گروه بین المللی رومی از زبان علیرضا قربانی

رضا و بهنام سازمانی (تصویر از نسترن شمس)
رضا و بهنام سازمانی (تصویر از نسترن شمس)
گروه مولانا رومی به تازگی در یک تور اروپایی هشت کنسرت را در کشورهای سوئد، نروژ، سوییس و اسپانیا اجرا کرد که خوانندگی برعهده علیرضا قربانی بود. این گروه در تور اروپایی خود آثار جاوید افسری راد آهنگساز ارزنده و نوازنده سنتور را اجرا کرد. علیرضا قربانی خواننده برجسته موسیقی سنتی، همکاری تازه خود با گروه بین المللی مولانا “رومی” را تجربه ای ارزنده توصیف می کند و می گوید این گروه زمینه آن را دارد تا منشا کارهای متفاوت باشد.

بهنام و رضا سازمانی (سازهای کوبه ای)، شهرام غلامی (عود)، داوود ورزیده (نی) و دیگر هنرمندان ایرانی این گروه هستند و نوازندگانی از نروژ، آمریکا، ایرلند و سوئد آنها را با سازهای ویولن، ویولا، ویولنسل و کنترباس همراهی می کردند.

علیرضا قربانی می گوید: مهمترین عامل در گروه رومی همدلی حاکم بین هنرمندان ایرانی و خارجی بود و همین امر این تور فشرده اروپا را جذاب می ساخت. قربانی تصریح می کند که خوشبختانه همگی اعضای رپرتوار تنظیم شده را دوست می داشتیم و این عامل در اجرای موسیقی شرقی که حس نقش اساسی را بازی می کند، اهمیت زیادی دارد.

وی در این باره توضیح می دهد: کارهای عرضه شده توسط گروه رومی سراسر رنگ و بوی ایرانی داشت و این امر مهمی است، چون گاهی در اینگونه آهنگسازیها تعادل لازم حفظ نمی شود.

آقای قربانی کار گروه رومی را موسیقی تلفیقی نمی داند و چنین می گوید: به نظر من موسیقی تلفیقی اثری است که یک آهنگساز خلق می کند و در آن از ویژگیها و فواصل موسیقی دو فرهنگ بهره می گیرد مثلا از موسیقی غربی و ایرانی. اما اثر تازه، الزاما غربی یا ایرانی نیست بلکه مختصات این دو نوع موسیقی در آن دیده می شود. در کارهای گروه رومی، آهنگساز با در نظر گرفتن عوامل ارکسترهای سمفونیک آثاری را ساخته که رنگ و بوی ایرانی خویش را کاملا حفظ کرده و از ایرانی بودن خارج نشده است.

(تصویر از آرش نژاد)
وی ادامه می دهد: از ویژگی های گروه رومی حضور نوازندگان خارجی است که به موسیقی کلاسیک کاملا مسلط و آگاه هستند و در اجرا آنها به موسیقی ایرانی نزدیک می شدند.

قربانی درباره اینکه تا چه میزان این نوازندگان در اجرا و عرضه ویژگیهای موسیقی ایران موفق بودند، چنین می گوید: باید توجه داشت که فرصت تمرین این نوازندگان بسیار اندک بود، حتی بیشتر آنها همدیگر را نیز نمی شناختند با این وجود، به خوبی از عهده مسوولیت خود برآمدند و به مرور، هر روز موقق تر بودند. البته نمی خواهم بگویم که به طور صددرصد بدون نقض کار کردند، چون اجرای فواصلی موسیقی ایرانی که ویژگیهای منحصر به فردی دارد به سادگی میسر نیست.

(تصویر از آرش نژاد)
کنسرت گروه رومی در “ژنو” با نمایش همزمان عکسهای “رضا دقتی” عکاس مشهور ایرانی همراه بود که به عقیده ناظران هنری، ابتکار و تجربه ای نو به حساب می آمد.

