مقدمه ای بر بینارشتگی

نوشته ای که پیش رو دارید، مقدمه ای است از سجاد محرابی (کارشناس دیزاین، نوازنده و سازنده آلات موسیقی) بر مقاله بینارشته ای که توسط رسول صادقی (نوازنده، سازنده و دندانساز) درباره اثرِ دندان ها در تولید سونوریته نی نوشته شده است.

در سده های اخیر در پی پیشرفت همه جانبه ی علوم و بروز تنوع در زیر رده های دانش ها، نیاز به تخصص در یک رشته به وجود آمد. اما همواره موضوعات مشترک در رشته های مختلف محل مداقه و بحث متخصصان علوم بوده است. مثلا چگونگی فعل و انفعالات شیمیایی درون بدن محل برخورد نگاه محققان حوزه های شیمی و زیست شناسی بوده است و این اشتراک موجب تولد دانشی تخصصی به نام بیوشیمی شده است.

چنانکه تعداد موضوعات مشترک علوم مختلفه رو به فزونی گرفت، برای طبقه بندی و اندازه گیری روشن تر، این پدیده را «میان رشته ای» یا «بینا رشته ای» یا «اندررشته‌ای» (Interdisciplinary) نامیده اند. اصطلاح میان رشته ای را اولین بار در دهه ۲۰ میلادی اعضای شورای پژوهش در علوم اجتماعی به کار بردند تا بین رشته های علمی مختلف که به واسطه تخصصی شدن در حال گسستگی روز افزون بودند تلفیق ایجاد شود. (کلاین، ۱۹۹۰ به نقل از اعتمادی زاده و دیگران، ۱۳۸۸: ۲۰)

روش برخورد میان‌رشته‌ای فرصت عبور از مرزهای سنتی رشته‌های گوناگون دانش را در راه رسیدن به نتیجه مطلوب در یک رشته فراهم می‌سازد. به عبارت دیگر، یک حوزه میان‌ رشته‌ای، عبارت است از تلفیق دانش، روش و تجارب دو یا چند حوزه علمی و تخصصی برای شناخت و حل یک مسئله که یک دانش یا یک تخصص به تنهایی توانایی حل آنرا ندارد. دانش طراحی صنعتی نمونه ی بارز میان رشتگی است که محصولات آن تمام جوانب زندگی بشر را در نوردیده است.

آنگونه که پیداست در اولین برخورد با تعریف میان رشتگی، ما با اجتماع و اجماع متخصصان علوم مختلفه برای پاسخ به پرسش میانوند آن علوم روبرو هستیم و لازمه ی یافتن آن پاسخ کار گروهی و رفتار حرفه ای تیمی است.

مسائلی مانند بهداشت نوازندگی، روش علمی فرآوری مواد ساخت ابزار موسیقی، بهینه سازی ابزار موسیقی و… از جمله سوالات بینا رشته ای هستند که پاسخگویی به آنها نیازمند اجماع متخصصان علوم مختلفه است. در اجتماعی که فعالیت های گروهی خودجوش مخصوصا در حوزه ی هنر ندارد، کمتر شاهد شکل گیری تیم هایی برای پاسخ به سوالات میان رشتگی هستیم و فعالیت میان رشتگی وقتی صورت می گیرد که یک نفر در دو رشته دارای تخصص باشد؛ رفع نقایص ساختمان سازها به عهده ی یک «موسیقیدان-طراح-صنعتگر» است؛ همچنانکه متد های مفید برای آموزش کودکان در موسیقی بومی را یک نفر «موسیقیدان-بوم شناس-روانشناس» باید بنویسد و…

چندی پیش خبری در فضای مجازی مبنی براینکه یکی از استادان با سابقه ی نی به علت انجام عمل ایمپلنت دیگر نمی تواند نی بنوازد منتشر شد. متاثر از آن حال استاد را جویا شدیم و خوشبختانه ایشان خبر را تکذیب کردند. اما روشنگری پیرامون این سوال که آیا عمل ایمپلنت میتواند نواختن نی را مختل کند لازم آمد.

پاسخ به این چالش خود نمونه مشخصی از یافتن راه حل از طریق میان رشتگی است. برای حل این مسئله به یک نوازنده نی و یک دندانساز احتیاج داریم و از قضا در مقاله پیش رو این دو تخصص را در یک نفر مجموع خواهیم دید، به اضافه اینکه نگارنده مقاله «رسول صادقی» مبدع الگوی سه کلید برای افزایش گستره صدای بم به یک اکتاو نیز هست.

