انتخاب نماید، مارتا اظهار می دارد :”دوران کودکی من و وحید در فضایی آکنده از موسیقی سپری گشته، همواره با دیدن کنسرت های پدرم به یادگیری ویولن بیشتر و بیشتر علاقه مند می شدم. پدرم اصرار فراوانی داشت که به یادگیری پیانو بپردازم، به طوری که مدت ها هر دو ساز را هم زمان و در کنار یکدیگر می آموختم، اما سرانجام ویولن را به عنوان ساز اصلی برگزیدم. ”

مارتا در اروپا، آمریکا، افریقای جنوبی و ژاپن کنسرت های متعددی برگزار نموده و اجراهای رادیویی و تلویزیونی بسیاری انجام داده که از آن جمله می توان به همکاری اش با ارکستر سمفونی Tonkuenstler، ارکستر مجلسی وین Wiener Kammerorchester در سالن Konzerthaus، در Linz با ارکستر Brucknerhaus و همچنین آکادمی Allegro Vivo و ارکستر Sinfonietta Baden اشاره نمود.

اولین کنسرت تک نوازی مارتا در فستیوال Salzburg در سال ۲۰۰۱ بود. او مهمان ثابت بسیاری از جشنواره های معتبر موسیقی همچون Mondsee Festival، Klangspuren Tirol ، Schwaebischer Frühling، جشنواره جهانی موسیقی مجلسی اتریش Allegro Vivo و Badener Beethoventage است.

او در زمیته موسیقی مجلسی با افرادی چون Christian Altenburger ، Roland Batik، Christoph Berner، Christoph Berner، Patrick Demenga، Julius Drake، Francoise Groben، Barbara Moser، Sebastian Reinthaller، Benjamin Schmid، Melvyn Tan، Lars Anders Tomter و Quirine Viersen همکاری داشته است.

وحید و مارتا در کنار یهودی منوهین
سی دی های منتشر شده از او شامل کنسرتو ویولن خاچاطوریان در d-minor ، Rondo شوبرت در A-Major و آثاری از پاگانینی, وینیاوسکی, بریوت, سارازات, شوستاگویچ و بارتوک. است.

در سال ۱۹۹۹ او جایزه فرهنگی Baden اتریش را به خود اختصاص داد، در سال ۲۰۰۰ برنده جایزه آکادمی Carl Flesch در شهر Baden-Baden آلمان شد، به عنوان برترین نوازنده جوان ارکستر در Starling-DeLay Symposium در سال ۲۰۰۱ در شهر نیویورک و در کنار افرادی چون Ithzak Perlman، Dorothy DeLay، Robert McDuffie، Midori و Cho-Liang Lin برگزیده شد. در سال ۲۰۰۳ برای اجرا در Musikverein وین از مارتا دعوت به عمل آمد.

متعاقبا در سال ۲۰۰۳ بورسیه Austrian-Meyrin به عنوان جایزه به او اعطا شد. در سال ۲۰۰۴ نیز او موفق به دریافت جایزه Dr. Leopold Goess در مسابقه جهانی موسیقی Carinthian شد.

در بیستم آوریل سال ۲۰۰۴ در شهر BRATISLAVA اسلواکی، دو نوازنده جوان برجسته اتریشی : مارتا و وحید خادم میثاق، به همراه نوازنده ویولن صاحب نام و چیره دست اسلواک Peter Michalica در سفارت اتریش و در سالن تاریخی موزارت کنسرتی برگزار نمودند.

Michalica درباره این خواهر و برادر نوارنده اظهار داشته :” شیوه نوازندگی این دو هنرمند جوان پیامی روحانی را به ارمغان می آورد که به خط فکری من شباهت بسیاری دارد.”

در این کنسرت آثاری از Charles de Beriot، Louis Spohr و Werner Pirchner به اجرا در آمد، وحید خادم میثاق در آغاز کنسرت اعلام نمود او و خواهرش طی ملاقاتی با استاد Pirchner آثاری از این آهنگساز بزرگ را جهت اجرا انتخاب نموده اند، این آثار سمبلی است از مراحل مختلف پیشرفت بشر.

وحید و مارتا خادم میثاق هر دو از هنرمندان ثابت Allegro Vivo، جشنواره جهانی موسیقی مجلسی اتریش هستند که پدرشان بیژن خادم میثاق موسس آن است.

بیژن خادم میثاق نه تنها مدیر هنری این جشنواره است ، بلکه به عنوان یکی از بزرگترین و صاحب نام ترین رهبرهای ارکستر و نوازندگان ویولن در سطح جهان به شمار می رود که جوایز فرهنگی متعدد کشور اتریش را به خود اختصاص داده است.

martha.khadem-missagh.com

11 دیدگاه

  • elena
    ارسال شده در آبان ۲۱, ۱۳۸۵ در ۱۱:۲۴ ب.ظ

    (…)va aghaye bijan khadem misagh hengame koodaki ba aghaye lashkar loo ke yeki az asatide bozorg dar violin hastand ham dorei boodand va ba yekdigar be fara giri violin pardakhtand
    thanks

  • ناشناس
    ارسال شده در آبان ۲۲, ۱۳۸۵ در ۸:۴۹ ق.ظ

    lotfan masaele fanie miseghi ro be mazhab rabtesh nadid va age enteghad ya nazari darid dar chaharchoobe mooseghi bashe.
    payame roohanie ye saaz be estedad va poshtekare navazandeye un bastegi dare na be mazhab ya jensiat … va az in ghabil chizaye bi rabt.
    thanks

  • ارسال شده در آبان ۲۳, ۱۳۸۵ در ۱:۲۲ ب.ظ

    لذت بردم

  • ارسال شده در آبان ۲۴, ۱۳۸۵ در ۸:۳۳ ق.ظ

    chera hamash nazaraye mano pak mikonin
    gerye mikonamaaaaa
    khit shodam
    :((

  • chakaveh
    ارسال شده در آذر ۲, ۱۳۸۵ در ۸:۲۴ ب.ظ

    خیلی سودمند بود . آشنایی با هموطنانی که در آنسوی مرزها اینچنین افتخار آفرین هستند ، روح و شخصیت آدم را پر از طراوت و نشاط می کند. کاش کمی هم در مورد پدر این دو عزیز هنرمند که مطمئناً آموزگاری بزرگ است ، می نوشتید.

  • saman
    ارسال شده در اردیبهشت ۳, ۱۳۸۶ در ۱:۲۸ ب.ظ

    ishan ba kasani mesle perlman va Dorothy DeLay ham radif hastand . in yani yek eftekhare bozorg .

  • touran milani-nia
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۹, ۱۳۸۶ در ۴:۱۱ ب.ظ

    martaye aziz; az konserte dishabat lezat bordi

    shokufatar shodi .

  • vafa
    ارسال شده در بهمن ۱۵, ۱۳۸۷ در ۱۰:۵۴ ب.ظ

    با سلام

    لازم میدانم که از عمو ی پدر این دو هنرمند جوان،آقای علی‌ محمد خادم misaagh که از بزرگان موسیقی دوره خود و از bonyaangozaaran رادیو tehrane قدیم هم بودند، در سایت خود یادی به عمل آورید،با تشکر وفا

  • رضا شفیع زاده
    ارسال شده در تیر ۲۲, ۱۳۹۲ در ۱۲:۴۵ ق.ظ

    اینا جایی هم میگند ما ایرانی هستیم ؟فکر نکنم. از اسم مارتا که واسش گذاشتن میشه حدس زد. البته ایرادی هم نداره. ولی لطفا سینه چاکبازی در نیارید
    هموطن یعنی اونی که اینجاست و داره واسه آموزش هنر به بچه های ایران زحمت میکشه

  • ارسال شده در تیر ۲۲, ۱۳۹۲ در ۱۰:۰۴ ق.ظ

    دوست عزیز! خانواده خادم میثاق اتفاقا جزو معدود خانواده های ایرانی هستند که با اینکه یکسال هم در ایران زندگی نکردند ولی همیشه اصالت ایرانی خود را یادآوری میکنند و حتی فارسی هم خوب صحبت میکنند.

