چیک کوریا

Chick Corea
Chick Corea
چیک کوریا (Chick Corea) از دهه ۶۰ تا کنون، یکی از پر اهمیت ترین هنرمندان جز بوده است. کوریا که در هیچ دوره ای از کار حرفه ای خود تنها به حفظ افتخارات گذشته بسنده نکرده است، در تعداد بسیاری از پروژه های مهم موسیقی شرکت داشته و حس کنجکاوی وی در زمینه کشف نکاتی تازه در موسیقی هرگز کاهش نیافته است.

او پیانیستی چیره دست است و همراه با هربی هنکوک (Herbie Hancock) و کیت جرت (Keith Jarrett)، از هنرمندان عالی و صاحب سبکی است که پس از بیل ایوانز (Bill Evans) و مک کوی تاینر (McCoy Tyner) به ظهور رسیدند.

audio fileMonk’s Dream

کوریا یکی از معدود نوازندگان ماهر کیبورد الکتریکی نیز به شمار آمده و در این زمینه صاحب سبکی یگانه و قابل تشخیص است. به علاوه چندین قطه جز استاندارد – از جمله Spain، La Fiesta و Windows – نیز ساخته اوست.

آرماندو آنتونی “چیک” کوریا Armando Anthony “Chick” Corea ، در سال ۱۹۴۱ در چلسی ماساچوستس متولد شد. وی نواختن پیانو را در سن ۴ سالگی آغاز کرد و از همان ابتدا تحت تاثیر هوراس سیلور (Horace Silver) و باد پاول (Bud Powell) قرار دشت.

او با اجرای برنامه به اتفاق گروههایی چون (Mongo Santamaria and Willie Bobo 1963-1962)، بلو میچل (Blue Mitchell 66-1964)، هربی مان (Herbie Mann) و استن گتز (Stan Getz) به کسب تجربه پرداخت و در سال ۱۹۶۶، اولین صفحه خود را به عنوان رهبر گروه آماده کرد که Tones for Joan’s Bones نام داشت و سپس با تریوی خود در سال ۱۹۶۸ ترانه Now He Sings, Now He Sobs را ضبط نمود که اکنون در میان ترانه های کلاسیک سبک خود قرار دارد.

کوریا پس از یک همکاری کوتاه مدت با سارا واون (Sarah Vaughan 1990-1924 خواننده جز) به عنوان جانشین هربی هنکوک به گروه مایلز دیویس (Miles Davis 1991-1926 نوازنده مشهور ترومپت جز) پیوست و در دوره بسیار مهم تغییر و تحول این گروه در سالهای ۶۸ تا ۷۰، با آنان همراه بود. دیویس او را به نواختن پیانو الکتریکی تشویق نمود و از تواناییهای کوریا در اجرای آلبومهای برجسته ای چون Filles de Kilimanjaro، In a Silent Way، Bitches Brew و Miles Davis at the Fillmore استفاده کرد.

audio fileRound Midnight

چیک کوریا در سال ۲۰۰۴
کوریا پس از ترک دیویس وارد کوارتت جز آوانگارد (پیشرو) Circle شد اما در پایان سال ۱۹۷۱ مجددا تغییر مسیر داد. او پس از ترک Circle مدت کوتاهی به همکاری با استن گتز پرداخت و سپس گروهی به نام Return to Forever را به وجود آورد که در ابتدا به عنوان گروهی با موسیقی ملودیک برزیلی کار خود را آغاز نمود اما در طی یک سال کوریا به همراهی استنلی کلارک (Stanley Clarke)، بیل کانرز (Bill Connors) و لنی وایت (Lenny White) آن را به گروه قدرتمند فیوژن (ترکیبی) مبدل کرد. موسیقی گروه Return to Forever بیشتر متمایل به راک بود اما همچنان دارای بداهه نوازیهای جز بوده و اجرای کوریا حتی در میان سر و صدای الکترونیک، همچنان شاخص و قابل تشخیص بود.

در اواخر دهه ۷۰ و با از بین رفتن گروه، کوریا نام Return to Forever را حفظ نمود و به اجراهای بزرگ با گروههای بزرگ جز یا بیگ بند (big band) پرداخت. در طی چند سال بعد، کوریا عموما بر نواختن ساز اکوستیک متمرکز بود و در تعداد بسیاری از مناسبتها و برنامه های مختلف شرکت داشت که اجراهای جداگانه دو نفره وی با گری برتون (Gary Burton) و هربی هنکوک، کوارتتی با مایکل برکر (Michael Brecker)، تریو با میروسلاو ویتوس (Miroslav Vitous) و روی هاینز (Roy Haynes)، مراسم تجلیل از تلونیوس مانک و حتی تعدادی اجرای موسیقی کلاسیک از آن جمله اند.

