پابلو کازالز حامی صلح جهانی

کشیدن پیپ در حال نوازندگی از علایق کازالس بود
کشیدن پیپ در حال نوازندگی از علایق کازالس بود
” یک رهبر ارکستر موفق در وحله اول باید مفسر بزرگی باشد، مهم ترین نکته درک کامل اثری است که تصمیم به اجرای آن دارید. دستیابی به کمال در هر زمینه ای، نتیجه تلاش مداوم و بی وقفه است، یک رهبر ارکستر علاوه بر تمرین های بسیار همواره باید نکته جدید قابل ارائه ای داشته باشد. توانایی برقراری ارتباط با نوازندگان و انتقال حس به آنان از بزرگترین ویژگی های یک رهبر ارکستر است. اینکه چگونه می توان تک تک نوازندگان را متقاعد کرد تا در جهت رسیدن به هدف مورد نظر رهبر، تمام توانایی خویش را به کار گیرند.

هرچند عمده زمینه فعالیت من موسیقی کلاسیک بوده، اما هیچگاه با عقاید و تفکرات نو مخالفتی نداشته ام. متاسفانه امروزه از میان آثار متعدد آهنگسازان مدرن، تنها آن دسته که از جانب عموم شنوندگان پذیرفته است، در کنسرت ها اجرا می شوند. من به شخصه در بسیاری از موارد، رهبری ارکستر در هنگام انجام تمرینات را لذت بخش تر از اجرای عمومی می دانم. به عقیده من اگر نت را کنار بگذاریم، آنچه از یک اجرا باقی می ماند مهمترین چیز در موسیقی به شمار می رود. ” سخنان فوق اظهارات پابلو کازالز در مورد خصوصیات یک رهبر ارکستر است.

پابلو کازالز در سال ۱۹۵۰ هم در مقام رهبر ارکستر و هم نوازنده ویولن سل در فستیوال Prades ظاهر شد، در آن سال برگزاری این فستیوال به بزرگداشت دویستمین سالمرگ باخ تخصیص داده شده بود. کازالز تا سال ۱۹۶۶ به فعالیت خود درPrades ادامه داد. در سال ۱۹۵۶ او شهر San Juan، زادگاه مادرش در پورتو ریکو را که در آن زمان هنوز تحت سلطه اسپانیا بود، به عنوان محل اقامت دائمی اش برگزید. در سال ۱۹۵۷ یک فستیوال موسیقی سالیانه با نام “فستیوال کازالز” به تجلیل از این نوازنده برجسته در آن شهر پایه گذاری شد.

در ماه اوت همان سال، کازالز در سن هشتاد سالگی با یکی از شاگردان جوانش به نام مارتا مارتینز Marta Martinez ازدواج کرد. در دهه شصت او به عنوان استاد موسیقی با شور و شوق فراوان به کارش ادامه داد و کلاس های استادی در کشورها و شهرهای متفاوتی چون ایتالیا، سوئیس، برکلی و کالیفرنیا برگزار نمود.

کازالز آهنگساز نیز بود، شاید تاثیرگذارترین اثرش در این زمینه La sardana مجموعه قطعاتی برای ویلن سل باشد که در سال ۱۹۲۶ ساخته شده است. اثر دیگر او با نام El pesebre برای اولین بار در دسامبر ۱۹۶۰ در مکزیک اجرا شد. آخرین اثر او Himne a les Nacions Unides (سرود ملل متحد) بود که رهبری اولین اجرای آن را کازالز در اکتبر سال ۱۹۷۱- دقیقا دو ماه پیش از نود و پنجمین سالگرد تولدش – در کنسرتی اختصاصی که در سازمان ملل متحد برگزار شد، عهده دار بود.

او در سخنرانی خود که پیش از دریافت مدال صلح در سازمان ملل متحد انجام داد، اظهار داشته :” این بزرگترین افتخاری است که در زندگی نصیب من شده، زیرا برقرای صلح در جهان از آرزوهای دیرینه من بوده است. از زمان کودکی ام در کاتالونیا مادرم که یک زن به تمام معنی استثنایی بود، در مورد صلح و امنیتی که به تبع آن در زندگی پدیدار می شود، بارها و بارها با من صحبت کرده بود. همشهریان من در کاتالونیا همگی از حامیان صلح و مخالفین سرسخت جنگ و خونریزی هستند. اکنون بسیار خوشحالم که در جمع دوستداران صلح جهانی قرار دارم و با وجودیکه مدت هاست اجرای عمومی نداشته ام، احساس می کنم این بار وقت آن فرا رسیده است، تصمیم دارم یک آهنگ فولکلور کاتالونیایی را برایتان اجرا کنم با نام “آواز پرندگان” که در آن پرندگان هنگام پرواز برفراز آسمان ها آواز صلح را سر می دهند.”

کازالز در سال ۱۹۷۳ در سن ۹۶ سالگی در شهر San Juan چشم از جهان فرو بست. در سال ۱۹۷۹ جسد او را به زادگاهش کاتالونیا که همواره به آن عشق می ورزید، منتقل نمودند. هر چند مرگ به او اجازه نداد سرنگونی رژیم دیکتاتوری فرانکو را ببیند، اما پس از مرگش حکومت اسپانیا در سال ۱۹۷۶ تمبر یادبودی به افتخار صدمین سالگرد تولد این موسیقیدان بزرگ منتشر نمود.

audio file به Gigueاز سوییت شماره یک باخ با اجرای کازالس توجه کنید


مسابقه بین المللی نوازندگی ویولن سل پابلو کازالز تحت مدیریت آکادمی Kronberg هر چهار سال یک بار در آلمان برگزار می شود. اولین دوره این مسابقه که با هدف کشف نوازندگان نخبه سراسر جهان و با حمایت انجمن ویولن سل پابلو کازالز برپا می شود، در سال ۲۰۰۰ برگزار شد. یکی از جوایز این مسابقه اجازه استفاده از ویولن سل Gofriller کازالز است. در سال ۲۰۰۰ در اولین دوره برگزاری این مسابقه Claudio Bohórquez به عنوان بهترین نوازنده ویولن سل برگزیده شد.

en.wikipedia.org

2 دیدگاه

  • navid
    ارسال شده در دی ۲۵, ۱۳۸۵ در ۷:۱۴ ق.ظ

    چه تیتر زیبایی ((صلح جهانی)).

  • ارسال شده در اسفند ۶, ۱۳۸۵ در ۱۰:۲۴ ب.ظ

    ogeyyyyyyyyyyy.._

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

شهرام صارمی از مدیریت اجرایی جشنواره موسیقی فجر استعفا کرد

در پی استعفای اعتراض آمیز علی ترابی، شهرام صارمی مدیر اجرایی سی و پنجمین جشنواره موسیقی فجر، یک روز پس انتصاب مدیر جدید دفتر موسیقی وزارت ارشاد با انتشار نامه‌ای سرگشاده از سمت خود استعفا کرد.

مروری بر آلبوم «سالنامه»

سالنامه در میان آثار فیاض، بیش از همه در مسیرِ «در گذر» است. علاوه بر مشابهت در فرایند آهنگسازی و نوعِ کنار هم نشاندنِ و برخورد با مواد و مصالح موسیقی، حضور صریحِ برخی نقش‌­مایه­‌های «در گذر»، مدگردی­‌های متنوع، استفاده از نوازندگانِ گروه در مقامِ خواننده و ساختار کلی مجموعه، این همانندی را پررنگ­‌تر می­‌کند.

از روزهای گذشته…

ماهور ملک (قسمت اول)

ماهور ملک (قسمت اول)

جهانگیر ملک در نوازندگی استودیو تبحر و قابلیت های خاصی داشت؛ به تائید اساتید موسیقی جهانگیر ملک، از جمله نوازندگانی بود که قابلیت اجراء و ضبط برنامه در استودیو را حتی با یکبار شنیدن قطعه، دارا بود. او از لحاظ ساعات اجرا و ضبط برنامه در استودیو، (همانطور که پیشتر گفته شد) بیشترین آثار را به یادگار گذاشته و این اتفاق در تاریخ موسیقی ایران بی نظیر بوده است.
امینی: وفادار آثارش را پارت نویسی می کرده است

امینی: وفادار آثارش را پارت نویسی می کرده است

صفحاتی که در لیبل دیسکو گراف‌های مثل آقای امیر منصور و آقای شرایلی انجام شده در حوزه موسیقی وجود دارد، مهمترین‌های آن را داریم ولی یکی از مهمترین‌های آن را که نتوانسیم پیدا کنیم، صفحه‌ایی است که در سال ۱۳۰۶ یعنی در سن ۱۷ سالگی در کمپانی پولیفون ریکوردز با تار علی اکبر شهنازی ضبط کرده اند؛ دو صفحه هست که اصلا مجید وفادار تصنیف خوانده با تار شهنازی که متاسفانه آن لیبل صفحه وجود دارد ولی خود صفحه را نداریم و نتوانسیم اثر صوتی آن را پیدا کنیم و در این برنامه رونمایی کنیم ولی بقیه تصنیف‌ها وجود دارد.
تقلای یافتن راهی نو (II)

تقلای یافتن راهی نو (II)

“چه”، که متشکل است از یک مصوت کوتاه و یک صامت، برخلاف خوانش درست وزنی شعر (با توجه به اینکه “سخنی نیست” از اشعار موزون شاملوست)، بیش از “بِ” (که مشابه هجای اول است) و “گو” (که کشیده‌تر از دو هجای پیشین است) کشیده می‌شود و عملاً تناسبات وزنی شعر به هم می‌ریزد. به عبارت دیگر، اگر فرض کنیم که این شعر، با نگاه ریتمیک علی قمصری، بدون هر گونه ملودی خوانده شود، شعر از روانی و وزن خود به حالتی معوج تغییر می‌کند. این بی‌دقتی‌ها باز هم به چشم می‌خورند: خواننده (هاله سیفی‌زاده)، بی‌جهت بر روی کلمهٔ “دراند” در مصرع “جز ز موشی که دراند کفنی نیست”، تشدیدی می‌گذارد که وزن شعر را به هم می‌ریزد. در قطعاتی چون “آنکه مست…” نیز این مساله در اجرای مصرعی چون “دل تنگش سر گل چیدن از این باغ نداشت” ا (با کشش غیر عادی “دلِ”) مشاهده می‌شود.
ویولون مسیح استرادیواریوس (I)

ویولون مسیح استرادیواریوس (I)

مقاله ایی که در پیش روی دارید گزارشی است از روند بررسی و در بخشهایی باز سازی هندسی ساختمان ویلن؛ تلاشی در جهت شناخت و یافتن صحت و دقت هر چه بیشتر الگوی ویلن مسیح، که با استفاده از نسخه نمونه برداری شده استادانه، تحت عنوان و نام استاد جان دیلورث و همچنین با حمایت و پشتیبانی موزه اشمولم در اکسفورد انگلستان به چاپ رسیده است. ما در این مقاله رسما به تمامی تلاشهایی که در این راستا برای انتشار این طرح به انجام رسیده است، ارج می نهیم.
ویژگیهای ارتعاشی چوب و کوک کردن صفحات ویولن (III)

ویژگیهای ارتعاشی چوب و کوک کردن صفحات ویولن (III)

