اولین کنسرت مسعود شعاری در مادرید

مسعود و سینا شعاری
مسعود و سینا شعاری
مسعود شعاری نواساز و نوازنده برجسته سه تار، شنبه شب گذشته برای اولین بار در مادرید کنسرتی را با عنوان «موسیقی جان» اجرا کرد که با استقبال کلیه حاضران در سالن کالج ماریا ویرخن Colegio Maria Virgen رو به رو شد.

همراهان شعاری دراین برنامه فرحناز صاحب قلم (خواننده)، سینا شعاری (عود) و پدرام خسروی (سازهای کوبه یی) بودند.

کانون فرهنگی پرسپولیس Centro Persepolis که انجمنی مستقل ایرانی – اسپانیایی است، این برنامه را تدارک دیده بود تا شعاری را که در نقاط مختلف دنیا برنامه داشته است، برای اولین بار به مادرید بکشاند.

در ابتدای این برنامه مسعود شعاری در باره ساز سه تار و تاریخچه و شیوه های نواختن آن توضیحاتی داد و به طور اجمالی به ساختار کلی موسیقی دستگاهی ایران اشاره کرد.

بخش اول کنسرت به دونوازی سه تار و تنبک اختصاص داشت که شعاری مایه افشاری را برای آغاز برنامه خویش برگزیده بود ودر این رهگذر از گوشه شکسته وارد دستگاه راست پنجگاه شد. قطعه «سماع آسمان» ساخته استاد حسین علیزاده دستمایه اصلی شعاری در این بخش بود و نوازنده با تکیه بر تسلط خود و تغییر سرعت ملودی همراه با فراز و نشیب های پی درپی و سکوتهای بجا، تواناییهای نهفته در سه تار را به نمایش درآورد.

دو نوازی سه تار و عود قسمت بعدی برنامه بود که شعاری و فرزندش سینا در مایه اصفهان و سیر در گامهای مینور تلاش کردند تا هنر خود را به طور مانوس تری برای شنوندگان غربی اجرا کنند.

تصنیف «آتشی در سینه دارم» از مرتضی نی داوود که توسط شعاری بازسازی شده بود، آغازگر بخش دوم برنامه بود که با تکنوازی سه تار با شیوه موسیقی محلی خراسانی همراه شد و سپس جای خود را به نیز تصنیف «بیا تاگل برافشانیم» ساخته این هنرمند ارزنده داد.

قطعاتی در دستگاه ماهور ادامه کنسرت هنرمندان ایرانی در مادرید بود که قسمتی از آن با دکلمه سروده هایی از فروغ فرخزاد توسط خواننده در هم آمیخت. تصنیف «دگربار» بر اساس ساخته های مولوی از کارهای شعاری و قطعه یی با ملودی تاجیکی پایان بخش سیر موسیقایی شعاری و همراهانش در مادرید بود.

لطلفت و ظرافت صدای ساز شعاری ، تکنیک بالا، شور و حال روی صحنه و چیرگی مثال زدنی او در سه تار نوازی و ارایه برنامه ای منسجم و در عین حال متنوع، سبب شده تا بارها تماشاگران حاضر در سالن برنامه، هنرمندان را مورد تشویقهای ممتد قرار دهند.

شعاری که نواساز و نوازنده ای با ذکاوت است به خوبی توانست تا از تواناییهای هنرمندان جوان همراهش در این برنامه بهره گیرد تا ارزشهای موسیقی ایرانی به خوبی نمایان شود.

وی در باره این برنامه گفت، یکی از اهدافش ارایه موسیقی ایرانی در دورانهای گذشته بوده و به همین دلیل تصنیفهایی قدیمی دوره قاجار را بازسازی کرده است. شعاری تاکید کرد که تا شناخت خوبی از گذشته موسیقی خود نداشته باشیم، نمی توان حرفی تازه ای بزنیم و اجرای آثار قدیمی و نو درکنار هم و در چارچوبی منطقی، زیبایی خاصی دارد.

کانون فرهنگی پرسپولیس در پایان این برنامه اعلام کرد که روز ۱۴ نوامبر آینده مادرید میزبان کنسرت استاد حسین علیزاده و گروه ضربانگ خواهد بود. این برنامه قرار است در مرکز فرهنگی آنتونیو ماچائو Antonio Machado وابسته به شهرداری پایتخت اسپانیا اجرا شود.

