پابلو کازالز حامی صلح جهانی

کشیدن پیپ در حال نوازندگی از علایق کازالس بود
کشیدن پیپ در حال نوازندگی از علایق کازالس بود
” یک رهبر ارکستر موفق در وحله اول باید مفسر بزرگی باشد، مهم ترین نکته درک کامل اثری است که تصمیم به اجرای آن دارید. دستیابی به کمال در هر زمینه ای، نتیجه تلاش مداوم و بی وقفه است، یک رهبر ارکستر علاوه بر تمرین های بسیار همواره باید نکته جدید قابل ارائه ای داشته باشد. توانایی برقراری ارتباط با نوازندگان و انتقال حس به آنان از بزرگترین ویژگی های یک رهبر ارکستر است. اینکه چگونه می توان تک تک نوازندگان را متقاعد کرد تا در جهت رسیدن به هدف مورد نظر رهبر، تمام توانایی خویش را به کار گیرند.

هرچند عمده زمینه فعالیت من موسیقی کلاسیک بوده، اما هیچگاه با عقاید و تفکرات نو مخالفتی نداشته ام. متاسفانه امروزه از میان آثار متعدد آهنگسازان مدرن، تنها آن دسته که از جانب عموم شنوندگان پذیرفته است، در کنسرت ها اجرا می شوند. من به شخصه در بسیاری از موارد، رهبری ارکستر در هنگام انجام تمرینات را لذت بخش تر از اجرای عمومی می دانم. به عقیده من اگر نت را کنار بگذاریم، آنچه از یک اجرا باقی می ماند مهمترین چیز در موسیقی به شمار می رود. ” سخنان فوق اظهارات پابلو کازالز در مورد خصوصیات یک رهبر ارکستر است.

پابلو کازالز در سال ۱۹۵۰ هم در مقام رهبر ارکستر و هم نوازنده ویولن سل در فستیوال Prades ظاهر شد، در آن سال برگزاری این فستیوال به بزرگداشت دویستمین سالمرگ باخ تخصیص داده شده بود. کازالز تا سال ۱۹۶۶ به فعالیت خود درPrades ادامه داد. در سال ۱۹۵۶ او شهر San Juan، زادگاه مادرش در پورتو ریکو را که در آن زمان هنوز تحت سلطه اسپانیا بود، به عنوان محل اقامت دائمی اش برگزید. در سال ۱۹۵۷ یک فستیوال موسیقی سالیانه با نام “فستیوال کازالز” به تجلیل از این نوازنده برجسته در آن شهر پایه گذاری شد.

در ماه اوت همان سال، کازالز در سن هشتاد سالگی با یکی از شاگردان جوانش به نام مارتا مارتینز Marta Martinez ازدواج کرد. در دهه شصت او به عنوان استاد موسیقی با شور و شوق فراوان به کارش ادامه داد و کلاس های استادی در کشورها و شهرهای متفاوتی چون ایتالیا، سوئیس، برکلی و کالیفرنیا برگزار نمود.

کازالز آهنگساز نیز بود، شاید تاثیرگذارترین اثرش در این زمینه La sardana مجموعه قطعاتی برای ویلن سل باشد که در سال ۱۹۲۶ ساخته شده است. اثر دیگر او با نام El pesebre برای اولین بار در دسامبر ۱۹۶۰ در مکزیک اجرا شد. آخرین اثر او Himne a les Nacions Unides (سرود ملل متحد) بود که رهبری اولین اجرای آن را کازالز در اکتبر سال ۱۹۷۱- دقیقا دو ماه پیش از نود و پنجمین سالگرد تولدش – در کنسرتی اختصاصی که در سازمان ملل متحد برگزار شد، عهده دار بود.

او در سخنرانی خود که پیش از دریافت مدال صلح در سازمان ملل متحد انجام داد، اظهار داشته :” این بزرگترین افتخاری است که در زندگی نصیب من شده، زیرا برقرای صلح در جهان از آرزوهای دیرینه من بوده است. از زمان کودکی ام در کاتالونیا مادرم که یک زن به تمام معنی استثنایی بود، در مورد صلح و امنیتی که به تبع آن در زندگی پدیدار می شود، بارها و بارها با من صحبت کرده بود. همشهریان من در کاتالونیا همگی از حامیان صلح و مخالفین سرسخت جنگ و خونریزی هستند. اکنون بسیار خوشحالم که در جمع دوستداران صلح جهانی قرار دارم و با وجودیکه مدت هاست اجرای عمومی نداشته ام، احساس می کنم این بار وقت آن فرا رسیده است، تصمیم دارم یک آهنگ فولکلور کاتالونیایی را برایتان اجرا کنم با نام “آواز پرندگان” که در آن پرندگان هنگام پرواز برفراز آسمان ها آواز صلح را سر می دهند.”

کازالز در سال ۱۹۷۳ در سن ۹۶ سالگی در شهر San Juan چشم از جهان فرو بست. در سال ۱۹۷۹ جسد او را به زادگاهش کاتالونیا که همواره به آن عشق می ورزید، منتقل نمودند. هر چند مرگ به او اجازه نداد سرنگونی رژیم دیکتاتوری فرانکو را ببیند، اما پس از مرگش حکومت اسپانیا در سال ۱۹۷۶ تمبر یادبودی به افتخار صدمین سالگرد تولد این موسیقیدان بزرگ منتشر نمود.

audio file به Gigueاز سوییت شماره یک باخ با اجرای کازالس توجه کنید


مسابقه بین المللی نوازندگی ویولن سل پابلو کازالز تحت مدیریت آکادمی Kronberg هر چهار سال یک بار در آلمان برگزار می شود. اولین دوره این مسابقه که با هدف کشف نوازندگان نخبه سراسر جهان و با حمایت انجمن ویولن سل پابلو کازالز برپا می شود، در سال ۲۰۰۰ برگزار شد. یکی از جوایز این مسابقه اجازه استفاده از ویولن سل Gofriller کازالز است. در سال ۲۰۰۰ در اولین دوره برگزاری این مسابقه Claudio Bohórquez به عنوان بهترین نوازنده ویولن سل برگزیده شد.

en.wikipedia.org

2 دیدگاه

  • navid
    ارسال شده در دی ۲۵, ۱۳۸۵ در ۷:۱۴ ق.ظ

    چه تیتر زیبایی ((صلح جهانی)).

  • ارسال شده در اسفند ۶, ۱۳۸۵ در ۱۰:۲۴ ب.ظ

    ogeyyyyyyyyyyy.._

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

«پالیز ۱» منتشر شد

گروه مستقل موسیقی ایرانی «پالیز» پس از حدود یک دهه فعالیت عملی و آکادمیک همراه با تمرینات آنسامبل مستمر در حوزه موسیقی ایرانی، اولین آلبوم خود با نام «پالیز۱» و در آواز بیات اصفهان با ۸ قطعه با عنوان‌های «لالایی، کمانچه، امشب، سنتور، شیدا، تنبک، رقص ژاله، یارمن» با نوازندگی و تکنوازی کیخسرو مختاری (کمانچه)، سولماز بدری (سنتور), ستار خطابی (تنبک) و با صدای علی صمدپور و سولماز بدری را منتشر کرد.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (V)

موسیقی ایران موسیقی بی‌نهایت وسیعی است. به خاطر اینکه موسیقی ایران یک سیستم دوگانه «دوآل‌سیستم» (Dual System) دارد که از قرن‌های متوالی به ما رسیده است. بخشی از این سیستم که قدیمی‌تر است سیستم «مقام» است که از قرن هشتم میلادی تا قرن نوزدهم میلادی در ایران رواج داشته است. و به خاطر شرایطی تاریخی که من از آن آگاه نیستم، به علت اینکه موزیکولوگ نیستم، سیستم جدیدتری به اسم «دستگاه» در ایران رشد می‌کند ولیکن مقام از بین نمی‌رود و در موسیقی نواحی ایران هنوز با سیستم مقام سروکار داریم و هنوز مقام به زندگی خودش ادامه می‌دهد. درنتیجه با دو سیستم در موسیقی ایران مواجه هستیم. به همین خاطر وسعت این سیستم دوگانه بی‌نهایت زیاد است. نمی‌خواهم به مسائل تکنیکی بروم اما مثل اقیانوسی است که می‌شود از هر کجایش آب برداشت. هر نوع موسیقی‌ای که بخواهیم می‌شود از این سیستم درست کرد.

از روزهای گذشته…

رابطه ضربان و مطبوع بودن فاصله

رابطه ضربان و مطبوع بودن فاصله

مطلب قبل با عنوان “مقدمه ای بر فیزیک فاصله ها” به بررسی تجارب برخی از محققان راجع به مطبوع بودن یا نبودن فواصل موسیقی پرداختیم و بطور مختصر راجع به پدید ضربان که ناشی از نزدیکی فرکانس دو منبع صوتی می باشد صحبت کردیم. در این قسمت می خواهیم کمی بیشتر از دید فیزیکی راجع به پدیده خوش صدایی و بد صدایی فواصل موسیقی بپردازیم. به شکل نگاه کنید :
برای که می نوازید؟

برای که می نوازید؟

چندیست که خبر اجرای کنسرت موسیقی ایرانی توسط محمدرضا لطفی و محمد قوی حلم به خبر اول محافل هنری تبدیل شده است. مسلما چنین اجرایی آن هم پس از ۳۰ سال فاصله از جذابیت های خاص خود برخوردار خواهد بود. خصوصا شاید این تاخیر ۳۰ ساله باعث زنده شدن بسیاری از خاطرات علاقمندان و شنوندگان اینگونه برنامه ها باشد. به همین دلیل چنین اجراهایی آن هم پس از سه دهه با استقبال مردم مواجه می شود. اما اولین نکته ای در محاورات و صحبت های مردم و مخاطبان به نظر می آید، قیمت بسیار بالای بلیط این برنامه آن هم قیمتی بین ۲۰۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ تومان می باشد.
معرفی یک اپلیکیشن میکروتونال تحت سیستم عامل اندروید (I)

معرفی یک اپلیکیشن میکروتونال تحت سیستم عامل اندروید (I)

زمانی که صحبت از موسیقی میکروتونال به میان می آید ممکن است علاقه مند شویم تا دراین فضای صوتی جدید و گامهای مختلف آن تجربه شنیداری داشته و خودمان ملودی بسازیم. در این نوشتار قصد داریم به سراغ اپلیکیشن ۱۶۳ کیلوبایتی “Microtonal eXplorer” رفته و با امکانات آن آشنا شویم. با این اپلیکیشن می توان وارد دنیای موسیقی میکروتونال شد و از آن لذت برد.
تأثیر موسیقی ایران در موسیقی عهد اسلامی (I)

تأثیر موسیقی ایران در موسیقی عهد اسلامی (I)

گسترش دین مبین اسلام و تسخیر کشورهای وسیع متمدنی، مانند ایران و روم و مصر و تشکیل یک حکومت بزرگ به نام دولت اسلامی، سبب شده که گنجینه‌های هنری و علمی کشورهای گشوده شده از آن جمله ایران، دستخوش بهم خوردگی و دگرگونی و احیاناً نابودی‌ها گردد. اما گاهی بر قسمتهایی که آثار پیشینش از بین رفته، اغلب از تمدن اسلامی یعنی تمدنی که از کشورهای متمدن پیش از خود بوجود آمده می‌توان پی برد. زیرا تازیان که دارای فرهنگ و تمدن چشمگیر و پر اهمیتی نبودند، در اثر تسلط بر اقوام متمدن، تحت تأثیر آن فرهنگ‌ها قرار گرفتند و پایه تمدن عظیم اسلامی گذارده شد.
یاد بود استاد حسن کسایی (I)

یاد بود استاد حسن کسایی (I)

یک سال پس از درگذشت جاودان استاد نی، حسن کسایی، مراسم یادبود این استاد یگانه در یکی از سالن های دانشگاه شهر ارواین واقع در ایالت کالیفرنیا ‪و‬ به همت انجمن دانشجویان فارغ التحصیل ایرانی این دانشگاه برگزار شد. این انجمن با دعوت از استاد حسین عمومی، استاد موسیقی در این دانشگاه و موسیقیدان و نوازنده برجسته نی که خود از شاگردان مبرز استاد کسایی است، بار دیگر یاد و خاطره این چهره ماندگار را در دل دوستداران موسیقی ایران زمین زنده کرد.
علینقی وزیری؛ ناسیونالیسم دولتی و روشنفکر موسیقی (V)

علینقی وزیری؛ ناسیونالیسم دولتی و روشنفکر موسیقی (V)

این مقایسهٔ ـ از دید امروزی – آشکارا تحقیرآمیز،(۱۸) که به نظر نمی‌رسد در آن روزگار نزد ترقی‌خواهان زیاد ناپسند و آزارنده بوده باشد بخش بزرگی از سیستم ارزش‌گذارانهٔ هنری (یا شالوده‌های حمایتی آن) را فراهم می‌کرد و حقانیتی به دگرگونی‌های هنری می‌داد که برآمده از نیاز به نظم و … در زندگی روزمره بود.
ایدئولوژی موسیقی پست مدرن و سیاست‌های چپ (III)

ایدئولوژی موسیقی پست مدرن و سیاست‌های چپ (III)

آیا می‌توانیم مانند خارج از حوزه ایدئولوژی، با وسعتی به موسیقی بیندیشیم که غیر شفاهی باشد؟ (این قدری یادآورموضوعی است که «دلاوُلپه» (Della Volpe) را در نقدش با عنوان ” نقد ذوق” متاثر کرده بود). مشکلی که با پساساختارگرایی به طور کلی و با ساختارشکنی بخصوص وجود دارد، گرایش آنها به این است که ایدئولوژی را طوری ببینند که در اصل به وسیله زبان – نمادین- مقید شده است، بجای اینکه عموما حالات احساسی را سازمان دهد
پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (III)

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (III)

علت خاصی ندارد. همان‌گونه که گفتم از سال ۲۰۰۰ به بعد بیشتر برای سازهای زهی قطعه ساخته‌ام. یکی از دلایلش این است که سازهای زهی به‌راحتی می‌توانند ربع پرده‌های موسیقی ایران را بنوازند؛ اما برای سازهای بادی مخصوصاً سازهای بادی اروپایی این مساله خیلی مشکل است. به‌طور مثال در موسیقی ایرانی توسط نوازندگان تعزیه با یکسری تمحیداتی که روی ترومپت انجام می‌دهند می‌توانند به‌راحتی ربع پرده‌ها را بنوازند. ولی موسیقیدان‌های اروپایی یا آمریکایی نمی‌توانند ربع پرده‌ها را بنوازند. برای همین مجبور هستیم ترومپت را عوض کنیم و یا آن را تغییر بدهیم؛ همان کاری که من کردم. یک پیستون به آن اضافه کنیم که بتواند ربع پرده‌ها را هم بنوازد. درباره سازهای بادی اروپا هم این مساله هست هرچند برخی از این سازها قادر به نواختن ربع پرده‌ها هستند اما برخی مثل ابوا نمی‌توانند ربع پرده بنوازند. برای اینکه سیستم فرانسوی این ساز تماماً با کلید است و قادر نیست ربع پرده بزند مگر اینکه ابوای وینی باشد که برخی سوراخ‌های آن با دست گرفته می‌شود و نوازنده‌ها می‌توانند ربع پرده با آن بزنند و یا ابوای باروک که اگر کسی بخواهد می‌تواند با آن ربع پرده بنوازد.
چهره ی آدرنو از قابِ اتنوموزیکولوژی (XIV)

چهره ی آدرنو از قابِ اتنوموزیکولوژی (XIV)

شاید علتِ مخالفتِ آدرنو با نظراتِ والتر بنیامین این بود که بنیامین تحتِ تاثیرِ برتولت برشت بر تاثیر هنر بر گروه تاکید داشت نه بر فرد. این دیدگاه در نظرِ آدرنو موجبِ همگانی شدن هنرِ والا و بازاری شدنِ آن می شد. از دیدِ آدرنو، ایدئولوژیِ برشت و بنیامین کارکردی تخریبی داشت. آدرنو به عنوانِ یک جامعه شناسِ فرهنگ( به گفته ی خودِ آدرنو) مقابلِ عقیده ی قرن نوزدهمی بود که در موسیقی فقط احساسات را ملاک قرار داده بود و عقل را در حدِ تکنیک پایین آورده بود، از نظرِ او موسیقی فقط احساساتِ لذت بخش نیست بلکه یک تلاشِ عقلانی است.
اِدیت پیاف، گنجشککِ آواز فرانسه (XII)

اِدیت پیاف، گنجشککِ آواز فرانسه (XII)

ادیت پیاف، میراث دار گاورُش (Gavroche شخصیتِ رمان بینوایان اثرِ ویکتور هوگو)، در دوران کودکی خود پاریس را پیموده بود، پاریسِ مردمی، محله هایی مثلِ پیگَل (Pigalle)، مونمانتر (Montmartre)، کلیشی (Clichy)، باربِس (Barbès)، مِنیلمونتا (Menilmontant)… در شبکیه ی چشم های او تصویرهایی ثبت شده بود که بعد ها، موضوعِ اصلیِ ترانه های او را تشکیل داد. در طول سال ها پیاف خیابان را به صحبت کردن، آواز خواندن و فریاد کشیدن واداشته بود و خیابان و مردم حاضر در آن با او یکی شده بودند.