در سال ۱۹۸۵، کوریا یک گروه فیوژن جدید به نام Elektric Band تشکیل داد و چند سال بعد، برای حفظ تعادل موسیقی خود Akoustic Trio را نیز به وجود آورد. وی با وجود رفتن نوازندگان قبلی و ورود نوازندگان جدید همچنان به رهبری گروههای مختلف ادامه داد. در طی سالهای ۹۶ و ۹۷ کوریا با یک گروه کوینتت (۵ نفره) از ستارگانی چون کنی گرت (Kenny Garrett) و والاس رونی (Wallace Roney) به صحنه بازگشت و به اجرای نسخه های مدرن آثار باد پاول و تلونیوس مانک پرداخت.

او همچنان به عنوان یکی از نیروهای مهم موسیقی جز به کار ادامه میدهد و خوشبختانه تمام مراحل پیشرفت و شکل گیری آثارمتعدد و گوناگونش بر روی صفحات مختلف موسیقی ثبت شده اند.

audio fileBrazil

در سال ۲۰۰۰، چیک کوریا قرن ۲۱ را با انتشار یک جفت صفحه پیانوی سولو به نامهای Solo Piano: Originals و Solo Piano: Standards آغاز کرد و در سال ۲۰۰۱ با آلبوم Past, Present & Futures به کار ادامه داد.

آثار بعدی او عبارتند از Rendezvous in New York در سال ۲۰۰۳، To the Stars در سال ۲۰۰۴ و The Ultimate Adventure که در سال ۲۰۰۶ منتشر شده اند.

8 دیدگاه

  • ناشناس
    ارسال شده در فروردین ۱۹, ۱۳۸۶ در ۸:۴۸ ب.ظ

    کارهای زیبایی بود. لذت بردم مرسی.

  • ارسال شده در فروردین ۱۹, ۱۳۸۶ در ۱۱:۲۵ ب.ظ

    خیلی عالی بود .ممنون

  • حامی
    ارسال شده در فروردین ۲۰, ۱۳۸۶ در ۹:۱۶ ق.ظ

    کوریا یه جزمن واقعی هست.میولا مصطفی زاده دووکل و…همه مدیونه این موزیسین هستند چون معلم بسیار خوبی بوده برای اینها…
    با تشکر

  • حامی
    ارسال شده در فروردین ۲۱, ۱۳۸۶ در ۱۲:۳۵ ق.ظ

    میولا.عزیزا مصطفی زاده.دووکل و…همه شاگردان چیکوریا بودند و کمک بزرکی به نوازندگیشون انجام داد
    اون یه جرمن حرفه ایی.
    با تشکر

  • ehsan
    ارسال شده در خرداد ۹, ۱۳۸۶ در ۱:۰۱ ق.ظ

    thank’s

  • Rasoul.k
    ارسال شده در مرداد ۵, ۱۳۸۷ در ۶:۳۸ ب.ظ

    آقای چیک کوریا با آقای بابی مک فرین نیز کارهای بسیاری انجام داده اند که می شد در این مقاله به آن اشاره کرد.
    با تشکر.

  • ارسال شده در تیر ۱۲, ۱۳۹۱ در ۱:۳۸ ب.ظ

    با سلام و تشکر

    اگه ممکنه یه مقدار بیشتر از کارهای ایشون را برای دانلود بگذارید.

    ممنون

  • ارسال شده در تیر ۱۲, ۱۳۹۱ در ۲:۴۵ ب.ظ

    دوست گرامی هدف این سایت گذاشتن فایلهای موسیقی برای دانلود شما نیست. این یک مجله موسیقی است برای بالا رفتن اطلاعات موسیقی.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

صادقی: محمد نوری تکرار ناشدنی و خاص است

فقط به مسیری که از گذشته استاد نوری طی کرده اند نگاهی بیندازیم، خودش یک درس بزرگ می تواند باشد. امیدوارم شاگردان ایشان هم بتوانند در این مسیر قدم بردارند و راه درست را تشخیص بدهند. شیوه تدریس استاد هم پرداختن به تکنیک های خاص آواز کلاسیک بوده است، در حقیقت کار کردن در ابعاد تنفسی، بیانی و رزونانسی که مهمترین ویژگی های یک خواننده خوب به حساب می آید؛ روی این مباحث کار جدی می کردند و کمتر به مقوله خواندن ترانه در کلاس می پرداختند و باورشان بر این بود که اگر کسی می خواهد خواننده قابلی بشود چه کلاسیک و چه پاپ، می بایست از پروسه تکنیک آواز کلاسیک وارد بشود تا بتواند آواز کلاسیک یا یک پاپ فاخر و درخشان را ارائه کند. شاگردانی هم که کار تدریس آواز کرده اند مثل خود بنده همه تحت تاثیر همین شیوه آموزشی بوده ایم و الحق خودمان را مدیون محبت های بی دریغ ایشان می دانیم تا همیشه.