علیرضا قربانی در این باره می گوید: دنیای امروز چنین ابتکاراتی را طالب است به ویژه آنکه عکس و موسیقی فضایی بسیار نزدیک به هم دارند. عکس فضایی انتزاعی دارد و موسیقی هم مادر هنرهای انتزاعی است. حتی بسیار از نقاشان می گویند که هنگام خلق آثار خود، موسیقی گوش می کنند. بنابراین وقتی در تولید آثار هنری چنین ارتباط نزدیکی وجود دارد، بدیهی است که در عرصه هم می تواند این نزدیکی و همزمانی وجود داشته باشد.

(تصویر از کامران دولتی)
علیرضا قربانی اعتقاد دارد که گروه بین المللی رومی به دلیل ویژگیهایش می تواند افقی گسترده و آینده ای خوب داشته باشد اما تحقق چنین نظری را وابسته به شرایطی می داند.

قربانی در این باره چنین می گوید: نکته مهم برای پویایی یک گروه موسیقی، برخورداری از نوازندگان توانمند است که خوشبختانه از این لحاظ گروه رومی شرایط بسیار خوبی دارد. شرط دوم پویایی یک گروه پویایی آثار و آهنگها است که از این نظر نیز توانایی و خلاقیت آقای افسری راد پشتوانه محکمی است. البته این {توانایی} نباید مانع این باشد که روزی از آثار آهنگسازان دیگر استفاده شود. حتی ممکن است روزی بزرگان این عرضه علاقمند به همکاری با گروه رومی باشند که در نظر گرفتن همه این عوامل راههای موفقیت و پویایی را هموار می سازد.

این هنرمند کشورمان پشتوانه اقتصادی را شرط بسیار مهمی برای پیشرفت گروه رومی می داند و اضافه می کند: گروه رومی، مجموعه بزرگی است، تدارک و برنامه ریزی برای این گروه پرهزینه است و امیدواریم که حامیان مالی همیشگی در پی پشتیبانی از آن برآیند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

زیستن با هنر سلوکی عاشقانه (III)

انتشار آلبوم بیداد با تکنوازی تار استاد غلامحسین بیگجه خانی و پس از آن درگذشت استاد در فروردین ماه سال هزار و سیصد و شصت و شش باعث شد که توجه بسیاری از نوازندگان دوباره به شیوه ایشان جلب شود. من به شیوه نوازندگی ایشان علاقمند بودم و به همین دلیل، وقتی جناب داوود آزاد از تبریز به تهران آمدند حدود یک سال البته به طور پراکنده درخدمت ایشان، بعضی از بخش های ردیف موسیقی و تعدادی از آثار استاد بیگجه خانی را نواختم که البته فراگیری آثار خیلی برایم مهم نبود؛ بلکه لحن و شیوه نوازندگی ایشان برایم اهمیت بیشتری داشت. پس از آن نیز به تدریج به آوانگاری تعدادی از آثار استاد بیگجه خانی پرداختم.

از بحران اندیشه تا نااندیشیدگی بحران در موسیقی ایران (IV)

در چنین شرایطی حتی امر هنری که دیگر نقش وجودی خود را از کف داده و با فاصله گرفتن از نقش اثرگذار و هستی بخش خود، تنها به یک ابزار در دست قدرتها و یا حتی یک شیء تزئینی بدل شده است، ناتوان از ایجاد بسترهای یک جریان تاریخی نوشونده و پویا به ورطه های تکرار و فراموشی فرومیغلتد و فرد مصداق جریان کلی جامعه، اندک اندک خود را در مغاک توهم غرقه می یابد: از نگاه اراده گرایانه و کوشش بیهوده برای اعمال آن به واقعیت جریان تاریخی، تا اشکال گوناگون جزم اندیشی و حتی غرقه شدن در بسترهای فروبستۀ تجرید و تفکر محدود انتزاعی، همه و همه به نظر می رسد که محصول چنین وضعی باشند.

