اپرای متروپلیتن (IV)

تکنولوژی “عنوان متروپلیتن” داری سیستم خاموش روشن شدن، عوض کردن زبان (در حال حاضر به آلمانی و اسپانیایی نیز می باشد)، فیلتری که نور صفحه، حضار پشتی یا کناری را اذیت نکند. به دلیل ارتفاع صحنه نمایش سالن متروپلیتن، گذاشتن متن ترجمه در بالای سن مناسب نبود، در حالی که در بیشتر اپراها از این روش استفاده می شد. استفاده از آن به شدت توسط کارگردان موسیقی جیمز لوین منع شد و سیستم “عنوان متروپلیتن” به عنوان بهترین راه حل نمایش ترجمه، مورد قبول هنرمندان اپرا و حضار بوده.

متروپلیتن در سال ۱۹۹۸ سیستم جدید نرم افزاری را وارد نمود که از سال ۲۰۰۰ مورد استفاده قرار گرفت به نام تسیتورا (Tessitura)؛ دیتا بیسی برای ضبط اطلاعات، ارتباط، فروش بلیط، داد و ستد و گزارشاتی از هر اجرا… این سیستم هم اکنون توسط بیش از ۲۰۰ شرکت اپرا، سمفونی، باله، تئاتر، مراکز هنری و موزه ها در آمریکا، کانادا، انگلستان، استرالیا، نیوزلند و ایرلند استفاده می شود.

اپرا متروپلیتن در شبکه های رادیوی بسیاری پخش و اجراهای زنده داشته؛ اولین آن مربوط می شود به سال ۱۹۱۰ رادیو لی د فورست، دو اجرای زنده بر روی سن متروپلیتن که به طور مستقیم از این رادیو از نیویورک تا نیوجرسی پخش شد. در حال حاضر پخش رادیویی زنده متروپلیتن هر شنبه از هفته اول دسامبر تا مه ادامه دارد. اجراهای زنده آنها اغلب از رادیو NBC، ABC و CBC Radio 2 شنیده شده.

زمانی که در سالهای ۱۹۷۰ پخشهای رادیویی کاهش پیدا کرد متروپلیتن شبکه رادیویی مستقل خود را راه اندازی نمود که امروزه نیز از شبکه های رادیویی دنیا به گوش می رسد. سیستم پخش رادیوی در طول سالها دچار پیشرفت و تغییر شده. تمام پخشها از طریق موج FM قابل دسترسی بودند. سیستم ماهواره ای بعدها پخش جهانی را با کیفیت بهتری ارائه کرد.

تامین هزینه های پخش برای متروپلیتن در سالهای افسردگی جنگهای جهانی بسیار دشوار بود. تقاضای پول از NBC تا شرکت آمریکایی تنباکو! حمایت مالی از طرف شرکت تکزاس – تکزاکو در ۷ دسامبر ۱۹۴۰ با پخش اجرای عروسی فیگارو (Le nozze di Figaro) اثر موتسارت آغاز شد. حمایت این شرکت برای ۶۳ سال ادامه داشت. رادیو اپرا متروپلیتن ۲۴ ساعته از رادیو ماهواره ای Sirius XM 3 تا ۴ اجرای زنده را در هفته و در زمانهای دیگر اجراهای متروپلیتن را از آرشیو، پخش می کند. این کانال رادیویی ماهواره ای در سپتامبر ۲۰۰۶ راه اندازی شد که مارگریت جونتوایت (Margaret Juntwait) اصلی ترین مجری آن می باشد.

اجراهای زنده تلویزیونی متروپالتن از سال ۱۹۴۸ آغاز شد. اجرای کامل اپرای اتلو اثر وردی که به طور زنده پخش شد. با اینحال تا سال ۱۹۷۷ این اپرا به عنوان اپرایی اصلی و همیشگی در تلویزیون حضور نیافت. سالهای بعد مجموعه جدیدی از اپرا درPBS که ” اجرای زنده از اپرای متروپالتن” خوانده می شد، پخش شد.