7 دیدگاه

  • احـمد رفـعت
    ارسال شده در آذر ۷, ۱۳۸۷ در ۱۱:۲۱ ب.ظ

    امیدوارم ما بلد بشیم از این استاد گرانمایه ، در وطن خودمون استفاده بیشتری ببریم

  • ahmad mehravaran
    ارسال شده در فروردین ۲۵, ۱۳۸۸ در ۴:۱۶ ب.ظ

    زیبایی هنرمارادرآنسوی مرزهابه نظاره نشسته اندومااندوه نابودی اصالت هنرخودرابه نظاره ایم درکشورخود.باشدکه استادانی این چنین رابیشترسپاس کنیم!

  • علي جمشيدي
    ارسال شده در آبان ۸, ۱۳۸۸ در ۳:۴۷ ب.ظ

    درود بر استاد شعاری نازنین

  • امیرحسین وفائی
    ارسال شده در آذر ۱۰, ۱۳۸۸ در ۱۲:۱۳ ق.ظ

    من از شاگردای این استاد بزرگوارم.خیلی ماهه.خیلی دوسش دارم. هرچی بگم کم گفتم.

  • ولی صفری
    ارسال شده در شهریور ۲۴, ۱۳۹۰ در ۶:۳۰ ب.ظ

    نوازندگی استاد بی نظیره به همه سه تار نوازان توصیه میکنم ساز استاد رو گوش کنن

  • سینا لطیفیان
    ارسال شده در آذر ۲۴, ۱۳۹۱ در ۱۱:۳۶ ق.ظ

    نوازندگی استاد بی نظیر وغیر قابل وصفه.سبک زیبا و در عین حال تکنیکی ایشان باعث شده که از بین سه تار نوازان کاملا ممتاز باشند
    امیدوارم قدر اساتیدی چون ایشان که مایه افتخار ایران هستند را بدانیم

  • محمد اسدالهی
    ارسال شده در بهمن ۱۴, ۱۳۹۱ در ۵:۱۹ ب.ظ

    استاد شعاری در طول زندگی هنری خودشون همیشه عالی بودن و هستند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

حنانه: پدرم هارمونی زوج را به هیچ کس تدریس نکرده است

به تازگی شایعه ای منتشر شده است که رساله «هارمونی زوج» مرتضی حنانه در انتظار انتشار است. از طرفی افرادی نیز خود را صاحب صلاحیت در آنالیز و حتی تدریس هارمونی زوج معرفی می کنند. این مسائل باعث شد تا از زبان فرزند مرتضی حنانه، امیرعلی حنانه، موضوع را بررسی کنیم:

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (III)

عصر جدیدی است که خود محصول رنسانس و روشنگری در اروپا است؛ همراه با شکست نیروهای ارتجاعی در جنگ اول جهانی، فرهیختگان و هنرمندان اروپایی به خصوص دربرلین، پاریس و وین، با امیدواری و خوشبینی به آینده ای چشم دوخته بودند که ملت های رها شده از سلطه حکومت های خود کامه با استفاده از دانش و صنعت پیشرفته یک «نظام جدید جهانی»، شکل یافته از ایده های دموکراسی و سوسیالیزم، به وجود آورند. انگیزه و موضوع فعالیت های هنری یکسره دگرگون شده بود. برنامه «جهان نو» و «انسان نو» در دستور کار هنرمندان قرار داشت. درگیری و رویاروئی هنرمندان با ضابطه ها و معیارهای جدید آنها را در پی شیوه های جدید بیان به جستجو وا داشته بود. در تمام رشته های هنری به یک باره مکتب های مختلف و متنوع هنری، با برداشت های جدید و«مدرن» به وجود آمدند. برنامه «هنر مدرن»، پا به پای ایدئولوژی های جدید، آزاد کردن هنر از قیدهای تاریخی، سنتی، بومی، دینی و طبقاتی و قابل استفاده کردن آن برای عموم مردم دنیا یا همگانی کردن آن بدون تفکیک های نژادی، قومی و دینی و طبقاتی بود. به عبارت دیگر دو ویژگی مهم هنر مدرن، یکی «جهانی بودن» هنر در سطح جهان و دیگری «همگانی بودن» آن در عمق جامعه بود. سومین ویژگی هنر را می توان «پیراسته بودن» نامید. در ادبیات آلمانی، شروع ادبیات مدرن به مکتب ناتورالیسم موسوم شد. یعنی تعریف و توصیف هرچیز به خصوص انسان آن طور که «هست».

از روزهای گذشته…

کارایان و سمفونی های موتسارت (I)

کارایان و سمفونی های موتسارت (I)

اولین کار ضبط شده هربرت فون کارایان متعلق به موتسارت بود: اورتور فلوت سحرآمیز که با شرکت اشتاتسکاپل برلین (Staatskapelle Berlin) در سال ۱۹۳۸ ضبط شد (و اخیرا نیز دویچه گرامافون دوباره آن را منتشر نموده است). کارایان سپس سمفونی های سل مینور هافنر و ژوپیتر را در سال ۱۹۴۲ با ارکستر رادیویی تورین ضبط کرد. یکی از اولین اثر های ضبط شده او پس از جنگ جهانی اول یکی دیگر از سمفونی های موتسارت یعنی سمفونی شماره ۳۳ k 319 در سی بمل بود که با ارکستر فیلارمونیک وین و در سال ۱۹۴۶ ضبط شد.
وداع با موسیقی آوانگارد (I)

وداع با موسیقی آوانگارد (I)

«۷ سال پیش، سال ۱۹۶۶، داشتم برای کتابم، “گوناگونی بی نهایت موسیقی” (infinite variety of music)، مقدمه مینوشتم؛ این دوران برای من دوران ضعیفی از لحاظ موسیقی در قرن ما بود، به واقع ضعیف ترین دورانی که در زندگی تجربه کردم.» برنشتاین با این مقدمه سخنرانی خود را در مورد موسیقی آوانگارد و سریال شروع می کند و به جایی می رسد که می گوید: «چند سال قبل در مقدمه ای نوشته بودم، من امروز موسیقی های پاپ و راک را بیشتر از موسیقی های استادان موسیقی آوانگارد می پسندم، هرچند امکان دارد چند سال دیگر از این گفته پشیمان شوم؛ ولی امروز وقتی می بینم آهنگسازان آوانگارد تغییر مسیر داده اند و باز به موسیقی تنال برگشته اند، می فهمم پیش بینی ام درست بوده و استادان این مکتب به مسدود بودن این راه با تغییر مسیرشان اعتراف کرده اند. یک نوع نئوکلاسیسیم روی داده که باعث بوجود آمدن هوایی تازه شده است. دلیل این اتفاق کشف دوباره تنالیته است (نقل به مضمون از سخنرانی لئوناردو برنشتاین در تاریخ ۱۹۷۳ در دانشگاه هاروارد با عنوان «شعر زمین»)
انتشار اولین کتابشناسی توصیفی موسیقی ایران (I)

انتشار اولین کتابشناسی توصیفی موسیقی ایران (I)

خرداد ماه امسال آخرین اثر با ارزش علیرضا میرعلینقی منتشر شد؛ “کتابشناسی و مقاله شناسی توصیفی موسیقی ایران”، جلد اولش بدون تبلیغات و سر و صدای خاصی به بازار آمد و به سرعت کم یاب شد. همانطور که در مقدمه کتاب هم آمده، شماره اول کتابشناسی موسیقی که امروز به بازار کتاب راه پیدا کرده در واقع باید سال ۱۳۶۹ منتشر میشد، ولی این نوشته ها تا امروز به دلایلی که بر همه پیگیران این عرصه واضح است به انتشار نرسید.
جلوگیری از فشار بیش‌از‌حدِ دست چپ در نواختن گیتار کلاسیک (I)

جلوگیری از فشار بیش‌از‌حدِ دست چپ در نواختن گیتار کلاسیک (I)

همه‌ی آنها که دستی در نواختن سازی دارند احتمالاً در دوره‌ای از نوازندگی درگیر فشارهای اضافی ماهیچه‌ای شده‌اند؛ از گردن و شانه گرفته تا انگشت‌ها و مجاری تنفسی هنگام نوازندگی می‌توانند زیر فشار بیش‌از‌حد قرار بگیرند. این فشارها سبب هدر‌رفتن انرژی نوازنده و اغلب اُفت کیفیت نوازندگی می‌شوند. برای برخی این مشکل مقطعی است و سرانجام با تمرین درست و تمرکز برطرف می‌شود، اما عده‌ی قابل توجهی از نوازندگان همواره با این معضل دست‌به‌گریبان می‌مانند و آسیب‌هایی جدی می‌خورند. از آنجا که من نوازنده‌ی گیتار کلاسیک هستم، این نوشته را بر فشارهای اضافی ماهیچه‌ای در نواختن همین ساز محدود می‌کنم.
درگذشت ری چارلز

درگذشت ری چارلز

روز گذشته در خبرها داشتیم که ری چارلز (Ray Charles) خواننده و نوازنده پیانو در سن ۷۵ سالگی از دنیا رفت. او با وجود آنکه بیشتر یک خواننده بود تا نوازنده پیانو بخاطر توانایی در مطرح کردن قطعات زیادی از سبکهای Jazz ،Blues ،R&B و Soul به عنوان قطعات کلاسیک، به عنوان یک نابغه معروف شده بود و واقعا” هم اینگونه بود.
اِدیت پیاف، گنجشککِ آواز فرانسه (XI)

اِدیت پیاف، گنجشککِ آواز فرانسه (XI)

به لطفِ سخاوتِ دَنیل بونِل (Danielle Bonel)، منشی ادیت پیاف، مجموعه ای از اسناد و مدارک در مورد ادیت پیاف به کتابخانه ی ملی فرانسه اِهدا شد. این اسناد بیشتر مربوط به سال های آخر زندگی پیاف است و شامل دست نوشته های متنِ ترانه ها، برنامه ها، پوسترِ نمایش ها، عکس های مختلف در شهر و بر روی صحنه، مجموعه ای از نامه هایِ دوستدارانِ پیاف و همچنین تعدادی وسیله ی شخصیِ ادیت است.
ولادیمیر اشکنازی، نابغه یهودی

ولادیمیر اشکنازی، نابغه یهودی

ولادیمیر اشکنازی (Vladimir Ashkenazy) نابغه، در خانواده ای با پدر یهودی و مادر اُرتدوکس به دنیا آمد. والدین اش هر دو پیانیستهای حرفه ای بودند و به او نوازندگی پیانو را از سن بسیار کم آموزش دادند. ولادیمیر با نشان دادن استعداد فوق العاده اش در سال ۱۹۴۵ یعنی در سن ۸ سالگی به مرکز موسیقی موسکو راه یافت و در آنجا از آنایدا سامبیشن درسهای اصلی را آموخت. در سال ۱۹۵۵ به کلاس لو اُبرین (Lev Oborin) در کنسرواتوار موسکو راه یافت و در سال ۱۹۶۳ فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۵۵ در رقابت بین المللی پیانوی فردریک شوپن در ورشو جایزه دوم را به دست آورد. سال ۱۹۵۶ نقطه اوج حرفه اش بود، در سن ۱۹ سالگی جایزه اول ملکه الیزابت را در رقابتی در بلژیک به دست آورد!
چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه پنجم (II)

چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه پنجم (II)

پروژه‌های میدانی مطالعات موسیقی را می‌توان مشتمل بر سه مرحله دانست. این مراحل به هم مرتبط هستند لیکن همۀ آن‌ها به یک اندازه اهمیت دارند. این سه مرحله عبارتند از:
دژآهنگ: هنوز با استاندارد جهانی در هارمونیکا فاصله داریم

دژآهنگ: هنوز با استاندارد جهانی در هارمونیکا فاصله داریم

بله ایشان فقط با هارمونیکای کروماتیک ساز می‌زدند حتی یادم است که چندسال پیش یک سوالی داشتم در مورد هارمونیکای دیاتونیک و از ایشان پرسیدم؛ او گفت بهتر است که از متخصص این ساز بپرسی. در واقع این دو ساز کروماتیک و دیاتونیک به کلی متفاوت هستند، به ندرت یک نفر این دو ساز را می تواند بنوازد و حتی بقیه سبک‌ها و ژانرها را هم به ندرت حتی با یک ساز می نوازند؛ نه اینکه در دنیا هیچ نوازنده ای نیست، هست ولی خیلی خیلی کم تعداد هستند. در ابعاد درجه یک‌ها، به هیچ وجه شما نمی‌بینید.
آستور  پیازولا آهنگساز برجسته  nuevo tango (قسمت دوم)

آستور پیازولا آهنگساز برجسته nuevo tango (قسمت دوم)

در سال ۱۹۵۳ به اصرار Ginastera، پیازولا سمفونی “Buenos Aires” خود را در یک مسابقه آهنگسازی شرکت داد و به عنوان جایزه از طرف دولت فرانسه موفق به دریافت بورسیه تحصیلی در پاریس، نزد Nadia Boulanger آهنگساز و رهبر ارکسترشد. Boulanger در مدت کوتاهی زندگی پیازولا را متحول کرد، او خود در این باره می گوید: