اپرای متروپلیتن (IV)

تکنولوژی “عنوان متروپلیتن” داری سیستم خاموش روشن شدن، عوض کردن زبان (در حال حاضر به آلمانی و اسپانیایی نیز می باشد)، فیلتری که نور صفحه، حضار پشتی یا کناری را اذیت نکند. به دلیل ارتفاع صحنه نمایش سالن متروپلیتن، گذاشتن متن ترجمه در بالای سن مناسب نبود، در حالی که در بیشتر اپراها از این روش استفاده می شد. استفاده از آن به شدت توسط کارگردان موسیقی جیمز لوین منع شد و سیستم “عنوان متروپلیتن” به عنوان بهترین راه حل نمایش ترجمه، مورد قبول هنرمندان اپرا و حضار بوده.

متروپلیتن در سال ۱۹۹۸ سیستم جدید نرم افزاری را وارد نمود که از سال ۲۰۰۰ مورد استفاده قرار گرفت به نام تسیتورا (Tessitura)؛ دیتا بیسی برای ضبط اطلاعات، ارتباط، فروش بلیط، داد و ستد و گزارشاتی از هر اجرا… این سیستم هم اکنون توسط بیش از ۲۰۰ شرکت اپرا، سمفونی، باله، تئاتر، مراکز هنری و موزه ها در آمریکا، کانادا، انگلستان، استرالیا، نیوزلند و ایرلند استفاده می شود.

اپرا متروپلیتن در شبکه های رادیوی بسیاری پخش و اجراهای زنده داشته؛ اولین آن مربوط می شود به سال ۱۹۱۰ رادیو لی د فورست، دو اجرای زنده بر روی سن متروپلیتن که به طور مستقیم از این رادیو از نیویورک تا نیوجرسی پخش شد. در حال حاضر پخش رادیویی زنده متروپلیتن هر شنبه از هفته اول دسامبر تا مه ادامه دارد. اجراهای زنده آنها اغلب از رادیو NBC، ABC و CBC Radio 2 شنیده شده.

زمانی که در سالهای ۱۹۷۰ پخشهای رادیویی کاهش پیدا کرد متروپلیتن شبکه رادیویی مستقل خود را راه اندازی نمود که امروزه نیز از شبکه های رادیویی دنیا به گوش می رسد. سیستم پخش رادیوی در طول سالها دچار پیشرفت و تغییر شده. تمام پخشها از طریق موج FM قابل دسترسی بودند. سیستم ماهواره ای بعدها پخش جهانی را با کیفیت بهتری ارائه کرد.

تامین هزینه های پخش برای متروپلیتن در سالهای افسردگی جنگهای جهانی بسیار دشوار بود. تقاضای پول از NBC تا شرکت آمریکایی تنباکو! حمایت مالی از طرف شرکت تکزاس – تکزاکو در ۷ دسامبر ۱۹۴۰ با پخش اجرای عروسی فیگارو (Le nozze di Figaro) اثر موتسارت آغاز شد. حمایت این شرکت برای ۶۳ سال ادامه داشت. رادیو اپرا متروپلیتن ۲۴ ساعته از رادیو ماهواره ای Sirius XM 3 تا ۴ اجرای زنده را در هفته و در زمانهای دیگر اجراهای متروپلیتن را از آرشیو، پخش می کند. این کانال رادیویی ماهواره ای در سپتامبر ۲۰۰۶ راه اندازی شد که مارگریت جونتوایت (Margaret Juntwait) اصلی ترین مجری آن می باشد.

اجراهای زنده تلویزیونی متروپالتن از سال ۱۹۴۸ آغاز شد. اجرای کامل اپرای اتلو اثر وردی که به طور زنده پخش شد. با اینحال تا سال ۱۹۷۷ این اپرا به عنوان اپرایی اصلی و همیشگی در تلویزیون حضور نیافت. سالهای بعد مجموعه جدیدی از اپرا درPBS که ” اجرای زنده از اپرای متروپالتن” خوانده می شد، پخش شد.

در میان اجراها و پخشهای زنده فراوان از تلویزیون، از پخش اجرای کامل اپرای حلقه نیبلانگن اثر واگنر در سال ۱۹۸۹ می توان نام برد. در سال ۲۰۰۷ اجراهای دیگری در شبکه PBS با کیفیتی بالا تولید و پخش شد. در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۶ به عنوان بخشی از تلاش شرکت جهت جذب تماشاچیان جدید، متروپالتن مجموعه ای را از شش اجرای زنده از طریق ماهواره در سالنهای تاتر با نام “اپرا متروپالتن: اجرای زنده HD” (با کیفیت پخش بالا) پخش می کرد.