در میان اجراها و پخشهای زنده فراوان از تلویزیون، از پخش اجرای کامل اپرای حلقه نیبلانگن اثر واگنر در سال ۱۹۸۹ می توان نام برد. در سال ۲۰۰۷ اجراهای دیگری در شبکه PBS با کیفیتی بالا تولید و پخش شد. در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۶ به عنوان بخشی از تلاش شرکت جهت جذب تماشاچیان جدید، متروپالتن مجموعه ای را از شش اجرای زنده از طریق ماهواره در سالنهای تاتر با نام “اپرا متروپالتن: اجرای زنده HD” (با کیفیت پخش بالا) پخش می کرد.

این مجموعه با نسخه ۱۱۰ دقیقه ای در بیش از ۱۰۰ سالن تاتر در آمریکای شمالی، ژاپن، انگلستان و چندین کشور اروپایی پخش شد. به گفته پیتر گلب مدیر اپرا در آن دوره؛ در حدود ۶۰۰۰۰ نفر در سالنهای سینما و تاتر شاهد اجرای زنده ۲۴ مارچ “آرایشگر شهر سویل ” بوده اند. نیویورک تایمز تعداد فروش بلیطهای این اجرا را ۳۲۴۰۰۰ بلیط دانست، درحالی که هر کدام از این پخشهای زنده با کیفیت بالا، ۸۵۰۰۰۰ تا ۱ میلیون دلار هزینه در برداشته. صدها اثر صوتی و ویدیویی متروپالتن بر روی اینترنت نیز قابل استفاده است. رادیو اپرا متروپالتن نیز از طریق اینترنت قابل دسترسی است. وب سایت رسمی متروپالتن اطلاعات کامل آهنگسازان، رهبران، خوانندگان و تاریخچه متروپالتن را در اختیار قرار می دهد.

در ۱۰ فوریه ۱۸۹۷ آرماند کستل مری (Armand Castelmary) در آخرین اجرای اپرای مارتا اثر فردریش فن فلوتو (Freiherr von Flotow) در اواسط کار بر روی سن دچار حمله قلبی شد و زمانی که پرده ها پائین کشیده شد در آغوش دوستش؛ خواننده با صدای زیر مردانه؛ ژین د رزک (Jean de Reszke) از دنیا رفت. آنان اجرا را متوقف نکردند و ژوزپه کرنوسکو (Giuseppe Cernusco) آن نقش را ادامه داد. در ۴ مارچ ۱۹۶۰ لئونارد وارن (Leonard Warren) بعد از تکمیل قسمت دوم اپرای” جبر سرنوشت” (La forza del destino) اثر وردی، سکته قلبی کرد و بر روی سن از دنیا رفت.

در ۳۰ آوریل ۱۹۷۷ بتی استون (Betty Stone) عضو گروه کر، در سفر اپرا برای اجرای ” تروبادور-شاعر قرن ۱۱ فرانسه” (Il Trovatore) در کلاولند بر اثر صانحه ای اتفاقی در پشت سن کشته شد. در ۲۳ جولای ۱۹۸۰ هلن هاگنس مینتیکس (Helen Hagnes Mintiks) ویلنیست با اصلیت کانادایی توسط کارگردان پشت صحنه؛ کرگ کریمین (Craig Crimmins) در طی اجرای باله برلین در پشت صحنه کشته شد.

در ۵ ژانویه ۱۹۹۶ ریچارد ورسال (Richard Versalle) خواننده صدای زیر مردانه (تنور) در حالی که نقش ویتک را در اپرای “ماجراهای مارکوپولو” اثر لئوز جاناک (Leoš Janáček) بازی می کرد بر روی سن از دنیا رفت. این در حالی بود که وی در قسمتی از اجرا از نردبانی بالا می رفت و ناگهان دچار حمله قلبی شد و از بالا بر روی سن به پائین افتاد.

علاوه بر آن چندین تماشاگر نیز در دورانهای مختلف در طی اجرا ی اپرا متروپالتن از دنیا رفتند. معروفترین آن؛ خودکشی یکی از تماشاگران به نام بانچو بانچفسکی (Bantcho Bantchevsky) خواننده و مترجم بلغاری-آمریکایی در ۲۳ ژانویه ۱۹۸۸ در اجرای مکبث اثر وردی بود در حالی که این اجرا به طور مستقیم از رادیو در آمریکا در حال پخش بود.

en.wikipedia.org

«داستان وست ساید» با همراهی نوازندگان ایرانی اجرا شد

هنرآموزان موسسه “Bridge of Art” (پل هنر) که از از ۲۴ اگوست وارد کشور اتریش و استان فورالبرگ شده بودند، با رهبری ایوو وارنیتش (رهبر و نوازنده کلارینت اتریشی و مدیر مدرسه موسیقی درنبیرن) آثاری از موسیقی کلاسیک از جمله اثر مشهور لئونارد برنشتاین به نام «داستان وست ساید» را اجرا کردند. در کنار این گروه، هنرجویان دیگری به آموزش نزد استادان کنسرواتوار دولتی فورارل برگ پرداختند.

الیاس: تکنیک های هارمونیکا قابل اجرا روی آکاردئون نیست

جنبه مهم دیگری که شاید موسیقی کلاسیک برای نوازنده‌ها خیلی جالب بوده و خیلی به آن پرداختند این بوده که نوع برخورد با قطعات کلاسیک توسط هارمونیکا می‌تواند خیلی منحصر به‌‌فرد و خاص باشد و می شود از توانایی‌های این ساز در انواع صدادهی‌ها یا افکت‌های مخصوصی که این ساز می‌تواند تولید می کند بهره برد. این تکنیک ها منجر به اجراهای متفاوتی از همان قطعات کلاسیک می شود. ما در هارمونیکا دو مکتب اصلی داریم که گرایش آنها به سمت کلاسیک بوده است. مثلا در آمریکا می‌توانیم مکتب لری ادلر و برادرش و یا جانی پوله و تامی رایل و خیلی‌ کسانی دیگر که می‌توان نام برد… آنها موزیک کلاسیک را از فیلتر‌ هارمونیکا عبور می‌دادند و اجرا می‌کردند.

از روزهای گذشته…

موسیقی بلوز – قسمت اول

موسیقی بلوز – قسمت اول

بلوز چیست؟ برخی از موسیقی شناسان برای این سبک موسیقی تعریف ساده ای ارائه میکنند : “توالی آکوردهای I، IV و V در یک قالب ۱۲ تایی که معمولا ریتم ۴/۴ دارد و از گام خاصی به نام Blues Scale استفاده میکند.” باید اضافه کرد که گونه های متفاوتی از این گام وجود دارد و نوع متداول آن معمولآ یک گام پنتاتونیک است که در آن نتهای معروف به Blue notes وجود دارد.
«ماندالای درون» منتشر شد

«ماندالای درون» منتشر شد

آلبوم «ماندالای درون» شامل مجموعه قطعاتی برای پیانو با آهنگسازی و اجرای سام اصفهانی توسط انتشارات ماهور به بازار آمده است. این اولین آلبوم مستقل سام اصفهانی به عنوان نوازنده و آهنگساز است که منتشر شده است.
فانتزی – امپرمپتو

فانتزی – امپرمپتو

امپرمپتو (Impromptu) فرم آزادی از موسیقی است که عمومآ برای یک ساز با اجرای سولو (بعنوان مثال پیانو) نوشته می شود و بیشتر بر روی مهارت های بداهه نوازی در آن تاکید می شود.
آوازهای نا تمام

آوازهای نا تمام

در زن عنصری است (ژوییسانس) که تن به نمادسازی نمی دهد. با اشاره به این سطر، می کوشیم تا از روایت دگرجنس خواهانه، خود را رها سازیم و در این رهایی از اختگی و حسرت قضیب که همانا تلقی ای فرویدی است، نیز دست کشیم و بکوشیم تا زن بیرونی موسیقی ایران را در برابر زنِ درون آن قرار داده و خودجانشینی برون زن از درون اش را به فهم واقعی نزدیک کنیم. آیا مواجه با تجلی چهره ای از تمامیتِ شخصیتِ زنِ دنیای موسیقی خواهیم شد؟ آیا آن را به غلط تجربه کرده ایم؟
خبر شوکه کننده برای ویولنیست ها؟! (I)

خبر شوکه کننده برای ویولنیست ها؟! (I)

دو سال پیش مطلبی با عنوان «عدم تشخیص صدای استراد توسط سولیست ها!» در سایت منتشر شد که در آن به نتیجه آزمایشی پرداخته شد که طی آن ویولنیست های شرکت کننده در آزمایش، طی شرایط خاصی به نوازندگی با ویولن های مختلف می پرداختند و پس از آن به پرسش هایی در باره سازی که با آن نواختند پاسخ می دادند که مطلب یاد شده به این پاسخ ها پرداخت. مطلب زیر علاوه بر مرور نتایج این آزمایش، نظرات مخالف و موافق با آن را نیز مرور می کند:
اُرفِ ایرانی؟ (II)

اُرفِ ایرانی؟ (II)

برخورد با وزن در این قسمت بیشتر با فرهنگ فارسی زبان نزدیک است. بچه‌ها بدون تلاش زیاد برای به کار بردن ترکیبات مصنوعی، تنها با استفاده از اسم همدیگر و جواب‌هایی مانند «اومدم» که در گفت‌وگوی روزمره مورد استفاده است، با الگوهای ریتمیک مختلف آشنا می‌شوند. این همان روشی است که در گذشته در بازی‌های آهنگین ایرانی هم موجود بود. نمونه‌ی معروف آن که شاید هنوز بچه‌ها انجام‌ش می‌دهند «عمو زنجیرباف» و آن «بَعله»ی مشهورش است. در اینجا یکی از خصوصیات اصلی روش آموزشی ارف که تاکید بیشتر، بر آموزش از طریق ریتم است با نوعی آموزش شفاهی قدیمی ایرانی وجه مشترکی یافته. مولف از این همسایگی سود برده و اینها را در هم ادغام کرده است.
بررسی اجمالی آثار شادروان <br>روح الله خالقی (قسمت بیست و هفتم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت بیست و هفتم)

مقایسهِ پیوندِ عارفانه شمس و مولانا با دوستی خالقی و وزیری به معنای یکسان شمردن ابعاد و ثمراتِ آنها نیست؛ اما چگونه میتوان وجوهِ مشترک آنها را نادیده گرفت. هر دو تمام کمال، دوستی روحی و رابطه ای متعالی و آسمانی بوده و هر دو تأثیری عمیقاً عاطفی به جای گذارده اند.
«هزار و یک شب مِهرِ هنر»

«هزار و یک شب مِهرِ هنر»

اجرای پژوهشی اساتید موسیقی شمال خراسان با همکاری موسسه موسیقی پارسین و دانشکده موسیقی دانشگاه هنر تهران بر اساس طرح و ایده ای از مژگان چاهیان که از فارغ التحصیلان کارشناسی ارشد آهنگسازی از دانشگاه هنر تهران است، ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۶ ساعت ۱۲ در سالن آمفی تئاتر دانشکده موسیقی دانشگاه هنر تهران واقع در کرج برگزار می شود.
ضرابی: در سنتور فقر نت بیشتر از تار و سه تار است

ضرابی: در سنتور فقر نت بیشتر از تار و سه تار است

سونوریته ها فرق زیادی دارند، به نظر من بیش از ۵۰درصد! اگر دقت کنیم تفاوت زیاد است. سنتور شباهت زیادی به پیانو دارد از نظر مکانیسم؛ اگر دو نوازنده سطح بالای پیانو یک قطعه را بنوازند یکی با ظرافت بیشتر و یکی کمتر بنوازد با گوش دقیق اختلاف مشخص است ولی در سنتور به این خاطر که ارتباط نوازنده و ساز نزدیکتر است و مستقیم تر است، این تفاوت بیشتر شنیده میشود.
تریسی چپمن

تریسی چپمن

تریسی چپمن متولد اوهایو، از سنین کودکی به سودن شعر و نواختن گیتار پرداخت. سپس در موسسه A Better Chance (فرصتی بهتر) پذیرفته شد. این موسسه ملی برای کشف، به کار گیری و پرورش دانش آموزان مستعد و رنگین پوستی است که میتوانند در آینده در رشته های مختلف به فردی پیشرو مبدل شوند.