دستانم یاریم نمی کنند (I)

امروزه یکی از شایعترین معضلات عضلانی که گریبان نوازندگان را می گیرد (به خصوص نوازندگانی که بصورت حرفه ای موسیقی را دنبال می کنند)، سندروم کرامپ نویسندگان یا نوازندگان (Writers Cramp) می باشد. این سندروم بصورت انقباض عضلانی به خصوص در دو ناحیه شست دست و ساعد بوجود می آید و باعث اختلالات حرکتی در دست نویسندگان، نوازندگان و تمامی کسانی که بصورت دائمی از انگشتان دست فعالیتی تکراری را طلب میکنند، می شود.

دلایل پزشکی این بیماری هر چه که باشد متاسفانه شیوه قطعی درمانی ندارد و یا آنقدر ممکن است طولانی باشد که فرد بیمار از ادامه درمان نا امید شود.

به خصوص در مورد نوازندگان با توجه به وابستگی روحی و روانی خود به فعالیت هنریشان، این مسئله بیشتر به آسیب روانی نیز منجر می شود و فرد را بعضا دچار سرخوردگی روحی نیز می نماید. مشخصه اصلی این بیماری عدم کنترل بر فعالیتهای انگشتان می باشد و در مورد نوازندگان بصورتهای مختلفی خود را نشان می دهد.

مثلا هنگام نوازندگی، شصت بصورت منقبض شده به داخل جمع می شود و یا ساعد دست بطرز وحشتناکی درد می گیرد و یا انگشت اشاره، خود را بصورت منقبض شده به بیرون نگه می دارد و از همه اینها شایع تر هماهنگی میان دو انگشت، مثلا شست دست و انگشت اشاره کاملا از بین می رود. در تمامی این حالات احساس درد و گرفتگی انگشتان وجود دارد که این عامل تکنیک نوازنده را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد.

این بیماری در آقایان بیشتر از خانمهاست. در خانمها در سنین پایین تری نسبت به آقایان وجود دارد. ۶۹ نفر در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر در آمریکا از این بیماری رنج می برند وتعداد زیادی نیز به پزشک مراجعه نمی کنند.

مهمترین دلیل بروز این عارضه در نوازندگان، ایجاد فشار در اندامی خاص به هنگام نوازندگی بخصوص در اجرای تکنیکهای مشکل و پیچیده می باشد. برای همین، این مشکل معمولا در نوازندگان آماتور بوجود نمی آید.

برخی از نوازندگان هنگام اجرای تکنیکهای پیچیده و مشکل به انگشتان دست، سرشانه ها، ساعد، کمر، ماهیچه های صورت و دندانها فشار زیادی وارد می نمایند که در نهایت این فشار به انگشتان دستان منتقل و باعث انقباض و کشیدگی در این عضو می شوند. به خصوص این مسئله در مورد نوازندگانی که هنگام اجرا دچار تحرک های حسی می شوند بسیار نمایان است. البته با پیشرفت تکنیک واقعی، تمامی فشارهای حین اجرا از بین می رود که البته آموزش این مسئله خود شیوه ای آکادمیک دارد.

در نظر بگیرید نوازنده ای مثل جان ویلیامز با چه آرامش و کوچکترین فشاری پیچیده ترین قطعات گیتار را اجرا می نماید و هیچ کشش و یا انقباضی در هیچ یک از اعضای صورت و یا بدن او مشاهده نمی شود. قطعا سبک نوازنده (اکول) و انجام و چگونگی ارتباط نوازنده با ساز در بروز و یا عدم ابتلا به این عارضه اهمیت بسزایی دارد. نوازندگانی که از ابتدای کارشان با پوزیسیون های غلط، ساز را در دست می گیرند و یا بدن خود را به هنگام اجرای ساز از حالت روان و لخته به وضعیتی با کشش و فشار در می آورند خطر ابتلا به این عارضه بیشتر آنها را تهدید می کند. البته این موضوع را با نمایشهای فیگوراتیو نوازندگان بزرگ نباید اشتباه گرفت. چرا که خیلی از نوازندگان ویرتوئوز برای نشان دادن احساس قطعه و ایجاد تنالیته، با ساز خود رقص می کنند.(به اجراهای جولیان بریم نگاه کنید که با چه هیجانی خود را در حین اجرای قطعات تکان می دهد.)