این مجموعه با نسخه ۱۱۰ دقیقه ای در بیش از ۱۰۰ سالن تاتر در آمریکای شمالی، ژاپن، انگلستان و چندین کشور اروپایی پخش شد. به گفته پیتر گلب مدیر اپرا در آن دوره؛ در حدود ۶۰۰۰۰ نفر در سالنهای سینما و تاتر شاهد اجرای زنده ۲۴ مارچ “آرایشگر شهر سویل ” بوده اند. نیویورک تایمز تعداد فروش بلیطهای این اجرا را ۳۲۴۰۰۰ بلیط دانست، درحالی که هر کدام از این پخشهای زنده با کیفیت بالا، ۸۵۰۰۰۰ تا ۱ میلیون دلار هزینه در برداشته. صدها اثر صوتی و ویدیویی متروپالتن بر روی اینترنت نیز قابل استفاده است. رادیو اپرا متروپالتن نیز از طریق اینترنت قابل دسترسی است. وب سایت رسمی متروپالتن اطلاعات کامل آهنگسازان، رهبران، خوانندگان و تاریخچه متروپالتن را در اختیار قرار می دهد.

در ۱۰ فوریه ۱۸۹۷ آرماند کستل مری (Armand Castelmary) در آخرین اجرای اپرای مارتا اثر فردریش فن فلوتو (Freiherr von Flotow) در اواسط کار بر روی سن دچار حمله قلبی شد و زمانی که پرده ها پائین کشیده شد در آغوش دوستش؛ خواننده با صدای زیر مردانه؛ ژین د رزک (Jean de Reszke) از دنیا رفت. آنان اجرا را متوقف نکردند و ژوزپه کرنوسکو (Giuseppe Cernusco) آن نقش را ادامه داد. در ۴ مارچ ۱۹۶۰ لئونارد وارن (Leonard Warren) بعد از تکمیل قسمت دوم اپرای” جبر سرنوشت” (La forza del destino) اثر وردی، سکته قلبی کرد و بر روی سن از دنیا رفت.

در ۳۰ آوریل ۱۹۷۷ بتی استون (Betty Stone) عضو گروه کر، در سفر اپرا برای اجرای ” تروبادور-شاعر قرن ۱۱ فرانسه” (Il Trovatore) در کلاولند بر اثر صانحه ای اتفاقی در پشت سن کشته شد. در ۲۳ جولای ۱۹۸۰ هلن هاگنس مینتیکس (Helen Hagnes Mintiks) ویلنیست با اصلیت کانادایی توسط کارگردان پشت صحنه؛ کرگ کریمین (Craig Crimmins) در طی اجرای باله برلین در پشت صحنه کشته شد.

در ۵ ژانویه ۱۹۹۶ ریچارد ورسال (Richard Versalle) خواننده صدای زیر مردانه (تنور) در حالی که نقش ویتک را در اپرای “ماجراهای مارکوپولو” اثر لئوز جاناک (Leoš Janáček) بازی می کرد بر روی سن از دنیا رفت. این در حالی بود که وی در قسمتی از اجرا از نردبانی بالا می رفت و ناگهان دچار حمله قلبی شد و از بالا بر روی سن به پائین افتاد.

علاوه بر آن چندین تماشاگر نیز در دورانهای مختلف در طی اجرا ی اپرا متروپالتن از دنیا رفتند. معروفترین آن؛ خودکشی یکی از تماشاگران به نام بانچو بانچفسکی (Bantcho Bantchevsky) خواننده و مترجم بلغاری-آمریکایی در ۲۳ ژانویه ۱۹۸۸ در اجرای مکبث اثر وردی بود در حالی که این اجرا به طور مستقیم از رادیو در آمریکا در حال پخش بود.

en.wikipedia.org

بیانیه دبیر هفتمین دوره جشنواره نوشتار ها و وبسایت های موسیقی

هفتمین جشنواره‌ی رقابتیِ سایت‌ها و نوشتارهای موسیقی با تأخیری یک‌ساله، و با تجدیدِ نظر در ساختار و اساسِ جشنواره، سرانجام، جمعه ۲۴ اسفندماه ۱۳۹۷ اختتامیه‌ی خود را پشتِ‌سر گذراند. ازاین‌دوره برمبنای اساس‌نامه‌ی نو-دیوانِ جشنواره هیأتِ محترم اُمنا، به‌نمایندگیِ پژوهش‌گرِ ارجمند، آروین صداقت‌کیش مستقیماً هیأتِ داوران و دبیر هر دوره را انتخاب می‌کنند. امید است برمبنای این اساس‌نامه، جشنواره شاکله‌ی مشخص‌تر و منسجم‌تری به‌خود بگیرد.

هفتمین دوره جشنواره نوشتار ها و وبسایت های موسیقی برگزار شد

بیست و چهارم اسفند ماه ساعت ۱۹ مراسم اختتامیه هفتمین جشنواره نوشتارها و وب سایت های موسیقی در اینترنت با معرفی برگزیدگان در رشته های مختلف در فرهنگسرای ارسباران تهران برگزار شد. این جشنواره با حمایت گروه ژی، موسسه فرهنگی و هنری رادنواندیش و فرهنگسرای ارسباران برگزار شد.

از روزهای گذشته…

گذشتن از مرز کلمات با «تریو اولریش درِکس‌لِر» (III)

گذشتن از مرز کلمات با «تریو اولریش درِکس‌لِر» (III)

میشائل نشسته پشت پیانو و حالا اوست که سرسام آور می‌نوازد. تکنوازی پیانو به شکلی آشوبناک در محدوده‌ی بم است و هر از گاهی به مُشتی ختم می‌شود که پیانیست بر کلاویه‌ها می‌کوبد و مایه‌ی شعف و شوق حاضرین می‌شود. تکنوازی نمایشیِ آتونال. چیزی که باز هم، شاید جایی در اجرای درِکس‌لِر نداشت. ولی به هر حال، آرام‌آرام پیانو وارد تونالیته می‌شود و ریتم می‌گیرد و یکی دو میزان بعد، درست سرضرب، درامز و کلارینت‏باس وارد می‌شوند و قطعه را به اتفاق به پایان می‌برند.
ز صبا رحمتی از روی بداعت آمد

ز صبا رحمتی از روی بداعت آمد

صبا کوچولوی دهه ­های سی – چهل حال دیگر خود صبای زمانه و براستی صدایی از جنس زمان شده است. صبا و صدای زمانه ما «رحمت­اله بدیعی» است که اکنون بهارانه­وار هفتاد بهار را به چشمان هنرمند خویش دیده است. صبا کوچلو اکنون بقول «افلاطون» چنان بر شانه غول­ها، پیکره موسیقی [ما] را با آرشه­های با صلابت و سلامتش نقش داده که هر آیینه با بزرگان هنر این سرزمین هماورد می ­کند.
غلامرضا مین باشیان، مرد اولین ها (I)

غلامرضا مین باشیان، مرد اولین ها (I)

غلامرضا مین باشیان در تاریخ موسیقی ایران در چند مورد مختلف با عنوان اولین شناخته می شود. غلامرضا مین باشیان یا سالار معزز که به امیر پنجه و موزیکانچی باشی، نیز معروف بوده است، اولین موسیقیدان تحصیل کرده ایرانی در زمینه موسیقی کلاسیک است، او اولین ایرانی است که نت اثرش به چاپ رسید و در اروپا منتشر شد، او اولین موسس و معلم ایرانی کلاس موسیقی کلاسیک غربی است، همچنین اولین پایه گذار ارکستر زهی در ایران و نگارنده ردیف، اولین ایرانی که در اروپا تحصیل موسیقی کرده است و…
مستر کلاس موسیقی ایرانی در جولیارد

مستر کلاس موسیقی ایرانی در جولیارد

روز جمعه دوّم فوریه به دعوت پروفسور بهزاد رنجبران آهنگساز ایرانی و استاد کنسرواتوار جولیارد نیویورک در ادامه مجموعه کلاسهای world music که بخشی از درس اختصاصی دانشجویان جولیارد به شمار میرود، مستر کلاس موسیقی ایرانی برگزار شد.هنرمندان این دوره، سیامک جهانگیری نوازنده نی مقیم ایران و بهروز جمالی موسیقیدان ایرانی مقیم امریکا بودند.
تحصیل موسیقی در بلژیک

