اهمیت آموزش موسیقی در مدارس ابتدایی انگلستان

در حال حاضر از هر ده مدرسه، هفت مدرسه علاوه بر واحد های موسیقی، واحد درسی آواز را جزو برنامه تحصیلی استاندارد قرار داده اند.
در حال حاضر از هر ده مدرسه، هفت مدرسه علاوه بر واحد های موسیقی، واحد درسی آواز را جزو برنامه تحصیلی استاندارد قرار داده اند.
بودجه ای معادل ده میلیون یورو به منظور افزودن واحدهای درسی موسیقی و آواز به مدارس ابتدایی در انگلستان، تخصیص داده خواهد شد.

مبلغ فوق به منظور سرمایه گذاری در طرح ملی ترویج موسیقی در مدارس ابتدایی به رهبری هاوارد گودال (Howard Goodall) آهنگساز که “سفیر آواز” نام گرفته است، مورد استفاده قرار می گیرد. طرح مذکور امکان همکاری تنگاتنگ مدارس موسیقی و مدارس محلی را فراهم می نماید.

بدین منظور یک کتاب شعر جدید شامل ۳۰ اثر از آوازهای سبک های مختلف تالیف می گردد، معلمین و دانش آموزان نیز می توانند آوازهای پیشنهادی خود را برای افزودن به لیست ارائه نمایند.

منشی آموزش و پرورش انگلستان آلن جانسون (Alan Johnson)، هفته گذشته در فستیوالی در شمال لندن به بررسی جزئیات این طرح پرداخت. در حقیقت این اقدام عکس العمل دولت به دومین بیانیه ای است که خبر از رو به زوال گذاشتن آموزش های موسیقی در مدارس داشت.

جانسون در این باره اظهار داشته :”علاوه بر اینکه چنین فعالیتی به خودی خود ارزش صرف وقت را داراست، موسیقی نیز به عنوان یک ابزار قدرتمند آموزشی، در افزایش اعتماد به نفس کودکان، قابلیت کارهای گروهی و مهارت های دیگر، تاثیر بسزایی خواهد داشت . ”

او می افزاید : “توسعه بیش از پیش روش های آموزش موسیقی می تواند به بهبود روند تحصیلی دانش آموزان نیز منجر گردد. به طور کلی موسیقی نه تنها تاثیر مثبتی بر زندگی نوجوانان دارد، بلکه مطالعات انجام شده نشان داده، آن دسته از کودکانی که از آموزش های موسیقی برخوردارند، در حفظ کردن و به خاطر سپردن دیگر مطالب درسی، توانایی بیشتری دارند.”

بخشی از این طرح به پروژه ” Music Start” تخصیص داده شده و در آن خانواده ها و کودکان نیز در فعالیت های مربوطه موسیقی همکاری خواهند نمود. نتایج تحقیقاتی که در سال ۲۰۰۶ در مورد نوجوانان انجام شد، نشان داد ۷۹% از دانش آموزان آواز خواندن را بخش مهمی از فعالیت های مدرسه می دانند.

تلاش بی وقفه
در حال حاضر از هر ده مدرسه، هفت مدرسه علاوه بر واحد های موسیقی، واحد درسی آواز را جزو برنامه تحصیلی استاندارد قرار داده اند.

گودال در این باره می گوید :”به عقیده من آواز خواندن اولین مرحله قابل درک از دنیای موسیقی برای هر کودک است، در عین حال می تواند به منبعی قدرتمند برای جذب استعدادهای آینده مبدل گردد. با نگاهی دقیق در می یابیم که اکثر افراد بزرگسال با خود می گویند: ایکاش قادر بودند با اعتماد به نفش بیشتری آواز بخوانند، شاید اگر در کودکی به صدای آنان توجه بیشتری می شد و یا به روش مناسب تری آواز خواندن را در مدرسه آغاز می کردند، شرایط متفاوتی داشتند. ”

او می افزاید : “این طرح استعدادهای سراسر کشور را در همان مراحل اولیه، یعنی از دبستان کشف کرده و پرورش می دهد. ”

به عقیده حامیان طرح مذکور، اجرای پروژه آموزش موسیقی در مدارس انگلستان موفقیتی است که بر پایه تلاش مداوم و تصمیم گیری متخصصین صورت پذیرفته است. هرچند هنوز نیز در بین بسیاری از والدین کلاس های موسیقی فرزندان چندان جدی گرفته نمی شود، در این مورد نیز لازم است سازمان های مختلف مرتبط با موسیقی برنامه های بیشتری برای شرکت دادن عموم مردم در اینگونه فعالیت ها برگزار نمایند.