شروع این معضل برای نوازندگان ممکن است زیاد نگران کننده به نظر نرسد و آن را ناشی از تمرین زیاد و و یا کم بدانند. اما هر چه که می گذرد کنترل فعالیت انقباضی انگشتان دشوار تر می شود تا جایی که نوازنده تاثیر آنرا در تکنیک خود احساس می کند. اصرار به زیاد نواختن در این مرحله این آسیب را جدی تر می نماید. چیزی که اکثر نوازندگان با مشاهده این عارضه انجام می دهند، تمرینات فشرده همراه با درد می باشد. چرا که تصور می کنند برای اینکه خود را در سطح تکنیکی ایده آل قبل نگه دارند تحت هر شرایطی که شده تمرینشان را نباید قطع کنند. این عاملی برای تشدید این آسیب می شود.

در شماره بعدی این مقاله به نمونه های مبتلا به این بیماری در بین نوازندگان و برخی از راههای درمان و پیشگیری می پردازیم.

18 دیدگاه

  • bahador
    ارسال شده در فروردین ۶, ۱۳۸۸ در ۱۰:۴۱ ب.ظ

    شماره بعدی این مطلب را لطفا زودتر اعلام فرمائید ممنون

  • ساعی مغیثی
    ارسال شده در فروردین ۸, ۱۳۸۸ در ۱:۴۵ ب.ظ

    بسیار متشکرم

    منتظر ادامه مقاله و راه های پیشگیری از آن هستم.

    به نظر من تا حدودی به ساز نیز مربوط می شود. برای مثال اکشن زیاد در گیتار باعث می شود تا فشار زیادتری را در هنگام نوازندگی با انگشتانتان متحمل شوید

  • جویبار
    ارسال شده در فروردین ۱۷, ۱۳۸۸ در ۱۰:۳۹ ق.ظ

    سلام
    من واقعا” استفاده کردم

  • shaghayegh
    ارسال شده در تیر ۸, ۱۳۸۸ در ۱۰:۱۲ ق.ظ

    سلام خیلی خوب بود من تازه فهمیدم چه اتفاقی واسم افتاده . ولی یک سوال دارم … من که نویسنده و نوازنده نیستم چرا انجوری شدم ؟؟؟؟ فیزیوتراپی میتونه به این بیماری کمک کنه ؟؟؟

  • مینو
    ارسال شده در شهریور ۴, ۱۳۸۸ در ۱۲:۲۲ ب.ظ

    با سلام من نوازنده نیستم کتابدارم و با کامپیوتر کار می کنم ، در منزل هم خانه و خانواده را اداره می کنم از این بیماری یعنی گرفتگی انگشت شست دست چپ و درد شدید در ناحیه کتف راستم که انگار دستم از تنه جدا می خواهد بشود ، فکر می کنم پوکی استخوان است و چاره ای هم نداری جز سوختن و ساختن

  • ارسال شده در آبان ۲, ۱۳۸۸ در ۱۰:۲۷ ق.ظ

    سلام
    البته سوختن هیچ وقت چاره ای نبوده و نیست .
    اگر شما نوازنده نیستید احتمالا تاثیر این درد روی عملکردهای شما نباید شدید باشد و با طب فیزیکی ، فیزیوتراپی ، و مراجعه به متخصص مرتفع خواهد شد .
    این عارضه زمانی بسیار درد آور می شود که شما فهالیتی تکراری از انگشتان طلب نمایید.

  • فرزان
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۵, ۱۳۸۹ در ۱۱:۰۶ ب.ظ

    عالی بود فقط یک سوال که آیا این بیماری در بین نوازندگان ویولن هم وجود دارد؟البته نوازنده ای که بر طبق اصول مشخص و استاندارد کار کند.و آیا سرپا ایستادن در نوازندگی ویولن مشکلی ایجاد نمی کند.

  • ایمان رفیعی
    ارسال شده در مرداد ۱۹, ۱۳۸۹ در ۱:۰۵ ب.ظ

    قطعا این عارضه ممکن است برای نوازندگان تمامی سازها با شدت و کیفیت متفاوت رخ دهد .اما اکول صحیح و بجا از ابتدای نوازندگی خطر ابتلا به این بیماری را کاهش می دهد.
    برای پیشگیری از این عارضه وضعیت غیر انقباضی و لخته کلیه اندام ها بسیار موثر است .
    در ضمن نوازندگی ویولون بصورت ایستاده نیز فرم غالب نواختن این ساز می باشد.

  • محمد
    ارسال شده در فروردین ۲۱, ۱۳۹۱ در ۷:۱۱ ب.ظ

    سلام لطفا روشهای درمانو سریعتر بفرمایید ممنون

  • احسان.
    ارسال شده در خرداد ۱۸, ۱۳۹۳ در ۱۲:۳۲ ق.ظ

    سلام دوستان. من ۳ ساله ویلونسل تمرین میکنم و در طول این ۳ سال این درد همراهمه طى این سه سال اندازه سى سال واسه درمانش از مطالب فارسى انگلیسى فرانسوى و روسى . طب سنتى روان درمانى فیزیک درمانى یوگا انرژى درمانى و ….تحقیق کردم و موفق به یافتن راه درمان آن شدم. ولى از بازگو کردن آن معذورم چون زمانى که درد میکشیدم هیچ کس نه کمکم کرد نه تشویق ایمیلم eesan.1366@gmail.com هر کى واقعا” پاسخه بهم ایمیل بده ببینم لیاقت کمک داره یا نه

  • سعید
    ارسال شده در فروردین ۲۷, ۱۳۹۴ در ۱۲:۰۷ ب.ظ

    احسان:
    احسان جان سلام. وقتت بخیر. شما مطمئنی خوب شدی !؟
    من فکر میکنم بدتر شدی، اینکه یه راهی رو پیدا کردی و بازگو نمیکنی عجیبه !! اونم چیزی که با سلامتیه آدما در ارتباطه !

  • رامین
    ارسال شده در اردیبهشت ۷, ۱۳۹۴ در ۱۱:۲۹ ب.ظ

    سلام منم با نظر شما موافقم،این دلیل نمیشه چون کسی نبوده که تو رو تشویق و حمایت کنه حالا از کمک به کسایی که مثل خودت هیچکس نیست تشویق و حمایتشون کنه دریغ کنی.

  • سیما
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۳, ۱۳۹۴ در ۱۰:۲۳ ق.ظ

    سلام
    همسرم ۴ سالی است به این بیماری مبتلا شده و ازش رنج زیادی میبره درد و گرفتگی و مهمتر از همه نداشتن درمان بیشتر از همه مارو آزار میده.عاجزانه خواهش میکنم هرکس درمانو دکتری میشناسه به ما معرفی کنه

  • حسین
    ارسال شده در مرداد ۲۶, ۱۳۹۴ در ۱۲:۱۹ ق.ظ

    سلام من شش ماهی است که مبتلا به این بیماری شده ام.با مراجعه به پزشکان متخصص ؛دکتر غفار پور و دکتر غلامعلی شهیدی، که هردو متخصص مغز و اعصاب هستند،فعلا برایم آمپول های بوتاکس تجویز شده که البته کمی گران می باشند.طبق گفته دکتر غفارپور،این بیماری با تزریق آمپول مذکور،قابل درمان می باشد.

  • سحر
    ارسال شده در دی ۱, ۱۳۹۴ در ۱:۴۵ ب.ظ

    من هم این بیماری رو دارم، یه مدت خیلی زیاد می نوشتم که یهو این مشکل برام پیش اومد و تا ۲۰ دقیقه دستم همینطوری مونده بود، نوشتنم رو کم کردم ولی تقریباً سالی یک بار این مشکل واسم پیش میاد.

  • راهنمایی در خصوص ببماری
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۰, ۱۳۹۶ در ۹:۱۱ ب.ظ

    با سلام من حدود ۴ ساله که مبتلا به این بیماریم و توی این مدت متوجه شدم که این بیماری از ابتدا نورولوژیک نیست بلکه یک گرفتگی شدید عضلانیه که به علت فشار بیش از حد و غلط بودن الگوی انجام حرکت که حالا یا نوشتن یا نواختنه در مدت زمان تقریبا طولانی بوجود میاد.مشکل اینجاست که فرد در اوایل شروع بیماری با همون حالت به فعالیتهای خودش ادامه میده و همین امر باعث میشه این بیماری مرکزی و نورولوژیک بشه و درمانش غیرممکن وحالا که بیماری مرکزی شده باید از بازآموزی استفاده کنین به این صورت که خیلی به آهستگی و نرم و با کمترین فشار طوری که دچار کرامپ نشین شروع به انجام حرکت مورد نظرتون که حالا همون نوشتنه بکنین،بازم تاکید میکنم به آهستگی،چون با تند نوشتن کرامپ باز سراغتون میاد.این تمرین رو تا چندین ماه باید انجام بدین ان شاا… خودتون بهبودیتون رو کم کم مشاهده میکنین.فقط یک نکته مهم این که توی این مدت اصلا نباید با حالت کرامپ بنویسید چون هدف این تمرین اینه که به مغز الگوی جدید نوشتن رو یاد بده و اگه بخواین با کرامپ بنویسید متاسفانه نتیجه نمی گیرید و باید این تمرین رو تا ماهها انجام بدید تامغز الگوی جدید رو کم کم قبول کنه.

  • زهرا
    ارسال شده در دی ۱۶, ۱۳۹۶ در ۱۲:۴۴ ق.ظ

    منم۱سالو نیمه به این بیماری مبتلام دکترم خیلی رفتم و همونطورکه خودتوذکرکردین درمان قطعی نداره ۶ماهی هست به صورت جدی دارم بادست چپ مینویسم و تقریبا عادت کردم بادست چپ نوشتن رو
    قبلا راست دست بودم که بخاطربیماریم مجبور به چپ دست شدن شدم کارهای دیگمم بعضی وقتابادست چپ انجام میدم مثلاغذاخوردن مسواک زدن از نوشتن بادست راست که فاکتوربگیریم میشه گفت ازدوتادستم براانجام کارام استفاده میکنم
    برای همه شماهایی که به این بیماری مبتلایین توصیه میکنم بادست مخالف نوشتنو تمرین کنین موفق میشین
    خداروهزارمرتبه شکرکه میتونم ازعهده نوشتن خودم بربیام باز و ازنعمت نوشتن محرومم نکرد
    خیلی سختی کشیدم تومدت زمان بیماریم تاباهاش کناراومدم و تموم شماهارودرک میکنم
    درپناه حق باشید

  • رامین
    ارسال شده در خرداد ۹, ۱۳۹۷ در ۹:۱۵ ب.ظ

    خیلی خوشحالم. خدارا شکر که با تلاشتون تونستین به بیماریتون غلبه کنین.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

گزارشی از سخنرانی آروین صداقت کیش در سمینار «موسیقی و امر دراماتیک» (IV)

صداقت‌کیش ادامه داد: در امر دراماتیک اما این گونه نیست و درون و بیرون با هم یکی می‌شوند. اگر اجازه دهید مثالی در مورد امر هنری بزنم. کسانی که تئاتر بازی می‌کنند رابطه‌شان با متن نمایشی درونی است. یعنی نمی‌توانیم این رابطه را به درونی و بیرونی تقسیم کنیم و بگوییم این شخصیت واقعا وجود دارد و آن شخصیت فقط روی صحنه وجود دارد، همه‌شان وجود دارند. بنابراین این نظام باید با یکدیگر یکی و ادغام شده باشد. اگر به موضوع دادن پول به فروشنده به عنوان یک کنش برگردم، نمی‌توانیم بگوییم الان بیرون این نظام ارتباطی هستیم و نظام داخلی آن با نظام بیرونی‌اش متفاوت است. اگر کسی هم از بیرون به این رویداد نگاه کند فقط در حال نگاه کردن به یک کنش است و مانند موضوع داستان نیست که نتواند داخل آن شود، او هم می‌تواند وارد این کنش شود و مرزی ندارد.