او در کنار نوازندگی نی، سالها تجربه دندانسازی دارد و در این سالها شانس ساختن دندان برای نوازندگان نی را نیز داراست؛ از این رو تجربیات میان رشتگی ایشان برای نوازندگان نی می تواند سودمند باشد.

منبع
اعتمادی زاده، هدایت الله و دیگران. ۱۳۸۸٫ نگاهی کلی به برنامه درسی میان رشته ای. فصلنامه مطالعات میان رشته ای در علوم انسانی. سال اول، شماره سوم

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XXIII)

مقارن با این تحولات نوار کاست به عنوان یک وسیله ارتباط جمعی جدید و مستقل از تشکیلات دولتی در ایران رایج شد. دو گروه شیدا و عارف نیز خود نوارهای موسیقی خودشان را با کیفیت بسیار خوب به بازار عرضه کردند. گروه های شیدا و عارف همگام با انقلاب کنسرت هایی با مایه های سیاسی و اجتماعی ترتیب دادند که با استقبال مردم به خصوص گروه های دانشجویی روبرو شد. در این میان کنسرت های گروه شیدا با آهنگ های محمد رضا لطفی (بشارت و سپیده) و پرویز مشکاتیان (ایرانی) همراه با اشعار هوشنگ ابتهاج (ه. ا. سایه) و آواز محمد رضا شجریان، خاطره درویش خان، ملک الشعرا بهار و حسین طاهرزاده را زنده می کرد.

نگاهی به کتاب «موسیقی ایرانی»شناسی (II)

پیش از انتشار این کتاب، استادانی بودند که موسیقی ایرانی را اول با گوشه‌های مدال ردیف درس می‌دادند؛ کسی که مجدانه در این زمینه تا امروز فعال بوده، حسین عمومی نوازنده و مدرس موسیقی دستگاهی است. عمومی در کلاس‌هایش قبل از آموزش کل ردیف، درسی به نام «پیش‌ردیف» را تدریس می‌کند که در زمانی حدود ۲۰ دقیقه، کل گوشه‌های مدال ردیف را پشت هم می‌خواند. (۵)

از روزهای گذشته…

تدارک ارکستر (III)

تدارک ارکستر (III)

این دسته به ترتیب اندازه از کوچک به بزرگ ویلن، ویلا، ویلن سل و کنترباس هستند. در این میان ویلن غالبآ مسئولیت اجرای ملودی ها را به عهده دارد چرا که توانایی آن در بیان احساسات بی نظیر بوده و صدای کششی آن میتواند نقش یک راوی را در ارکستر ایفا کند. در ارکستر، ویلن ها به دو دسته (گروه ویلن اول و گروه ویلن دوم) تقسیم میشوند که هر دسته شامل تعدادی نوازنده ویلن است که معمولآ پاساژهای یکدیگر را ادامه میدهند و با یکدیگر مینوازند.
کیتارا

کیتارا

به احتمال بسیار زیاد کیتارا (Kithara) از جمله اولین سازهایی بوده که رومیان باستان برای نواختن موسیقی از آن استفاده می کردند. کیتارا سازی بوده که – همانند چنگ (Lyre) در یونان باستان – برای تولید صدا، نوازنده می بایست سیمهای آن را به سمت بیرون بکشد.
موسیقی قوالی (II)

موسیقی قوالی (II)

مدت اجرای هر آهنگ قوالی بین ۱۵ تا ۲۰ دقیقه است.اگرچه طولانی ترین آهنگ قوالی که به صورت رسمی منتشر شده است ۱۱۵ دقیقه طول می کشد(Hashr Ke Roz Yeh Poochhunga ساخته عزیز میان قوال).فاتح علی خان درخشنده ترین چهره در موسیقی قوالی در سطح جهان حداقل ۲ آهنگ با بیش از ۶۰ دقیقه طول دارد.
نت هایی از حاشیه های موسیقی (I)

نت هایی از حاشیه های موسیقی (I)

مقاله ای که در زیر می خوانید ترجمه ای است از مقاله ای که چند ماه پیش در سایت روزنامه ی گاردین درباره ی نابرابری تعداد آهنگسازان زن و مرد در جامعه ی بریتانیا منتشر شده است. اهمیت ترجمه ی این مطلب از این روست که این نابرابری در جامعه ی موسیقیایی ایران نیز مشاهده می گردد. هرچند بی شک شرایط اجتماعی ایران و بریتانیا متفاوت است، اما شباهت های زیادی می توان در قیاس کمّی تعداد آهنگسازان زن این دو کشور دید.
آب زنید راه را…

آب زنید راه را…

در سی سالگی تصنیف این اثر ارکسترال، چه برای کسانی که پخش آن از تلویزیون دوشبکه ای صدا و سیمای دهه شصت را خوب به یاد دارند و شنیدن مجدد آن بیشتر جنبه های نوستالژیک برایشان دارد، و چه برای آنها که شاید حتی یک بار هم آن را نشنیده باشند! شنیدن آن خالی از لطف نخواهد بود. همچون بسیاری از دیگر آثار، یافتن نسخه ای با کیفیت از اجرای این اثر توسط ارکستر سمفونیک تهران (البته اگر وجود داشته باشد) بسیار دشوار است. با این حال همین نسخه ای که موجود است نیز با تمام بی کیفیتی اش تا حدود زیادی عظمت اثر را باز می نمایاند.
اپرای مادام باترفلای

اپرای مادام باترفلای

مادام باترفلای Madame Butterfly (به معنای بانو پروانه) اپرایی در سه پرده (در اصل دو پرده)، ساخته جیاکومو پوچینی است که آنرا بر مبنای اشعار اپرایی(Libretto) ایتالیایی که توسط لوییجی ایلیکا Luigi Illica و جیوزپه جیاکوزا Giuseppe Giacosa به وجود آورده است.
فقط تصور کن! (III)

فقط تصور کن! (III)

جان لنون با یوکو اونو هنرمند آوانگارد ژاپنی و پل مک کارتنی نیز با لیندا ایستمن عکاس موسیقی راک ازدواج کردند. از آن سو، جورج هریسون که شعر هم می‌گفت در مقابل قدرت و نفوذ لنون و مک کارتنی احساس ضعف می‌کرد.
سگویا را همه می شناسند

سگویا را همه می شناسند

اگر شما آهنگساز یا نوازنده ای حرفه ای باشید، اگر از علاقمندان به موسیقی کلاسیک باشید، اگر گیتاریست، ویولونیست، پیانیست و یا حتی نوازنده ای فولکلور باشید، اگر هنرجوی گیتار هستید و یا حتی تصمیم به فراگرفتن این ساز دارید، به طور یقین شما سگویا را می شناسید.او در ۲۱ فوریه سال ۱۸۹۳ در دهکده ای بنام لینارس (Linares)، از توابع گرانادا، در اسپانیا بدنیا آمد. پدرش وکیل معروف دادگستری بود که دوست داشت پسرش به حرفه و پیشه او روی بیاورد. بنابراین تا جائیکه امکان داشت، سعی می کرد سابقه فرهنگی درخشانی برای او به جای بگذارد، از این رو برای او معلم سرخانه پیانو و ویولن گرفت.
از بداهه نوازی تا آهنگ سازی (V)

از بداهه نوازی تا آهنگ سازی (V)

آنچه موجب خلق اثری هنری و به ویژه موسیقی می شود، زایش درونی اثر و تجسد بیرونی آن است. علت نیز روشن است، هر اثری دارای دو ویژگی جوهره ی هنری و تکنیک های تجلی است. علم به اولی از راه معرفت شناسی و علم به دومی از راه منطق ها و عقل ویژه ی ساختاری به دست می آید. ما برای اولی دارای حس ویژه و خاص خود و برای دومی دارای احساس های پنج گانه ایم، دستگاه هایی که به تجربیات مشترک توجه دارند.
رنگین چون هزار دستان (III)

رنگین چون هزار دستان (III)

بر حسب پاره‌ای شرایط موسیقایی و غیر موسیقایی یکی از این قطعات که بر تیتراژ این سریال پخش می‌شد در خاطر شنونده‌ی ایرانی مانده است. پرسش این است؛ آیا موسیقی هزاردستان نسبت به دیگر آثار حنانه ویژگی خاصی داشت؟ نسبت به دیگر آثار هم‌دوره‌اش چطور؟ خود قطعه‌ی همراه تیتراژ از یک دیدگاه مهم با آثار موسیقایی و سینمایی او متفاوت بود؛ یک ملودی کاملا شناخته شده داشت که البته از ملودی‌های موسیقی محلی نبود.