الا فیتزجرالد، بانوی اول آواز (II)

الا فیتزجرالد در کنار دوک الینگتون
الا فیتزجرالد در کنار دوک الینگتون
از سال ۱۹۴۶ به طور منظم به کار با ارکستر جز فیلارمونیک نورمن گرنز (Norman Granz) پرداخت. گرنز به زودی مدیربرنامه های فیتزجرالد شد. در این دوره تغییری اساسی در آوازخوانی فیتزجرالد ایجاد شده بود.

او همراه با دیزی گیلسپی (Dizzy Gillespie) – نوازنده ترومپت، آهنگساز، تنظیم کننده و رهبر گروه جز بی باپ – توری برگزار کرد و سبک باپ (bop) را به عنوان بخشی از شیوه خوانندگی خود اختیار کرد و در همین زمان بود که اصوات هیجان انگیز و بی معنای scat را به کار گرفت.

audio fileElla Fitzgerald & Duke Ellington – Misty

انتشار ترانه های Lady Be Good، How High the Moon و Flying Home در طی سالهای ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۷ موقعیت او را به عنوان یک خواننده مهم جز تثبیت کرد. مجموعه ترانه های دوئت او با الیس لارکینز (Ellis Larkins) نوازنده پیانو، در سال ۱۹۵۰ و همکاری مجدد آنها در سال ۱۹۵۴ بسیار موفق بود و فیتزجرالد با اجرای ترانه های جورج گرشوین (George Gershwin)، مقدمات کار بر مجموعه Songbooks خود را آغاز کرد.

فیتزجرالد پس از حضور در فیلم Pete Kelly’s Blues در سال ۱۹۵۵، قراردادی با کمپانی Verve نورمن گرنز امضا کرد و در طی سالهای بعد به ضبط مجموعه بزرگ Songbooks پرداخت که شامل مجموعه ترانه های کول پورتر (Cole Porter)، گرشوین، راجرز و هارت (Rodgers & Hart)، دوک الینگتون (Duke Ellington)، جانی مرسر (Johnny Mercer) و…پرداخت.

هرچند این پروژه ، به استثنای آثار الینگتون، تنها در زمینه جز نبود، اما اعتبار آن موجب ترفیع قابل ملاحظه قدر و منزلت فیتزجرالد بود. آثار فیتزجرالد با کمپانی Verve، به خصوص نسخه بسیار جالب اجرای زنده او از ترانه Mack the Knife – که در آن الا در اوج شهرت و محبوبیت، اشعار را فراموش کرده و تمام ترانه را با اشعاری فی البداهه خوانده است- بسیار با ارزش هستند.

الا فیتزجرالد در احال اجرا به همراه لوئیس آرمسترانگ
آثار فیتزجرالد برای کمپانیهای Capitol و Reprise در طی سالای ۷۰-۱۹۶۷ در سطح آثار قبلی او نیستند. بخصوص به این دلیل که الا برای به روز کردن مجموعه ترانه های خود، به اجرای ترانه های پاپ از جمله Sunny و I Heard It Through the Grapevine پرداخت که در نهایت کاملا ناپخته و سبک به نظر میرسیدند.

اما او در سالهای بعدی فعالیتش ، با تصمیم نورمن گرنز برای ایجاد یک کمپانی جدید به نام Pablo، راه صحیح را دنبال کرد. این مسیر تازه با کنسرت سال ۱۹۷۲ در سانتا مونیکا آغاز شد که او در نقطه اوج آن با اجرای بی نظیری از C Jam Blues به یک جدال موسیقایی و نمایشی زیبا با پنج نوازنده جز کلاسیک پرداخت.

audio fileElla Fitzgerald & Cole Porter – Night and Day

فیتزجرالد در طی دهه ۷۰ به همراهی کنت بیسی (Count Basie)، اسکار پیترسون (Oscar Peterson) و جو پس (Joe Pass) و دیگر هنرمندان، صحنه موسیقی جز را در دست داشت. دراواخر این دوره صدای او رو به ضعف گذاشت و در سالهای ۸۰ این ضعف ناشی از کهولت، بسیار مشخص شده بود.

ممشکلات بینایی و نارسایی قلب او را در دوره های مختلف از اجرا ناتوان میساخت اما در همین تعداد محدود و رو به کاهش برنامه هایش، فیتزجرالد همچنان سبک سرخوش و آهنگین خود را حفظ کرده بود. الا فیتزجرالد رسما در سال ۱۹۹۴ بازنشسته شد و دو سال بعد در سن ۸۰ سالگی درگذشت.

یک دیدگاه

  • گیتی خسروی
    ارسال شده در شهریور ۱۳, ۱۳۹۵ در ۱۲:۴۷ ق.ظ

    یادش گرامی

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «در آتش آوازها»

بعد از دوره‌ای طولانی، جای خرسندی است که نواخته‌هایی دیگر از ویرتوئوز کم‌کار «بهداد بابایی» در این آلبوم ثبت شده است؛ هرچند نه در سطح تکنوازی‌های قدیم. ریزهای رعدآسا، مضراب‌های تیزِ آشنا، جست و خیزهای جذابِ دست چپ، و پاساژهای سریع در اینجا نیز شنیده می‌شوند اما ابزارِ ارائه‌ی تحریرها و جمله‌هایی اغلب کم‌رمق شده‌اند و نوانس‌ها دیگر دامنه‌ی چشمگیرِ گذشته را ندارند.

مغالطات ایرانی – مکتب وزیری (II)

با مطالعه آثار مکتوب نویسندگان و منتقدان موسیقی ایران در مجلات فارسی زبان، به روشنی می توان نوشته هایی از پیروان وزیری یافت که به بعضی از موارد مطرح شده معتقد نباشند ولی همگی در موردِ اولین و به واقع، مهمترین اصل مکتب وزیری اعتقاد دارند و عدم اعتقاد آنها به مورد اول، می تواند…
ادامهٔ مطلب »

از روزهای گذشته…

“رازهای” استرادیواری (III)

“رازهای” استرادیواری (III)

بواسطه فضای موسیقایی که در اطراف Molinari در جریان بود، Sacconi توانست با بسیاری از ویولونیست‌ها و ویولون سلیست‌های این قرن ارتباط برقرار کند. این افراد چه در زمینه آگاهی پیدا کردن در مورد سازهای قدیمی و چه در زمینه سازهایی که در اختیار داشتند در زمره مراجعین وی قرار می گرفتند. او نام تمام مراجعینش را برای من ذکر کرد و مایل بود که من تمام آن‌ها را به همراه ویژگی‌ها و شخصیت هنری‌شان بیان کنم. اسامی این فهرست با لحنی آهنگین در کلام او طنین‌انداز شد و گویی بیانگر مرحله‌ای خاص از زندگی وی و روزهای بیاد ماندنی مواجه و رویارویی با مردمانی استثنایی بود.
مادری با تار (II)

مادری با تار (II)

ابراهیمی از سال های زندگی در کردستان می گوید: “آن وقت بچه بودم و ۵ سالم بود. پدرم خان بود و خان های بزرگ کردستان می آمدند منزل، ولی مادرم جلوی آنها هیچ وقت ساز نمی زد. مادر من نسبت به زن های دیگر پدرم یک احترام دیگری داشت. من در تهران با موسیقی آشنا شدم.”
پنج ترانه اول سال نو میلادی

پنج ترانه اول سال نو میلادی

در این هفته با توجه به شروع سال جدید میلادی و عید کریسمس، بازار ترانه های مناسب با این حال و هوا داغ است و تقریبا تمام خوانندگان مطرح جدید و قدیمی به اجرای سرودها یا ترانه هایی با موضوع کریسمس دست زده اند.
بررسی ساختار و نقش دانگ‌های مورد استفاده در گوشه‌های راک ردیف میرزاعبدالله (VI)

بررسی ساختار و نقش دانگ‌های مورد استفاده در گوشه‌های راک ردیف میرزاعبدالله (VI)

برای دریافتن چرایی این امر باید به تغییر وضعیت استقرار دانگ‌ها در طول پیشرویِ دستگاه ماهور توجه کرد. خروج از توالی متصل دانگ‌های سه‌گانه‌ی متصل ماهور به‌طور مشخص از گوشه‌ی زیرافکند آغاز می‌شود که مقدمات این تغییر از حصار ماهور قابل مشاهده است. در زیرافکند، دانگ‌ها از مدار اصلی ماهور منحرف می‌شوند و با فاصله‌ای طنینی نسبت به آغاز دانگ دوم ماهور (نت دو) بازتعریف می‌شوند. دانگ‌های جدیدْ محدوده‌ی تتراکردی رـ سل و در ادامه سل ـ دو را در بر می‌گیرند. از همین تغییر، برای مدگردی و تعریف گوشه‌هایی که دارای مشابهت با دستگاه‌های دیگر، به‌خصوص شور، هستند استفاده می‌شود؛ مثلاً گوشه‌های شکسته و دلکش بر مبنای همین دانگ‌ها (تتراکرد رـ سل و سل‌ـ دو) و فقط با تغییر فواصل شکل می‌گیرند. اگر به این نکته توجه کنیم، تأکید بر متیف آغازین گوشه‌ی شکسته یا نیریز در ردیف میرزاعبدالله هم معنادارتر می‌شود: تأکید و تثبیت محدوده‌ی تتراکردی رـ سل.
صبای آموزگار (III)

صبای آموزگار (III)

شاید مهمترین اتفاقی که زندگی صبا را به سمت و سوئی تازه برد و سبب خلق چند اثر ماندگار در موسیقی ایرانی شد، صدور حکمی از سوی استاد وزیری و انتصاب ابوالحسن صبا به سمت ریاست مدرسه ی موسیقی رشت در سال ۱۳۰۶ بود. صبای بیست و پنج ساله با کوله باری غنی از آموزه های موسیقی کلاسیک ایرانی و غربی طی دو سال سکونت در رشت پژوهشی جامع را در خصوص موسیقی محلی این خطه از کشور دستور کار خود قرار داد و نتیجه ی این تلاشها ثبت و باز آفرینی چند قطعه موسیقی بود که “زرد ملیجه” یکی از آن قطعات است. آب و هوای نمناک رشت صبا را به شدت بیمار کرد و همین امر سبب شد که به زادگاهش تهران باز گردد و مهمترین کار زندگی اش را که تدریس موسیقی بود به طور جدی آغاز کند.
برگزاری مستر کلاسهای استادان روسی در کنسرواتوار تهران

برگزاری مستر کلاسهای استادان روسی در کنسرواتوار تهران

مستر کلاسهای استادان روسی در کنسرواتوار تهران در سه رشته آواز، پیانو و فلوت برگزار می شود. هزینه شرکت در مستر کلاس های یک روزه (یک ساعته) برای دانشجویان ۷۰ هزار تومان و برای سایر علاقمندان ۹۰ هزار تومان است. همینطور هزینه شرکت در کلاس های ۸ جلسه ای این اساتید ۳۲۰ هزار تومان می باشد. در تمام این کلاسها، مترجم زبان روسی حضور خواهد داشت.
جوانا فلاتا

جوانا فلاتا

شاید برای همه دیدن ارکستر با رهبری یک زن امری بسیار عجیب و غیر معمول تلقی شود و چه بسا نیز در دنیای موسیقی رهبری ارکستر را امری مردانه تلقی کرده اند . اما جوانا فلاتا ثابت نمود که نه تنها در عرصه نوازندگی مهارت دارد بلکه در رهبری ارکستر نیز رهبری مقتدرو بسیار معتبر میباشد و ثابت نمود که رهبری فارغ ار تفکرات سنتی امریست که بیشتر بر اساس توانایی های هر فرد قدرت میگیرد نه صرفا نگاهی جنسیتی که در این امر حاکم بود.
نقدی بر نقد کتاب «پیوند شعر و موسیقی» (II)

نقدی بر نقد کتاب «پیوند شعر و موسیقی» (II)

علینقی وزیری و شاگردش روح الله خالقی، در تئوری های خود از علامت های رایج موسیقی کلاسیک غرب استفاده کردند و هر کجا علامتهای موسیقی غربی کارایی مناسب را نداشت، بدون تعصب از علامت های ابداعی استفاده می کردند؛ اتفاقا این نکته نشاندهنده شعور بالا و دوری از تعصب ایرانی و غربی آنهاست؛ مسئله ای که بسیاری از موسیقیدانان (مانند منتقد مورد بحث ما) نتوانستند بر آن فائق آیند. هیچ دلیل منطقی وجود ندارد که یک موسیقیدان دست به تولید علامت جدیدی برای نت نگاری بزند وقتی چنین علامتی برای نت نگاری قبلا بوجود آمده و در اقصی نقاط جهان نیز شناخته شده است. (۱)
تاریخچه ای خلاصه از استرادیواری و گوارنری (I)

تاریخچه ای خلاصه از استرادیواری و گوارنری (I)

آنتونیو استرادیواری (۱۶۴۴-۱۷۳۷) و جوزپه گوارنری دل جزو (۱۶۹۸-۱۷۴۴) معروفترین ویولون سازان دنیا هستند. این دو ویولون ساز که در شهر کوچک کرمونا در شمال ایتالیا زندگی می کردند، میراث بی همتایی را از خود به جای گذاشته اند. اگرچه ویولون سازی به کوشش استرادیواری و گوارنری به اوج خود رسید، اما داستان ویولون از سالها قبل تر در شهر کرمونا آغاز شده بود. آندرا آماتی (Andrea Amati) حدودا ۱۵۰۷ – ۱۵۷۷ اولین ویولون سازی است که نامش ثبت شده است و حتی احتمال دارد که مخترع ویولون نیز باشد.
دیبازر: از انواع موسیقی های جهان استفاده می کنم

دیبازر: از انواع موسیقی های جهان استفاده می کنم

اینها عناصر ناهمگونی نیستند، چیزی به نام موسیقی در تاریخ، جغرافیا و فرهنگ های مختلف وجود دارد که اسمش یک چیز یعنی موسیقی است. در ذهن من عناصر متضادی نیست و با توجه به شناختی که از انواعش دارم و متناسب با نیازهایم در هر قطعه برای بیان اندیشه ای که باید مطرح شود از آن عنصر استفاده می کنم و از کار خودم راضی ام.