گروه بین المللی رومی از زبان علیرضا قربانی

رضا و بهنام سازمانی (تصویر از نسترن شمس)
رضا و بهنام سازمانی (تصویر از نسترن شمس)
گروه مولانا رومی به تازگی در یک تور اروپایی هشت کنسرت را در کشورهای سوئد، نروژ، سوییس و اسپانیا اجرا کرد که خوانندگی برعهده علیرضا قربانی بود. این گروه در تور اروپایی خود آثار جاوید افسری راد آهنگساز ارزنده و نوازنده سنتور را اجرا کرد. علیرضا قربانی خواننده برجسته موسیقی سنتی، همکاری تازه خود با گروه بین المللی مولانا “رومی” را تجربه ای ارزنده توصیف می کند و می گوید این گروه زمینه آن را دارد تا منشا کارهای متفاوت باشد.

بهنام و رضا سازمانی (سازهای کوبه ای)، شهرام غلامی (عود)، داوود ورزیده (نی) و دیگر هنرمندان ایرانی این گروه هستند و نوازندگانی از نروژ، آمریکا، ایرلند و سوئد آنها را با سازهای ویولن، ویولا، ویولنسل و کنترباس همراهی می کردند.

علیرضا قربانی می گوید: مهمترین عامل در گروه رومی همدلی حاکم بین هنرمندان ایرانی و خارجی بود و همین امر این تور فشرده اروپا را جذاب می ساخت. قربانی تصریح می کند که خوشبختانه همگی اعضای رپرتوار تنظیم شده را دوست می داشتیم و این عامل در اجرای موسیقی شرقی که حس نقش اساسی را بازی می کند، اهمیت زیادی دارد.

وی در این باره توضیح می دهد: کارهای عرضه شده توسط گروه رومی سراسر رنگ و بوی ایرانی داشت و این امر مهمی است، چون گاهی در اینگونه آهنگسازیها تعادل لازم حفظ نمی شود.

آقای قربانی کار گروه رومی را موسیقی تلفیقی نمی داند و چنین می گوید: به نظر من موسیقی تلفیقی اثری است که یک آهنگساز خلق می کند و در آن از ویژگیها و فواصل موسیقی دو فرهنگ بهره می گیرد مثلا از موسیقی غربی و ایرانی. اما اثر تازه، الزاما غربی یا ایرانی نیست بلکه مختصات این دو نوع موسیقی در آن دیده می شود. در کارهای گروه رومی، آهنگساز با در نظر گرفتن عوامل ارکسترهای سمفونیک آثاری را ساخته که رنگ و بوی ایرانی خویش را کاملا حفظ کرده و از ایرانی بودن خارج نشده است.

(تصویر از آرش نژاد)
وی ادامه می دهد: از ویژگی های گروه رومی حضور نوازندگان خارجی است که به موسیقی کلاسیک کاملا مسلط و آگاه هستند و در اجرا آنها به موسیقی ایرانی نزدیک می شدند.

قربانی درباره اینکه تا چه میزان این نوازندگان در اجرا و عرضه ویژگیهای موسیقی ایران موفق بودند، چنین می گوید: باید توجه داشت که فرصت تمرین این نوازندگان بسیار اندک بود، حتی بیشتر آنها همدیگر را نیز نمی شناختند با این وجود، به خوبی از عهده مسوولیت خود برآمدند و به مرور، هر روز موقق تر بودند. البته نمی خواهم بگویم که به طور صددرصد بدون نقض کار کردند، چون اجرای فواصلی موسیقی ایرانی که ویژگیهای منحصر به فردی دارد به سادگی میسر نیست.

(تصویر از آرش نژاد)
کنسرت گروه رومی در “ژنو” با نمایش همزمان عکسهای “رضا دقتی” عکاس مشهور ایرانی همراه بود که به عقیده ناظران هنری، ابتکار و تجربه ای نو به حساب می آمد.

علیرضا قربانی در این باره می گوید: دنیای امروز چنین ابتکاراتی را طالب است به ویژه آنکه عکس و موسیقی فضایی بسیار نزدیک به هم دارند. عکس فضایی انتزاعی دارد و موسیقی هم مادر هنرهای انتزاعی است. حتی بسیار از نقاشان می گویند که هنگام خلق آثار خود، موسیقی گوش می کنند. بنابراین وقتی در تولید آثار هنری چنین ارتباط نزدیکی وجود دارد، بدیهی است که در عرصه هم می تواند این نزدیکی و همزمانی وجود داشته باشد.

(تصویر از کامران دولتی)
علیرضا قربانی اعتقاد دارد که گروه بین المللی رومی به دلیل ویژگیهایش می تواند افقی گسترده و آینده ای خوب داشته باشد اما تحقق چنین نظری را وابسته به شرایطی می داند.

قربانی در این باره چنین می گوید: نکته مهم برای پویایی یک گروه موسیقی، برخورداری از نوازندگان توانمند است که خوشبختانه از این لحاظ گروه رومی شرایط بسیار خوبی دارد. شرط دوم پویایی یک گروه پویایی آثار و آهنگها است که از این نظر نیز توانایی و خلاقیت آقای افسری راد پشتوانه محکمی است. البته این {توانایی} نباید مانع این باشد که روزی از آثار آهنگسازان دیگر استفاده شود. حتی ممکن است روزی بزرگان این عرضه علاقمند به همکاری با گروه رومی باشند که در نظر گرفتن همه این عوامل راههای موفقیت و پویایی را هموار می سازد.

این هنرمند کشورمان پشتوانه اقتصادی را شرط بسیار مهمی برای پیشرفت گروه رومی می داند و اضافه می کند: گروه رومی، مجموعه بزرگی است، تدارک و برنامه ریزی برای این گروه پرهزینه است و امیدواریم که حامیان مالی همیشگی در پی پشتیبانی از آن برآیند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

تاریخ ادبیات عالمانه در موسیقی (II)

در نوشته‌های فارسی امروزی وقتی حرف از ادبیات و موسیقی به میان می‌آید عادت کرده‌ایم دنبال تحقیقاتی برویم که عمدتاً در پی رد پای اصطلاحات موسیقایی در آثار ادبی به مفهوم هنری آن هستند اما این کتاب از آن نوع نیست. در مقام مقایسه کتاب فلاح‌زاده کم و بیش رویکردی معکوس در پیش می‌گیرد و دگرگونی‌های ادبی متن‌های تخصصی موسیقی را در کانون توجه می‌آورد و تطور زبان آنها را بررسی می‌کند.

پیشنهادی در مورد فواصل زمانی نقطه دار

فواصل زمانی ترکیبی (که فواصل زمانی نقطه دار نوعی از آنها هستند) به واسطه تجمیع چند فاصله زمانی حاصل می شوند. همانند فواصل موسیقایی، فواصل زمانی نیز با هم جمع شده و در این میان، فواصل زمانی نقطه دار به دلیل تاثیر تغییر دهنده “Modifire” «نقطه» شکل می گیرند. به طور کلی تاثیر نقطه را می توان طبق فرمول زیر بیان کرد:

از روزهای گذشته…

موسیقی و طنز (قسمت سوم)

موسیقی و طنز (قسمت سوم)

افزودن کلام، تصویر و هر عامل غیر موسیقایی دیگر، جنبه درونگرایی آن را کم میکند و آن را برونگرا میکند. در این برونگرا شدن، نقش عاطفی و تاثیر روانی موسیقی، به نفع آن عوامل غیر موسیقایی، تضعیف یا محو می شود و به شکل عنصری تزئینی در می آید. پس نتیجه میگیریم که موسیقی در اینجا نوع بی کلام و بی تصویر آن است. پدیده ایست درونگرا، بسیار شخصی، انتزاعی و غیر قابل توصیف با توضیح.
واریاسون روی ii-V-I، قسمت اول

واریاسون روی ii-V-I، قسمت اول

بسیاری از قطعات موسیقی Jazz از توالی آکورد ii-V-I یا واریاسیونهای مختلفی که روی آن انجام می شود بدست می آید. می خواهیم راجع به چند توالی آکورد دیگر که می تواند از این توالی ساده ساخته شود صحبت کنیم.
دیما تکاچنکو با ارکستر فیلارمونیک تهران می نوازد

دیما تکاچنکو با ارکستر فیلارمونیک تهران می نوازد

ارکستر فیلارمونیک تهران به رهبری آرش گوران به همراه دیما تکاچنکو نوازنده ویلن اکراینی دوم و سوم مهر ماه در تالار وحدت به روی صحنه می رود. در این کنسرت آثاری از رادیون شدرین، دمترى شوستاکوویچ و ولادیمیر مارتینووْ به اجرا می رسد.
خداحافظی بی بی کینگ و بازگشت فرانک سیناترا

خداحافظی بی بی کینگ و بازگشت فرانک سیناترا

بی.بی. کینگ (B.B. King) گیتاریست افسانه ای بلوز قصد دارد در اوایل سال آینده یک سری برنامه اجرا کند که “تور خداحافظی بی.بی. در بریتانیا” (B.B.’s Farewell U.K. Tour) نام دارد. برای این پنج اجرای استادیومی، گیتاریست نام دار ایرلندی، گری مور (Gary Moore) به کینگ خواهد پیوست. قرار است در هر کنسرت گری مور برنامه آغاز را اجرا کند و به احتمال زیاد در برنامه پایانی نیز به کینگ ملحق شود.
نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (VIII)

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (VIII)

به عبارت دیگر جمالزاده و نیما با «زبان خودشان» آثاری به وجود آوردند که در حرکت جهانی مدرن، نماینده فرهنگ و هنر ایران بود. پیشگامان و معتقدان به ادبیات متجدد نمی خواستند زبان جدیدی به وجود آورند و حتی (در ایران) در فکر تغییر خط فارسی هم نبودند و برخلاف ادعای برخی، به دشمنی با ادبیات قدیم هم برنخاسته بودند. (استثنای عمده در میان احمد کسروی بود که او هم بیشتر تاریخ نگار بود تا ادیب و «زبان پاک» اش هم سرنوشتی مانند «موسیقی نوین و علمی» پیدا کرد).
نخستین جشنواره وبلاگها و سایتهای موسیقی ایران در سال ۹۰

نخستین جشنواره وبلاگها و سایتهای موسیقی ایران در سال ۹۰

در نشستی که دوشنبه ۲۲ اسفند در خانه موسیقی برگزار شد، هیات داوران جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی، خبر برگزاری این جشنواره در سال ۹۰ را اعلام کردند. لازم به ذکر است جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی، از سال گذشته قصد برگزاری این جشنواره را داشت اما در سال ۸۹ امکان برگزاری این مسابقه فراهم نشد.
موسیقی کریسمس (III)

موسیقی کریسمس (III)

این سرودها از قرن ها پیش شنیده میشدند و قدیمی ترین آن ها نیز سرود وکسفورد (Wexford Carol) است که متعلق به قرن ۱۲ است. جدیدترین آن ها نیز از اواسط تا اواخر قرن نوزدهم به این صورت درآمده است. زادگاه بسیاری از این سرودها کشورهای غیر انگلیسی زبان است، سرودهایی که اغلب موضوعات غیر مسیحی هم دارند اما بعدها با شعرهایی که به آن ها افزوده شد به سرودهای انگلیسی تبدیل شدند. البته این سرودها جدید همیشه هم از متن اصلی ترجمه نمی شدند و برخی نیز از نو نوشته شده اند که تاریخ برخی از آنها به اوایل قرن بیستم باز می گردد.
این آب‌های اهلیِ وحشت… (I)

این آب‌های اهلیِ وحشت… (I)

شاید در تاریخ موسیقی کلاسیک غرب،‌ آثار متعددی ریشه در یک کابوس داشته باشند یا خالق‌شان در تصویر یک کابوس، آن اثر را تصنیف کرده باشد و به هر دلیل ما امروز از شأن نزول آن اثر بی‌خبر باشیم. از سوی دیگر چه بسا آثاری که بدون تأکید بر خواست و هدف خالق اثر،‌ شنوندگان و منتقدان، تأویل‌هایی کابوس‌محور از آن اثر داشته‌ یا دارند. اما در این میان،‌ چند اثر شناخته‌شده نیز وجود دارد که به بهانه‌های مختلف بطور مستقیم به موضوع کابوس مرتبط‌اند که در این یادداشت به چند مورد شاخص از آنها اشاره خواهم کرد. اما قبل از آن لازم است تا دو پیش‌فرض مهم این بحث را بازگو کنم:
نخستین «کارشناس موسیقی» در دادگستری

نخستین «کارشناس موسیقی» در دادگستری

در میان هنرمندان دنیای موسیقی هم مانند رشته‌های دیگر که به ویژه با قشر گسترده‌ای از مردم سرو کار دارند اختلاف‌ها و جر و بحث‌ها بر سر مسایل گوناگون کم نبوده است. در همین ایران خودمان یا در بین هنرمندان ایرانی در خارج، شاید بارها شنیده باشید که گفته شود شعر یا موسیقی فلان اثر از شخص دیگری بوده و به نام شخص دیگری معرفی شده؛ یا پروژه‌هایی که در میانه‌ی راه به خاطر اختلاف هنرمندان به پایان نرسیده‌اند.
گزارش مراسم رونمایی «ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی» (XII)

گزارش مراسم رونمایی «ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی» (XII)

در اینجا صحبتم را تمام می‌کنم و توجه را جلب می‌کنم به منابع مکمل شفاهی و مکتوب و تاریخی‌ای که وجود دارند و در نهایت باز هم به جناب آقای دکتر قادری تبریک می‌گویم چون این ردیف نزد معدودی از اهل فن مشهور بود و می‌شناختند و سال‌ها رویش کار می‌کردند ولی تا وقتی اجرا نشود و به نت‌نویسی‌ای قابل فهم برای اکثریت جامعۀ موسیقی تبدیل نشود تأثیری ندارد، کمااینکه چند سال است نسخۀ خطی نت‌نوشته‌های هدایت چاپ شده و فکر نمی‌کنم کسی دیده باشد و شاید پنج نفر، ده نفر با آن دست‌وپنجه نرم کرده‌ باشند. به همین خاطر، قطعاً این کتاب در معرفی‌ این ردیف به جامعۀ بزرگ‌تر موسیقی بسیار ارزشمند است و امیدوارم در آینده هر دو دوست عزیزمان به این نکات استیل اجرایی هم بیش از پیش توجه کنند.