در طول این آزمایشها، ما از صفحات کار نشده ای استفاده کرده ایم که اندازه های استاندارد بر روی آنها اعمال شده اند (تصویر ۵-۱). اگر اندازه های این صفحات مورد استفاده قرار گیرند، ویژگیهای مکانیکی سطح مورد نظر به وسیله ضربه زدن قابل اندازه گیری می باشند. برای این کار می توان به عنوان مثال صداهای شنیده شده را با نزدیکترین نت در پیانو سنجید.
سیداصفهانی: نسل ما از اتفاقات بزرگ هنری دور افتاده

سیداصفهانی: نسل ما از اتفاقات بزرگ هنری دور افتاده

به تازگی کتابی با عنوان «نامبرده، حسین سرشار» به کوشش ساناز سید اصفهانی توسط انتشارات اچ انداس مدیا در لندن به چاپ رسیده است که در این کتاب، مجموعه مصاحبه هایی از دوستان و همکاران این هنرمند، شامل: سیامک شایقی، هوشنگ گلمکانی، نصرت الله کریمی، محمد علی کشاورز، شاهین فرهت، شهلا میلانی، امیر اشرف آریان پور، پری زنگنه، پری ثمر، احمد پژمان، رشید وطن دوست، یارتا یاران، تهیه به انتشار رسیده است.
مراسم تجلیل از دهلوی

مراسم تجلیل از دهلوی

در تاریخ ۸۳/۰۵/۲۵ به همت اساتید و دوستداران موسیقی در خانه هنرمندان مراسم تجلیل از مقام استاد حسین دهلوی برگزار شد، خبرنگار Harmony Talk گوشه هایی از این مراسم را بازگو میکند.
ارکستر فیلارمونیک وین

ارکستر فیلارمونیک وین

تا قبل از آنکه در ۲۸ مارچ سال ۱۸۴۲ ارکستر فیلارمونیک وین اولین اجرای رسمی خود را انجام دهد، شهر وین اعتبار خود را مدیون افرادی چون ژزف هایدن، ولفگانگ آمادئوس موتزارت و لودویک فون بتهوون بود و هیچ تجربه حرفه ای در زمینه اجرای کنسرت نداشت. کارهای سمفونیک بیشر برای مراسم و موقعیت های خاص اجرا می شد و نوازندگان اغلب متشکل از حرفه ای ترین موسیقی دانهایی بودند که در تئاتر ها کار می کردند.
بانگ چاووش (III)

بانگ چاووش (III)

در این آثار از سازهای مضرابی باس مانند، بم تار و عود به صورت شاخص تری استفاده می شد و کارایی آنها بیشتر القای ریتمیک بود که در اکثر مواقع با چاشنی ضدضرب، نوشته می شد؛ ولی مهمترین تفاوت این آثار با بسیاری از ساخته های پایور و هنرجویان هنرستان، تنظیم ذوقی آنها بود؛ در بسیاری از آثار پایور (۶) و هنرجویان هنرستان، تکنیک های هارمونی و کنترپوان، به شکل قانونمند و یکپارچه ای به کار برده می شوند، در حالی که در آثاری که بعد از انقلاب توسط آهنگسازان کانون چاووش اجرا شد، این تکنیک ها به صورت مقطعی و بیشتر جهت رنگ آمیزی به کار گرفته می شوند.
عبدالله دوامی، حافظه تاریخی موسیقی ایرانی

عبدالله دوامی، حافظه تاریخی موسیقی ایرانی

عبدالله دوامی فرزند ابوالقاسم خان تعزیه خوان در سال ۱۲۷۰ ش در روستای طاد از توابع تفرش به دنیا آمد. دروس اولیه در مکتب خانه گذرانید در نوجوانی به تهران مهاجرت کرد و در مدرسه تربیت صرف و نحو آموخت؛ در این مدرسه با رکن الدوین مختاری هم کلاسی بود. پس از دوران تحصیل به خدمت اداره پست و بعد به اداره دارایی رفت و تا زمان بازنشستگی در آنجا مشغول به کار بود.