تحصیل موسیقی در بلژیک

مطلبی که پیش رو دارید، جهت آشنایی بینندگان “گفتگوی هارمونیک” با وضعیت تدریس موسیقی در دانشگاه های موسیقی بلژیک، توسط پرویز بزمی پور از هنرجویان یکی از این دانشگاه های بلژیک است که برای ما فرستاده شده است.
ضبط آلبوم کیوان میرهادی به پایان رسید

ضبط آلبوم کیوان میرهادی به پایان رسید

کیوان میرهادی که امروز یکی از پرکارترین هنرمندان موسیقی ایران در زمینه موسیقی معاصر جهان محسوب می شود، برای اولین بار دست به انتشار آلبومی می زند که آثاری ار آهنگسازی و نوازندگی او را در بر دارد.
درباره کتاب «شورانگیز» (I)

درباره کتاب «شورانگیز» (I)

چاپ دوم کتاب و سی‌دی «شورانگیز: آشنایی مقدماتی با دستگاه‌های موسیقی ایرانی برای سنتور» به گزینش، نت‌نگاری و تنظیم رامین صفایی توسط نشر خنیاگر منتشر شد. شورانگیز، ‌چنان‌که از نامش برمی‌آید، تلاشی است برای برانگیختن شور و شوق هنرجویان سنتور برای یادگیری دستگاه‌ها و ردیف موسیقی ایرانی؛ کتابی است برای هنرجویانی که می‌خواهند با کلیتی از دستگاه‌های موسیقی ایرانی و مهم‌ترین گوشه‌های آن آشنایی یابند و همۀ دستگاه‌ها و آوازهای ردیف را به‌جز نوا و راست‌پنجگاه در بر دارد.
برگزاری نشست آسیب شناسی ساخت سازهای ایرانی

برگزاری نشست آسیب شناسی ساخت سازهای ایرانی

روز شنبه پنجم دی ماه نشستی با موضوع آسیب‌شناسی ساخت سازهای ایرانی در محل شهر کتاب مرکزی برگزار شد. این نشست در ادامه تحقیقاتی که گروه پژوهشی پویش انجام داده و به همت مجله شهر کتاب در پنجمین شماره آن به طبع رسید برگزار شد. در ابتدای نشست سعید یعقوبیان دبیر بخش موسیقی مجله شهر کتاب درباره چرایی ورود به این موضوع و اهمیت آن در موسیقی ایران، همچنین مشکلات پژوهش و نبود منابع مستند مطالب قابل توجهی را مطرح و با اشاره به وجود منابع بسیار اندک دراین حوزه و مشکلات بر سر راه پژوهش‌های مشابه در این باب به پایان‌نامه‌ای که اطلاعات نادرستی درباره ساخت ساز ارائه کرده بود اشاره و خاطر نشان کرد این یکی از تنها دو منبعی بود که برای پژوهش در اختیار داشتیم.
جادوی نام زیبا (II)

جادوی نام زیبا (II)

در حقیقت ادعای این که موسیقی سازی بدون کمک هرگونه عنصر همزمان فراموسیقایی بتواند رابطه‌ای با امر غیر موسیقایی برقرار کند در قلب آفرینش پوئم سمفونی و همه‌ی هم‌خانواده‌هایش قرار دارد. درست به همین علت است که وقتی تاریخ زیباشناسی غرب به گسست از وظیفه‌ی بیانگرانه‌ی موسیقی (و البته هنرها) می‌رسد و توجه‌اش معطوف توانایی‌ها و افق‌های دیگری در موسیقی می‌شود این فرم نیز به پایان عمر نسبتا کوتاه خود رسیده است.
درباره‌ی پتریس وسکس (IV)

درباره‌ی پتریس وسکس (IV)

اگر توجه کنید هر کدام از این قطعات اسامی منحصر به فرد و خاص خود را دارند. این امر برای من بسیار مهم و قابل توجه است. اول این که بسیار معقول است که اسم یک کار از اسامی دیگر کارها متفاوت و مجزا باشد، دوم اینکه یک توضیح است زیرا برای شنونده بسیار پیچیده و غیرقابل هضم است که ناگهان با یک موسیقی سازی مواجه شود. یک عنوان خوب و موفق به شنونده کمک می‌کند تا قبل از شنیدن قطعه از مضمون آن، ایده‌هایی دریافت کند. برای نمونه عنوانی مانند موسیقی در خاطره‌ی یک دوست یا موسیقی تابستانی کوچک نکاتی را به شنونده ارائه می‌دهند تا در هنگام اجرای کار تنها نماند و متوجه ‌شود که باید در چه سمت و سویی بنگرد.»