ویلالوبوس، مردی با قلبی بزرگ

هیتور ویلالوبوس (1887-1959)
هیتور ویلالوبوس (1887-1959)
اولین باری که با نام ویلا لوبوس برخورد کردم حوالی سالهایی بود که تازه وارد دنیای قطعات پیچیده گیتار شده بودم. اتود شماره ۱ او را شنیدم با اجرای جولیان بریم (!). درگیر شدم با آنهمه آرپژهای فرمولی که صدای نت می (نت آزاد سیم اول) بصورت متناوب و با زمان بندی مرتب شنیده می شد. بعد آکوردهای دیسونانس آن از پایین دسته گیتار شروع شد و بصورت انتقال کروماتیک به بالای دسته حرکت کرد. انگار روحت در تقلای یک پایداری و آرامش دست و پا می زند که کاملا ناگهانی در یک پرش بزرگ از سر دسته به انتهای آن حرکت های لگاتو بر سیم اول و دوم و الی آخر شروع می شود.

در این قسمت هیجان به نهایت خودش می رسد. صدای نفسهای سخت بریم را می شد در اجرای این لگاتو ها زمانی که از صدای زیر نت می در فرت ۱۲ سیم اول شروع می شود تا زمانی که به سیم ۶ میرسد را شنید.

بصورت شنیداری، اصلا متوجه نمی شدم که چه اتفاقی دارد می افتد، تا اینکه بعدها که نت این اتود را یافتم فهمیدم قضیه از چه قرار بوده است. بعد از این، چند میزانی با همان آرپژهای فرمولی می گذرد و در نهایت این همه هیاهو و هیجان با اجرای نت های هارمونیک طبیعی بر فرتهای مختلف اتمام می یابد. ویلالوبوس انگار مارا با حقیقتی گنگ تنها می گذارد.

هیتورویلالوبوس (۱۹۵۹-۱۸۸۷)، رهبر، آهنگساز و پیانیست بزرگ برزیلی، در ۵ مارس ۱۸۸۷، در ریودوژانیرو متولد شد. تعلیمات مقدماتی موسیقی راازپدرش که یک کارمند عالی رتبهُ کتابخانه ملی ریودوژانیرو بود و مطالعات خوبی هم در زمینهُ موسیقی داشت، دید. وی از همان کودکی، تمایل بسیار زیادی به نواختن پیانو و دیگر سازهای معروف، از جمله ویولون سل و ویولائو (گیتار محلی برزیلی ) داشت و در سنین پایین، بعنوان نوازندهُ کافه ای مشغول به کار شد.

audio file بشنوید اجرایی از قطعه ای برای گروه ویولونسل را به رهبری و آهنگسازی ویلالوبوس

اولین قطعه ای که او برای گیتار نوشت، در سن ۱۲ سالگی اش بود. قطعه ای بنام مازورکا در ر ماژور، که متأسفانه در همان زمان همراه با چندین قطعه دیگر او مفقود گشت. فعالیت های موسیقایی ویلالوبوس از همان جوانی متنوع بود. او خیلی زود در انجمن موسیقی ریودوژانیرو شروع به تحصیل کرد. و در همانجا بود که خیلی سریع نشان داد ساخته هایش دارای سبک ولحن موسیقایی منحصر به فردی می باشد. گرچه که خود او بعدها گفت : ” موسیقی من عین طبیعت روان است، مثل آبشار”.

در طی سال های ۱۲-۱۹۰۸ ویلالوبوس اولین سوئیت خود را، بنام سوئیت برزیلی که شامل چهار رقص بود، نوشت و درسال ۱۹۲۳ قطعه چورو را به آن افزود. سبک ویلالوبوس در این قطعات آمیخته ای بود از موسیقی فولکلور برزیل و موسیقی اروپا، که خود تحت تاثیر آهنگسازانی چون دبوسی بود.

درهمین سال (۱۹۲۳)، ویلالوبوس نظر مقام های عالی رتبه موسیقی برزیل را به خود جلب کرد و برندهُ یک بورس تحصیلی به پاریس شد. او در آن جا برای اولین بار، آندرس سگویا که در آن زمان با تکنیک بی نظیرش در نوازندگی گیتار، تمام دوستداران موسیقی را متحیر کرده بود، را ملاقات کرد که تحت تاثیر این ملاقات در سال ۱۹۲۹، ۱۲ اتود برای گیتار نوشت، که آنها را به وی تقدیم کرد.

audio file بشنوید اجرایی از قطعه ای برای ارکستر سمفونیک را به رهبری و آهنگسازی ویلالوبوس

این اتودها در تاریخ آهنگسازی گیتار تحولی عظیم به شمار می روند، چرا که ویلالوبوس در این آثار برای اولین بار وسعت این ساز را به طور کامل مورد استفاده قرار می دهد وامکانات این ساز را به گونه ای جدید و نو بکار می گیرد.

ویلا لوبوس در سال ۱۹۳۰، به ریودوژانیرو برگشت و رئیس آموزش وپرورش موسیقی آنجا شد. بدینگونه او تدریس موسیقی برای کشورش راآغار نمود واز آن جا که احساسات ملی گرایانهُ او بسیار شدت داشت، شروع به تأسیس یک سیستم آموزشی موسیقایی کامل، برای نسل جدید برزیل کرد، که بر پایه فرهنگ غنی و زمینه های عمیق میهن پرستی استوار بود.

در طی همین سال ها، او۶ پرلود برای گیتار می نویسد که متأسفانه ششمین آنها مفقود می گردد. پرلودهای ویلا لوبوس دارای فرم خاص خود می باشند ونشانگر پیشرفت وسیع آهنگسازی او هستند.

در سال ۱۹۴۴، ویلالوبوس سفری به ایالت متحده امریکا می کند تا شهرت وآوازه خود را وسعت ببخشد. در آنجا نیز با استقبال زیاد مردم روبه رو می شود. او درهمان جا به رهبری ارکسترهای امریکایی می پردازد وهمچنین با هالیوود همکاری می کند و موسیقی فیلم (The Green Mansion) را در سال ۱۹۴۵ می سازد و درهمین دوران خیلی زود شهرت او به نیویورک، پاریس و آلمان نیز کشیده می شود. آخرین ساختهُ ویلا لوبوس برای گیتار، کنسرتویی برای گیتار وارکستر کوچک بود که در سال ۱۹۵۱ نوشت. بالاخره این که هیتور ویلالوبوس، این آهنگساز پر کار برزیلی در ۱۷ نوامبر سال ۱۹۵۹، در ریودوژانیر، در خانه اش، دنیا را وداع گفت.

5 دیدگاه

  • ارسال شده در بهمن ۲۲, ۱۳۸۷ در ۱:۳۴ ق.ظ

    سلام دوست عزیز.
    خیلی خیلی عالی بود.یه سری به وبلاگ من بزنین.یک مطلب در مورد ویلا لابوس نوشتم.توی همون صفحه نخست در مورد کنسرتوی هارمونیکای ویلا لابوس نوشتم.ممنون میشم یه سری بزنین

  • نازنین
    ارسال شده در بهمن ۲۴, ۱۳۸۷ در ۵:۰۸ ب.ظ

    سلام دوست عزیز وبلاگ قشنگیه گفتم ازشما که اطلاعاتتون در زمینه موسیقی کلاسیک زیاده کمک بگیرم قدیم در برنامه کودک کارتونی پخش میشد که یک قاصدک اینور و اونور میرفت که موسیقی متنش خیلی خیلی زیبا بود که من تونستم اطلاعاتی دربارش بدست بیارم
    اسم کارتون Den kato gluharche
    و یا Day Like a Dandelion
    سال ساخت ۱۹۸۱
    آهنگسازRaicho Liubenov
    کشور سازنده بلغارستان
    اطلاعات بیشتر در
    http://www.imdb.com/title/tt0356519/
    شما میتونید کمک کنید پیداش کنیم؟

  • ارسال شده در اسفند ۹, ۱۳۸۷ در ۳:۰۴ ق.ظ

    Nazanin Aziz Ba Man Hastin ya Aghaye rafiee?Man Fekr konam bedoonam donbale chi hastin.Kheyliha ro didam ke donbale in ahangh hastan.Behem mail bedin ta behetoon begam

  • مهران
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۷, ۱۳۹۰ در ۱۱:۲۸ ب.ظ

    دوست عزیز من هم دنبال آهنگ کارتون Day Like a Dandelion هستم لطفا من را نیز راهنمائی کنید.باتشکر فراوان مهران

  • mohamad
    ارسال شده در بهمن ۲۶, ۱۳۹۰ در ۱۲:۲۰ ب.ظ

    سلام دوست من اگه ممکنه این موزیکو برای من هم بفرستید[email protected]

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (X)

فرض کنید از این ۴۰۹۶ مجموعه در طی تقریبا چهارصد سال گذشته هر سال تنها از ۲۰ مجموعه مختلف استفاده شده است. این می‌شود ۸۰۰۰ مجموعه (۴۰۰*۲۰)؛ یعنی ۴۰۰۰ تا بالاتر از گنجایش سیستم. حال به‌طور فرضی سقف مصرف سیستم را پایین بیاوریم و فرض کنیم در هر سال ۱۵ مجموعه مختلف استفاده شده. این می‌شود ۶۰۰۰ مجموعه یعنی ۲۰۰۰ مجموعه بالا تر از گنجایش سیستم. باز سقف مصرف سیستم را پایین بیاوریم و فرض کنیم در هرسال از ۱۴ مجموعه مختلف استفاده شده. این می شود ۵۶۰۰ مجموعه.