در این میان پاول هولمز(Paul Holmes)، سخنگوی لیبرال دمکرات ها، اظهار داشته تنها ۱۳ درصد از دانش آموزان دبستانی نواختن سازی را در مدرسه فرا می گیرند.

او معتقد است : “پیش از این دولت متعهد شده بود که برای تک تک کودکان شرایط لازم برای آموختن یک ساز را فراهم نماید، اکنون افزودن آواز به برنامه درسی کودکان مطمئنا در مقایسه با تعهد مذکور روش بسیار ارزان تری خواهد بود. ”

10 دیدگاه

  • ارسال شده در بهمن ۸, ۱۳۸۵ در ۷:۰۲ ب.ظ

    سایت خوبی دارید خیلی ممنون لطفا از شرایط تحصیل موسیقی در انگلستان هم بنویسید

  • amir
    ارسال شده در بهمن ۸, ۱۳۸۵ در ۱۱:۱۷ ب.ظ

    jaie tasof hast ke dar keshvar ma chenin bahaie be music dade nemishe :(

  • حامی کیوان
    ارسال شده در بهمن ۹, ۱۳۸۵ در ۸:۱۲ ق.ظ

    سلام.بسیار مطلب زیبایی است.
    به خدا ادم وقتی این مقاله هارو می خونه ناامید میشه…تو یه کشور دیگه موسیقی جزء زندگیشون می دونند اما تو این مملکت هنرمند به خصوص موزیسینها جزء ادمهای بدبخت جامه هستند…مطمعن باشه اون کسی که توی انگلستان به دنیا امده هنر نکرده که تونسته یه وکالیست بشه اگه میتونه تو ایران یه موزیسین بشه.انهاییی که مجبور هستند تو این مملکت باشند و با تمام وجودشون موزیک کار میکنند واقعا سخت.با تشکر

  • رضا
    ارسال شده در بهمن ۹, ۱۳۸۵ در ۱۰:۱۳ ق.ظ

    دوست عزیز کاش فقط جزو آدمهای بدبخت محسوب می شدیم، من فکر می کنم در این کشور – البته نه مردم – موسیقدان تنها بنا به مصالح امنیت ملی تـــحـــمــل میشه نه چیزه دیگه وگرنه اگر مصلحتی نبود خدا می دونه چه بلایی سرمون می آوردند.

  • ارسال شده در اسفند ۲۴, ۱۳۸۵ در ۱۲:۴۷ ب.ظ

    با تشکر از شما عزیزان که ما بد بخت ها رو از اخبار ها با خبر می کنید

  • معصومه
    ارسال شده در خرداد ۲۹, ۱۳۸۶ در ۳:۲۱ ب.ظ

    باسلام خسته نباشید؛
    لطفااگرمطالبی درمورد موسیقی داشتیدایمیل کنید
    با تشکرفراون

  • WEST MUSIC
    ارسال شده در مرداد ۱۹, ۱۳۸۶ در ۱۲:۳۶ ق.ظ

    allbate tuye keshvar ma be jaye music sigar va … dar madaress serve mishe

  • افشار
    ارسال شده در مهر ۶, ۱۳۸۷ در ۱۰:۳۷ ق.ظ

    با سلام و تشکر
    واقعا جای تاسف داره که نسبت به اهمیت ساختار آموزشی کودکان در زمینه موسیقی توجهی نمیشه!!!
    البته مگه در سطوح دیگه چقدر توجه وجود داره
    من فارغ التحصیل کارشناسی موسیقی هستم و به خاطر عدم تمکن مالی نتونستم فوق لیسانس بخونم چون شبانه قبول شدم!!!

  • یوتاب
    ارسال شده در اسفند ۸, ۱۳۸۹ در ۱:۱۶ ب.ظ

    گفتید بدبخت کشورماازبدبختی اون ورتره.
    واقعا در این مورد وموردهای دیگه باهم همدردی کنیم وگرنه…

  • ناشناس
    ارسال شده در شهریور ۶, ۱۳۹۲ در ۹:۰۷ ب.ظ

    نباید می گفتین ما فقط بدبختیم. ما جزو بدبخت ترین مردم جهانیم چون فقط بلدیم مرگ بر این و اون کنیم در حالی که همین کشورایی که اینقدر نفرینشون می کنیم و پرچم هاشون رو می سوزونیم از ما جلو افتادن و دارن پیشرفت می کنن. امریکا کشوریه که از زمان کشفش خیلی نمی گذره ولی الان ابر قدرت دنیا هستش در حالی که ما جزو قدیمی ترین کشورهای دنیاییم و جهان سوم هستیم.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (XI)

همانطور که قبلا تاکید کردم، آهنگساز باید آزاد باشد که به هر نوع زبان موسیقایی و به هر نوع استیل که می خواهد آهنگسازی کند. آشنایی با موسیقی ایران افق دید آهنگساز را باز می‌کند صرف نظر از هر استیلی و هر زبان موسیقایی که آهنگساز بخواهد در آن کار کند.

محمدرضا امیرقاسمی «شبی برای پیانوی ایرانی» را به روی صحنه می برد

کنسرت گروه موسیقی برف با عنوان «شبی برای پیانوی ایرانی» در تاریخ جمعه ۱۰ اسفند ساعت ۲۰ در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران روی صحنه خواهد رفت. سرپرست و تکنواز پیانوی گروه برف محمدرضا امیرقاسمی و خواننده این کنسرت علی امیرقاسمی و اجرای تمبک با سحاب تربتی می باشد. در این برنامه علاوه بر اجرای آثار اساتید بزرگ پیانوی ایرانی نظیر جواد معروفی و مرتضی محجوبی، از چند نوازنده پیانوی دوره قاجار مانند اساتید محمود مفخم (مفخم الممالک) و مشیرهمایون شهردار هم قطعاتی اجرا خواهد شد. اجرای آثاری کمیاب و خاص از پیانو نوازیِ دوره ی قاجار و عصر مشروطه اولین بار است که در یک کنسرت اتفاق می افتد.

از روزهای گذشته…

پدرام فریوسفی: به خاطر بی نظمی در ارکستر سمفونیک تهران، همکاریم را متوقف کردم

پدرام فریوسفی: به خاطر بی نظمی در ارکستر سمفونیک تهران، همکاریم را متوقف کردم

اگر یک سولیست ویولون ایران بداند میتواند با زدن یک کنسرتو ویولون چایکوفسکی به اندازه یکسال کارش در کلاس و استودیو کسب درآمد کند و مشهور شود چرا وقتش را برای اینکار نگذارد؟! مشکل اینجا ضعیف بودن بخش های حاشیه ای مانند هزینه و پشتیبانی معنوی است. متاسفانه بیشتر مسئولین موسیقی ما، حتی آنهایی که سواد موسیقی دارند هم لیاقت و اطلاعات لازم را برای اینکار ندارند و این باعث افت موسیقی کلاسیک در ایران شده است.
آیا وزیری به موسیقی ایران خیانت کرد؟

آیا وزیری به موسیقی ایران خیانت کرد؟

نوشته پیش رو نقدی است بر بخشی از نظرات مرحوم آقای دکتر محمد مددپور (زادهٔ ۱۳۳۴ در بندر انزلی – درگذشتهٔ ۱۳۸۴)، نویسنده و فلسفه‌دان معاصر که در مجله مقام موسیقایی منتشر گردید.
فانتزی – امپرمپتو

فانتزی – امپرمپتو

امپرمپتو (Impromptu) فرم آزادی از موسیقی است که عمومآ برای یک ساز با اجرای سولو (بعنوان مثال پیانو) نوشته می شود و بیشتر بر روی مهارت های بداهه نوازی در آن تاکید می شود.
دخترم، بوی فرار می آید (I)

دخترم، بوی فرار می آید (I)

مهاجرت در گذشته بسیار کند تر از امروز انجام می گرفت. اما اکنون به علت فجایع سیاسی و انسانی گاه چند میلیون انسان از جایی به جایی دیگر کوچ می کنند و از این جهت نیز عوارضی را به وجود می آورند. در گذشته مهاجرت های قومی در طی چند سده اتفاق می افتاد و به چشم هم نمی آمد و این چنین کوچ هایی گاه مبدل به جنگ های بسیار کند بطئی آرامی می شد و جوامع نیز آن را به یک تجربه ی تاریخی مبدل می کردند و نتایج اش هم این بود که این نوع تغییر به یک سنت بدل می گشت. سنت هایی چون صلح، جنگ، توافق ها و قراردادهای اجتماعی و… همه ی این ها در طی یک فرآیند رخ می داد تا این که یک مهاجر بتواند مبدل به یک شهروند درجه ی دو و شاید هم درجه ی یک بشود. مانند سیاه پوستان در آمریکا.
نت هایی از حاشیه های موسیقی (III)

نت هایی از حاشیه های موسیقی (III)