از روزهای گذشته…

تارا کمانگر، پیانونوازی از دیار هاروارد (I)

تارا کمانگر، پیانونوازی از دیار هاروارد (I)

تارا کمانگر هنرمندی است که بیشتر به عنوان پیانیست شناخته شده در دنیای موسیقی، هر چند ویولن را هم از سه سالگی همزمان با پیانو آموخته، با رپرتواری وسیع که از باخ تا بهزاد رنجبران را در بر می‌گیرد. تارا فارغ‌اتحصیل ممتاز انسان شناسی است از هاروارد، و دانش آموخته بورسیه آکادمی سلطنتی موسیقی در لندن. او مثل هنرمند محبوبش حسین عاشق ایران است و شنوندگانش را با اجرای آثار کمتر اجرا شده از امین‌الله حسین، لوریس چکناوریان، گلنوش خالقی، و دکتر هرمز فرهت غافلگیر می‌کند. او هم‌اکنون ساکن کالیفرنیاست در ایالات متحد.
یادی از نوازنده کلیمی، یحیی زرپنجه (III)

یادی از نوازنده کلیمی، یحیی زرپنجه (III)

در هر حال کسی هرگز فکر نمی کرد که او با آن بنیه سالم و جوان به این زودی از دست برود و اگر در «جزوات یادی از هنرمندان» (چاپ شده در سال ۱۳۵۷) یادی از او نیامده بود، شاید همین مقدار اطلاعات هم از او در دسترس نبود. از بازماندگان زرپنجه کسی باقی نیست. یحیی زرپنجه مطربی عاشق از نسلی دیگر و دورانی فراموش شده است که همچون صفحات کهنه اش تنها عده ای معدود را آشناست.
گزارش جلسه چهارم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (VII)

گزارش جلسه چهارم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (VII)

در پی این تعریف، نمونه‌ی دیگری و این بار از قلم «ساسان فاطمی» با عنوان «شوق شنیدن موسیقی قدیم: نگاهی به آلبوم شوق‌نامه» در فصلنامه ماهور شماره‌ی ۵۳ خوانده شد: «مثلا دور ایقاعی کار عجم (بتی دارم) هم از سوی رئوف یکتا […] مخمس دانسته شده و هم در همه‌ی نسخه‌های موجود در سایت‌های نامبرده مخمس معرفی شده است. صبحی ازگی […] نیز آن را با دور مخمس ثبت کرده است […] با این حال، کتابچه‌ی آلبوم به ما نمی‌گوید به چه علت این اثر با دور خفیف اجرا شده و چه نسخه‌ای مبنای چنین تصمیمی بوده است.» (ص ۲۱۷)
یادداشتی بر موسیقی فیلم آرایش غلیظ (II)

یادداشتی بر موسیقی فیلم آرایش غلیظ (II)

تلقی دنیا به عنوان دهکده ی جهانی مرزهای سرزمینهای مختلف را از بین برده تا رویدادهای تاریخی، فرهنگی، هنری و حتی سیاسی یک جامعه در کمتر از چشم به هم زدنی به سایر مناطق جغرافیایی انتقال پیدا کند چنان که در گذشته این نقل و انتقال به این سرعت امکان پذیر نبود. وقتی پای را از سنت فراتر می گذاریم به نوآوری می رسیم که همان بدعت است و موافقان و مخالفان خود را دارد. به نظر من که بدون شک نظر جامعی هم نیست به طور کل بدعت در سنت در دو زمان اتفاق می افتد: ۱- وقتی که سنت یک جامعه بر اثر گذشت زمان دچار رکود می شود و ظرفیت های بالقوه ی سنت شکوفا نمی شود و جامعه عامل اصلی ارضا نشدن ذائقه اش را سنت می داند ۲- وقتی تمام ظرفیت های بالقوه ی سنت شکوفا و شناخته شده و رویدادی به نام بدعت اتفاق می افتد که در آگاهی کامل است.
سارا وائوگن (I)