نگاهی به غلبه موسیقی پاپ بر موسیقی کلاسیک در کنسرت «ارکستر سازهای ملیِ» جدید

به یاد می آورم پس از اولین کنسرت ارکستر سمفونیک تهران با عنوان جدید «ارکستر سمفونیک ملی ایران»، غوغایی در جامعه موسیقی به پا شده بود و طرفداران طرح علی رهبری (که تعطیلی ارکستر ملی و ادغام آن با ارکستر سمفونیک تهران و تغییر نام این ارکستر بود) و فرهاد فخرالدینی (که خواستار تشکیل ارکستری مجزا از ارکستر سمفونیک تهران به مانند سالهای گذشته با عنوان ارکستر ملی بود) در مقابل هم صف کشی کرده بودند؛ در نهایت برنده این بحث رهبر سابق ارکستر ملی فرهاد فخرالدینی بود و به سرعت طی برگزاری جلسه ای، ارکستر ملی تقریبا با همان ترتیب سابق شکل گرفت البته با این تفاوت که قرار شد با دعوت از رهبران میهمان، وضعیت تک بعدی ارکستر ملی که به شدت تحت تاثیر موسیقی سبک ارکسترال ایرانی بود تعدیل یابد. *

از روزهای گذشته…

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (XI)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (XI)

آقای شجریان گفته اند: « …نوازندگان امریکایی بی نهایت از این ساز ها استقبال کرده اند، چند تن از برجسته ترین نوازندگان ویلن و چللو (ویلنسل) امریکایی سازهای مرا برده اند و با آنها قطعات مختلفی نواخته اند ولی نوازندگان ایرانی همیشه با دیده ی تردید به آنها می نگرند و بجای “انتقاد سازنده” (عین واژه ی استاد را به کار میبرم) آنانرا تحریم می کنند.» نوازندگان غربی از سازی استقبال بکنند یا نکنند ملاک کیفی خوبی نیست؛ آیا استقبال آنها به این معنی بوده که این ساز قابل قیاس با یک ساز استاندارد است؟ (البته این توانایی را ممکن است تنها یک سازنده ساز آشنا به آکوستیک داشته باشد ولی اجرایی که کردند با ارکستری از این سازها نشان میدهد چقدر این سازها توانایی دارند؛ Audio File به فیلم کنسرت ایشان با پورناظری ها توجه کنید! یک ارکستر زهی از خانواده ویولون حتی با سوردین اینقدر صدای ضعیفی ندارد)
بداهه نوازی، محاسن و معایبش

بداهه نوازی، محاسن و معایبش

موسیقی می تواند به دو صورت به اجرا برسد، موسیقی پیش ساخته و موسیقی بداهه یا خلق در لحظه. موضوع این مطلب بداهه نوازیست که در این مقاله نگاهی به محاسن و معایب آن خواهیم داشت.
کنکاشی در موسیقی عصر مشروطه

کنکاشی در موسیقی عصر مشروطه

انقلاب مشروطه دوره‌ای بسیار پر شتاب و تبدار از تاریخ ایران را تشکیل می‌دهد. دوره‌ای که با تغییرات بزرگ در قدرت و اندیشه و جابجایی طبقات اجتماعی در ایران همراه بود. این دگرگونی‌ها که بیشتر حاصل آشنایی متفکران ایرانی با اوضاع جهان خارج از ایران (به خصوص غرب) بود تمام جنبه‌های زندگی در ایران را تحت نفوذ خود گرفت و در مدتی کوتاه آنرا عوض کرد. پاره‌ای از مسائل که تا پیش از این دوره در میان متفکران ایرانی (و حتا فرهنگ‌های همسایه) مطرح نبود ناگهان به مرکز توجه و تلاش فکری تبدیل شد. به همین دلیل بررسی مسائل فرهنگی در این برهه از تاریخ می‌تواند بسیار آموزنده باشد.
نقش گم شده‌ی ویراستار (III)

نقش گم شده‌ی ویراستار (III)

در بقیه‌ی قسمت‌های کتاب نیز همین بی‌دقتی‌ها به چشم می‌خورد. نام‌های خاص (به ویژه نام آثار آهنگسازان) با چنان برگردان‌های غریبی جانشین شده که حتا خواننده‌ی آشنا به موسیقی نیز باید مدتی تامل کند تا بتواند بفهمد منظور کدام اثر شناخته‌ شده‌ی آهنگساز است. در ترجمه‌ی متون تخصصی گاهی دیده شده که مترجمی بنا به دلایلی که معمولا به آن اشاره می‌کند، اصطلاحات و اسامی آن حوزه‌ی کاری را با معادل‌هایی جز آن‌چه تا پیش از آن مرسوم بوده جایگزین کرده است.
مجید کیانی و «طبیعت در هنر موسیقی» (IV)

مجید کیانی و «طبیعت در هنر موسیقی» (IV)

گام‌ فیثاغورثی‌ در موسیقی‌، که‌ بر “نظریه‌ی‌ اعداد” و چرخه فواصل پنجم استوار بود و از دیر باز و پیش از یونانیان در بین النهرین و چین شناخته‌ شده‌ بود، به دنیای اسلام راه یافت. (در تاثیر پذیری فیثاغورثیان از هندسه و حساب سومری و نیز تاثیر پذیری افلاطون از این حساب و هندسه و همچنین قدسی انگاشتن عدد نزد فیثاغورث و فیثاغورثیان شکی وجود ندارد. در مورد نقش سومریان در تبیین فواصل موسیقایی می توان به: یک و دومراجعه نمود.)
گری مور

گری مور

رابرت ویلیام گری مور متولد چهارم آوریل سال ۱۹۵۲ در بلفاست، از شهرهای شمالی ایرلند، نوازنده گیتار و خواننده موفق دهه شصت که با گروههایی چون Thin Lizzy ، Colosseum II و Skid Row همکاری داشته است.
بررسی برخی آراء و گفتارهای نورعلی برومند از منظر دیدگاه‌های اتنوموزیکولوژی (III)

بررسی برخی آراء و گفتارهای نورعلی برومند از منظر دیدگاه‌های اتنوموزیکولوژی (III)

۵) مجلس (اجرای خصوصی موسیقی) در برابر کنسرت (اجرای عمومی موسیقی): نتل (۱۳۸۴: ۲۴) ویژگی‏های مجلس را این طور شرح می‏ دهد: «برومند به من گفته بود که مجلس جایی است که موسیقی در اصیل‏ ترین شکل آن شنیده می‏ شود، اما خصوصی بودنْ ویژگی اصلی این محیط بود و حضور شخصی غریبه در این محیط به سختی تحمل می‏ شد».
ضرابی: آشنایی با قطعات مختلف هنرجو را علاقمند میکند

ضرابی: آشنایی با قطعات مختلف هنرجو را علاقمند میکند

قطعات خالقی هم شسته رفته است منتها برای یک ساز نبوده. ببینید، هنرجویان سنتور که شروع به یادگیری این ساز میکنند حتما که قصد استاد شدن ندارند، ۸۰% هنرجویان وقتی ساز را شروع میکنند، می آیند تا ببینند که اصلا این ساز را دوست دارند، ندارند! کم کم ادامه میدهند و از هر ۲۰ یا ۳۰ هنرجو یکی می مانند، بعد از یک سال ۵۰ درصد و بعد از دو سه سال ۷۰ درصد هنرجویان ساز زدن را رها میکنند؛ بهانه ای که میشود با آن باعث لذت بردنشان از موسیقی شد، بوسیله موسیقی های خوبی است که آنها میشناسند و دوست دارند، کسی که یک سال ساز زده مثلا از آقای بیگجه خانی چند قطعه شنیده؟! یا چقدر لذت میبرد از آن قطعات؟ ولی مثلا تمایلش به “بهار دلنشین” آقای خالقی بسیار بیشتر است و دوست دارد این قطعه را بزند و بگوید این را میتوانم بزنم. حالا اگر پیشرفت کرد آن قطعات را هم میزند…
گفتگویی با آگوستا رید توماس (III)

گفتگویی با آگوستا رید توماس (III)

آهنگ های متفاوتی از تمام نقاط دنیا توسط آهنگ سازانی در سن های مختلف و با سابقه های متفاوت به دست من می رسد. بعضی از آن ها را ناشران و بعضی را خود افراد ارسال می کنند. می توان آن ها را در گروه های گوناگونی طبقه بندی کرد. اما بهترین طبقه بندی بر اساس صدای خود موسیقی است. در بعضی از کار ها از «زبان های» محافظه کارانه استفاده شده و در برخی دیگر حالت های تجربه گرایانه به کار رفته است و هر چیزی در حالت بینابینی است.
به مناسبت ۴۸ سالگی مهران مهرنیا

به مناسبت ۴۸ سالگی مهران مهرنیا

بیست و دوم تیرماه سالروز تولد مهران مهرنیا آهنگساز و نوازنده و مدرس تار و سه تار است. به این مناسبت دوست و همکار قدیمی او، شهرام صارمی نوازنده کمانچه و نویسنده موسیقی درباره این هنرمند نوشته ای را تهیه کرده است که می خوانید: