ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XII)

ادوارد الگار (۱۸۵۷-۱۹۳۴)
ادوارد الگار (۱۸۵۷-۱۹۳۴)
رویای جرونتیوس (The Dream of Gerontius op. 38)
یک اوراتوریو برای متزوسوپرانو، تنور، باس، گروه کر و ارکستر بر پایه ی شعری از کاردینال نیومن. اوراتوریو از دو قسمت تشکیل شده اما غالباً بدون وقفه در وسط دو بخش نواخته می شود.

زمان تقریبی قسمت اول: ۳۵ دقیقه / قسمت دوم:۶۰ دقیقه
اولین اجرا:
تاریخ: ۳ اکتبر ۱۹۰۰
مکان: فستیوال سه سالانه ی بیرمنگام
رهبر ارکستر: دکتر هانس ریشتر
شعر کاردینال نیومن از سفر روح انسان پس از مرگ سخن می گوید. جرونتیوس را می توانیم به “پیرمرد” ترجمه نماییم. در سال ۱۸۸۹ یک کپی از این شعر به عنوان کادوی نامزدی به الگار رسید. با اینکه در ابتدا او با ایده ی به موسیقی در آوردن این شعر با کنایه برخورد می کرد، در آخرین دقایق شروع فستیوال، به دلیل آماده نشدن “حواریون” مجبور به آماده سازی این قطعه شد.

اولین اجرا با موفقیت رو به رو نشد. نه “استاکلی” به عنوان رهبر گروه کر و نه “ریشتر” به عنوان رهبر ارکستر. هیچکدام به اثر مسلط نبودند و زمان اندکی نیز صرف تمرین کرده بودند. البته، اغلب شنوندگان حرفه ای موسیقی، به ارزش اصلی اثر پی بردند. از میان این شنوندگان می توان به “جولیوس بوتس” اشاره کرد که گرداننده ی فستیوال راین جنوبی بود که این اثر را به سال ۱۹۰۱ در دوسلدورف به روی صحنه برد. این اجرا، در برابر جمعیتی بالغ بر ۲۵۰۰ نفر با موفقیت چشمگیری روبرو شد و در مارس ۱۹۰۳ چندین شب به طور پیاپی به اجرا در آمد که از آنها می توان به اجرای منچستر به رهبری ریشتر و به اجرای تالار هنلی به رهبری الگار اشاره کرد.

audio file بشنوید بخشی از «رویای جرونتیوس» را ساخته الگار

امروزه این اثر، بی شک معروف ترین اثر آوازی (گروه کر) الگار به حساب می آید و قطعا یکی از پر اجرا ترین آثار وی است. تقریبا فردی نیست که در لحظه ی نیایش کشیش در حضور جرونتیوس در انتهای قسمت اول، از فرط لذت به رعشه در نیاید.

البته، این قطعات معروف، نباید مجموع اثر را به سایه افکند. همچنین، اگرچه که منتقدان زمان الگار با محتوای تمام کاتولیک اثر کمی به ستیزه برخاستند، اکثر منتقدان نواندیش امروزی، با وجه دراماتیک این اثر ارتباط برقرار می کنند. این اثر همچنان در سراسر انگلستان به اجرا در می آید. ۳ اکتبر سال ۲۰۰۰ صدمین سالروز نخستین اجرای این قطعه بود که باعث افزایش توجهات به این اثر هنری گردید.

یک آنالیز موسیقایی از اثر “رویای جرونتیوس”:
“این شعر دست کم به مدت هشت سال در ذهن من غوطه می خورد”. این جمله ایست که الگار به خبرنگاری از یک روزنامه در سال ۱۹۰۰ می گوید. سالی که در آن قطعه ی “رویای جرونتیوس” متولد می گردد.

آن هشت سال برای بسط و گسترش قطعه ی الگار بسیار ضروری بود. از سال ۱۸۹۲ تا ۱۹۰۰ او شش قطعه ی بسیار طولانی نوشت که عبارتند از : “جنگجوی سیاه” در سال ۱۸۹۲، “پادشات اولاف” در سال ۱۸۹۶، “کاراکتاکوس” در سال ۱۸۹۸ و “تصاویر دریا” در سال ۱۸۹۹٫ او همچنین اولین اجرای هرکدام از این قطعات را شخصاً رهبری نمود و تجربه ی چشمگیری در زمینه ی موسیقی ووکال به دست آورد. علاوه بر این، با نگارش چنین قطعاتی، خصوصاً پس از موفقیت واریاسیون های انیگما در سال ۱۸۹۹، او به عنوان یک چهره ی ملی، به اعتماد به نفس بالایی رسید.