  • رضا شفیع زاده
    ارسال شده در تیر ۲۲, ۱۳۹۲ در ۱۱:۳۸ ب.ظ

    انشا الله همین باشه که میفرمایید. ما هم خوشحال میشیم

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIX)

تنها درویش خان تا حدودی با وزیری تفاهم داشت و برای شنیدن کنسرت ها و خطابه های او به مدرسه خصوصی اش می رفت. اما قبل از این که این رابطه و تفاهم ثمری به بار آورد – و قبل از ریاست اول وزیری در مدرسه موزیک (۱۳۰۷)، درویش خان فوت شد (۱۳۰۵). بعد از فوت او تجدد طلبی به کشمکش بین وزیری و مین باشیان ها یا «موسیقی نوین و علمی ایرانی» با «موسیقی بین المللی و علمی» محدود ماند.

«شیوه‌ی نوازندگی» در موسیقی ما چه معنایی دارد؟ (I)

اگر در موسیقی کلاسیک غربی کار می‌کنیم دادن جواب همه‌فهم به این سوال نسبتا ساده است. یعنی روشی که هر نوازنده آثار را می‌نوازد. بخشی به رابطه‌ی فیزیکی‌ای که یک نوازنده با سازش دارد مربوط است، یعنی مسائلی مثل روش دست گرفتن ساز یا پشت ساز نشستن، نحوه‌ی انگشت گذاشتن، انتقال نیرو به ساز (تقریبا اِکول) و … بخشی هم به مسایل صوتی، مثل صدایی که از ساز درمی‌آورد، دامنه‌ی شدت و ضعف‌هایی که می‌تواند به هر نت یا پاساژ بدهد، شیوش‌های مختلفی که می‌تواند هنگام نواختن هر نغمه یا تکنیک ایجاد کند و بخشی هم به مسایل تکنیکی مثل دامنه‌ی ویبراتوها و از این قبیل.

از روزهای گذشته…

سامان ضرابی: نواختن قطعات در کنار ردیف سنتور لازم است

سامان ضرابی: نواختن قطعات در کنار ردیف سنتور لازم است

اول من قصد انتشار سی دی این کار را نداشتم و میخواستم روی نت نویسی پنج، شش سال متمرکز باشم و بعد سی دی آن را ضبط کنم. برای ضبط آن فعلا عجله نداشتم ولی وقتی نتها را برای انتشار پیش آقای موسوی در ماهور بردم ایشان به من گفتند که بهتر است کتاب و سی دی با هم منتشر شوند تا کار رسمی تر پیش برود، من هم قبول کردم. بعدا فکر کردم حالا که این قطعه در کنار ردیف به هنرجویان تدریس میشود و خیلی لازم نیست آنالیز نتی دقیقی داشته باشند و درس اصلی نیست، اشکالی ندارد که از گوش هم کمک بگیرند و مسئله ای نیست که ۲۰ درصد هم گوشی بزنند تا گوششان هم تقویت شود و کمی خشک بودن اجرای نت آنها تلطیف شود.
موسیقی پست مدرن (III)

موسیقی پست مدرن (III)

در اواخر سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، تعدادی از سبک‌ها، تحت تاثیر موسیقی پاپ قرار گرفتند و شرایط پست مدرن شروع به شکل‌گیری و سبک‌های موجود شروع به ترکیب عناصر پست مدرن کردند. موسیقی عوامانه، «جاز»، «ریتم اند بلوز» و «راک اند رول» اولیه، نه تنها به‌وسیله‌ی تکنولوژی جدید بلکه به‌طور اساسی توسط شیوه‌ی متفاوتی از فن‌‌آوری ضبط شروع به شکل‌گیری کردند. به‌جای تلاش برای نیل به یک صدای سه بعدی شفاف به پیروی از تجارب حاصل از کنسرت، آواها در ضبط به طور فزاینده‌ای مورد توجه واقع شد و باقی اصوات، به صورت دیواری پشت تراک اصلی قرار گرفتند.
هلن گریمود (I)

هلن گریمود (I)

هلن گریمود (Hélène Grimaud) پیانیست شهیر فرانسوی ، در ۷ نوامبر ۱۹۶۹ در آکسی، شهری در جنوب فرانسه، به دنیا آمد. او زیر نظر ژاکلین کورتین (Jacqueline Courtin) در کنسرواتوار و پس از آن با پیه ره باربیتز (Pierre Barbizet) در مارسی تحصیل کرد. در سن ۱۳ سالگی در کنسرواتوار پاریس پذیرفته شد، همان جایی که جایزه پیانوی سال ۱۹۸۵ را دریافت کرد! در ماه جولای بلافاصله بعد از فارغ التحصیلی، سونات شماره ۲ سرگی راخمانیوف (Sergei Rachmaninov) را ضبط کرد و در سال ۱۹۸۶ اتودهای تابلئوکس (Etudes-Tableaux) را ضبط کرد.
راخمانینف؛ واپسین نماینده یک سلسله بزرگ (II)

راخمانینف؛ واپسین نماینده یک سلسله بزرگ (II)

در سال ۱۹۰۰ این دو دوست جوان با “تولستوی” ملاقات کردند. این دو به تولستوی به خاطر رمان بزرگش “آناکارنینا” و نه به خاطر کار جدلی جدیدتر او تحت عنوان “هنر چیست” احترام بسیار می گذاشتند. تولستوی وقتی شنید که این دو می خوانند و می نوازند پرسید: “آیا کسی هم هست که به چنین موسیقی ای محتاج باشد؟… انسانها به چه چیزی بیشتر نیازمند هستند؟ موسیقی دانشگاهی یا عامیانه؟… “بتهوون” مزخرف است، “پوشکین” و لرمانتف هم همین طور!”. آراء و عقائد انقلابی تولستوی راخمانینوف را به راستی عاجز و درمانده کرده بود. او را گرفتار نوعی ترس و ناتوانی پایدار ساخته بود. این وضع خانواده راخمانینوف را نگران کرد. او را نزد یک روانشناس خارق العاده و استثنائی، مردی که خود نوازنده توانای ویولن و عاشق موسیقی مجلسی بود فرستادند. این روانپزشک بیماران معتاد و الکلی خود را به کمک هیپنوتیسم درمان می کرد. روشهای درمانی او ظرف یکسال چنان بهبودی در احوال راخمانینوف پدید آورد که او به عنوان سپاس از پزشک معالج خود، دومین پیانو کنسرتوی خودش (۱۹۰۱) را به او اهدا کرد.
پدرخوانده (۱۹۷۲)

پدرخوانده (۱۹۷۲)

“پدرخوانده” محصول سال ۱۹۷۲ به عقیده بسیاری از منتقدان و تماشاگران حرفه ای سینما یکی از بهترین فیلمهایی است که در طول تاریخ فیلمسازی آمریکا تهیه شده است، نمونه واقعی از یک فیلم کلاسیک آمریکایی. کارگردانی کاملا” حرفه ای فرانسیس فورد کوپلا (Francis Ford Coppola) و بازی زیبای مارلون براندو (Marlon Brando) و آل پاچیونو (Al Pacino) در نقش ویتو کورله اونه (Vito Corleone) و کوچکترین پسرش مایکل از جمله دلایل موفقیت فیلم محسوب می شوند.
بررسی و نقدِ «مبانی نظری موسیقی ایرانی» (I)

بررسی و نقدِ «مبانی نظری موسیقی ایرانی» (I)

نوشته ای که از یک سو، نام استادی هنرمند و صاحب نام، در جمع شش نفری مؤلفانش آمده و از سوی دیگر «بررسی مبانی نظری (تئوری) و عناصر سازنده ی موسیقی ایرانی» (۱) را «هدف کلی» قرارد داده است و علاوه بر آن «برای آموزش در هنرستان ها» تهیه شده، انتظارهای زیادی بر می انگیزد. نگارنده این سطور که بیش از سی سال است که در این مقوله پیچیده ام، با اشتیاق آن را به دست آورده و با انتظار زیادی خواندم. اما متاسفانه نه تنها انتظارهای من برآورده نشد، بلکه تا حدودی حیرت زده شدم. انتظار داشتم که در این رساله یا جزوه (حدود ۸۰ صفحه) قدمی در جهت برون رفت از فضای آغشته به عامیانگی یِ گفتمانِ موسیقی ایرانی بیابم. ولی می بینم که این نوشته به عامیانگی موجود دامن میزند، واژه های عامیانه جدیدی هم اختراع کرده به موجودی ها می افزاید و برای «آموزش» مناسب نیست.
برندگان اعزامی جایزه پیانوى باربد به پاریس رسیدند!

برندگان اعزامی جایزه پیانوى باربد به پاریس رسیدند!

برندگان جایزه بین المللی پیانوی باربد، «اشکان لایق» و «محمدجواد بهرامی» که از سوی این فستیوال به فرانسه اعزام شده اند، به مقصد رسیده و هم اکنون در پاریس هستند. به نقل از آرش اسماعیلی، دبیرهنری فستیوال پیانوی باربد، حضور در فستیوال پلاژ موزیکال در بل ایل فرانسه و شرکت در مستر کلاس های پیانو و موسیقی مجلسی این فستیوال، بخشى از جوایز برندگان نهایى نخستین دوره جایزه بین المللى پیانوى باربد است که ٢٢ تا ٢۴ دى ماه سال گذشته (۱۳۹۵) در شهر شیراز برگزار شد.
کورت مازور، رهبری بشر دوست (II)

کورت مازور، رهبری بشر دوست (II)

مازور فصل ۲۰۰۰-۲۰۰۱ ارکستر فیلارمونیک نیویورک را با سه هفته جشنواره آثار مندلسون آغاز کرد همچنین موسیقی کامل “رویاهای شب نیمه های تابستان”، کنسرتوی شماره ۲ ویلن ریچارد دانیلپور به همراه نوازنده ویلین سل یو یو ما، سمفونی شماره ۹ ورنر هنز را اجرا کردند و کنسرتوی برای فلوت، چنگ و ارکستر از زیگفرد ماتوآس و اثری از آرنولد شونبرگ به مناسبت پنجاهمین سالگرد تولد آهنگساز. به همراه شرکت ضبط بین المللی کلاسیک تلدک، کورت مازور و ارکستر فیلارمونیک نیویورک ضبطهای فروانی انجام دادند.
یادداشتی به بهانه‌ کنسرت گروه موسیقی دستگاهی نقش

یادداشتی به بهانه‌ کنسرت گروه موسیقی دستگاهی نقش

گروه نقش به سرپرستی امیر شریفی نوازنده‌ی تار و سه تار و خوانندگی مهدی امامی و به همراهی ۴ تن از نوازندگان که از دانشجویان ممتاز مقطع کارشناسی هنرستان عالی موسیقی تهران هستند، در آبان ماه سال ۸۹ کار خود را آغاز نمود. حاصل کار این گروه ضبط دو آلبوم در دستگاه ماهور و آواز افشاری است که تا پایان امسال به بازار خواهد آمد. این گروه از تابستان امسال اقدام به برگزاری کنسرت‌هایی در تهران و شهرستان‌ها نمود. آخرین آنها جمعه ۲۷ آبان در خانه‌ی هنرمندان ایران، با حمایت و سخنرانی دکتر حمیدرضا اردلان و استاد داریوش پیرنیاکان برگزار شد. یادداشتی که در ذیل این خبر خواهد می آید، شرح مختصری است بر نحوه‌ی نگرش و عملکرد و محورهای اصلی کار گروه نقش.
بی احترامی به موسیقی (III)

بی احترامی به موسیقی (III)

«یکی از ترجیحات او این بود که دستگاه جدید قابلیت به اشتراک گذاشتن داشته باشد. پریزم دو خروجی برای هدفون دارد. بنابراین دو نفر به طور همزمان می توانند با آن آهنگ گوش کنند. او می گوید بهترین مکان برای موسیقی گوش دادن در تخت است.»