سارا وائوگن (I)

سارا لوئیز وائوگن (Sarah Lois Vaughn) اگرچه به عنوان یک خواننده جاز شناخته شده، اما خود با آن موافق نبود، فعالیت او در زمینه جاز همانند عرصه فعالیتش در پاپ است، اما در موسیقی راک به ندرت اثری از این خواننده با استعداد شنیده می شود. او خود گفته است: “من نمی دانم چرا مرا خواننده جاز می شناسند شاید تنها برای آنکه با این موسیقی بزرگ شده ام، من جاز را هیچ گاه رها نخواهم کرد اما یک خواننده جاز هم نیستم. برای مثال بتی کارتر (Betty Carter) خواننده جاز است زیرا این تنها سبک موسیقی است که او می خواند و دنبال می کند. من در دوره ای به عنوان خواننده بلوز نامیده شدم، اما خودم را مختص به هیچ سبکی نمی دانم.”
ناظری نمودار یک فرهنگ ملی (II)

ناظری نمودار یک فرهنگ ملی (II)

چرا آواز خوانانِ جوانِ ما از مواد شکل گرفته، شکلی دوباره می سازند و آن چه تولید می کنند، معنایِ دوباره ای ندارد؟ چرا تنها یک الگو را بر می گزینند و با گزینش یک شیء صوتی آنقدر آن را بزک می کنند و برق می اندازند که بتواند در مقابل الگوی اولیه که برای آنان همانا خورشید است به رقابت بپردازد. اما نمی دانند که آن شیء یافته نزد آنها تقریبی است؟ متاسفانه تعداد بسیار اندکی از خوانندگانِ موسیقیِ امروزِ ایران این را فهمیده اند که شیءِ صوتی، فاصله ای بسیار با اثرِ هنری دارد.
گروه بی جیز

گروه بی جیز

Bee Gees که مخفف برادران گیب میباشد (Brothers Gibb) گروهی سه نفره متشکل از بری – روبین و موریس گیب است. شاید برای بسیاری این نام زیاد آشنا نباشد اما باید بدانید که این گروه یکی از محبوبترین گروههای تاریخ موسیقی است!
چارلی پارکر، اسطوره جاودان جز

چارلی پارکر، اسطوره جاودان جز

در دنیای موسیقی جز وقتی صحبت از اسطوره های فراموش نشدنی این سبک میشود بی هیچ اغراقی باید از چارلی پارکر یاد نمود. نوازنده ای که در زندگیش فراز و نشیب های زیادی را بخود دیده اما همگان وی را بعنوان یکی از شخصیت های بنیادین این موسیقی می شناسند. چارلی پارکر (Charles Parker)در ۲۹ آگوست سال ۱۹۲۰ در شهر کانزاس آمریکا بدنیا آمد. در خانواده ای نه چندان با ثبات. وی لقب “Bird” را برای خود انتخاب نمود عنوانی که بر روی بسیاری از کارهایش میتوان مشاهده کرد مانند : Yardbird Suite
نقد ردیف علی اکبر شهنازی، آلبوم عکس

نقد ردیف علی اکبر شهنازی، آلبوم عکس

آلبوم عکس به همراه موسیقی از مراسم نقد ردیف میرزاحسینقلی فراهانی
گزارشی از برگزاری نشست تخصصی موسیقی شمال خراسان (I)

گزارشی از برگزاری نشست تخصصی موسیقی شمال خراسان (I)

موسیقی شمال خراسان در فرهنگستان هنر بررسی شد. اولین نشست از سلسله نشست های تخصصی موسیقی نواحی ایران با عنوان “موسیقی شمال خراسان” در فرهنگستان هنر تهران برگزار گردید. نشست تخصصی موسیقی شمال خراسان با اجرای اساتید موسیقی آن منطقه، سهراب محمدی و حسین ولی نژاد، سه شنبه ۶ مهر در فرهنگستان هنر برگزار شد.