منتشری: پیش پرده خوانی به خاطر خسته نشدن مردم بوجود آمد!

محمد منتشری
محمد منتشری
کسانی که در جامعه باربد بودند و می توان اسمشان را آورد، بگویید.
این را خود استاد می گفت و من از خودم نمی گویم چون من یادم نمی آید: کسانی که پیشکسوت تر از ما هستند مثل آقای انتظامی، کشاورز، اسماعیل شنگله، علی نصیریان، مستجاب الدعوه، علی تابش، مرتضی احمدی -که خودش می گفت من تئاتر تهران بودم، پیش پرده خوان بودم ولی جامعه باربد نبودم-، نصرت کریمی اینها آدم های بزرگی هستند. خود نصرت کریمی می گفت من به عنوان شاگرد نبودم و من را استاد به عنوان همکار دعوت به کار کرد، آقای حمید قنبری که الان آمریکاست و پسرش شاعر است- و خیلی افراد دیگر که در این مجال نمی گنجد تا بخواهم اسم ها را بگویم، همه این ها پیش پرده خوان های جامعه باربد بودند. در آن زمان که ما “هفت سین چهارشنبه سوری” را ضبط کردیم استاد این ها را از این جهت ساخته بود که بد نیست شما بدانید:
استاد می گفت که ما در آن موقع نمایشی مثل خسرو و شیرین را روی صحنه و در ۵-۶ پرده می گذاشتیم مثلا پرده اولش قصر و پرده دومش باغ بود. می گفت در آن زمان تعویض دکور ها مثلا نیم ساعت تا ۳ ربع وقت می گرفت تا طناب را قفل و باز می کردند و ما می‌دیدیم که تماشاچی حوصله اش سر می رود و شروع به سوت زدن و دست زدن می کند. همیشه دغدغه ام این بود که چیزی بسازیم که این فاصله زمانی را برای تماشاچی پر کنیم. یک روز که در حال عبور از پل تجریش بودم و دیدم که سبزی فروش برای سبزی اش چیزی منسوبی در چهارگاه می خواند. همانی که در “سبزی فروش” من خواندم.

با خودم گفتم عجب ملودی قشنگی است و چند بار آن را گوش‌ دادم و به خانه آمدم و با ساز زدم. سپس قطعات ضربی به آن اضافه کردم و به آقای غلامحسین روحانی –که در آن زمان طنزپرداز بود- گفتم که من می خواهم زندگی یک سبزی فروش، غم ها، شادی ها و زنگی روزانه اش را در این آهنگ تصویر کنم که با آن کلام تبدیل به یک آهنگ شد. گفت حالا این را در فاصله تعویض دکورها در جامعه باربد اجرا کنیم و ببینیم عکس العمل مردم چیست. ما با همان سینی سبزی و چهارپایه و چراغ زنبوری روی سن جامعه به عنوان پیش پرده اجرا کردیم و خیلی مورد توجه واقع ‌شد. انگیزه ایجاد شده باعث شد که به سراغ بقیه بچه ها برویم: “یکی یه پول خروس”، “بستنی فروش”، “چاقاله بادوم” و “گل پونه نعناع پونه” و “معجون افلاطون”. مثلا شما در مورد “معجون افلاطون” چیزی می دانید؟

آهنگی استاد در معجون افلاطون ساخته که تمام شعر ها در ارتباط با همان معجون است. معجون افلاطون، سینی های رویی بزرگی بوده و این ها را با تخته سه لایی یا وسیله دیگری به ۵-۶ قسمت بسته بودند. مثلا در یکی شیره –شیره خوردنی مثل شیره خرما با مغز پسته نه مواد مخدر- یا در دیگری تخمه ژاپنی ریخته بودند. چون آنها چند نوع بوده است به این مجموعه معجون افلاطون می‌گفتند. آن موقع میخ های بزرگی بوده و شما ۱۰ شاهی یا سنار می دادید و با آن از هر کدام را می خواستید بر می داشتید و هر چه قدر بیرون آمد مال شما بود و تمام این ها را روحانی در شعر آورده بود.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر کتاب «ردیف آسان است؛ قدم به قدم با ردیف موسیقی ایران، دستگاه شور»

روژا پیتِر –ریاضیدان مجار- در کتاب «بازی با بینهایت» بدون اینکه نام کتابش را «ریاضی آسان است» بگذارد، هنرمندانه پیچیده‌ترین موضوعاتِ ریاضی را دست‌یافتنی کرده است. اگر فرمانروای مطلقِ همه‌ی دانش‌ها می‌تواند آسان شود پس ردیفِ ما هم علی‌القاعده باید بتواند. کتابِ حاضر با وجود تلاش‌هایی که شده نه تنها در این کار توفیقی نیافته بلکه به جای زدودنِ ملال و پیچ و خم‌های زاید از پیکره‌ی موضوع (بر طریقِ یک متدلوژیِ منسجم و به پشتوانه‌ی یک ساختمانِ نظری مستحکم و واحد) به خوبی توانسته است نشان دهد که ردیف چقدر می‌تواند غامض و گیج‌کننده باشد.

تکروی بااستقامت! (II)

نتیجه همان که در سال ۱۳۴۹ براثر «مشکلات سیاسی» از بانک کشاورزی اخراج شد. مخالفت با رژیم شاه در آن زمان بین روشنفکران عادی بود اما بین موسیقیدانان که عموما به جماعتی محافظه کار و خطرگریز و «صلح کل» نامیده شده اند، چنین مخالفت هایی اصلا رایج نبود بلکه سازش با وضع موجود و تلاش درجهت جلب منافع مادی بود که ارجح شمرده می شد. نتیجه هرچه بود، رجبی دیگر به کاردولتی برنگشت و زندگی «بهمن گونه و رجبی وار» او از آن زمان شکل گرفت. او هنرمندی بود برخلاف جریان آب. به شب نشینی و مطربی نمی رفت، از ارباب قدرت بیزار بود، از تعارف و حفظ ظاهر به قیمت ریاکاری نفرت داشت و صراحت تلخش دشمن تراش بود، اهل مطالعه بود، ورزش حرفه ای را برگزیده و کوهنوردی همیشگی بود.

از روزهای گذشته…

کر شهر تهران آثار کرال قرن بیستم را اجرا می کند

کر شهر تهران آثار کرال قرن بیستم را اجرا می کند

گروه کر شهر تهران در روز ۲۸ آذر ماه ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۳۰، در تالار وحدت قطعاتی از موسیقی قرن بیستم را به رهبری مهدی قاسمی اجرا خواهد کرد. در بخش اول این کنسرت، آگنوس دئی (آداجیو) اثر ساموئل باربر و همچنین گلوریا اثر فرانسیس پولانک برای نخستین بار در ایران اجرا می شود. در بخش دوم این کنسرت، مگنیفیکات اثر جان راتر به اجرا گذاشته می شود. پندار پارسی کنسرت مایستر ارکستری است که در این اجرا گروه کر شهر تهران را همراهی می کنند.
یادداشتی پیرامون نخستین جشنواره ملی موسیقی استاد شهناز

یادداشتی پیرامون نخستین جشنواره ملی موسیقی استاد شهناز

نخستین جشنواره ملی موسیقی استاد شهناز از تاریخ ۱۴ لغایت ۱۹ دی ماه امسال و در چهار بخش گروه نوازی، تکنوازی، آهنگسازی و ارائه مقالات علمی موسیقی، در شهر اصفهان برگزار شد. شرکت کنندگان در بخش تکنوازی در ۴ رده سنی نوجوان، جوان، بزرگسال، آزاد و مابقی شاخه های رقابتی، فارغ از شرایط سنی به رقابت