مصطفی کسروی درگذشت

مصطفی کسروی (عکس از آرشیو پژمان اکبرزاده)
مصطفی کسروی (عکس از آرشیو پژمان اکبرزاده)
«حیف شد…» عبارتی که در چند ماه گذشته بارها برای از دست دادن هنرمندان موسیقی ایران به زبان ما آمد؛ و اما اینبار، «حیف شد» برای مصطفی کسروی، فاگوت نواز و آهنگساز خوش ذوق ایرانی است. سازنده «اورتور شوشتری»، «سرود درختکاری»، «گفتگو کن، جستجو کن» و …

کسروی در بامداد چهارشنبه، ششم دی ماه (۲۷ دسامبر) در سن ۸۳ سالگی از میان ما رفت. نام مصطفی کسروی، بر خلاف بسیاری از آثارش، برای بیشتر ایرانیان، ناآشناست. کسروی نوازنده ای زبردست در زمینه نوازندگی فاگوت و استاد پیشین هنرستان عالی موسیقی، آهنگسازی فعال و رهبر ارکستر نکیسا در رادیو تهران بود.

کسروی سالها بود که خسته و منزوی، در غربت و در شهر لوس آنجلس اقامت گزیده بود و تنها گهگاه سفرهای کوتاهی به ایران داشت. چندی پیش برای زیارت راهی مکه شد و درصدد بود پس از آن رهسپار تهران شود ولی در همان شهر درگذشت. نازی کسروی، دختر مصطفی کسروی، از چگونگی این واقعه می گوید:

پدر در نهایت سلامت، برای انجام فرایض دینی به مکه رفت و آنگونه که رییس کاروان به برادرم در آمریکا گفته اند، ایشان طواف را هم انجام داده بودند، به هتل بازگشتند و به بازار رفت. ولی پس از آن کم کم ضعیف شدند. او را به بیمارستان بردند، معاینه کردند ولی ظاهراً از بابت جسمی مشکلی نبود. در آنجا هم تعجب کرده بودند که چرا دائماً در حال ضعیف شدن است ولی به هر حال فوت کرد.

– دلیل فوت مشخص نشده است؟
فعلاً خیر. من خواسته ام که گواهی فوت را به من هم بفرستند. اکنون ارتباط با مکه بسیار دشوار است و به زمان نیاز است تا به ما گزارش دقیق تری بدهند. آنطور که خود من اطلاع دارم ایشان در نهایت سلامت و بسیار شاد و خوشحال به مکه رفت و قرار بود پس از آنجا به ایران بیاید. در آنجا بسیاری منتظر ایشان بودند. قول و قرارهای زیادی داشتند ولی به این قول خود نتوانستند عمل کنند. پدر را چهارشنبه، ششم دی در مکه به خاک سپردند.

– مراسم یادبودی در تهران برگزار خواهد شد؟
فعلاً تا آنجا که توانسته ام به اعضای خانواده خبر داده ام تا گردهمایی داشته باشم. چون روزهای سوم و هفتم را از دست داده ام. شنبه، ۳۰ دسامبر دور هم خواهیم بود. از طرف صدا و سیما اطلاع رسانی شده است و اگر افرادی علاقه مند باشند که حضور پیدا کنند قدم روی چشم ما گذاشتند. در غیر اینصورت امیدواریم که در فرصتی مناسب و از طریق خانه موسیقی، همکاران، دوستان و دوستداران پدر را در مجلس یادبودی گردهم آوریم.

– واکنش تلویزیون ایران و رسانه ها در تهران در برابر خبر درگذشت پدرتان چگونه بوده است؟
فعلاً هیچ! خبر را من تنها به دلیل فشار بستگان که باید همه را در جریان بگذاریم تا فردا گله نکنند از طریق یکی از دوستان که در صدا و سیما بود توانستم اعلام کنم. اکنون هم هیچکس جز شما با من تماس نگرفته است. در تمام سالهایی که پدر به ایران می آمد و اصرار داشت با دوستانش در ارتباط باشد آنطور که باید از وجودش استفاده نشد. او تا آخرین لحظه عمر توان همه کارها را داشت.

