گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

انگشت گذاری دوگانه مربوط به اجرای همزمان دو نت می باشد. دو سیم همزمان انگشت گذاری شده و آرشه بر روی آنها کشیده می شود، در نتیجه دو صدا همزمان شنیده می شود. همچنین ممکن است انگشت گذاری های سه گانه و چهارگانه هم انجام شود (با شکسته شدن حالت منحنی انگشتان). اما مشکلی که در این تکنیک وجود دارد نشدنی بودن آرشه کشی همزمان روی بیش از دو سیم به است که از انحنای لبه خرک ناشی می شود. Frances-Marie Uitti بکارگرفتن دو آرشه را ابداع کرد؛ به گونه ای که یک آرشه روی دو سیم میانی و آرشه زیگر زیر دو سیم کناری کشیده شود تا اجرای سه یا چهار نت همزمان میسر گردد.

انگشت گذاری های دوبل (Double stops):
انگشت گذاری دوگانه مربوط به اجرای همزمان دو نت می باشد. دو سیم همزمان انگشت گذاری شده و آرشه بر روی آنها کشیده می شود، در نتیجه دو صدا همزمان شنیده می شود. همچنین ممکن است انگشت گذاری های سه گانه و چهارگانه هم انجام شود (با شکسته شدن حالت منحنی انگشتان). اما مشکلی که در این تکنیک وجود دارد نشدنی بودن آرشه کشی همزمان روی بیش از دو سیم به است که از انحنای لبه خرک ناشی می شود. Frances-Marie Uitti بکارگرفتن دو آرشه را ابداع کرد؛ به گونه ای که یک آرشه روی دو سیم میانی و آرشه زیگر زیر دو سیم کناری کشیده شود تا اجرای سه یا چهار نت همزمان میسر گردد.

پیتسیکاتو:
در اجرای پیتسیکاتو با انگشتان مستقیماً به سیم زخمه زده می شود. معمولاً این کار با دست راست انجام می گیرد، به اینگونه که آرشه بوسیله بخش آزاد دست دور از سیمها نگه داشته شده یا (در پاساژهای طولانی) به کناری گذاشته می شود. در پیتسیکاتو می توان یک سیم یا همزمان چند سیم را نواخت. گاهی نوازنده باید روی یک سیم با دست راست آرشه بکشد و همزمان روی سیم دیگر با دست چپ زخمه بزند. چنین پیتسیکاتویی با گذاشتن علامت «+» روی نت مشخص می شود.

کلگنو (Col legno):
در تکنیک کلگنو نوازنده بجای موی آرشه، چوب آرشه را به سیمها می زند. معمولا این یک تکنیک کوبشی است (بطور دقیق تر این تکنیک را col legno battuto می نامند) که صدای نت در این حالت امتداد ندارد. گهگاه بصورت بسیار نامعمولی Col legno tratto اجرا می شود که در این تکنیک لازم است چوب آرشه همانند موها در آرشه کشی معمولی، روی سیم کشیده شود.

اسپیکاتو:
در اجرای اسپیکاتو، موهای آرشه روی سیم ها کشیده نمی شود، بلکه به آنها ضربه می زند، البته به همراه حرکت ناچیز افقی برای ایجاد صدای خشک و ضربه ای. این تکنیک ممکن است با بکار گرفتن مچ برای فرود آوردن آرشه روی سیم ها اجرا شود. اسپیکاتو معمولاً با موسیقی های پرنشاط متناسب است. در اسپیکاتوی ویولن آرشه از سیم جدا می شود، ولی در ویولنسل ممکن است چوب آرشه به چابکی بالا بپرد بدون اینکه موی آرشه کاملاً از سیم جدا شود.

استاکاتو:
در استاکاتو، نوازنده آرشه را روی سیم کمی حرکت داده و متوقف می کند و صدای کوتاهی ایجاد می شود. در زمان باقی مانده از کشش نوشته شده برای نت، آرشه جدا از سیمها نگه داشته می شود.

لگاتو:
در این تکنیک نت ها به نرمی به هم متصل می شوند، بدون تاکید یا بریدگی.

اندازه ها
ویولنسل هایی با اندازه ی استاندارد به نام full-size شناخته می شوند. اما ویولنسل ها در اندازه های کوچکتر، از هفت هشتم تا یک شانزدهم نیز ساخته می شوند (۷/۸, ۳/۴, ۱/۲, ۱/۴, ۱/۸, ۱/۱۰, ۱/۱۶).

ویولنسل های کوچکتر، در ساختمان، محدوده صدایی و کاربری با ویولنسل استاندارد کاملاً همسان هستند، اما در واقع برای استفاده کودکان و همچنین بزرگسالان ریزاندام، تنها در مقیاسی کوچکتر ساخته می شوند. نکته ی قابل توجه اینکه یک ویولنسل half-size، اندازه ای یک دوم ویولنسل full-size ندارد و در حقیقت، تنها کمی کوچکتر است.

مهدی دولتی

۱ نظر

بیشتر بحث شده است