در چهل و دو سالگی، پس از صبر و استقامت زیاد برای کسب شهرت، الگار زمینه را برای ساختن قطعه ای سرشار از خلاقیت مناسب می دید: ساختن قطعه ای بر روی شعر کاردینال نیومن! الگار به آرامی شعر را به دو نیم دسته بندی کرد و قسمت های مهم آن را با سلیقه خود برگزید: داستان مرگ انسان و سفر روح وی به جهان دیگر.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

میکس و مستر به زبان ساده تحت برنامه کیوبیس (V)

دینامیک در موسیقی های قدیمی بیشتر است و در موسیقی امروز محدودتر. دینامیک کار نهایی عملی است که مهندس مستر انجام می دهد.

ریتم و ترادیسی (XIV)

رایج ترین روش واقع نمای بازنمایی موسیقایی ذخیره سازی مستقیم موج صداست. ساز و کارِ متداول ذخیره-سازی آنالوگْ نوارهای کاست و ضبط های اِل پیْ هستند. فنون متداول ذخیره سازی دیجیتالْ شکل موج را نمونه برداری کرده و سپس بازنمودی از نمونه ها را بر نوار مغناطیسی، در قالب نوریِ آنْ بر سی دی، یا در حافظه ی یک رایانه ذخیره می کند. تمامی این فن آوری ها تغییرات صدا را در یک موجِ فشار صوتی هنگام رسیدن آن به میکروفُن ضبط می کند.

از روزهای گذشته…

انریکو گراندوس، یک آهنگساز بد شانس!

انریکو گراندوس، یک آهنگساز بد شانس!

انریکو گراندوس (Pantaléon Enrique Costanzo Granados y Campiña) یکی از آهنگسازان بنام اسپانیا در سبک کلاسیک میباشد که نوازنده ای چیره دست در پیانو نیز بود. وی در ۲۷ جولای سال ۱۸۶۷ در شهر Lérida ایالت کاتولونیا اسپانیا بدنیا آمد. نوازندگی را بصورت حرفه ای در زمانی که در بارسلون بود زیر نظر دو استاد بنام آنزمان “Joan Baptista Pujol” و “Francisco Jurnet” فرا گرفت.
نطفه معصوم موسیقی در لجنزار کین و جنگ (I)

نطفه معصوم موسیقی در لجنزار کین و جنگ (I)

از دانشگاه تهران تا صفحه فروشی بتهون در خیابان پهلوی آن روز ولیعصر این روز، برای ما که جوان بودیم و مشتاق دست‌یابی به موسیقی خوب راه درازی نبود. سال ۱۳۵۱ بود، یعنی سی و اندی سال پیش، عاشق موسیقی کلاسیک بودیم. در آن زمان‌ها تهران، دو صفحه فروشی داشت که آثار کلاسیک را عرضه می کردند، یکی همین صفحه فروشی بتهون بود کمی پایین‌تر تخت‌جمشید قدیم و طالقانی امروز که در خیابان ولیعصر واقع شده بود و دیگری صفحه فروشی کارناوال در میدان فردوسی بود که صفحه‌های روسی می‌آورد و آثار اجرایی رهبران و نوازندگان روسی و اروپای شرقی را عرضه می‌کرد.
Green, Green Grass of Home

Green, Green Grass of Home

من همیشه یکی از طرفداران اصلی جـری لـی لـوئـیس (Jerry Lee Lewis) بوده ام. هنگامی که در سال ۱۹۶۵ در نیویورک به یک مغازه نوارفروشی به نام کلونی رکورد (Colony Record) رفتم، آخرین آلبوم جری لی لوییس راخریدم. این اولین آلبوم کانتری او بود که Country Songs For City Folk نام داشت
وضعیت موسیقی ایران قبل از ورود اعراب (IV)

وضعیت موسیقی ایران قبل از ورود اعراب (IV)

“در زمان یزید ابن معاویه غنا در مکه و مدینه رواج یافت و لوازم لهو و لعب به کار رفت و مرم آشکارا شراب خوارگی کردند.” در این دوره موسیقیدانان ایرانی محترم شمرده شدند و به دربار راه پیدا کردند و موسیقی نظامی هم در جهت تشویق و ترغیب روحیه ی سربازان جایگاه ویژه ای پیدا کرد.
امروز در فرهنگسرای نیاوران بزرگداشت پنج موسیقیدان برگزار می شود