چاهیان: به گویش کُرمانجی پایند بودم

اگر بخواهم توضیحاتی را در ارتباط با بخش آهنگسازی خدمت شما عرض کنم باید بگویم که به هر حال قرار بود من اثری را آهنگسازی کنم که براساس موسیقی شمال خراسان باشد، بنابراین باید بعد از آوانویسی و تجزیه و تحلیل موسیقی آن منطقه، عناصر ساختاری مورد نیاز برای ساخت یک اثر را هم بررسی می کردم که این عناصر ساختاری شامل موارد بی شماری هستند که تعدادی از آن ها را عرض می کنم؛ یکی این که من باید ویژگی های موسیقیایی نغمات را از منظر جملات، موتیف های آوازی، الگوهای کشش، ریتم و متر بین عناصر سازنده جملات، تکنیک های آوازی، سیر حرکت ملودیک و دیگر عناصر را بررسی می کردم؛ مورد دیگر آن بود که چگونه تم های موسیقی شمال خراسان را استفاده کنم و آن ها را گسترش دهم و نکته بعدی این است که فرم قطعه باید در ارتباط با ساختار روایی نغمات شکل می گرفت و باید این موارد در درون مایه نغمات بررسی می شد.

از روزهای گذشته…

گفتگو با زیگمونتوویچ

گفتگو با زیگمونتوویچ

کتاب ویلون ساز نوشته جان مارکیز که اوایل آوریل سال ۲۰۰۷ منتشر شد زندگی زیگمونتوویچ را در حال ساخت ویولون یوجین دراکر ویولونست Emerson String Quartet به تصویر می کشد. این کتاب که حول دیدگاه مارکیز به عنوان یک نوازنده ترومپت، انتظارات دراکر از یک ویولون و فرایند ساخت پیچیده زیگمونتوویچ می چرخد کتاب بسیار جالبی است. نویسنده یک سال تمام زیگمونتوویچ را زیر نظر داشت و من کنجکاو بودم که نظر زیگمونتوویچ را درباره این کتاب بدانم. متن مصاحبه با او از این قرار است:
جوابیه شرکت صوت آذین به مطلب “حکایت یک اختراع موسیقایی ایرانی”

جوابیه شرکت صوت آذین به مطلب “حکایت یک اختراع موسیقایی ایرانی”

چندی پیش مطلبی با عنوان “حکایت یک اختراع موسیقایی ایرانی” درباره دستگاه ابداعی آقای افشین سپهوندی در این مجله به چاپ رسیده بود که امروز نامه آقای سپهوندی را در سایت می بینید که در جواب این مطلب فرستاده شده است.
از کافه تا رودکی (III)

از کافه تا رودکی (III)

یکی از بخشهایی که در کارگان این خواننده همواره با استقبال مواجه می شود اجرای ساز و آواز روی قطعات ریتمیک کاور شده از موسیقی عربی است که آواز را معمولا ویولن پاسخ می دهد و گاهی بسته به حال و هوای نوازندگان بداهه نوازی کوتاهی نیز انجام می شود و کاملا یادآور خوانندگان کافه های پیش از انقلاب است. این قطعات معمولا در میان تصانیف و ترانه ها بصورت بداهه شکل گرفته و بعداز اجرا با شکست ریتم به حالت ابتدایی ترانه بر می گردد.
صبا از زبان سپنتا (III)

صبا از زبان سپنتا (III)

کوک ویلن صبا در آن اثر، از نت معیار که در آن‌ زمان‌ در نت لا، HZ 439 (هرتز) بوده است تبعیت‌ کرده و به آن مناسبت، تن درخشان ویلن در کل اثر عرصهء تجلی یافته است. صبا درآمد ابو عطا را در اجرای «ویبراتور» سنگین و با تأنی، از نت شاهد ابو عطا شروع کرده و پریودهای دیگری را نیز در درآمد ابو عطا در اکتاوهای دیگر اجرا کرده‌اند بعد از آن «حجاز» را از نت شاهد آنکه درجه پنجم گام‌ شور است با جمله‌های مختلف در سه اکتاو که از نت‌ B4 (سی) روی سیم دوم ویلن شروع می‌شود، آغاز کرده و اکتاو دوم آن را روی سیم اول با نت‌ B5 و اکتاو سوم آن را روی همان سیم از نت‌ B6 (فرکانس ۵۷۹۱ هرتز)در پوزیسیون نهم روی سیم‌ «می» اجرا کرده است.
خواننده ای سالار یا خواننده سالاری…

خواننده ای سالار یا خواننده سالاری…

مقاله ای که پیش رو دارید نوشته ای است از علی رضا امینی، منتقد ادبی و موسیقیدان که در ادامه بررسی معضل خواننده سالاری در موسیقی ایران نگاشته شده است: در پی نقدها و نوشته های اخیر آقای علیرضا جواهری پیرامون بحران دیرپای خواننده و خواننده سالاری بر آن شدم از زاویه و نگاهی دیگر به این مساله بپردازم. شاید به همت سایر هنرمندان و دست اندرکاران هنر بتوانیم چاره ای برای حل این ضایعۀ فرهنگی و هنری بیندیشیم. ضایعه ای که گریبانگیر همۀ دست اندرکاران موسیقی بالاخص نسل جوان شده و اگر به اهتمام دوستان در پی حل این ماجرا نباشیم به زودی باید با دنیای موسیقی هنری و هنر موسیقی در ایران وداع کنیم چون با رشد سرطانی این غده های بد خیم دیگر مجالی برای کار کردن جوانان نخواهد بود و می بایست این جوانان در آیندۀ نزدیک در پی حرفه و شغلی جدید برای خود باشند.
روش سوزوکی (قسمت چهل و هفتم)

روش سوزوکی (قسمت چهل و هفتم)

موتسارت را همیشه تحسین خواهم کرد. لطافت و عشقی را که فقط روح و جانی متعالی می‌تواند درک کند و این عشق می‌تواند عمق درد انسان را دریابد، می‌تواند تولد، مرگ، ناپایداری، فنا، تنهایی و انزوای زندگی را و عشق را با تمام عظمتش نه تنها در آثار مینورش بلکه در آثار ماژورش با غمی نافذ بیان کند.
لری ادلر، هنرپیشه هارمونیکا (I)

لری ادلر، هنرپیشه هارمونیکا (I)

لورنس سسیل ادلر (Lawrence Cecil Adler) در دهم فوریه ۱۹۱۴در بالتیمور، مریلند به دنیا آمد. پدر و مادر او از ارتدوکس های روسی-یهودی بودند که زبان اصلیشان عبری بود. لری قدرت اجرای برجسته ای داشت. او در سن دو سالگی می توانست با تقلید صدای ال جولسون (Al Jolson) بزرگترها را سرگرم کند. در ده سالگی کم و بیش پیانو می نواخت و در ده سالگی جوانترین خواننده مذهبی بالتیمور بود.
نقدی بر اثر جدید ایمان وزیری ” تکنوازی تار”

نقدی بر اثر جدید ایمان وزیری ” تکنوازی تار”

ایمان وزیری پیش از این به عنوان آهنگسازی پیشرو، جوان و مرتبط با جریان معاصر آهنگسازی ایران به وسیله دو CD “کوارتت زهی” و “موسیقی مجلسی” به جامعه هنری معرفی شده بود. هر چند که قبل از آنهم به عنوان نوازنده تار در نواری که از آثار دکتر اسدالله حجازی بوسیله منتشر شده بود به عنوان همنواز شرکت داشت، اما در این اثر جدید با چهره‌ای کاملا متفاوت از این آهنگساز و نوازنده جوان روبرو می‌شویم که شاید برای کسانی که جریان آهنگسازی معاصر ایران را کمی جدی تر دنبال می‌کنند غافلگیرکننده باشد.
خود آموختگی و خلاقیت (I)

خود آموختگی و خلاقیت (I)

خود آموختگی اصولا مقوله ای معرفتی است که طی آن، موضوعی که باید آموخته شود چون نقطه ای روشن از انتهای خیال برجسته و برجسته تر میشود. یکی از ضعف های نظام مدرسی آن است که فاقد تحریک هدف و خواسته یا آندو به مثابه نقطه روشن برای وصال و تجلی آن میباشند و موضوع علم یا هنری را که میخواهند پرورش دهند از قلمرو خیال خارج میسازند.
دیگر هیچ اثرى از ویوالدى اجرا نمى کنم

دیگر هیچ اثرى از ویوالدى اجرا نمى کنم

آن سوفى موتر CD جدیدى منتشر کرده است. او در این CD به رهبرى و نواختن ویولن سولو پرداخته و در آن قطعه «چهار فصل» ویوالدى و «ابلیس» تارتینى را اجرا کرده است. ویوالدى در سال ۱۷۲۵ هنگام اولین اجراى این چهار سونات درباره هرکدام از آنها توضیحاتى داده است که عبارتند از: