- گفتگوی هارمونیک Harmony Talk - http://www.harmonytalk.com -

“موسیقی همه زندگی من است” (VI)

“فلسفه ما”
گفتگوی لس تامسکینز (Les Tomkins) در سال ۱۹۷۲ با همسر و برنامه ریز سارا وائوگن، مارشال فیشر (Marshall Fisher).

مارشال فیشر: فلسفه ما بر مبنای صداقت موسیقی است، هر کاری که انجام می دهیم با موسیقی و صوت ارتباط پیدا می کند. فکر می کنم بهترین قاضی آثار سارا وائوگن خود شخص اوست. من سعی می کنم جهت اجراها را به سمت و سویی بکشانم که به او این امکان را دهد که آنچه را می خواهد، بخواند.

بر اساس قوانین اجرای موسیقی، شاید تنها سه کلوپ مناسب در دنیا وجود داشته باشد؛ کلوپ بزرگ آمریکایی، تالار موسیقی در سن فرنسیسکو و راکس در لس انجلس.

در این مکانها این چنین نیست که وقتی وارد می شوید، نگران باشید که مبادا چندین مست در آنجا برای اجرای شما و باقی حضار مشکل ساز شوند! میانگین اجراهای ما بر اساس سارا است، اجراهای سولو یا سمفونیک. دیدن اجرای سمفونیک بسیار زیباست، {وجود} صدها موسیقیدان و ما امیدوار بودیم نتیجه زیبایی دهد زیرا موسیقی خوب همواره چیزی است که مردم برای شنیدن آن می آیند. آن اجرا رضایت بخش ترین اثری است که خلق کرده ایم.

زمانی که از اینجا به خانه باز گردیم ابتدا با ارکستر سمفونیک آنتالنتا و سپس به نیویورک باز می گردیم و در برنامه ویژه تلویزیونی در نیوجرسی اجرا خواهیم داشت. پس از آن در تالار کارنگی [1]، به همراه کلارک تری (Clark Terry) اجرا خواهیم کرد. دیک گیبسون (Dick Gibson) در کولورادو هر سال مهمانی موسیقی جاز برگزار می کند.

کلارک به همراه سارا سالها پیش اجرایی داشته اند که بسیار عارفانه بود. وی بهترین نوازندگی خود را ارائه داد با این وجود در پایان عذر خواهی می کرد که آهنگ را به درستی نمی دانسته! بنابر خواست سارا بار دیگر در جشنواره نیوپورت (Newport Festiva) در جزیره رود و در ماه آگوست به همراه سمفونی هوستون (Houston Symphony) برای دو روز و به همراه فیلارونیک لس انجلس برای دو روز در هالی وود بول شرکت خواهیم کرد.

پس از این برنامه ها، ۴ اجرا با ارکستر سمفونیک روچستر (Rochester Symphony) در نیویورک خواهیم داشت، از این رو که تنها یک بار تمرین خواهیم کرد و چهار اجرا خواهیم داشت بسیار عالی است. در اینجا مایلم به بعضی از حضار اشاره کنم، از دید من با دقت ترین و محترم ترین تماشاگران، ایتالیای ها هستند؛ آنان بسیار با احساس هستند و موسیقی بد را خریداری نمی کنند.

چند سال پیش در تئاتری در ونیز کار کردیم، مکانی کوچک به رنگ قرمز و طلایی و بسیار زیبا بود؛ پوسترهای برنامه تا پایان فصل در سرتاسر ساختمان چسبانده شده بود و تمام فصل به موسیقی کلاسیک تعلق داشت. این کنسرت از سمفونیک وین به همراه کارل بوم (Karl Bohm)، روبرت سرکین (Rudolph Serkin) بود که سارا را به همکاری پذیرفتند و در واقع استثنا قائل شدن آنان با قبول سارا به عنوان خواننده جاز جالب بود.

نا گفته نماند که با این وجود تمام بلیطهای این کنسرت در پیش فروش به اتمام رسید، پوسترهای تکی سارا همه به زبان ایتالیایی پخش شده بود. این کنسرت در شهر بولونای ایتالیا در حضور ۶۰۰ تماشاچی برگزار می شد. می دانید که حضار وقتی آهنگی را می شناسند شروع به تشویق می کنند.