گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

موسیقى رنگ ها (II)

بنابراین، این سبک بسیار متنوع و متفاوت با سبک هاى رایج است. موسیقى موسورگسکى توصیف هاى روشنى دارد و لحن آوازهاى آن نشان دهنده محیط اطراف او است، بنابراین در بعضى از مواقع مهیب و شاید هم تا حدودى زننده باشد. شهرت بیشتر آثار او به خاطر رنگ آمیزى صوتى گسترده آنها است. او در آثارش از بسیارى از موضوعات قرون وسطایى در روسیه، استفاده کرده است. آرزوى او هر چه نزدیک تر کردن هنر به زندگى واقعى بود.

بنابراین، این سبک بسیار متنوع و متفاوت با سبک هاى رایج است. موسیقى موسورگسکى توصیف هاى روشنى دارد و لحن آوازهاى آن نشان دهنده محیط اطراف او است، بنابراین در بعضى از مواقع مهیب و شاید هم تا حدودى زننده باشد. شهرت بیشتر آثار او به خاطر رنگ آمیزى صوتى گسترده آنها است. او در آثارش از بسیارى از موضوعات قرون وسطایى در روسیه، استفاده کرده است. آرزوى او هر چه نزدیک تر کردن هنر به زندگى واقعى بود.

خود موسورگسکى در این باره مى گوید: «مى خواهم شخصیت هاى اثرم بر روى صحنه همان گونه صحبت کنند که در زندگى واقعى شان این کار را انجام مى دهند.» اکنون ما متوجه غناى رنگ و استحکام آثار موسورگسکى مى شویم، در حالى که معاصرانش آکوردهاى طولانى و نامتقارب آثار او را زمخت و نادرست مى دانستند.

اولین اثر او اپراى ناتمام سالابو بود و از دیگر آثار معروف او مى توان به اپراهاى بوریس گودونف، خوانچینا و تابلوهاى یک نمایشگاه اشاره کرد. آنها در زمان حیات این آهنگساز مقبول واقع نشدند.

موسورگسکى بعد از بیرون آمدن از ارتش زندگى را به سختى گذراند. او ناچار بود براى امرار معاش بسیار کار کند. در این مدت او نزد نیکولاى ریمسکى کرساکف اقامت داشت. و کرساکف بعد از مرگ او بسیارى از آثار ناتمام او را کامل کرد و برخى از آنها را تا حدودى تغییر داد. موسورگسکى از ناراحتى شدید روانى رنج مى برد و بعدها او به الکل معتاد شد و سرانجام در سن ۴۲ سالگى براثر مسمومیت از الکل، در بیمارستان نظامى درگذشت.

«تابلوهاى نمایشگاه» یکى از معروفترین آثار مدست موسورگسکى است. این اثر یک سوئیت است که از چندین موومان تشکیل شده و براى پیانو نوشته شده است. در هر یک از موومان هاى این اثر آهنگساز احساس خودش راجع به نقاشى هاى دوستش ویکتور هارتمن، نقاش و معمار را بیان کرده است. هارتمن در سال ۱۸۷۳ درگذشت و در سال ۱۸۷۴ نمایشگاهى براى یادبود آن هنرمند برگزار کردند.

متاسفانه اکثر آثار این هنرمند از بین رفته اند و تقریباً خود او هم فراموش شده است. تنها این اثر موسورگسکى است که به او و آثارش جاودانگى بخشیده.

قطعه با یک پرومناد (تم گردش) آغاز مى شود. هنرمند در اینجا خود را به جاى تماشاگران گذاشته است و حرکت آنها به چپ و راست و متوقف شدنشان در مقابل یک تابلو را نشان مى دهد و این با یک ریتم خاص روسى همراه شده است. سپس به توصیف یک یک تابلوها مى پردازد: در آغاز کوتوله فندق شکن: این اولین تصویر سوئیت موسورگسکى است.

کوتوله اى کج و معوج که صداهاى جیغ مانندى در مى آورد و حرکات خشنى دارد. هارتمن این کوتوله را براى یک اسباب بازى طراحى کرده بود که متاسفانه طرح اصلى او از بین رفته است. موسورگسکى این موومان را در تمپوى ویوو (پرشور) نوشته است.

هستی نقره چی

۱ نظر

بیشتر بحث شده است