– سرنوشت آثار پدرتان چه خواهد شد؟ نت آثار در اختیار چه کسی است؟
بخشی در آمریکاست و مقدار زیادی هم دست نوشته پیش خود من است. همه کارهایش، اعم از انهایی که ارکستراسیون کرده و چه آنهایی که نوشته است همه با ابلاغی که از طرف سازمان رادیو است پیش من است. در تماس با یکی از دوستانی که با هنرمندان صدا و سیما در ارتباط است کسب تکلیف کردم که این نت ها را چه کنم و چگونه نگه داری کنم. فعلاً تصمیمی نگرفته ام ولی اگر پیشنهاد یا راهنمایی صورت گیرد توجه خواهیم کرد. اینها آثار دیگر مال ما نیست؛ مال ملت است.

– از فرزندان زنده یاد کسروی کسی در زمینه موسیقی فعال است؟
نه، متاسفانه پدرم علاقه نداشتند هیچکدام از ما در زمینه موسیقی کار کند. حتا اجازه ندادند ما یاد بگیریم سازی بنوازیم. کارش را به کل از خانه جدا کرده بود.

– فکر می کنید چرا نمی خواستند بچه ها در زمینه موسیقی فعال باشند؟
می گفت بسیار رنج دارد. می گفت در این زمینه حفظ سلامت روح و روان دشوار است. سخت است که انسان درستکار باشد، شخصیت سالمی باشد و در عین حال در عرصه موسیقی بتواند قدم بردارد.

* * *

مصطفی کسروی در سال ۱۳۰۲ در تربت حیدریه متولد شد. از هنرستان عالی موسیقی در تهران در رشته نوازندگی فاگوت دیپلم دریافت کرد و چندین سال نیز در ایتالیا در کنسرواتوار سانتاچچیلیا و مدرسه موسیقی پونتیفیچیو به تحصیل در رشته آهنگسازی مشغول شد. مدتی، نوازنده ارکستر انجمن موسیقی ملی به رهبری روح الله خالقی بود و از سال ۱۳۲۵ تا ۱۳۳۳ در ارکستر سمفونیک تهران نوازندگی می کرد. کسروی از سال ۱۳۴۱ به مدت یک سال ریاست هنرستان موسیقی تبریز را در دست داشت و از ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۳ رهبر ارکستر نکیسا در رادیو تهران بود.

مصطفی کسروی در سال ۱۳۵۶/۱۹۷۷ همراه با خانواده راهی آمریکا شد. از ۱۳۶۵ به مدت هفت سال نواختن فاگوت در ارکستر سمفونیک واتکام در شهر بلینگهام را به عهده داشت. در دوران نوازندگی در این ارکستر، یکی از آثاری وی به نام «ماهور» که برای ارکستر بزرگ نوشته شده در یکی از برنامه های ارکستر به رهبری پول فیترستون جای گرفت. قطعه ای که با تاثیری عمیق از موسیقی ایران ساخته شده بود.

کسروی اظهار می داشت: « جوانانی که می خواهند براى موسیقى مملکت شان کارى کنند باید حوصله به خرج دهند. در این راه تحصیل کنند. البته موضوع تنها یادگیرى هارمونى و کنترپوان نیست. هارمونى به تنهایى شعبات بى شمارى دارد. باید جست وجو کرد که کدام یک به درد موسیقى ایرانى مى خورد. اگر واقعاً عشق و علاقه در کار باشد از هیچ مشکلى نباید هراس داشت. غربى ها به این نتیجه رسیده اند که نباید به شرقى ها چیزى یاد داد.