شهرام صارمی از مدیریت اجرایی جشنواره موسیقی فجر استعفا کرد

در پی استعفای اعتراض آمیز علی ترابی، شهرام صارمی مدیر اجرایی سی و پنجمین جشنواره موسیقی فجر، یک روز پس انتصاب مدیر جدید دفتر موسیقی وزارت ارشاد با انتشار نامه‌ای سرگشاده از سمت خود استعفا کرد.

از روزهای گذشته…

گفتگو با مدرس ویلنسل، ایرنه شارپ (V)

گفتگو با مدرس ویلنسل، ایرنه شارپ (V)

نقش بسیار مهمی ایفا می کند. بستگی به تکنیک دست چپ یک شخص نیز دارد، نوازنده ای می تواند حتی ویبریشن سیم را از بین ببرد اما به همان شکل کیفیت صدا را حفظ کند و یا به ساز اجازه آن را بدهد که آزادانه بلرزد و ویبریشن داشته باشد و صدا را قوی برساند. همانطور با آرشه، بیشتر مردم یک کار را انجام می دهند و آن هل دادن سیم به سمت پائین است بر روی fingerboard. متاسفانه این کار صدایی کسالت بار تولید می کند و اتصال انگشتان را قفل می کند.
نوازندگی نی (I)

نوازندگی نی (I)

نی به عنوان تنها ساز رسمی بادی موسیقی ما، سازیست که قابلیت تولید دو نوع صدای کاملا متفاوت از هم را دارد. در سازهای بادی موسیقی کلاسیک معمولا برای تغییر رنگ صدایی از وسیله ای به نام سوردین استفاده میکنند که بنا به نظر آهنگساز از این وسیله برای بیان بهتر حالت اجرای یک قطعه استفاده میشود. سوردین وسیله ای است که در ساز قرار می دهند و باعث می شود صدای ساز به نحوی محسوس تغییر کند، به طوریکه اگر شنونده ای که با این وسیله و کاربرد آن آشنا نباشد، تصور می کند این صدا از سازجدیدی تولید می شود.
مقایسه‌ی روش‌های آموزش ساز عود در موسیقی ترکی (IV)

مقایسه‌ی روش‌های آموزش ساز عود در موسیقی ترکی (IV)

در قرن پانزدهم، عبدالقادر مراغی در کتاب «جامع الالحان» ساختار و عملکرد عود و سازهای مشابه آن را بررسی کرده‌است (عود قدیم، عود کامل، تحفه‌العود، پیپا و شاهرود). او با استفاده از تکنیک‌ها و «ترجیعات»، مضراب عود را معرفی کرده است (Sezikli.2011:235-252). عبدالعزیز عودنواز فرزند عبدالقادر مراغی و نوازنده‌ی سلطان محمد فاتح، در کتاب «نقاوه‌الادوار» درباره‌ی عود مطالبی مشابه اطلاعات ارائه شده در کتاب پدرش را بیان کرده است (Koc.2010,46,50). از پایان قرن نهم تا قرن سیزدهم هجری، سازهای تنبور (۵) و نی به تدریج جایگزین عود شدند (Tanrikorur.2001:189)؛ علت این امر تا حدود زیادی به سبب علاقه‌مند شدن عثمانیان به سازهای تنبور و نی و گسترش سماع بوده‌است.
صهبایی: من به موسیقی سمفونیک ایرانی علاقمندم

صهبایی: من به موسیقی سمفونیک ایرانی علاقمندم

بدنبال تهیه مطالب “آخرین پرچمدار” ، “باید به مردم کار باکیفیت ارائه کرد” و قسمت سوم مصاحبه،در این مطلب قسمت چهارم و پایانی مصاحبه با منوچهر صهبایی موسیقیدان معاصر را میخوانید. همچنین به اطلاع می رساند که سایت شخصی منوچهر صهبایی به آدرس www.sahbai.com راه اندازی شده است.
نگاهی به جوایز گرمی (I)

نگاهی به جوایز گرمی (I)

در مطالب مربوط به موسیقی معاصر بارها درباره هنرمندانی که موفق به دریافت جایزه گرمی میشوند صحبت کرده ایم و بدون شک بسیاری از شما با اهمیت آن آشنا هستید. اما اینکه این جایزه از کجا آمده است و چرا از این اهمیت ویژه برخوردار است، مطلبی است که در اینجا به آن خواهیم پرداخت.
نگاهی به آثار ضبط شده جناب میرزا حسینقلی (I)