امروز در فرهنگسرای نیاوران بزرگداشت پنج موسیقیدان برگزار می شود

با مشارکت دویست‌ موسیقیدان ایرانی و بنیاد افرینشهای هنری نیاوران سومین آیین نکوداشت هنرمندان موسیقی ایرانی با عنوان «سال نوا» با تجلیل از پنج هنرمند پیشکسوت موسیقی ایرانی، امروز، شنبه چهارم آذر ماه در فرهنگسرای نیاوران برگزار می شود.
گفتگو با تیبو (IV)

گفتگو با تیبو (IV)

«درست است که سارازات کل رپرتوار استاندارد، باخ، بتهوون و غیره را می نواخت اما من هیچ گاه نمی توانم اجراهای بدیع او از آثار مدرن را فراموش کنم، مخصوصا اجرای ساخته کوتاهی از راف (Raff) به نام La Fèe d’Amour. او نخستین کسی بود که ویولون کنسرتوهای سن سان، لالو و ماکس بروخ را اجرا کرد. تمام آنها برای سارازات نوشته شده بودند. نمی دانم اگر سارازت نبود تا آنها را اجرا کند این آهنگسازان هیچ گاه این آثار را می ساختند یا نه! قطعا سارازات در موسیقی اسپانیایی خود رقیبی نداشت. یک مکتب کامل ویولون نوازی با او زاده شد و از دنیا رفت!»
فقط تصور کن! (I)

فقط تصور کن! (I)

گلوله ای درست مغز او را نشانه گرفت؛ گلوله ای که پیش از آن هم انتظارش را داشت. زمانی که جان لنون گفته بود شاید مثل کندی و گاندی به ضرب گلوله کشته شود، شاید بسیاری از مردم در دل به او پوزخند زدند، اما حقیقت آن بود که خود به درستی فهمیده بود تحت کنترل شدید سازمان سی. آی. ای و اف. بی. آی است. سال ها از این ماجرا می گذرد و هنوز ماهیت این ترور به درستی روشن نشد و هنوز بحث بر سر آن است که آیا این گلوله را مارک چاپمن به اراده خود شلیک کرده یا آلت دستی بیش نبوده است؟
قاسمی: به دروغی به نام استعداد، اعتقاد ندارم!

قاسمی: به دروغی به نام استعداد، اعتقاد ندارم!

دوستان زیادی داریم که کارشان چیز دیگری هست و بعد از ظهر در استودیو ضبط میکنند، در این حد! یا آهنگسازان زیادی داریم … از روز اول این انگیزه در من بود که کر آماتور به معنی بد بودن کیفیت کار نیست و شغل بچه ها موسیقی نباشد، چون وقتی آنها شغلشان موسیقی نیست و عشقشان موسیقی است، توقع حقوقی ندارند می آیند به فرهنگسرای بهمن میگویند که فقط به ما یک سالن دهید تا تمرین کنیم.
دومین رویداد صوتی الکترونیک و الکتروآکوستیک در رشت برگزار می شود

دومین رویداد صوتی الکترونیک و الکتروآکوستیک در رشت برگزار می شود

«رویداد صوتی الکترونیک و الکتروآکوستیک؛ رشت» با همکاری شعبه گیلان انجمن موسیقی و شهرداری رشت کارگاه «صدا؛ نویز، محیط و بازآفرینی» در تاریخ هشتم و نهم شهریور در این شهر شمالی کشورمان راس ساعت ۱۸در محوطه‌ سازمان فرهنگی اجتماعی ورزشی شهرداری رشت برگزار می‌شود که حضور برای عموم علاقه‌مندان آزاد و رایگان است.
یادآوری های پیرامون بررسی سه شیوه هنر تک نوازی  <br>در موسیقی ایرانی، پژوهش مجید کیانی (VII)

یادآوری های پیرامون بررسی سه شیوه هنر تک نوازی
در موسیقی ایرانی، پژوهش مجید کیانی (VII)

شاعر و نویسنده همدوره ردیف های موسیقی سنتی، آقا غلامحسین، میرزا عبدالله و آقا حسینقلی: قاآنی شیرازی، شاعر رسمی دربار ناصرالدین شاه است که غیر از قصیده سرایی و مداحی به شیوه سعدی نیز غزل می گفته و کتاب «پریشان» را به سبک «گلستان» سعدی با «اندکی تغییر» نوشته است. مراجعه به این کتاب «ملال تکرار» را دقیقا نشان می دهد. (۴)