یک بار یکى از معلمان من به جاى تصحیح مسئله من، به کشیدن نقاشى از ترکیب نت هایم پرداخت. با توجه به همه این مشکلات باید با جرات پیش رفت تا ریزه کارى ها و راه هاى مختلف را پیدا کرد. وقتى تحصیلات به حد قابل توجهى رسید مى توان از معدن غنى موسیقى ایرانى استخراج کرد…»

کسروی در سال ۱۳۷۲/۱۹۹۳ تصمیم به ترک ارکستر سمفونیک واتکام گرفت و بر آن شد تا به ایران بازگردد و در داخل کشور به فعالیت های خود ادامه دهد. ارکستر سمفونیک واتکام هم برای قدردانی از همکاری هفت سالهء او با ارکستر قطعه «اورتوری شوشتری» وی را با تنظیمی تازه به اجرا درآورد. اجرای این قطعه هم که سرشار از نغمه های ایرانی بود در رسانه های شهر بلینگهام واکنش های جالبی در پی داشت. نیک باسارد، رهبر ارکستر سمفونیک واتکام که این قطعه را رهبری کرد اظهار داشت: «اجرای این قطعه توسط ما مانند این است که از گروه جاز نیوارلئان بخواهید برایتان موسیقی سنتی چینی بنوازند.»

روزنامه هرالد بلینگهام نیز ضمن مصاحبه با کسروی، در صفحه نخست روزنامه عکس از او به چاپ رساند و از او به عنوان هنرمندی نام برد که ایران آنرا از دست داده و آمریکا بدستش آورده است.

کسروی پس از این کنسرت راهی ایران شد ولی ثمره فعالیتش در این دوره تنها ساخت یک قطعه کوتاه به سفارش شبکه سه تلویزیون بود. خود او می گفت: «دیگر کسی مرا به یاد نداشت ومن هم پس از مدتی به ناچار به آمریکا بازگشتم.»

در سالهای بعد، کسروی دیگر مجال و موقعیت فعالیت نیافت. گهگاه نشریات و تلویزیون های ایرانی لوس آنجلس از وی برای مصاحبه هایی دعوت به عمل می آورند و خود او تنها موفق شد دو کاست از ساخته هایش را در شمارگانی محدود در لوس آنجلس منتشر سازد. در پیوست کاست ها یادداشت جالبی برای شنوندگان نگاشته: «این آهنگها برای رقص و پایکوبی نیست. خواهش دارم هرگاه وقت کافی برای شنیدن دارید این آهنگها را گوش کنید.»

پرورش نوازندگان فاگوت (باسون) جنبه ای دیگر از فعالیت های هنری مصطفی کسروی بود. نام آورترین هنرمندی که در هنرستان عالی موسیقی نزد او پرورش یافت خسرو سلطانی است که بعدها در اتریش به فعالیت های هنری خود ادامه داد. فرصتی دست داد تا از راه دور با او نیز به بهانه درگذشت استادش گفتگوی کوتاهی داشته باشم:

audio file بشنوید برنامه کامل رادیو زمانه را درباره مصطفی کسروی

زمانی که خبردرگذشت آقای کسروی را شنیدم حسی را داشتم که زمان درگذشت پدرم به آن دچار شدم. چون مصطفی کسروی هم استاد من بود و هم مانند پدر من. از ۱۲ سالگی که موسیقی را آغاز کردم در کلاس او بودم. به من هم درس موسیقی می داد و هم درس زندگی. تا همین اواخر هم دائماً با هم در تماس بودیم. یعنی در حدود چهل سال از دور یا نزدیک با آقای کسروی بودم. به همین خاطر، خبر درگذشت او برایم بسیار تاسف بار بود.

– از دورانی که در هنرستان نزد ایشان نواختن فاگوت را فرا می گرفتید خاطره ای دارید که بگویید؟
زمانی که وارد هنرستان شدیم کسی نمی دانست چه سازی باید بزند. باید راهنمایی می کردند که چه سازی برایمان خوب است. نخستین روزی که به هنرستان رفتم یک هیئت ژوری چهارنفر (متشکل از غلامحسین غریب، مرتضی حنانه، حسین ناصحی و مصطفی کسروی) حضور داشت که بچه ها را می دیدند و تعیین می کردند هر کسی چه سازی بزند. آقای کسروی تا مرا دیدند گفتند این را بگذارید سر کلاس من برای فاگوت. از آن زمان تا به امروز نه سازی عوض کردم، نه مشکلی داشتم. در واقع، با انتخاب ایشان، مسیر زندگی من تعیین شد.

– پس از اینکه تحصیلات تان در رشته نوازندگی فاگوت در هنرستان عالی موسیقی به پایان رسید در آکادمی موسیقی وین هم این رشته را ادامه دادید. میان شیوه تدریس مصطفی کسروی که یک استاد ایرانی بود و شیوه تدریس استادانتان در اتریش چه تفاوتی می دیدید؟
سبک تدریس او طبیعتاً به لحاظ تکنیکی با استادان خارجی متفاوت بود ولی به لحاظ محتوای موسیقی چندان تفاوتی نداشت. اصولاً هنگامی که از مدرسه ای به مدرسه ای دیگر می رویم این تفاوتها وجود دارد. من همیشه او را تحسین می کردم چون مدت کوتاهی در خارج از ایران تحصیل کرده بود ولی در طول همان مدت کوتاه، فراگیری عظیمی داشت.

وی هم در زمینه موسیقی غرب متبحر بود و هم در زمینه موسیقی کلاسیک ایران. یکی از زیباترین ترانه هایی که شجریان خوانده است audio file به کدام ملت هستیم، به کدام مذهب هستیم… (گل باغ آشنایی) از ساخته های آقای کسروی است. امیدوارم نسل جوان قدر استادانی که داریم از دست می دهیم را بداند. البته اینها از دست رفته اند و کاری نمی توان کرد ولی از راه هایی که رفته اند می توان درس گرفت. به خانواده ایشان تسلیت می گویم و به همه موزیسین های ایرانی.

رادیو زمانه

19 دیدگاه

  • فرزانه
    ارسال شده در دی ۱۵, ۱۳۸۵ در ۴:۳۴ ب.ظ

    جناب اکبرزاده شعر را تصحیح بفرمایید:
    به کدام مذهب است این؟ ، به کدام ملت است این؟
    که کشند عاشقی را که تو عاشقم چرایی؟
    با سپاس

  • ALI.TA
    ارسال شده در دی ۱۵, ۱۳۸۵ در ۴:۵۲ ب.ظ

    salam khaste nabashid

  • فرید
    ارسال شده در دی ۱۵, ۱۳۸۵ در ۶:۵۷ ب.ظ

    با سلام
    وقتی کسروی فوت کرد. بسیار ناراحت شدم. از ته دل گریستم. چون قرار بود از طریق یکی از دوستان شماره ایشان را بیابم و با ایشان گفتگو کنم. اما نشد.
    در ضمن کسروی آهنگها فراوان دیگری هم ساخته که بهتر از یادی از آنها بکنید
    چند وقت پیش در حین تحقیق درباره یکی از تصانیف ، متوجه شدم که آهنگ و حتی تنظیم داروک اثر کسروی بود. که بعدها تنظیم برای لطفی شد و چند وقت بعد هم آهنگ هم از آن اوشد !

  • ارسال شده در دی ۱۶, ۱۳۸۵ در ۷:۳۲ ق.ظ

    با درود.

    با اجازه ی شما، می خواهم با استفاده از برخی اطلاعات درج شده در مطلب شما، سوگ نامه ای برای جناب کسروی بنویسم.

    روانش شاد
    یادش گرامی

  • ارسال شده در دی ۱۶, ۱۳۸۵ در ۹:۳۳ ق.ظ

    واقعا مایه ی تاسف و ناراحتیه که ما ایرانیان هنرمندانمان را زمان مرگشان می شناسیم.
    روحش شاد

  • ارسال شده در دی ۱۶, ۱۳۸۵ در ۹:۳۷ ب.ظ

    سلام
    واقعا متاسفم

  • ali
    ارسال شده در دی ۱۷, ۱۳۸۵ در ۸:۲۶ ق.ظ

    akhbar e kotak kari e footbalist ha onghadr moheme ke dighe vaghti baraye seda o sima nemimooneh ke bekhad raje be az dast dadan e in sarmaye haye bozorg harf bezaneh.

    roohesh shad.

  • ارسال شده در دی ۱۷, ۱۳۸۵ در ۱۰:۰۶ ق.ظ

    خداوند رحمتشان کند.
    بهتر است جهت شادی روحشان فاتحه کوچکی را بخوانیم.

  • ارسال شده در دی ۱۸, ۱۳۸۵ در ۱۰:۴۹ ب.ظ

    همان طور که عرض کرده بودم مطلب کوچکی با استفاده از مطالب جناب اکبرزاده به زبان انگلیسی در سایت ام قرار دادم که مورد توجه غیر ایرانی ها قرار گرفت.

    http://erfaningenia.multiply.com/music/item/315

  • پيروز
    ارسال شده در دی ۲۰, ۱۳۸۵ در ۱۲:۴۳ ب.ظ

    من هم تا الان نمیدونستم که داروگ مال مرحوم کسروی بوده. دوست عزیزی که این را نوشته اند به این حرف اطمینان دارند؟ هر چند برای خود من هم موجب تعجب بود که لطفی تنظیم کننده این اثر باشه. من شنیده بودم دارگ اثر لطفیه با تنظیم فرهاد فخرالدینی. که البته این معقول تر به نظر میومد. ضمنا شنیدن آهنگ بسیار زیبای “به کدام مذهب است …” که بر روی شعری از عراقی است رو به همه توصیه می کنم. توجه کنید و ببینید توی یک غزل آهنگ چند بار تغییر لحن میده! واقعا زیباست . متاسفانه فقط خونده بودم که تنظیم این اثر از حسن یوسف زمانی است. متشکرم از اطلاعاتی که دادید.

  • پيروز
    ارسال شده در دی ۲۰, ۱۳۸۵ در ۱۲:۴۶ ب.ظ

    ببخشید دوستان عزیز. چرا زبان بسیار زیبای فارسی خودمون رو با این الفبای مضحک لاتین می نویسید. یک کم تمرین برای چند خط نوشته که مشکلی نیست. هست؟

  • ارسال شده در دی ۲۰, ۱۳۸۵ در ۱۱:۰۳ ب.ظ

    خیلی سعی کردم با ایشان تماس داشته باشم متاسفانه نشد چون ایشان همشهری من میباشند در صورتیکه اطلاعاتی از خانواده استاد کسروی دارید بفرمایید چون میخاستم در آرشیو داشته باشم مطلب شمارا هم در وبلاگ درج میکنم

  • حمید
    ارسال شده در دی ۲۵, ۱۳۸۵ در ۱۲:۴۹ ب.ظ

    با سلام
    درگذشت استاد کسروی را به هنردوستان ایرانی تسلیت می گویم.متاسفانه زمانی من به دنبال ایشان می گشتم تاعکسی از دوران جوانیشان بدست آورم که خبر فوت ایشان مرا بسیار ناراحت کرد.ایشان یکی از بهترین رهبرهای ارکستر رادیو بوده اند که با تنظیم های زیبایی که بر روی ملودی های استاد حسن یوسف زمانی نموده اند با صدای ماندگارترین خواننده کرد مظهر خالقی توانسته اند نه تنها خود را در دل فارس زبانان بلکه در دل مردم کرد جای دهند. روحش شاد

  • ارسال شده در دی ۲۸, ۱۳۸۵ در ۸:۵۸ ق.ظ

    سلام- با تشکر از مطالب خوبتان

  • آزاده
    ارسال شده در بهمن ۵, ۱۳۸۵ در ۱۱:۳۲ ق.ظ

    با سلام

    من متاسفم بابت کسانی که دسترسی به شبکه های تلوزیونی دارند ولی کوچکترین قدمی در این راه برنداشته اند که لااقل تقدیری از ایشان شود و یا عاملی شوند تا صدا و سیما برای این استاد بزرگوار بزرگداشتی برکزار کند کسروی کم کسی نبود فقط به علت متواضع بودنش و خلقیات و باورهای خاصش و به دلیل اینکه آلوده خیلی مسایل نشود ناشناخته ماند ولی وی با آهنگهای ویژه اش صاحب سبک بود و شاید حداقل هر ایرانی اصیلی یک آهنگ از وی در آرشیوش داشته باشد و نداند مربوط به کیست من از آقای اکبرزاده سپاسگذارم که پیگیر هستند خواهش دارم دین خود را بجا آورید .

  • ارسال شده در بهمن ۱۴, ۱۳۸۵ در ۳:۴۹ ب.ظ

    مرگ کسروی غم انگیز است. به ویژه برای آنان که از فرهنگ قوم آریائی هستند. در هنر آهنگسازی راهی را چند تن طی نمودند که خالقی در ایران و افرادی همچون امان الله حسین در بیررون از مرزها پرچمدارانش شدند. آنان را این نگرانی بود که مردم امروزین ایران در ورطه فرهنگ جهودی/ عربی نلغزند و کار به این دره نیفتد که اینک بچشم میآید. این نگرانی را میرزا ابوالقاسم خان فردوسی نیز به روزگار خود داشت.
    آهنگهائی از زنده یاد مصطفی کسروی بی هیچ تردیدی در راستای پاسداری از این فرهنگ / فرهنگ کهن نیاکانی است . سختی برای من اینستکه راهی برای دستیابی به نوارها و آهنگهای ضبط شده او نمیشناسم. سپاسگزار خواهم شد مرا در زمینه خرید یا دریافت آهنگهای آن یار یاری رسان شوید.
    امید است همسر و فرزندان آن زنده یاد مرا نیز در غم خود شریک یابند و از رندی هائی که ممکنست برای دستیابی به دستنوشتهای اوبه کار گرفته میشود گزند نبینند. مرا باوری است سخت که دشمن نه تنها از درون گوهرها را میبرد بلکه در بیرون از مرزها نیز هر چه تواند گزند میزند.
    به امید روزهای به ثمررسیدن پیکارهاو پایمردیهای کسانی چون مصطفی کسروی
    مسعود تاچ داری

  • کا اثار
    ارسال شده در دی ۱۷, ۱۳۹۳ در ۳:۲۷ ب.ظ

    سلام

    اثرهمچوفرهاد استاد رو مخواستم کجا وجطور دنبالش بگردم

  • احمد پاک ضمیر
    ارسال شده در مهر ۲۷, ۱۳۹۵ در ۲:۰۱ ق.ظ

    نمیدانستم تا امروز نمیدانستم راستش الان خواستم اطلاعات جدیدی از این پیشروی یکه تاز موسیقی داشته باشم به ویکی پدیا رفتم وقتی کلمه حیف را دیدم خشکم زد خاطره ای از ایشان دارم که خیلی برایم اموزنده است یک شب در یک گرد همایی ایشان را در سینیور سنتر ایرواین دیدم از فرصت استفاده کرده سوال کر دم استاد اینکه میگو یند فلانی ششدانگ صدا داره ایا درست است ششدانگ یعنی سه گام واین فاصله سه گام برای من غیر قابل تصور است یعنی نمی توانم قبول کنم فرمودند اینها همه حرف است اصطلاح شده اینطوری

  • هادى
    ارسال شده در اردیبهشت ۲, ۱۳۹۷ در ۹:۵۳ ق.ظ

    تنظیم اهنگ “داروگ” که اقای شجریان به همراه گروه لطفى ان را اجرا نموده اند، توسط استاد فرهاد فخرالدینى صورت پذیرفته است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIX)

تنها درویش خان تا حدودی با وزیری تفاهم داشت و برای شنیدن کنسرت ها و خطابه های او به مدرسه خصوصی اش می رفت. اما قبل از این که این رابطه و تفاهم ثمری به بار آورد – و قبل از ریاست اول وزیری در مدرسه موزیک (۱۳۰۷)، درویش خان فوت شد (۱۳۰۵). بعد از فوت او تجدد طلبی به کشمکش بین وزیری و مین باشیان ها یا «موسیقی نوین و علمی ایرانی» با «موسیقی بین المللی و علمی» محدود ماند.

«شیوه‌ی نوازندگی» در موسیقی ما چه معنایی دارد؟ (I)

اگر در موسیقی کلاسیک غربی کار می‌کنیم دادن جواب همه‌فهم به این سوال نسبتا ساده است. یعنی روشی که هر نوازنده آثار را می‌نوازد. بخشی به رابطه‌ی فیزیکی‌ای که یک نوازنده با سازش دارد مربوط است، یعنی مسائلی مثل روش دست گرفتن ساز یا پشت ساز نشستن، نحوه‌ی انگشت گذاشتن، انتقال نیرو به ساز (تقریبا اِکول) و … بخشی هم به مسایل صوتی، مثل صدایی که از ساز درمی‌آورد، دامنه‌ی شدت و ضعف‌هایی که می‌تواند به هر نت یا پاساژ بدهد، شیوش‌های مختلفی که می‌تواند هنگام نواختن هر نغمه یا تکنیک ایجاد کند و بخشی هم به مسایل تکنیکی مثل دامنه‌ی ویبراتوها و از این قبیل.

از روزهای گذشته…

تار و پودِ نشانه (IV)

تار و پودِ نشانه (IV)

به‌این‌ترتیب هزار جنگ به هزار شکل و صحنه‌آرایی مختلف از آن حیث که جنگ‌اند بارهای عاطفی نسبتا مشابهی را بازمی‌تابانند و موسیقی همراهشان اگر بخواهد آنها را توصیف کند لابد از لحاظ مقام مشابه می‌شود. درنتیجه امر نمایشی اولین قربانی موسیقی خواهد بود و پس‌ازآن خرده داستان‌های شکل‌گرفته در مسیر روایت اصلی. بدین ترتیب شعر/داستان که هنگام خواندن، اگر آماده‌ی درک لذت زیباشناختی‌اش باشیم با همین جزئیات نمایشی ما را جذب می‌کند و ابعاد ناگفته‌ای از جهان داستان را می‌گشاید، به هنگام خوانده شدن با آواز یا دکلمه همراه موسیقی، ابعادش را از دست می‌دهد. به‌جای آن که موسیقی در توافق با شعر باشد و آن را تقویت کند یا حتا تضاد طراحی‌شده به‌قصد اثربخشی زیباشناختی داشته باشد، با آن بی‌ربط می‌نماید و همان لذت نهفته در معنای کلام را هم زایل می‌کند (۵).
نقد ردیف علی اکبر شهنازی

نقد ردیف علی اکبر شهنازی

هفته گذشته در فرهنگسرای هنر(ارسباران) جلسه نقد ردیف میرزاحسینقلی فراهانی نوشته داریوش پیرنیاکان، توسط سید علیرضا میرعلینقی برگزار شد.
دایانا کرال

دایانا کرال

سالهای سال آلبوم های موسیقی یا ترانه های بالای جدول Top 10 در انحصار سبک هایی مانند rock، pop و یا شاخه های آنها بود و تنها این سبکها بودند که روی بیلبردها و جداول مقایسه ای با هم برای رسیدن به رتبه اول رقابت میکردند.
Elton John ، مروری بر فعالیت هنری – قسمت اول

Elton John ، مروری بر فعالیت هنری – قسمت اول

چه از دید محبوبیت، چه از دید فعالیت های هنری و چه از دید فروش آلبوم ها بخواهیم نگاه کنیم، Elton John یکی از بزرگترین ستاره های موسیقی مردمی در حال حاضر است. حسن شهرت او در ابتدا بخاطر آهنگسازی و خوانندگی در سبک classic pop بود اما خیلی زود نشان داد که میتواند در زمینه های Rock ، Soul ، Country ، … و حتی سبکهای نزدیک به Jazz بصورت کاملا” حرفه ای نمایان شود.
دیزی گیلیسپی و جز مدرن (III)

دیزی گیلیسپی و جز مدرن (III)

جاز آفریقایی-کوبایی بر اساس ریتمهای کوبایی است. دیزی گیلیسپی در سال ۱۹۴۷ توسط ماریو بائوزا (Mario Bauza) به چانو پوزو (Chano Pozo) ترومپت نواز جاز آمریکای لاتین معرفی شد. پوزو درامر کانگای گروه گیلیسپی شد. گیلیسپی همچنین به همراه بائوزا در کلوپهای جاز خیابان ۵۲ نیویورک و چندین کلوپ رقص در تئاتر آپولو و پالادئوم نوازندگی کرد. آنان در گروه چیک وب و کب کالاووی نواختند جایی که گیلیسپی و بائوزا دوستان همیشگی شدند.
چشمه ای جوشیده از اعماق (VIII)

چشمه ای جوشیده از اعماق (VIII)

به جهت رویکرد مذهبی پارت، او را در کنار آهنگسازان مینیمالیستی چون هنریک گورتسکی(۲۰) و جان تاونر(۲۱)، در یک تقسیم بندی کلی در زمره موسیقیدانان “مینیمالیسم قدسی”(۲۲) بشمار می آورند. هرچند نباید از نظر دور داشت که اصطلاح مینیمالیسم قدسی به مکتب مدونی با اصول و قواعد مشخص موسیقایی اشاره ندارد و این اصطلاح بیشتر توسط کمپانی های ضبط موسیقی، مجلات موسیقی و برخی منتقدین در اشاره به آهنگسازان مینیمالیستی که موسیقی شان رویکردهایی مذهبی و معنوی دارند باب شده است.
پیانو – کوک ، قسمت دوم

پیانو – کوک ، قسمت دوم

پیانو چه مواقعی نیاز به کوک کردن دارد؟ Steinway & Sons می گوید : “مهم نیست که پیانو شما از چه مارکی باشد، چه کسی آنرا قبلآ کوک کرده باشد و در چه شرایط آب و هوایی باشد. طبیعت پیانو در این هست که به تدریج از کوک خارج شود.”

تعرفه آگهی در سایت گفتگوی هارمونیک

تعرفه آگهی در سایت گفتگوی هارمونیک آگهی های مجله گفتگوی هارمونیک در دو ستون سمت راست و چپ سایت منتشر می شود: آگهی سمت راست سایت در سایز ۱۶۰×۱۶۰ پیکسل با قیمت ۲۵۰ هزار تومان برای هر ماه است. آگهی سمت چپ سایت در سایز ۱۵۰×۲۲۰ پیکسل با قیمت ۴۰۰ هزار تومان برای هر ماه…
ادامهٔ مطلب »
مقصد خودِ راه می تواند باشد (I)

مقصد خودِ راه می تواند باشد (I)

بعد از توقفی یکساله بالاخره ارکستر ملی با تشکیلاتی جدید فعالیت خود را آغاز کرد. درباره دلایل توقف ارکستر ملی سال گذشته، شایعات بسیاری مطرح شد ولی هیچکدام به طور رسمی از طرف دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد و همچنین رهبر و در واقع پدر معنوی ارکستر ملی، فرهاد فخرالدینی تایید نشد؛ فخرالدینی در مدت این یکسال ترجیح داد سکوت کند.
از سمفونی ۹ بتهوون تا قدرت فاشیسمی آدلف هیتلر (II)

از سمفونی ۹ بتهوون تا قدرت فاشیسمی آدلف هیتلر (II)

متأسفانه در برخی از موارد ترس از طبقه‌بندی و ارزشگذاری دقیق هنری است که باعث می‌شود هنرمندان شرایط فعلی را به شرایطی که در آن، جایگاه هنری هر هنرمند آشکار می‌شود ترجیح ‌بدهند. نگاهی مختصر به کشورهای دیگر و دسته‌بندی هنرمندان آنها و آثارشان و معرفی آنها، تفاوت را به خوبی آشکار می‌سازد.