نگاهی به آثار ضبط شده جناب میرزا حسینقلی (I)

میرزا حسینقلی فراهانی فرزند علی اکبر خان فراهانی در کودکی پدرش را از دست داد و نتوانست از وی در تار نوازی بهره مند گردد و نزد پسر عموی خود آقا غلامحسین و برادر بزرگش میرزا عبدالله تحت تعلیم قرار گرفت و بواسطه مهارت فوق العاده و حافظه قوی و استعداد سرشار، به سرعت در نوازندگی پیشرفت کرد و سرآمد نوازندگان تار شد و مدتی نیز ریاست گروه موسیقی دربار را بعهده داشت.
گفتگو با هوشنگ ظریف (I)

گفتگو با هوشنگ ظریف (I)

هوشنگ ظریف جزو آخرین بازمانده‌های نسلی از موسیقیدانان ایرانی است که هرگز اهل جنجال‌های رسانه‌ای نبودند؛ نسلی در عمل موسیقایی درجه یک و در آموزش خستگی‌ناپذیر. ظریف، تربیت‌شده‌ی مکتب معلمانی چون موسی معروفی، حسین دهلوی، روح‌الله خالقی، فرامرز پایور است که خود نیز تا امروز بر همان مسیر بوده و هست. بی‌تردید حاصل چند دهه کوشش پایه‌گذارانه‌ی آن نسل بود که قطار موسیقی کلاسیک ایرانی را شتاب بخشید. سالی که در آنیم اولین سالی است که هوشنگ ظریف بر خلاف خواست قلبی خود، پس از بیش از نیم قرن تدریس تار، دیگر در هنرستان موسیقی درس نمی‌دهد. سالروز تولد این استاد کهن‌سال ولی هنوز پر شور و بذله‌گو، بهانه‌ای بود تا او را در این گرد و غبار هیاهوهای رسانه‌ای بازیابیم و هوایی تازه کنیم.
مراسم تجلیل از دهلوی

مراسم تجلیل از دهلوی

در تاریخ ۸۳/۰۵/۲۵ به همت اساتید و دوستداران موسیقی در خانه هنرمندان مراسم تجلیل از مقام استاد حسین دهلوی برگزار شد، خبرنگار Harmony Talk گوشه هایی از این مراسم را بازگو میکند.
گفتگو با هانس زیمر آهنگساز کال آف دیوتی (I)

گفتگو با هانس زیمر آهنگساز کال آف دیوتی (I)

هانس زیمر (Hans Zimmer) برنده جایزه اسکار برای آهنگسازی فیلم شیر شاه (The Lion King) است و پنج بار نیز برای فیلم های گوناگون از جمله گلادیاتور نامزد دریافت جایزه شده است. اما موسیقی متن بسیار معروف او موسیقی بازی کال آف دیوتی ۲ (ندای وظیفه ۲) است. زیمر میگوید: “تجربه بسیار لذت بخشی بود. خیلی برایم هیجان انگیز است که با کسانی کار کنم که داستان هایشان را به شیوه هایی کاملا متفاوت ارائه می کنند.” در اینجا با او درباره این تجربه اش گفتگو می کنیم.
زمان آن رسیده است که درکمان از موسیقی کلاسیک را نشان دهیم (II)

زمان آن رسیده است که درکمان از موسیقی کلاسیک را نشان دهیم (II)

کنسرت های موسیقی قرن هجدهم به طور کلی با کنسرت های امروزی تفاوت داشت. مدارک معتبری از نامه موتزارت به پدرش بعد از اولین اجرای سمفونی «پاریس» خود، به دست آمده است: «درست در وسط اولین آلگرو پاساژی وجود داشت که می دانستم جذاب خواهد بود و می دانستم همه شنوندگان از خود بی خود می شوند… از آنجا که از زمان نوشتن این پاساژ می دانستم، چه تاثیری بر شنوندگان می گذارد، این را یک بار دیگر در آخر موومان آوردم و مطمئن بودم در آخر فریادهای da capo’ (شروع مجدد از اول) بلند خواهد شد.»