گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

آرنولد شونبرگ و آهنگسازی ددکافونیک (I)

به طوری که در کتاب های مختلف تاریخ موسیقی آمده است: «آرنلد شنبرگ» در سیزدهم سپتامبر ۱۸۷۴ در شهر «وین» پا به عرصه وجود گذاشت ولی متأسفانه در سن هشت سالگی پدرش را از دست داد، با این حال و با توجه به عشقی که در نهادش به ودیعه گذاشته شده بود در دوازده سالگی شروع به آموختن ویولون نمود و با پشتکاری که داشت او را به عنوان نوازنده در ارکستر مجلسی مدرسه پذیرفتند و در مدت کوتاهی توجه اولیای آنجا را به خود جلب نمود. در این مدت آهنگ هایی نیز تصنیف کرد تا این که به یکی از آهنگسازان به نام «زملینسکی» برخورد کرد. به زعم همان تاریخ نویسان، این آهنگساز به محض آن که به استعداد فوق العاده «شنبرگ» پی برد به آموزش کمبودهای او در زمینه مبانی موسیقی مانند کنترپوان پرداخت.

«شنبرگ» در اثر دوستی با «زملنیسکی» با روش آهنگسازی واگنر آهنگساز بزرگ آلمانی (۱۸۸۳-۱۸۱۳) و ابتکارات برجسته و نوین او مانند «لایت متیف» هسته مرکزی درام واگنری در اپراهای معروف او مانند «حلقه نیبه لونگ» که شامل «اپرا»های چهارگانه طلای «راین» و «الکوره»، «زیگفرید» و «غروب خدایان» (که طی چهار شب متوالی اجرا می شود) و خوانندگان استاد و تان هیزر و تریستان ایزلده آشنا شد.

همین امر سبب جرأت او در ابداع روشی که بعدها دد کافنیک نامیده شد گردید و باعث شد تا این شیوه جدید را پایه گذاری کند. دوستی او با زملینسکی باعث شد تا بعدها با خواهر او ازدواج کند. در اثر تشویق این خواهر و برادر در سال ۱۸۸۹ چند قطعه آوازی و در سال ۱۸۹۷ اثر موسیقایی خود «کوارتت در رماژر» را تصنیف نمود و با این که مورد اقبال شنوندگان قرار نگرفت پس از مدتی تصنیف اثر اخیر باعث شد که تازه به دوران رسیده ها او را نیز به عنوان یک آهنگساز جدید بشناسند.

چند سال بعد یعنی در ۱۸۹۹ «سکستت» او به نام «شب روشن» یا «شب دگرگون» که یکی از آثار برجسته او به شمار می رود تصنیف شد. در نخستین شب اجرای این اثر، حضار به خاطر ترکیب عجیب و نامأنوس اصوات با صدای بلند خندیدند و همهمه آنها به حدی بود که نوازندگان به خاطر سوت و فریاد اعتراض آمیز جمعیت، دست ازکار کشیدند. به همین دلیل شنبرگ، بر اثر تنگدستی ناگزیر به برلین مسافرت کرد و به کمک دریشارد اشتراوس، به شغلی دفتری در کنسرواتوار برلین مشغول شد. پس از مدتی شنبرگ، به فکر تصنیف موسیقی آوازی عظیمی به نام ترانه های گوره افتاد که پس از ده سال به پایان رسید.

مسعود پورقریب

مسعود پورقریب

۱ نظر

بیشتر بحث شده است