برخی از آنها نام مستعار برگزیدند، نام هایی مانند «خانم هارمونیکا»؛ بسیاری از آنها نیز به فراموشی سپرده شدند تا زمانی که رشته ی مطالعات جنسیت (gender studies) به جانبخشی به تاریخ فراموش شده ی زنان پرداخت. آرون کوهن (Aaron Cohen) در دانشنامه ی بین المللی زنان آهنگساز (International Encyclopedia of Women Composers) که در سال ۱۹۸۷ چاپ شد، از ۶۰۰۰ آهنگساز زن نام می برد.
جیمز لوین، احیا کننده متروپولیتن (II)

جیمز لوین، احیا کننده متروپولیتن (II)

اولین رهبری جیمز لوین در ارکستر سمفونیک بوستون در آوریل ۱۹۷۲ بود. او در سال ۲۰۰۱ به عنوان مدیر موسیقی آنجا منصوب شد و قراردادی پنج ساله با وی بستند. بدین ترتیب اولین رهبر با اصلیت آمریکایی بود که مدیریت این ارکستر را عهده دار شد. در حال حاضر، لوین زمانش را بین دو شهر بوستون و نیویورک تقسیم می کند.
کتاب‌شناسی: کتابی درباره‌ی کتاب‌ها (I)

کتاب‌شناسی: کتابی درباره‌ی کتاب‌ها (I)

کتاب‌شناسی یا معادل انگلیسی‌اش (Bibliography) ترکیبی است که در آن واژه‌ی Bible به معنای انجیل و مطلق کتاب مورد استفاده قرار می‌گیرد. استفاده‌ا‌ی شبیه آن‌چه در زبان فارسی در ترکیب «اهلِ کتاب» از واژه‌ی کتاب می‌شود که در این‌جا مراد از آن «نوشتنی» و اثر مکتوب است. بنابراین کتاب‌شناسی‌ها به ثبت و دسته‌بندی آثار مکتوب درباره‌ی یک موضوع خاص می‌پردازند. در زبان فارسی برای انواع اختصاصی‌تر کتاب‌شناسی (برای مثال فهرست و دسته‌بندی مقالات مربوط به یک موضوع) اصطلاح مقاله‌شناسی یا گاهی مرجع‌شناسی یا منبع‌شناسی نیز به کار رفته است که همگی بر کلی‌ یا جزئی‌تر شدن دایره‌ی شمول موضوع دلالت دارند نه تغییر ماهوی در کارکرد.
دنیس برین، مروج هورن (I)

دنیس برین، مروج هورن (I)

دنیس برین (Dennis Brain) هورن نواز برجسته انگلیسی بود که عمدتا به خاطر رواج دادن هورن به عنوان یک ساز کلاسیک و تکنوازی در جامعه پس از جنگ جهانی دوم در انگلیس بسیار معروف است. اجرای کنسرتوهای هورن موزار توسط برین با همکاری هربرت فون کارایان (Herbert von Karajan) و ارکستر فیلارمونیک برلین همچنان به عنوان اصلی ترین قطعات ضبط شده از این کنسرتوها به شمار می روند.
نغمه های بومی ایران با پیانو

نغمه های بومی ایران با پیانو

گیتی آجودانی، پیانیست ایرانی مقیم واشینگتن، به تازگی آلبومی جدید با نام «خاطرات ایران» در آمریکا منتشر ساخته است. این آلبوم دربرگیرنده بیست ترانه محلی از مناطق مختلف ایران همراه با چهار اثر به نام های «پرلود»، «فانتزی ژیلا»، «خواب های طلایی»، «راپسودی اصفهان» اثر جواد معروفی (۱۳۷۱-۱۲۹۴) و ترانه «مرا ببوس» اثر مجید وفادار(۱۳۵۴-۱۲۹۱) است.
ارکستر فیلارمونیک نیویورک (I)

ارکستر فیلارمونیک نیویورک (I)

ارکستر فیلارمونیک نیویورک (New York Philharmonic)، واقع در شهر نیویورک، یکی از ارکسترهای قدیمی آمریکا است که به عنوان یکی از مهمترین اجرا کنندگان موسیقی کلاسیک شناخته شده است. امروزه خانه اصلی فیلارمونیک واقع در تالار آوری فیشر (Avery Fisher Hall) در مرکز لینکون نیویورک است. این ارکستر در سال ۱۸۴۲ به وجود آمده و نزدیک به ۴ دهه از دیگر مراکز سمفونیک آمریکا قدیمی تر است.